I discovered “The Secret” last Octo

I discovered “The Secret” last October, when I attended the annual Blue Ridge
Conference on Leadership. The keynote speaker, Mark Miller, delivered an entertaining
and stimulating talk on Chick-fil-A’s leadership development framework, which is the
basis for “The Secret,” written by Ken Blanchard and Mark Miller.
Anyone who has read Blanchard’s books will be familiar with the style. It reads like
“The One Minute Manager”. The format is a series of conversations between a manager,
Debbie, and the President of the company, Jeff, who is assigned as her mentor. Debbie
begins their mentoring session with the question, “What is the secret of great leaders?”
Over the following weeks, Jeff answers that question with a model based on the acronym
SERVE.
See the future. Leaders must define the vision of where the group will be in the future.
Only a compelling vision drives passion in followers. Jeff talks about the “Head’s down
v. Head’s up” dilemma of implementation v. visioning. While the leader does not have to
do all the Head’s Up work, he/she does have to ensure that it gets done.
Engage and develop others. Organizations must have the right people in the right
positions fully engaged in pursuing the mission. Organizations must select employees
carefully, because “fixing” a wrong choice is always expensive and often impossible.
But selecting good people is not enough. Leaders must capture the hearts and minds of
those people toward the vision by finding ways for people to succeed.
Reinvent continuously. Reinvention must take place on the personal level, the systems
and processes level, and the structural level. The first has to do with life-long learning.
The second addresses how to do the work better. The third states that structure should
not be driving decisions, but is a tool for carrying out decisions.
Value results and relationships. In order to be successful, leaders must get results AND
have followers. Many people can get results in the short-run simply by focusing on those
results, but relationships drive long-term success.
Embody the values. If the leader consistently models the organizational values that are
espoused, they will gain the followers’ trust. Everyone must assume the attitude that “If
it is to be, it is up to me.” (p.100). I find this framework useful, because often people assume that leadership is so ephemeral
that, like beauty, we can only know it when we see it. How, then, do we develop leaders?
This framework goes beyond the traditional task and/or relationship models to flesh out
leadership as not just what one does, but what one is, as well. I appreciate the fact that a
company has thought about leadership to this extent.
The book is an easy read, but I caution the reader not to miss the depth of what is being
said because of the format. Some of the language approaches cute (e.g., “Walk the talk
as opposed to stumble the mumble”) but the overall message is meaningful, nonetheless.
The authors tell us that leaders become great one day at a time throughout their lives and
that “leaders always have a lot to think about” (p. 103). My parallel to this, as I tell
students, is that leadership cannot be taught, but it can surely be learned.
