#1306: Disappointedly changes wild

#1306: Disappointedly changes wild with joy

0 Report ENZN

Previous Table of Contents Next
„Brother Chu Feng, you” saw that Chu Feng pur­sues him to come un­ex­pect­edly, Li Xiang feels help­less very much.
He re­ally can­not think through, when cop­per bam­boo for­est and iron bam­boo for­est Elder, in­vited Chu Feng per­son­ally, and pro­posed after that many ex­cel­lent con­di­tions, Chu Feng will choose un­ex­pect­edly also to join his waste bam­boo for­est, this re­ally did not con­form to the com­mon sense.
After all, first did not say the waste bam­boo for­est strength, is in­fe­rior to iron bam­boo for­est and cop­per bam­boo for­est, and waste bam­boo for­est any­thing could not give Chu Feng, com­pared with iron bam­boo for­est and cop­per bam­boo for­est, sim­ply did not have any su­pe­ri­or­ity.
„Brother Li Xiang, you are not will­ing to make me join waste bam­boo for­est, be­came en­rolls dis­ci­ple?” Say­ing that Chu Feng smiles.
„Wants, nat­u­rally wants.” Al­though is very puz­zled, but Li Xiang is tight­en­ing the nod, is very afraid to miss Chu Feng this kind of good seedling.
„That my name, writes about in the waste bam­boo for­est en­rolling dis­ci­ple reg­is­ter of names.” Chu Feng has aimed in Li Xiang hand the reel, so long as writes the Chu Feng name, that Chu Feng of­fi­cially will be­come waste bam­boo for­est en­rolling dis­ci­ple.
„Well good, this writes.” But Li Xiang nat­u­rally with­out hes­i­ta­tion, takes pen in hand to write.
„Stop.” May at this mo­ment, that cop­per bam­boo for­est Elder, ac­tu­ally sud­denly ex­plode drinks one, at the same time, ar­rives at the Chu Feng near once again, doing best to con­vince urged to Chu Feng:
„The Chu Feng lit­tle friend, waste for­est that is the place that the waste treats, there Elder is the waste, their any­thing could not give you, you went to there, sim­ply was the self-de­struc­tion fu­ture.”
„Yes, the Chu Feng lit­tle friend, you may prob­a­bly con­sider, do not delay them­selves.” Mean­while, other Elder also close, they do not want to miss Chu Feng such tal­ent, doing best to con­vince was urg­ing.
„This was not firm you to take the trou­ble.” Re­gard­ing their con­sol­ing, Chu Feng is but light smiles, was dis­in­clined to say in­clud­ing the words, in­dif­fer­ent.
After speak­ing these words, Chu Feng has snatched the reel and pen in Li Xiang hand un­ex­pect­edly di­rectly, one­self on that have writ­ten down their name.
Re­gard­ing this, the per­son of pres­ence is dumb­founded, can­not think that Chu Feng so will be firm, joins waste bam­boo for­est, that is the place that the waste does not want to go.
„Brother Li Xiang, Let's go.”
How­ever, re­gard­ing peo­ple's re­sponse, Chu Feng ac­tu­ally does not pay at­ten­tion, but said to Li Xiang with a smile.
„Vol­ume is good” at this mo­ment, Li Xiang has also been shocked, after hear­ing the Chu Feng words, slow the god has come, turn­ing around is Chu Feng guides.
Then, Chu Feng and Li Xiang leave here, goes to waste bam­boo for­est, has only left be­hind one crowd of over the face puz­zled dis­ci­ple, as well as over the face ugly Elder.
But under Li loud guid­ing, Chu Feng ex­pe­ri­enced fi­nally, this in­clud­ing waste bam­boo for­est that the waste de­spised, was ac­tu­ally what place.
Here is ac­tu­ally very big, is vast lands, but the scenery is re­ally not much, here sim­ply does not have the mys­tery of Holy Land of Mar­tial­ism, does not have the De­fo­li­a­tion Bam­boo For­est mar­velous sight.
