The Wife of Bath's Tale (Middle Eng

The Wife of Bath's Tale (Middle English: the Tale of the Wyf of Bathe) is among the best-known of Geoffrey Chaucer's Canterbury Tales. It provides insight into the role of women in the Late Middle Ages and was probably of interest to Chaucer himself, for the character is one of his most developed ones, with her Prologue twice as long as her Tale. He also goes so far as to describe two sets of clothing for her in his General Prologue. She holds her own among the bickering pilgrims, and evidence in the manuscripts suggests that although she was first assigned a different, plainer tale—perhaps the one told by the Shipman—she received her present tale as her significance increased. She calls herself both Alyson and Alys in the prologue, but to confuse matters these are also the names of her 'gossib' (a close friend or gossip), whom she mentions several times, as well as many female characters throughout The Canterbury Tales.

The tale is often regarded as the first of the so-called "marriage group" of tales, which includes the Clerk's, the Merchant's and the Franklin's tales. But some scholars contest this grouping, first proposed by Chaucer scholar Eleanor Prescott Hammond and subsequently elaborated by George Lyman Kittredge, not least because the later tales of Melibee and the Nun's Priest also discuss this theme.[1] A separation between tales that deal with moral issues and ones that deal with magical issues, as the Wife of Bath's does, is favoured by some scholars.

The tale is an example of the "loathly lady" motif, the oldest examples of which are the medieval Irish sovereignty myths such as Niall of the Nine Hostages. In the medieval poem The Wedding of Sir Gawain and Dame Ragnelle, Arthur's nephew Gawain goes on a nearly identical quest to discover what women truly want after he errs in a land dispute, although, by incomparison, he never stooped to despoliation or plunder, unlike the unnamed knight who deflowered the woman. By tradition, any knight or noble found guilty of such a transgression (abuse of power), might be stripped of his name, heraldic title and rights, and possibly even executed.