The following links might be of interest to you.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พบ "ลับ" เดือนตุลาคมล่าสุด เมื่อฉันเข้าร่วมประจำปีบลูริดจ์การประชุมผู้นำ ประเด็นสำคัญลำโพง มิลเลอร์หมาย ส่งความบันเทิงและพูดคุยกับเจี๊ยบไฟล์-A ของภาวะผู้นำพัฒนากรอบ ซึ่งเป็นการกระตุ้นการพื้นฐานสำหรับ "เดอะซีเคร็ท เขียน โดย Ken Blanchard และมิลเลอร์หมายใครที่ได้อ่านหนังสือของ Blanchard จะคุ้นเคยกับลักษณะ จะอ่านเช่น"หนึ่งนาทีผู้จัดการ" รูปแบบคือ ชุดของการสนทนาระหว่างผู้จัดการเดบบี และกรรมการผู้จัดการบริษัท เจฟ ที่กำหนดเป็นที่ปรึกษาของเธอ เดบบีเริ่มต้นเซสชันการ mentoring มีคำถาม "อะไรคือความลับของผู้นำที่ดีผ่านสัปดาห์ต่อไปนี้ เจฟตอบคำถามกับแบบจำลองย่อแบบให้บริการดูอนาคต ผู้นำต้องกำหนดวิสัยทัศน์ที่กลุ่มจะเป็นในอนาคตวิสัยทัศน์น่าสนใจเฉพาะไดรฟ์ความรักในลูกศิษย์ เจฟเล่าถึง "ศีรษะของลงลำบากใจ v. หัวของค่า"ของการนำ v. visioning ในขณะที่ผู้นำได้ทำทั้งหมดหัวของงาน เขาต้องแน่ใจว่า มันจะทำมีส่วนร่วม และพัฒนาผู้อื่น องค์กรต้องมีคนทางด้านขวาตำแหน่งอย่างหมั้นในการใฝ่หาภารกิจ องค์กรต้องการพนักงานรอบคอบ เนื่องจาก "แก้ไข" เป็นทางเลือกที่ไม่ถูกต้อง ได้เสมอมีราคาแพง และมักจะเป็นไปไม่ได้แต่เลือกคนที่ดีไม่เพียงพอ ผู้นำต้องจับหัวใจและจิตใจคนเหล่านั้นไปสู่วิสัยทัศน์โดยหาวิธีที่สำหรับคนที่จะประสบความสำเร็จพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง Reinvention ต้องทำในระดับส่วนบุคคล ระบบการและระดับกระบวนการ และระดับโครงสร้าง ครั้งแรกกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตได้ที่สองอยู่วิธีการทำงานดีขึ้น ที่สามระบุว่า โครงสร้างควรไม่ได้ขับรถตัดสินใจ แต่เป็นเครื่องมือสำหรับการดำเนินการตัดสินใจค่าผลลัพธ์และความสัมพันธ์ เพื่อให้ประสบความสำเร็จ ผู้นำต้องได้รับผลลัพธ์และมีลูกศิษย์ หลายคนจะได้รับผลลัพธ์ในสั้นเพียง โดยเน้นผู้ผล แต่ความสัมพันธ์ของไดรฟ์ความสำเร็จระยะยาวรวบรวมค่า ถ้าผู้นำโมเดลค่าองค์กรที่ต่อเนื่องespoused พวกเขาจะได้รับความไว้วางใจของลูกศิษย์ ทุกคนต้องสมมุติทัศนคติว่า "ถ้าจะ อย่างฉัน" (p.100) พบกรอบนี้มีประโยชน์ เพราะคนมักจะคิดว่าภาวะผู้นำดังนั้นข้อมูลแบบชั่วคราวที่ เช่นงาม เราสามารถเท่านั้นรู้ว่าเมื่อเราเห็น อย่างไร แล้ว ทำเราพัฒนาผู้นำกรอบนี้ไปนอกเหนือจากรูปแบบดั้งเดิมของงานหรือความสัมพันธ์กับเนื้อออกไม่เป็นไม่ได้เป็นเพียงสิ่งหนึ่ง แต่สิ่งหนึ่ง คือ เช่น ฉันขอบคุณความเป็นจริงที่เป็นบริษัทมีความคิดเกี่ยวกับการเป็นผู้นำระดับนี้หนังสือเล่มนี้เป็นการอ่านที่ง่าย แต่ฉัน caution ผู้อ่านไม่พลาดความลึกของสิ่งกล่าวว่า เนื่องจากรูปแบบ บางแนวทางภาษาที่น่ารัก (เช่น, "เดินพูดคุยตรงข้ามกับสะดุดกล้อมแกล้ม") แต่ข้อความโดยรวมมีความหมาย กระนั้นผู้เขียนบอกว่า ผู้นำเป็นดีหนึ่งวันที่ตลอดชีวิต และว่า "ผู้นำมีมากมายคิดถึง" (p. 103) ฉันแบบขนานนี้ ตามที่ผมบอกนักเรียน ไม่สอนความเป็นผู้นำ แต่ก็สามารถก็สามารถเรียนรู้ต่อไปนี้อาจจะสนใจคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมค้นพบ "ความลับ"
เมื่อเดือนตุลาคมเมื่อฉันเข้าร่วมประจำปีบลูริการประชุมเกี่ยวกับความเป็นผู้นำ วิทยากรมาร์คมิลเลอร์ส่งสนุกสนานพูดคุยและการกระตุ้นในChick-เอกรอบการพัฒนาความเป็นผู้นำซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับ"ความลับ" ที่เขียนโดย Ken Blanchard และมาร์คมิลเลอร์. ทุกคนที่ได้อ่านหนังสือของ Blanchard จะคุ้นเคย ที่มีรูปแบบ มันอ่านเหมือน"คนผู้จัดการนาที" รูปแบบเป็นชุดของการสนทนาระหว่างผู้จัดการที่เด็บบี้และกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ บริษัท เจฟที่ได้รับมอบหมายเป็นที่ปรึกษาของเธอ เด็บบี้เริ่มต้นเซสชั่นการให้คำปรึกษาของพวกเขาด้วยคำถามที่ว่า "อะไรคือสิ่งที่เป็นความลับของผู้นำที่ดีได้หรือไม่" ในช่วงสัปดาห์ต่อจากนั้นเจฟฟ์ตอบคำถามที่มีรูปแบบขึ้นอยู่กับตัวย่อSERVE. ดูอนาคต ผู้นำจะต้องกำหนดวิสัยทัศน์ของกลุ่มที่จะได้รับในอนาคต. เพียงวิสัยทัศน์ไดรฟ์ความหลงใหลในการติดตาม เจฟฟ์พูดถึง "ลงหัวโวลต์ หัวขึ้น "ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของการดำเนิน v. วิสัยทัศน์ ในขณะที่ผู้นำไม่จำเป็นต้องทำผลงานขึ้นหัวทั้งหมดของเขา / เธอจะต้องให้แน่ใจว่าจะได้รับการทำ. มีส่วนร่วมและพัฒนาคนอื่น ๆ องค์กรจะต้องมีคนที่เหมาะสมในการที่เหมาะสมในตำแหน่งส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในการใฝ่หาการปฏิบัติภารกิจ องค์กรต้องเลือกพนักงานอย่างระมัดระวังเพราะ "การแก้ไข" เป็นทางเลือกที่ไม่ถูกต้องอยู่เสมอมีราคาแพงและเป็นไปไม่ได้มักจะ. แต่เลือกคนดีไม่พอ ผู้นำจะต้องจับหัวใจและจิตใจของคนเหล่านั้นไปสู่วิสัยทัศน์โดยการหาวิธีสำหรับคนที่จะประสบความสำเร็จ. บูรณาการอย่างต่อเนื่อง คิดค้นสิ่งใหม่ ๆ จะต้องเกิดขึ้นในระดับส่วนบุคคลระบบและระดับกระบวนการและระดับโครงสร้าง เป็นครั้งแรกที่มีการทำกับเรียนรู้ตลอดชีวิต. ที่อยู่สองวิธีที่จะทำผลงานให้ดีขึ้น รัฐที่สามว่าโครงสร้างควรจะไม่ขับรถตัดสินใจ แต่เป็นเครื่องมือสำหรับการดำเนินการในการตัดสินใจ. ผลคุ้มค่าและความสัมพันธ์ เพื่อที่จะประสบความสำเร็จผู้นำจะต้องได้รับผลและมีการติดตาม มีหลายคนที่จะได้รับผลในระยะสั้นเพียงโดยมุ่งเน้นไปที่ผู้ที่ผล แต่ความสัมพันธ์ที่ผลักดันความสำเร็จในระยะยาว. รวบรวมค่า ถ้าผู้นำรุ่นต่อเนื่องค่าขององค์กรที่มีการดำเนินการที่พวกเขาจะได้รับความไว้วางใจสาวก ' ทุกคนต้องคิดทัศนคติที่ว่า "ถ้ามันเป็นไปได้ก็ขึ้นอยู่กับฉัน." (p.100) ผมพบว่ากรอบนี้มีประโยชน์เพราะคนมักจะคิดว่าการเป็นผู้นำเพื่อให้ชั่วคราวว่าเหมือนความงามของเราสามารถรู้ว่าเมื่อเราเห็นมัน วิธีการนั้นเราจะพัฒนาผู้นำ? กรอบนี้นอกเหนือไปจากงานแบบดั้งเดิมและ / หรือรูปแบบความสัมพันธ์กับเนื้อออกเป็นผู้นำไม่ได้เป็นเพียงสิ่งหนึ่งไม่แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นอย่างดี ฉันขอขอบคุณความจริงที่ว่าเป็นบริษัท ที่มีความคิดเกี่ยวกับความเป็นผู้นำที่มีขอบเขตนี้. หนังสือเล่มนี้เป็นอ่านง่าย แต่ผมเตือนผู้อ่านไม่ควรพลาดเชิงลึกของสิ่งที่จะถูกกล่าวว่าเป็นเพราะรูปแบบ บางส่วนของภาษาวิธีการที่น่ารัก (เช่น "เดินการพูดคุยเมื่อเทียบกับสะดุดอู้อี้") ได้ แต่ข้อความโดยรวมจะมีความหมายกระนั้น. ผู้เขียนบอกเราว่าผู้นำกลายเป็นดีหนึ่งวันในเวลาตลอดชีวิตของพวกเขาและว่า "ผู้นำ มักจะมีจำนวนมากที่จะคิดเกี่ยวกับ "(พี. 103) ขนานของฉันไปนี้ที่ผมบอกนักเรียนเป็นผู้นำที่ไม่สามารถได้รับการสอน แต่ก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างแน่นอน. ลิงค์ต่อไปนี้อาจจะเป็นที่สนใจของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมค้นพบ " ความลับ " เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว เมื่อฉันเข้าร่วมประชุมประจำปีบลูริดจ์
การประชุมผู้นำ ปราศรัย มาร์ค มิลเลอร์ ให้สนุกสนาน
และกระตุ้นพูดคุยในกรอบการพัฒนาภาวะผู้นำ Chick-Fil - , ซึ่งเป็น
พื้นฐานสำหรับ " ลับ " ที่เขียนโดย เคน แบลนชาร์ด และ มาร์ค มิลเลอร์
ใครที่มีหนังสืออ่านชาร์ดจะคุ้นเคยกับสไตล์มันอ่านเหมือน
" ผู้จัดการหนึ่งนาที " รูปแบบเป็นชุดของการสนทนาระหว่างผู้จัดการ
เด็บบี้ และประธานของ บริษัท เจฟ ที่ได้รับมอบหมายเป็นพี่เลี้ยงของเธอ เด็บบี้
เริ่มต้นเซสชันของพวกเขาให้กับคำถาม " อะไรคือความลับของผู้นำที่ยิ่งใหญ่ "
ผ่านสัปดาห์ต่อไปนี้ เจฟฟ์ ตอบ คำถาม กับ ใช้รูปแบบย่อ

ให้มองเห็นอนาคตผู้นำต้องกำหนดวิสัยทัศน์ของกลุ่มจะเป็นในอนาคต
เพียงน่าสนใจวิสัยทัศน์ไดรฟ์ความรักในลูกศิษย์ เจฟพูดเกี่ยวกับ " หัวหัวขึ้นลง
V " ขึ้นเขียง ใช้ V . วิสัยทัศน์ . ในขณะที่ผู้นำไม่ต้อง
ทำทุกหัวของงาน , เขา / เธอจะต้องมั่นใจว่ามันจะทำ .
