Writings on public administration g

Writings on public administration go back to ancient civilization.1 The ancient Egyptians and Babylonians left considerable advice on the techniques of management and adminis- tration. So did the civilizations of China, Greece, and Rome. Modern management tech- niques can be traced from Alexander the Great’s use of staff 2 to the assembly-line methods of the arsenal of Venice;3 from the theorizing of Niccolo Machiavelli on the nature of leadership4 to Adam Smith’s advocacy of the division of labor;5 and from Robert Owen’s assertion that “vital machines” (employees) should be given as much attention as “inanimate machines”6 to Charles Babbage’s con- tention that there existed “basic principles of management.”7
The history of the world can be viewed as the rise and fall of public administrative institutions. Those ancient empires that rose and prevailed were those with better administrative institutions than their competitors. Brave soldiers have been plentiful in every society but they were ultimately wasted if not backed up by administrators who can feed and pay them. Marcus Tullius Cicero, the ancient Roman orator, is usually credited with first saying that “the sinews of war are infinite money.”
Rome, like Egypt, Persia, and other empires before it, conquered much of the ancient world (well, at least that centered around the Mediterranean) because it had an organizational doctrine that made its soldiers far more effective than competing forces—and because its legions were backed up by a sophisticated administrative system of supply based on regular if not equitable taxes. The Roman Empire only fell when its legions degenerated into corps of mercenaries and when its supply and tax bases were corrupted. Napoleon was wrong. Armies do not “march on their stomachs,” as he said; they march on the proverbial backs of the tax collectors and on the roads built by administrators. Regular pay allows for discipline. Strict discipline is what makes a mob an army. And a disciplined military, obedient to the leaders of the state, is a precondition for civilization. This is the classic chicken and egg problem. Which comes first—effective public administration or an effective military? The rise and fall of ancient Rome proved that you could not have one without the other.
Early bureaucrats in ancient Rome and modern Europe literally wore uniforms that paralleled military dress. After all, the household servants of rulers traditionally wore livery. It indicated that the wearer was not free but the servant of another. Government administrators are still considered ser- vants in this sense; they are public servants because they, too, have accepted obligations that mean they are not completely free. Indeed, until early in the twentieth century many otherwise civilian public officials in Europe—most notably diplomats—had prescribed uniforms.
Both victorious soldiers and successful managers tend to be inordinately admired and dispropor- tionately rewarded as risk takers. True, the specific risks and rewards are different; but the phenom- enon is the same. They both may have to put their careers, and sometimes significant parts of their anatomy as well, “on the line” to obtain a goal for their state or organization. Notice again the military language for “the line” originally referred to the line of battle where they faced the enemy. This is why line officers today are still those who perform the services for which the organization exists. This is the direct link between the Roman centurion and the fire chief, hospital director, or school principal. Life on the line is still a daily struggle.