De­fo­li­a­tion Bam­boo For­est bam­boo, not only ray twin­kle, can reach as high as the di­rect ac­cess to the high­est au­thor­i­ties, but this waste bam­boo for­est bam­boo, is not sturdy, is un­fea­tured, even also the with­ered and yel­low piece, likely ex­tremely lacks the nu­tri­tion, must be dried up gen­eral until death.
But in fact, here in­deed is got­ten rid lands, com­pared with dis­tant place that beau­ti­ful bam­boo for­est, here is sim­ply hor­ri­ble to look, is sim­i­lar to the ruins.
Not only does not have the pleas­ant nat­ural scenery, con­structs , is in dis­re­pair after many years total wreck.
Walks, Chu Feng is links a per­son's shadow not to see, as if this bleak lands, have Chu Feng and Li Xiang two peo­ple.
„Brother Li Xiang, this waste bam­boo for­est, should not only then our two?” Chu Feng cu­ri­ous ask­ing.
„Nat­u­rally is not, al­though my waste bam­boo for­est the human are few, but also has dozens fel­low ap­pren­tice fel­lows.” Li Xiang re­turns to say with a smile.
„Dozens?” Chu Feng had al­ready re­al­ized any­thing.
„Is dozens, waited for you to know.” Li Xiang nod­ded with a smile.
Af­ter­ward, Chu Feng also no longer asked any­thing, after ar­riv­ing at an an­cient palace, after Li Xiang has sent out a sig­nal, this waste bam­boo for­est fel­low ap­pren­tice fel­lows, then one after an­other ap­peared in the Chu Feng front.
Be­sides Li Xiang, al­to­gether has 59 peo­ple, their ages, from young

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

#1306: disappointedly เปลี่ยนแปลงป่าที่ มีความสุข รายงาน 0 ENZN สารบัญก่อนหน้าถัดไป "พี่ชูฮ คุณ" เห็นว่า ชูฮ pursues เขามาโดยไม่คาดคิด หลี่เซียงรู้สึกหมดหนทางมากขึ้นเขาจริง ๆ ไม่คิดว่า ผ่าน เมื่อป่าไผ่ทองแดงและป่าไผ่เหล็กผู้สูงอายุ ได้รับเชิญชูฮส่วนตัว และเสนอเงื่อนไขดีมาก หลังจากนั้นชูฮจะเลือกโดยไม่คาดคิดยังเข้าร่วมเขาป่าไผ่เสีย นี้จริง ๆ ไม่สอดคล้องกับความรู้สึกร่วมกันหลังจากที่ทุก แรกไม่บอกความแรงของป่าไม้ไผ่เสีย เป็นเหล็กป่าไผ่ และป่าไผ่ทองแดง และป่าไผ่เสียอะไรทำให้ฮองชู เมื่อเทียบกับเหล็กป่าไผ่และป่าไผ่ทองแดง เพียงแค่ไม่มีใดเหนือกว่ากัน"พี่ชาย Li Xiang คุณไม่เต็มใจที่จะทำให้ฉันร่วมป่าไผ่เสีย กลายเป็นลงทะเบียนศิษย์? " บอกว่า ยิ้มชูฮ"อยาก ต้องการตามธรรมชาติ" แต่แปลกใจมาก แต่ Li Xiang เป็นขันพยักหน้า มากกลัวพลาดฮชูชนิดนี้ต้นกล้าที่ดี"ว่า ฉันชื่อ เขียนเกี่ยวกับในป่าไผ่ที่เสียที่ลงทะเบียนลงทะเบียนศิษย์ชื่อนี้" ชู Feng ได้มุ่ง Li Xiang มือม้วน ตราบใดที่เขียนชื่อชูฮ ฮชูที่เป็นทางจะกลายเป็นเสียป่าไผ่ลงทะเบียนศิษย์„Well good, this writes.” But Li Xiang nat­u­rally with­out hes­i­ta­tion, takes pen in hand to write.