มีส่วนร่วมและพัฒนาผู้อื่นองค์กรต้องมีคนขวาในตำแหน่งที่ใช่
เต็มที่ในการดำเนินการภารกิจ องค์กรต้องเลือกพนักงาน
อย่างระมัดระวังเพราะ " แก้ไข " เลือกผิดแพงเสมอและมักจะเป็นไปไม่ได้
แต่เลือกคนดี ไม่เพียงพอ ผู้นำต้องจับหัวใจและจิตใจของคนเหล่านั้นที่มีต่อวิสัยทัศน์
โดยการหาวิธีสำหรับคนที่จะประสบความสำเร็จ
บูรณาการอย่างต่อเนื่อง การคิดค้นสิ่งใหม่ต้องเกิดขึ้นในระดับบุคคล และระดับระบบ
กระบวนการและระดับโครงสร้าง ครั้งแรกที่ได้จะทำอย่างไรกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต .
ที่อยู่ที่สองวิธีการทำงานที่ดีกว่า รัฐที่สามซึ่งโครงสร้างควร
ไม่ทำให้การตัดสินใจ แต่เป็นเครื่องมือสำหรับดำเนินการตัดสินใจ
ค่าผลลัพธ์ และความสัมพันธ์ เพื่อจะประสบความสำเร็จผู้นำจะต้องได้รับผลลัพธ์และ
มีผู้ติดตาม หลายคนสามารถได้รับผลลัพธ์ในระยะสั้น โดยเน้นผลลัพธ์เหล่านั้น
แต่ความสัมพันธ์ที่ไดรฟ์ความสำเร็จในระยะยาว .
รวบรวมค่า ถ้าผู้นำอย่างต่อเนื่อง รูปแบบองค์การค่านิยมที่
espoused , พวกเขาจะได้ ผู้ตามไว้วางใจ ทุกคนต้องถือว่าทัศนคติที่ว่า " ถ้า
มันเป็น มันขึ้นอยู่กับฉัน " ( p.100 )ฉันพบกรอบนี้มีประโยชน์ เพราะคนมักจะคิดว่าผู้นำจึงไม่ยั่งยืน
ที่ชอบความสวยงาม เราสามารถรู้ได้เมื่อเราเห็นมัน อย่างไรแล้วเราจะพัฒนาผู้นำ
กรอบนี้นอกเหนือไปจากรูปแบบงานแบบดั้งเดิมและ / หรือความสัมพันธ์กับเนื้อออก
ภาวะผู้นำเป็นไม่เพียง แต่สิ่งที่ หนึ่งไม่ แต่สิ่งหนึ่งคือ เป็นอย่างดี ฉันขอขอบคุณความจริงที่ว่า
บริษัท มีความคิดเกี่ยวกับภาวะผู้นำแบบนี้ .
หนังสือเล่มนี้อ่านง่าย แต่ผมขอเตือนผู้อ่านที่ไม่คิดถึงความลึกของสิ่งที่ถูก
บอกว่าเพราะของรูปแบบ บางส่วนของภาษาแนวน่ารัก ( เช่น " เดินคุย
เป็นนอกคอกสะดุดที่พึมพำ " ) แต่ข้อความโดยรวมคือความหมาย กระนั้น
ผู้เขียนบอกกับเราว่า ผู้นำยิ่งใหญ่วันหนึ่งในเวลาตลอดชีวิตและ
" ผู้นำมักจะมีมากที่จะคิดเกี่ยวกับ " ( หน้า 103 ) ของฉันขนานนี้ อย่างที่ผมบอก
นักเรียน คือ ไม่สามารถเป็นผู้นำได้สอน แต่มันก็สามารถจะเรียนรู้
ตามลิงค์ที่คุณอาจจะสนใจ