It is possible to find most of the modern concepts of management and leadership stated by one or another of the writers of the classical, medieval, and pre-modern world. However, our concern is not with this prehistory of modern management but with the academic discipline and occupational specialty that is U.S. public administration.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

งานเขียนบริหารราชการกลับไป civilization.1 โบราณโบราณอียิปต์และ Babylonians ซ้ายมากคำแนะนำเกี่ยวกับเทคนิคการจัดการและ adminis tration เพื่อ เกิดอารยธรรมของจีน กรีซ และโรม จัดการสมัยใหม่เทคโนโลยี niques สามารถติดตามจากอเล็กซานเดอร์ใช้ของดีของพนักงาน 2 วิธีประกอบสายของอาร์เซนอลของเวนิส 3 จากเก่าของมาเคียเวลลิ Niccolo ในลักษณะของ leadership4 กับหลุยอาดัมสมิธของกองแรงงาน 5 จากโรเบิร์ตโอเว่นยืนยันว่า "เครื่องสำคัญ" (พนักงาน) ควรได้รับความสนใจมากที่สุดเป็น "inanimate เครื่อง" 6 การคอนชาลส์แบบบิจที่มีอยู่ "หลักการพื้นฐานของการจัดการ" tention 7สามารถดูประวัติศาสตร์โลกเป็นฮ่องเต้ของสถาบันบริหารสาธารณะ เหล่าจักรวรรดิโบราณที่โรส และแผ่ขยายไปได้มีสถาบันจัดการดีกว่าคู่แข่ง ทหารกล้ามีมากมายในทุกสังคม แต่พวกเขาถูกสุดสิ้นเปลืองถ้า ไม่สำรองข้อมูล โดยผู้ดูแลระบบที่สามารถเลี้ยง และจ่ายให้ มักจะมีเครดิตมาร์คัส Tullius คิเคโร orator โรมันโบราณ กับแรกพูดว่า "sinews รบได้เงินอนันต์"โรม อียิปต์ เปอร์เซีย และอาณาจักรอื่น ๆ ก่อนที่จะ แปลกของโลก (ดี น้อยที่แปลกเมดิเตอร์เรเนียน) เพราะมันมีหลักคำสอนองค์กรที่ทำการทหารมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่ากองกำลังแข่งขัน — และเนื่อง จากของ legions ถูกสำรอง โดยระบบการบริหารที่ทันสมัยของตามปกติถ้าภาษีไม่เป็นธรรม จักรวรรดิโรมันลดลงเมื่อของ legions degenerated เป็นหน่วย ของทหารรับจ้าง และ เมื่อฐานภาษีและจัดหาของหาย นโปเลียนถูกผิด กองทัพที่ไม่ "มีนาคมบน stomachs ของพวกเขา เขากล่าว พวกเขามีนาคมหลังสุภาษิตของสะสมภาษี และถนนที่สร้างขึ้น โดยผู้ดูแล ค่าจ้างประจำสำหรับวินัยได้ ระเบียบวินัยเข้มงวดเป็นสิ่งที่ทำให้ม็อบเป็นกองทัพ และทหารมีระเบียบวินัย เชื่อฟังให้ผู้นำของรัฐ เป็นเงื่อนไขสำหรับอารยธรรม นี่คือปัญหาไข่ไก่และคลาสสิก ซึ่งมาก่อน — มีประสิทธิภาพราชการหรือทหารมีประสิทธิภาพหรือไม่ ฮ่องเต้ของโรมโบราณพิสูจน์ว่า คุณอาจไม่มีไม่ มีอีกEarly bureaucrats in ancient Rome and modern Europe literally wore uniforms that paralleled military dress. After all, the household servants of rulers traditionally wore livery. It indicated that the wearer was not free but the servant of another. Government administrators are still considered ser- vants in this sense; they are public servants because they, too, have accepted obligations that mean they are not completely free. Indeed, until early in the twentieth century many otherwise civilian public officials in Europe—most notably diplomats—had prescribed uniforms.Both victorious soldiers and successful managers tend to be inordinately admired and dispropor- tionately rewarded as risk takers. True, the specific risks and rewards are different; but the phenom- enon is the same. They both may have to put their careers, and sometimes significant parts of their anatomy as well, “on the line” to obtain a goal for their state or organization. Notice again the military language for “the line” originally referred to the line of battle where they faced the enemy. This is why line officers today are still those who perform the services for which the organization exists. This is the direct link between the Roman centurion and the fire chief, hospital director, or school principal. Life on the line is still a daily struggle.It is possible to find most of the modern concepts of management and leadership stated by one or another of the writers of the classical, medieval, and pre-modern world. However, our concern is not with this prehistory of modern management but with the academic discipline and occupational specialty that is U.S. public administration.