.short-term memory is often called

.short-term memory is often called working memory because it holds information that you are working with at a given moment, but only for about 20 seconds. Then,unless the information is processed further, it is quickly forgotten. For example,if you were asked to dial an unfamiliar telrphone number, received a busy signal,and were then distracted by something else for 20 seconds, you probably would have forgotten the number at that point. Unless information in short-term memory is processed further,it does not make it to long-term memory

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การหน่วยความจำระยะสั้นมักจะเรียกหน่วยความจำทำงานได้เนื่องจากจะเก็บข้อมูลที่คุณกำลังทำงานกับช่วงเวลาที่กำหนด แต่ สำหรับประมาณ 20 วินาทีเท่า นั้น จาก นั้น เว้นแต่ว่าการประมวลผลข้อมูลเพิ่มเติม มันเป็นอย่างรวดเร็วลืม ตัวอย่าง ถ้าคุณถูกขอให้เรียก หมายเลข telrphone คุ้นเคย รับสัญญาณว่าง และไม่ฟุ้งซ่านแล้ว โดยสิ่งอื่น 20 วินาที คุณคงจะลืมหมายถึงจุดนั้น ถ้าข้อมูลในหน่วยความจำระยะสั้นจะดำเนินต่อไป จะไม่ให้หน่วยความจำระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

.short ระยะหน่วยความจำมักจะเรียกว่าหน่วยความจำทำงานเพราะมันเก็บข้อมูลที่คุณกำลังทำงานกับช่วงเวลาที่กำหนด แต่เพียงประมาณ 20 วินาที แล้วถ้าข้อมูลที่มีการประมวลผลต่อไปก็ถูกลืมได้อย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่นถ้าคุณได้ขอให้กดหมายเลข telrphone ที่ไม่คุ้นเคยได้รับสัญญาณไม่ว่างและถูกฟุ้งซ่านโดยสิ่งอื่นเป็นเวลา 20 วินาทีคุณอาจจะลืมเลขที่จุดนั้น ยกเว้นในกรณีที่ข้อมูลในหน่วยความจำระยะสั้นมีการประมวลผลต่อไปก็ไม่ได้ทำให้มันเพื่อความทรงจำระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หน่วยความจำระยะสั้นมักจะเรียกว่าหน่วยความจำทำงาน เพราะมันเก็บข้อมูลที่คุณทำงานด้วยในช่วงเวลา แต่เพียงประมาณ 20 วินาที แล้วถ้าข้อมูลมีการประมวลผลเพิ่มเติม มันถูกลืมได้อย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่นถ้าคุณถูกถามให้กดหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย telrphone ได้รับสัญญาณไม่ว่างและเป็นฟุ้งซ่านโดยสิ่งอื่น เป็นเวลา 20 วินาทีคุณอาจจะลืมหมายเลขที่จุดที่ นอกจากข้อมูลในความจำระยะสั้น คือ ประมวลผลต่อไป มันไม่ได้ทำให้ความทรงจำระยะยาว