Clinical tail-biters were identifie

Clinical tail-biters were identified over a 12-month period at a commercial nucleus pig-breeding farm that had a history of
tail-biting problems. The breed, gender, and relative size of the tail-biters were recorded. Using pedigree data for all the pigs on
the farm at the time of observations, the heritability of the tail-biting behaviour was estimated for purebred Large White (LW)
and Landrace (LR) pigs. The incidence of tail-biting was 2.8% for Large White and 3.5% for Landrace (breed effects, Pb0.10).
Tail-biting was found to be heritable in Landrace (h2=0.05F0.02, Pb0.05 as a 0–1 trait, equivalent to h2=0.27 as a continuous
trait), but not heritable in Large White pigs (h2=0.00F0.00, as a 0–1 trait). In the Landrace population, tail-biting was
unfavourably genetically correlated with leanness [lean tissue growth rate (LTGR; rg=0.27, Pb0.05), and back fat (BF)
thickness at 90 kg (rg=
0.28, Pb0.05)]. It is concluded that past selection for desirable production traits may have resulted in
increased predisposition to exhibit tail-biting behaviour. From the correlations and covariance matrix reported, it would be
possible to develop a selection index to reduce the predisposition to exhibit tail-biting behaviour through selective breeding.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คลินิกหาง biters ถูกระบุในช่วงระยะเวลา 12 เดือนที่นิวเคลียสเชิงพาณิชย์ฟาร์มสุกรพันธุ์ที่มีประวัติของ
ปัญหาหางกัด สายพันธุ์เพศและขนาดของหาง biters ถูกบันทึกไว้ โดยใช้ข้อมูลสายเลือดสำหรับสุกรทั้งหมดที่อยู่ใน
ฟาร์มในช่วงเวลาของการสังเกต, พันธุกรรมของพฤติกรรมหางกัดเป็นที่คาดกันสำหรับพันธุ์แท้สีขาวขนาดใหญ่ (LW)
และแลนด์เรซ (LR) สุกร อุบัติการณ์ของหางกัดเป็น 2.8% สำหรับสีขาวขนาดใหญ่และ 3.5% สำหรับแลนด์เรซ (สายพันธุ์ผลกระทบ Pb0.10).
หางกัดพบว่าเป็นมรดกตกทอดในแลนด์เรซ (H2 = 0.05F0.02, Pb0.05 เป็น 0 -1 ลักษณะเทียบเท่ากับ H2 = 0.27 เป็นอย่างต่อเนื่อง
ลักษณะ) แต่ไม่สืบทอดในสุกรสีขาวขนาดใหญ่ (H2 = 0.00F0.00 เป็นลักษณะ 0-1) ในประชากรแลนด์เรซหางกัดได้รับ
ความสุขมีความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมกับกุ้งแห้ง [ยันอัตราการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อ (LTGR; RG = 0.27 Pb0.05) และกลับมาอ้วน (BF)
? ความหนาที่ 90 กก. (RG = 0.28, Pb0.05 )] ซึ่งสรุปได้ว่าการเลือกที่ผ่านมาสำหรับการผลิตลักษณะที่พึงประสงค์อาจมีผลในการ
จูงใจเพิ่มขึ้นถึงแสดงพฤติกรรมหางกัด จากความสัมพันธ์และแปรปรวนเมทริกซ์รายงานว่ามันจะเป็น
ไปได้ที่จะพัฒนาดัชนีการเลือกที่จะลดการจูงใจที่จะแสดงพฤติกรรมหางกัดผ่านการคัดเลือกพันธุ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หาง biters คลินิกถูกระบุผ่านระยะเวลา 12 เดือนที่นิวเคลียสพาณิชย์หมูฟาร์มเพาะพันธุ์ที่มีประวัติของ
หางกัดปัญหา พันธุ์ เพศ และขนาดสัมพัทธ์ของ biters หางถูกบันทึกไว้ ข้อมูลที่ใช้สำหรับสายเลือดหมู
ฟาร์มในช่วงเวลาของการสังเกต , การเสียดสีพฤติกรรมของหางประมาณสำหรับพันธุ์แท้สีขาวขนาดใหญ่ ( LW )
แลนด์เรซ ( LR ) และสุกร อุบัติการณ์ของหาง กัดเป็น 2.8% ขนาดใหญ่สีขาวและ 3.5% สำหรับเรซ ( ผล พันธุ์ pb0.10 ) .
หางเสียดสีว่าเป็นความสามารถในเรซ ( H2 = 0.05f0.02 pb0.05 0 – 1 , เป็นนิสัย , เทียบเท่ากับ H2 = 0.27 เป็นลักษณะต่อเนื่อง
) แต่ไม่สามารถในหมูขาว ขนาดใหญ่ ( H2 = 0.00f0.00 เป็น 0 – 1 รู ) ในประชากรแบ่งเป็น หาง กัด
อย่างเป็นภัยพันธุกรรมผ่ายผอม [ เนื้อเยื่อปอดมีความสัมพันธ์กับอัตราการเติบโต ( ltgr ; RG = 0.27 pb0.05 ) และไขมัน ( BF )
หนาที่ 90 กิโลกรัม ( RG =
0.28 , pb0.05 ) ] สรุปได้ว่า การเลือกลักษณะที่พึงประสงค์ที่ผ่านมาการผลิตอาจมีผลในการเพิ่มความพร้อมที่จะแสดงหาง
เสียดสีพฤติกรรม จากความสัมพันธ์และความแปรปรวนร่วมแบบรายงาน มันจะ
ได้พัฒนาดัชนีการคัดเลือกเพื่อลดโอนเอียงมีหางเสียดสีพฤติกรรมผ่านการคัดเลือกพันธุ์ .