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานเขียนในการบริหารรัฐกิจกลับไปอารยธรรมโบราณ โบราณ ชาวอียิปต์และบาบิโลน ซ้าย 1 คำแนะนำมากในเทคนิคของการจัดการและผู้บริหาร - มลภาวะ . แล้ว อารยธรรมจีน กรีซ และ โรม เทคนิคการจัดการสมัยใหม่ niques สามารถติดตามได้จาก อเล็กซานเดอร์ ใช้ที่ดีของพนักงาน 2 สายการประกอบวิธีการของอาร์เซนอลเวนิส ;จากทฤษฎีของนิโคโล มาคิอาเวลลีกับธรรมชาติของ leadership4 ของอดัม สมิธ ผู้สนับสนุนของฝ่ายแรงงาน และจาก โรเบิร์ต โอเวน ยืนยันว่า " เครื่องสําคัญ " ( พนักงาน ) ควรได้รับความสนใจมากเป็น " เครื่อง " ชีวิต 6 ของ ชาร์ลส แบบเบจ คอน - เทนชั่นที่มีอยู่ " หลักการพื้นฐานของ "
7 การจัดการประวัติศาสตร์ของโลกสามารถดูที่เพิ่มขึ้นและลดลงของสถาบันการบริหารสาธารณะ จักรวรรดิโบราณเหล่านั้นว่า โรส และ ก็เป็นส่วนที่ดีในการบริหารสถาบันการศึกษากว่าคู่แข่งของพวกเขา ทหารที่กล้าหาญได้รับอุดมสมบูรณ์ในทุกสังคมแต่ในที่สุดเสียถ้าไม่ได้รับการสนับสนุน จากผู้บริหาร ที่สามารถกินและจ่าย Marcus Tullius Cicero ,เป็นนักพูดในยุคโรมันโบราณ มักจะให้เครดิตกับแรกบอกว่า " เอ็นของสงครามเป็นเงินอนันต์ "
โรม เช่น อียิปต์ เปอร์เซีย และอาณาจักรอื่น ๆก่อนที่จะชนะมากของโลกโบราณ ( ดีอย่างน้อยที่ศูนย์กลางรอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ) เพราะมันมีองค์กรหลักที่ทำให้ทหารไกลมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าคู่แข่ง เพราะกองกำลังพยุหเสนาถูกสนับสนุนด้วยซับซ้อนระบบบริหารจัดหาตามปกติ ถ้าไม่เท่าเทียมกัน ภาษีจักรวรรดิโรมันแต่ลดลงเมื่อพยุหเสนาเสื่อมลงทหารทหารรับจ้างและเมื่ออุปทานและฐานภาษีอยู่ที่เสียหาย นโปเลียนถูกผิด กองทัพไม่ " มีนาคมบนท้องของพวกเขา , " เขากล่าวว่า พวกเขาเดินบนหลังที่เลื่องลือของเก็บภาษีและบนถนนที่สร้างขึ้นโดยผู้บริหาร จ่ายปกติ ให้มีระเบียบวินัย วินัยเคร่งครัด จะทำให้ม็อบกองทัพและวินัยทหาร เชื่อฟังผู้นำของรัฐเป็นเงื่อนไขล่วงหน้าสำหรับอารยธรรม นี่เป็นปัญหาคลาสสิก ไก่และไข่ ที่มาครั้งแรกที่มีประสิทธิภาพการบริหารราชการหรือทหารมีประสิทธิภาพ ? และการล่มสลายของกรุงโรมโบราณที่พิสูจน์ว่าคุณไม่สามารถมีได้โดยไม่ต้องอื่น ๆ .
ต้นข้าราชการในกรุงโรมโบราณและสมัยใหม่ในยุโรปหมายสวมเครื่องแบบที่ได้แต่งตัวทหาร หลังจากที่ทุกครัวเรือนของผู้ปกครองเป็นข้าราชการสวมเครื่องแบบ . พบว่า ผู้สวมใส่ก็ไม่ฟรี แต่คนใช้อีก เจ้าหน้าที่ของรัฐยังถือว่าเซอร์ - vants ในความรู้สึกนี้ เขาเป็นข้าราชการเพราะพวกเขาเหมือนกันยอมรับภาระหน้าที่หมายความว่าพวกเขาจะไม่ฟรีทั้งหมด แน่นอนจนกระทั่งในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบจำนวนมากมิฉะนั้นพลเรือนเจ้าหน้าที่ในยุโรปส่วนใหญ่ยวดนักการทูตมีเครื่องแบบที่กำหนด .
ทหารชัยชนะและผู้จัดการที่ประสบความสำเร็จมีแนวโน้มที่จะชื่นชมและ dispropor สุดฤทธิ์ - tionately รางวัลเป็น takers ความเสี่ยง จริงความเสี่ยงที่เฉพาะเจาะจงและรางวัลต่าง ๆแต่การปรับ - enon เดียวกันคือ พวกเขาทั้งสองจะต้องเอาอาชีพของพวกเขา และบางครั้งพบชิ้นส่วนของร่างกายของพวกเขาเป็นอย่างดี " ในบรรทัด " เพื่อให้ได้เป้าหมายสำหรับองค์กรของรัฐของพวกเขาหรือ สังเกตเห็นอีกภาษาทางทหาร " เส้น " เจ้าตัวเดิมไปยังบรรทัดของการต่อสู้ที่พวกเขาเผชิญหน้ากับศัตรูนี่คือเหตุผลที่เจ้าหน้าที่สายวันนี้จะยังผู้ปฏิบัติต่างๆที่องค์กรมีอยู่ นี้คือการเชื่อมโยงโดยตรงระหว่างโรมัน Centurion และหัวหน้าหน่วยดับเพลิง ผู้อำนวยการโรงพยาบาล หรือโรงเรียน ครูใหญ่ ชีวิตบนเส้นยังคงดิ้นรนทุกวัน
มันเป็นไปได้ที่จะพบมากที่สุดของแนวคิดที่ทันสมัยของการจัดการและความเป็นผู้นำที่ระบุหนึ่งหรืออื่นของนักเขียนของคลาสสิก ยุคก่อนสมัยใหม่และโลก อย่างไรก็ตาม ความกังวลของเราไม่ได้กับประวัติศาสตร์ของการจัดการที่ทันสมัยแต่ด้วยธรรมวินัย และกิจกรรมพิเศษที่บริหารสาธารณะของสหรัฐอเมริกา