„Stop.” May at this mo­ment, that cop­per bam­boo for­est Elder, ac­tu­ally sud­denly ex­plode drinks one, at the same time, ar­rives at the Chu Feng near once again, doing best to con­vince urged to Chu Feng:„The Chu Feng lit­tle friend, waste for­est that is the place that the waste treats, there Elder is the waste, their any­thing could not give you, you went to there, sim­ply was the self-de­struc­tion fu­ture.”„Yes, the Chu Feng lit­tle friend, you may prob­a­bly con­sider, do not delay them­selves.” Mean­while, other Elder also close, they do not want to miss Chu Feng such tal­ent, doing best to con­vince was urg­ing.„This was not firm you to take the trou­ble.” Re­gard­ing their con­sol­ing, Chu Feng is but light smiles, was dis­in­clined to say in­clud­ing the words, in­dif­fer­ent.After speak­ing these words, Chu Feng has snatched the reel and pen in Li Xiang hand un­ex­pect­edly di­rectly, one­self on that have writ­ten down their name.Re­gard­ing this, the per­son of pres­ence is dumb­founded, can­not think that Chu Feng so will be firm, joins waste bam­boo for­est, that is the place that the waste does not want to go.„Brother Li Xiang, Let's go.”How­ever, re­gard­ing peo­ple's re­sponse, Chu Feng ac­tu­ally does not pay at­ten­tion, but said to Li Xiang with a smile.„Vol­ume is good” at this mo­ment, Li Xiang has also been shocked, after hear­ing the Chu Feng words, slow the god has come, turn­ing around is Chu Feng guides.Then, Chu Feng and Li Xiang leave here, goes to waste bam­boo for­est, has only left be­hind one crowd of over the face puz­zled dis­ci­ple, as well as over the face ugly Elder.But under Li loud guid­ing, Chu Feng ex­pe­ri­enced fi­nally, this in­clud­ing waste bam­boo for­est that the waste de­spised, was ac­tu­ally what place.Here is ac­tu­ally very big, is vast lands, but the scenery is re­ally not much, here sim­ply does not have the mys­tery of Holy Land of Mar­tial­ism, does not have the De­fo­li­a­tion Bam­boo For­est mar­velous sight.De­fo­li­a­tion Bam­boo For­est bam­boo, not only ray twin­kle, can reach as high as the di­rect ac­cess to the high­est au­thor­i­ties, but this waste bam­boo for­est bam­boo, is not sturdy, is un­fea­tured, even