Jacob was back in Happy Valley, at

Jacob was back in Happy Valley, at a point where he had felt that the final decay of the village had set in and quickened its pace, culminating in Jacob being the last man standing by September of that year. It was morning and Jacob was leading the prayers before the communal breakfast. The other seven villagers had grown accustomed to this. Many were more than happy to allow someone else to make the spiritual decisions for them. When Happy Valley had been established, there were no leaders, just followers. But leaders always emerge and Jacob filled that role. Sat at a long wooden table, which now seemed to engulf the eight people as it had been built for more than twice that number, Jacob began his prayers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จาค็อบเป็นกลับในหุบเขาแห่งความสุข ที่จุดที่เขามีรู้สึกว่า มีตั้ง และ quickened ก้าวของ สลายตัวสุดท้ายของหมู่บ้านสูงสุดในยาโคบเป็นคนสุดท้ายยืนกันยายนของปีที่ มันเป็นตอนเช้า และจาค็อบถูกนำการสวดมนต์ก่อนอาหารเช้าส่วนกลาง ชาวบ้านที่เซเว่นอื่นได้เติบโตคุ้นเคยนี้ หลายคนมีมากกว่ายินดีที่อนุญาตให้ผู้อื่นตัดสินใจทางจิตวิญญาณสำหรับพวกเขา เมื่อมีการสร้างแฮปปี้วัลเลย์ มีผู้นำ ผู้ติดตามเพียง แต่ผู้นำออกมาเสมอ และจาค็อบเติมเต็มบทบาทที่ เสาร์ที่โต๊ะไม้ยาว ซึ่งตอนนี้ ดูเหมือนจะ engulf 8 คนที่ได้ถูกสร้างขึ้นสำหรับจำนวนที่มากกว่าสองเท่า จาค็อบเริ่มสวดศพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยาโคบกลับมาอยู่ในหุบเขาแห่งความสุข ณ จุดที่เขารู้สึกว่าการสลายตัวสุดท้ายของหมู่บ้านมีที่ตั้งอยู่ในและเร่งก้าวสูงสุดในจาค็อบเป็นคนสุดท้ายที่ยืนโดยเดือนกันยายนของปีนั้น มันเป็นตอนเช้าและจาค็อบเป็นผู้นำสวดมนต์ก่อนอาหารเช้าของชุมชน อีกเจ็ดชาวบ้านมีการเติบโตที่คุ้นเคยกับการนี​​้ หลายคนมีความสุขมากกว่าที่จะอนุญาตให้คนอื่นในการตัดสินใจทางจิตวิญญาณสำหรับพวกเขา เมื่อหุบเขาแห่งความสุขที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นมีผู้นำไม่เพียงติดตาม แต่ผู้นำมักจะโผล่ออกมาและจาค็อบที่เต็มไปด้วยบทบ​​าทที่ นั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ที่ยาวซึ่งในขณะนี้ดูเหมือนจะเขมือบแปดคนในขณะที่มันถูกสร้างขึ้นมานานกว่าสองเท่าจำนวนจาค็อบเริ่มคำอธิษฐานของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เจคอบกลับมาในหุบเขาแห่งความสุข ณจุดที่เขารู้สึกว่าผุขั้นสุดท้ายของหมู่บ้านที่มีการตั้งค่าและ quickened ก้าวของมัน , culminating ในยาโคบเป็นยืนคนสุดท้ายภายในเดือนกันยายนของปีนั้น มันเป็นเช้าของยาโคบก็นำสวดมนต์ก่อนอาหารเช้าส่วนกลาง 7 คน ชาวบ้านได้เติบโตคุ้นเคยกับนี้ มีมากกว่ายินดีที่จะช่วยให้คนอื่นในการตัดสินใจเกี่ยวกับพวกเขา ที่หุบเขาแห่งความสุขที่เกิดขึ้น ไม่มีผู้นำ แค่ลูกศิษย์ แต่ผู้นำมักจะอุบัติยาโคบเติมบทบาทที่ นั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ที่ยาวซึ่งตอนนี้ดูเหมือน engulf 8 คน ตามที่มันได้ถูกสร้างขึ้นสำหรับมากกว่าสองเบอร์ เจคอบเริ่มคำอธิษฐานของเขา