Some[who?] have theorised that the Wife's tale may have been written to ease Chaucer's guilty conscience. It is recorded that in 1380 associates of Chaucer stood surety for an amount equal to half his yearly salary for a charge brought by Cecily Champaign for "de rapto," rape or abduction; the same view has been taken of his Legend of Good Women, which Chaucer himself describes as a penance.[2]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรื่องภรรยาน้ำ (กลางอังกฤษ: เรื่องของ Wyf ของอาบน้ำ) เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเจฟฟรีย์ชอเซอร์แคนเตอร์บรี มีความเข้าใจถึงบทบาทของผู้หญิงในปลายยุคกลาง และคำแนะนำของ Chaucer เอง อักขระเป็นหนึ่ง ส่วนใหญ่ของเขาพัฒนาคน กับเธอช่วงที่สองเป็นยาวเป็นเรื่องของเธอ เขายังไปไกลเป็นอธิบายชุดที่สองของเสื้อผ้าสำหรับเธอในช่วงทั่วไปของเขา เธอเก็บพิลกริมส์ตนเองระหว่างการ bickering และพยานหลักฐานเป็นการแนะนำที่แม้ว่าเธอต้องกำหนดเรื่องต่าง ๆ plainer — บางทีที่บอก โดย Shipman — เธอรับเธอมีเรื่องสำคัญของเธอเพิ่มขึ้น เธอเรียกตัวเอง Alyson และ Alys ในช่วงนี้ แต่สับสนเรื่อง เหล่านี้ยังมีชื่อของเธอ 'gossib' (เป็นเพื่อนสนิทหรือนินทา), ที่เธอกล่าวถึงหลายครั้ง อักขระหญิงดีมากตลอดแคนเตอร์บรีเรื่องมักจะถือเป็นครั้งแรกของการเรียกว่า "กลุ่มแต่งงาน" ของนิทาน ซึ่งรวมถึงนิทานของเจ้าหน้าที่ ผู้ขาย และของแฟรงคลิน แต่นักวิชาการบางคนประกวดจัดกลุ่ม แรก เสนอ โดยนักวิชาการ Chaucer แฮมมอนด์โรงแรมเพรสคอตต์เอเลเนอร์ และต่อมา elaborated โดยจอร์จไลแมน Kittredge ไม่น้อยเนื่องจากนิทานหลัง Melibee และปุโรหิตของเด็กยังกล่าวถึงรูปนี้ [1] การแบ่งนิทานที่จัดการกับปัญหาทางศีลธรรมและคนที่จัดการกับปัญหาวิเศษ เป็นภรรยาน้ำไม่ เป็นที่โปรดปรานของนักวิชาการบางคนThe tale is an example of the "loathly lady" motif, the oldest examples of which are the medieval Irish sovereignty myths such as Niall of the Nine Hostages. In the medieval poem The Wedding of Sir Gawain and Dame Ragnelle, Arthur's nephew Gawain goes on a nearly identical quest to discover what women truly want after he errs in a land dispute, although, by incomparison, he never stooped to despoliation or plunder, unlike the unnamed knight who deflowered the woman. By tradition, any knight or noble found guilty of such a transgression (abuse of power), might be stripped of his name, heraldic title and rights, and possibly even executed.Some[who?] have theorised that the Wife's tale may have been written to ease Chaucer's guilty conscience. It is recorded that in 1380 associates of Chaucer stood surety for an amount equal to half his yearly salary for a charge brought by Cecily Champaign for "de rapto," rape or abduction; the same view has been taken of his Legend of Good Women, which Chaucer himself describes as a penance.[2]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภรรยาของเรื่องของการอาบน้ำ (กลางอังกฤษ: เรื่องของ Wyf ของอาบน้ำ) เป็นหนึ่งในที่รู้จักกันดีของเจฟฟรีย์ชอเซอร์ของอังกฤษนิทาน มันมีความเข้าใจในบทบาทของผู้หญิงในปลายยุคกลางและอาจจะเป็นที่สนใจของชอเซอร์ตัวเองสำหรับตัวละครตัวนี้เป็นหนึ่งในคนที่พัฒนามากที่สุดของเขากับบทของเธอนานเป็นสองเท่าเรื่องของเธอ นอกจากนี้เขายังไปไกลเท่าที่จะอธิบายสองชุดของเสื้อผ้าสำหรับเธอในบทของเขาทั่วไป เธอถือของเธอเองในหมู่ผู้แสวงบุญการทะเลาะวิวาทและหลักฐานในต้นฉบับแสดงให้เห็นว่าถึงแม้เธอได้รับมอบหมายเป็นครั้งแรกที่แตกต่างกันชัดเรื่อง-บางทีหนึ่งบอกโดยกะลาสี-เธอได้รับในปัจจุบันเรื่องของเธอเป็นของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เธอเรียกตัวเองทั้งสเตซี่และ Alys ในบท แต่จะสับสนเรื่องเหล่านี้ยังมีชื่อของเธอ gossib '(ที่เป็นเพื่อนสนิทหรือนินทา) ซึ่งเธอกล่าวถึงหลายครั้งเช่นเดียวกับตัวละครหญิงจำนวนมากทั่วอังกฤษนิทานเรื่องที่มักจะถือได้ว่าเป็นครั้งแรกของสิ่งที่เรียกว่ากลุ่ม "การแต่งงาน" ของนิทานซึ่งรวมถึงพนักงานของร้านค้าและนิทานแฟรงคลิน แต่นักวิชาการบางคนการประกวดการจัดกลุ่มนี้เสนอครั้งแรกโดยนักวิชาการชอเซอร์อีลีเนอร์เพรสคอตต์แฮมมอนด์และเนื้อหาต่อมาโดยจอร์จลายแมน Kittredge ไม่น้อยเพราะนิทานภายหลัง Melibee และพระภิกษุณียังหารือเกี่ยวกับรูปแบบนี้. [1] การแยกระหว่างเรื่องเล่าที่จัดการกับ ประเด็นทางจริยธรรมและคนที่จัดการกับปัญหาที่มีมนต์ขลังในขณะที่ภรรยาของการอาบน้ำของไม่เป็นที่ชื่นชอบโดยนักวิชาการบางคน. เรื่องนี้เป็นตัวอย่างของ "ผู้หญิง loathly" บรรทัดฐานเป็นตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดของซึ่งเป็นยุคกลางตำนานอธิปไตยไอริชเช่นเนียล เก้าตัวประกัน ในบทกวียุคกลางงานแต่งงานของเซอร์กาเวนและม Ragnelle หลานชายของอาเธอร์กาเวนไปในการสืบเสาะเหมือนกันเกือบจะค้นพบสิ่งที่ผู้หญิงต้องการอย่างแท้จริงหลังจากที่เขา errs ในที่ดินพิพาทแม้ว่าโดยเมื่อเปรียบเทียบเขาไม่เคยก้มลงไป despoliation หรือปล้นซึ่งแตกต่างจาก อัศวินชื่อที่ deflowered ผู้หญิงคนนั้น ตามธรรมเนียมอัศวินหรือขุนนางพบความผิดดังกล่าวละเมิด (ใช้อำนาจ) อาจจะมีการถอดชื่อของเขาชื่อสื่อและสิทธิและอาจดำเนินการแม้กระทั่ง. บาง [ใคร?] มีมหาเศรษฐีที่เรื่องภรรยาอาจได้รับ เขียนเพื่อบรรเทาความรู้สึกผิดของชอเซอร์ มันจะถูกบันทึกไว้ว่าใน 1380 ร่วมงานของชอเซอร์ยืนประกันสำหรับจำนวนเงินที่เท่ากับครึ่งหนึ่งของเงินเดือนประจำปีของเขาสำหรับค่าใช้จ่ายที่นำโดยลี่ Champaign สำหรับ "เด rapto" ข่มขืนหรือลักพาตัว; มุมมองเดียวกันได้รับการถ่ายของตำนานของผู้หญิงที่ดีของเขาซึ่งชอเซอร์อธิบายตัวเองเป็นบาป. [2]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภรรยาของอ่างอาบน้ำเล่า ( ภาษาอังกฤษยุคกลาง : เรื่องราวของ wyf ของอาบน้ำ ) เป็นหนึ่งในที่มีชื่อเสียงของเจฟฟรีย์ชอเซอร์ Canterbury Tales . มีความเข้าใจในบทบาทของผู้หญิงในปลายยุคกลางและอาจจะสนใจของชอเซอร์สำหรับตัวละครตัวเองเป็นหนึ่งในคนที่เขาพัฒนามากที่สุด ด้วยการเปิดฉากเธอสองครั้งตราบเท่าที่เรื่องราวของเธอเขายังไปไกลเท่าที่อธิบายสองชุดเสื้อผ้าของเธอในบทนำทั่วไปของเขา เธอถือของตัวเองท่ามกลางการโต้เถียงผู้แสวงบุญ และหลักฐานในต้นฉบับชี้ให้เห็นว่า ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนแรกที่ได้รับแตกต่างกัน จำเรื่องหนึ่งอาจจะบอกโดยเธอได้รับของขวัญเป็นกลาสีเรื่องราวความสำคัญของเธอเพิ่มขึ้น เธอเรียกตัวเองและทั้งอลิสันอลิสในโหมโรงแต่สับสนเรื่องเหล่านี้ยังเป็นชื่อของ gossib ของเธอ ' ' ( เพื่อนสนิทหรือนินทา ) ซึ่งเธอได้กล่าวถึงหลายครั้งตัวละครหญิง รวมทั้งหลายแห่ง Canterbury Tales .

เรื่องมันมักจะถือว่าเป็นครั้งแรกของสิ่งที่เรียกว่า " การแต่งงานของกลุ่ม " นิทาน ซึ่งรวมถึงการเป็นเสมียน , พ่อค้า และ แฟรงคลินเป็นนิทาน แต่นักวิชาการบางคนประกวดกลุ่มนี้แรกที่เสนอโดยนักวิชาการ เอเลนอร์ เพรสคอตต์ แฮมมอนด์ชอเซอร์และต่อมา elaborated โดยจอร์จไลแมนคิตทรีดจ์ไม่น้อยเพราะต่อมานิทานของ melibee ของแม่ชีและพระ ยังกล่าวถึงหัวข้อนี้ [ 1 ] การแยกระหว่างเรื่องเล่าที่จัดการกับปัญหาจริยธรรม และคนที่จัดการกับปัญหาขลังเป็นภรรยาของอ่างอาบน้ำก็ไม่เป็นที่ชื่นชอบโดยนักวิชาการบางคน

เรื่องราวที่เป็นตัวอย่างของ " อย่างไม่เต็มใจ เลดี้ " รูปแบบ , ตัวอย่างที่เก่าแก่ที่สุดของซึ่งมีอำนาจอธิปไตยในยุคกลาง ตำนานไอริชเช่นการแสดงของเก้าตัวประกัน ในบทกวีในยุคกลางงานแต่งงานของเซอร์กาเวนและ Dame ragnelle อาเธอร์ หลานชายกาเวนไปเควสเกือบเหมือนค้นพบสิ่งที่ผู้หญิงต้องการจริงๆ หลังจากที่เขา errs ในที่ดินพิพาท แม้เทียบด้วย ,เขาไม่เคยยอม despoliation หรือปล้น ไม่เหมือนชื่ออัศวินที่อีกครั้ง . . . ผู้หญิง ตามประเพณี มีอัศวินหรือขุนนางพบความผิดของการละเมิด ( ใช้อำนาจ ) อาจถูกถอดชื่อของเขาสิทธิตราประจำตระกูลชื่อและ และแม้แต่อาจจะประหาร

มี [ ใคร ? ] มี theorised ว่าเรื่องเล่าของภรรยาอาจจะถูกเขียนขึ้นเพื่อความสะดวกของชอเซอร์เป็นความรู้สึกผิดมันเป็นบันทึกที่ 0 กับชอเซอร์ยืนหลักประกันเป็นจำนวนเท่ากับครึ่งหนึ่งของเงินเดือนประจำปีเป็นค่าใช้จ่ายนำโดย เซซิลี แชมเปญ " เดอ rapto " การข่มขืนหรือการลักพาตัว ; มุมมองเดียวกันได้รับการถ่ายจากตำนานของผู้หญิงที่ดีซึ่งชอเซอร์ตัวเองอธิบายเป็นตบะ [ 2 ]