also the with­ered and yel­low piece, likely ex­tremely lacks the nu­tri­tion, must be dried up gen­eral until death.But in fact, here in­deed is got­ten rid lands, com­pared with dis­tant place that beau­ti­ful bam­boo for­est, here is sim­ply hor­ri­ble to look, is sim­i­lar to the ruins.Not only does not have the pleas­ant nat­ural scenery, con­structs , is in dis­re­pair after many years total wreck.Walks, Chu Feng is links a per­son's shadow not to see, as if this bleak lands, have Chu Feng and Li Xiang two peo­ple.„Brother Li Xiang, this waste bam­boo for­est, should not only then our two?” Chu Feng cu­ri­ous ask­ing.„Nat­u­rally is not, al­though my waste bam­boo for­est the human are few, but also has dozens fel­low ap­pren­tice fel­lows.” Li Xiang re­turns to say with a smile.„Dozens?” Chu Feng had al­ready re­al­ized any­thing.„Is dozens, waited for you to know.” Li Xiang nod­ded with a smile.Af­ter­ward, Chu Feng also no longer asked any­thing, after ar­riv­ing at an an­cient palace, after Li Xiang has sent out a sig­nal, this waste bam­boo for­est fel­low ap­pren­tice fel­lows, then one after an­other ap­peared in the Chu Feng front.Be­sides Li Xiang, al­to­gether has 59 peo­ple, their ages, from young

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

# 1306: Disappointedly เปลี่ยนแปลงป่าที่มีความสุข0 รายงาน ENZN ตารางก่อนหน้าสารบัญถัดไป"บราเดอร์จือฮคุณ" เห็นว่าจือฮแสวงหาเขามาโดยไม่คาดคิด Li Xiang รู้สึกหมดหนทางมาก. เขาจริงๆไม่สามารถคิดว่าผ่านเมื่อป่าไผ่ทองแดง และพี่ป่าไผ่เหล็กเชิญชูฮส่วนตัวและนำเสนอหลังจากที่เงื่อนไขที่ดีเยี่ยมหลายจือฮจะเลือกโดยไม่คาดคิดยังที่จะเข้าร่วมป่าไผ่เสียของเขานี้จริงๆไม่ได้เป็นไปตามสามัญสำนึก. หลังจากที่ทุกคนแรกไม่ได้บอกว่า ความแรงของป่าไผ่เสีย, รองลงมาคือป่าเหล็กไม้ไผ่และป่าไผ่ทองแดงและสิ่งป่าไผ่เสียไม่สามารถให้จือฮเมื่อเทียบกับป่าไม้เหล็กไม้ไผ่และป่าไผ่ทองแดงก็ไม่ได้มีความเหนือกว่าใด ๆ . "บราเดอร์ Li Xiang คุณ ไม่เต็มใจที่จะทำให้ฉันเข้าร่วมป่าไผ่เสียกลายเป็นโรคศิษย์? "บอกว่าจือฮยิ้ม. " ต้องการตามธรรมชาติต้องการ. "แม้ว่าจะเป็นงงมาก แต่ Li Xiang คือการทำให้แน่นพยักหน้ากลัวมากที่จะพลาดจือฮวงนี้ ชนิดของต้นกล้าที่ดี. "นั่นคือชื่อของฉันเขียนเกี่ยวกับในป่าไผ่เสียลงทะเบียนสมัครสมาชิกศิษย์ของชื่อ." จือฮได้เล็ง Li Xiang มือรีลตราบใดที่เขียนชื่อจือฮว่าจือฮวงอย่างเป็นทางการจะกลายเป็น ป่าไผ่เสียลงทะเบียนศิษย์. "ดีดีนี้เขียน." แต่ Li Xiang ตามธรรมชาติโดยไม่ลังเลใช้ปากกาในมือที่จะเขียน. "หยุด." พฤษภาคมที่ขณะนี้ว่าพี่ป่าไผ่ทองแดงจริงจู่ ๆ ก็เกิดการระเบิดเครื่องดื่มหนึ่งที่ ในเวลาเดียวกันมาถึงที่จือฮใกล้อีกครั้งทำอย่างดีที่สุดที่จะโน้มน้าวกระตุ้นให้จือฮ: "จือฮเพื่อนตัวน้อยของป่าเสียที่เป็นสถานที่ที่มีการบำบัดของเสียที่มีผู้สูงอายุเป็นของเสียสิ่งที่พวกเขาทำไม่ได้ ให้คุณไปที่นั่นก็เป็นอนาคตของการทำลายตนเอง. " " ใช่เพื่อนน้อยจือฮคุณอาจอาจจะพิจารณาไม่ล่าช้าตัวเอง. "ในขณะเดียวกันผู้สูงอายุอื่น ๆ ยังอยู่ใกล้พวกเขาไม่ต้องการที่จะพลาด จือฮความสามารถดังกล่าวทำอย่างดีที่สุดที่จะโน้มน้าวให้ได้รับการกระตุ้นให้. "นี้ไม่ได้กระชับให้คุณใช้ปัญหา." เกี่ยวกับปลอบใจของพวกเขาจือฮ แต่รอยยิ้มเบาก็อิดออดที่จะพูดรวมทั้งคำพูดที่ไม่แยแส. หลังจากที่พูดคำเหล่านี้ จือฮได้คว้ารีลและปากกาในมือ Li Xiang โดยไม่คาดคิดโดยตรงของตัวเองในการที่มีการเขียนลงชื่อของพวกเขา. เกี่ยวกับเรื่องนี้คนของการแสดงตนเป็นตะลึงไม่สามารถคิดว่าจือฮนั้นจะเป็น บริษัท ร่วมป่าไผ่เสียไปเปล่า ๆ เป็นสถานที่ที่เสียไม่ได้ต้องการที่จะไป. "บราเดอร์หลี่เซียง, Let 's go." อย่างไรก็ตามเกี่ยวกับการตอบสนองของผู้คน, จือฮจริงไม่ได้ให้ความสนใจ แต่กล่าวว่าหลี่เซียงด้วยรอยยิ้ม. "ระดับเสียงเป็นสิ่งที่ดี" ที่ ขณะนี้หลี่เซียงยังได้รับตกใจหลังจากที่ได้ยินคำจือฮช้าพระเจ้าที่มีมาเปลี่ยนรอบจือฮแนะนำ. จากนั้นจือฮและหลี่เซียงออกจากที่นี่ไปเสียป่าไผ่ได้ออกจากที่อยู่เบื้องหลังเท่านั้น หนึ่งในฝูงชนของทั่วใบหน้างงศิษย์เช่นเดียวกับทั่วใบหน้าพี่น่าเกลียด. แต่ภายใต้ Li แนวทางดังจือฮประสบการณ์ในที่สุดนี้ป่าไผ่เสียรวมทั้งของเสียดูหมิ่นเป็นจริงสิ่งที่เกิดขึ้น. นี่คือจริงใหญ่มาก เป็นดินแดนที่กว้างใหญ่ แต่ฉากมันไม่มากที่นี่ก็ไม่ได้มีความลึกลับของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของ Martialism ที่ไม่ได้มีการผลัดใบป่าไผ่สายตาที่ยิ่งใหญ่. ไผ่ผลัดใบป่าไผ่ไม่เพียงกระพริบตาเรย์สามารถเข้าถึงสูงถึง เข้าถึงโดยตรงไปยังเจ้าหน้าที่ที่สูงสุด แต่ไผ่ป่าไผ่เสียนี้ไม่ได้มีความทนทานเป็น unfeatured แม้ยังชิ้นเหี่ยวและสีเหลืองมีแนวโน้มอย่างมากที่ขาดสารอาหารที่จะต้องแห้งขึ้นทั่วไปจนตาย. แต่ในความเป็นจริงที่นี่แน่นอน อยู่ในอากาศดินแดนกำจัดเมื่อเทียบกับสถานที่ที่ห่างไกลที่ป่าไผ่ที่สวยงามที่นี่เป็นเพียงที่น่ากลัวที่จะมองคล้ายกับซากปรักหักพัง. ไม่เพียง แต่ไม่ได้มีทิวทัศน์ธรรมชาติที่น่ารื่นรมย์สร้างอยู่ในสภาพทรุดโทรมหลังจากหลายปีซากทั้งหมด. เดิน จือฮคือการเชื่อมโยงเงาของคนที่จะไม่เห็นเช่นถ้าดินแดนเยือกเย็นนี้มีจือฮและหลี่เซียงคนสองคน. "บราเดอร์หลี่เซียง, ป่าไผ่เสียนี้ไม่ควรเพียงแล้วสอง? ของเรา" จือฮอยากถาม. " ธรรมชาติไม่ได้แม้ว่าป่าไผ่เสียของฉันมนุษย์มีน้อย แต่ยังมีหลายสิบเพื่อนเพื่อนฝึกงาน. "Li Xiang กลับไปพูดด้วยรอยยิ้ม. " นับสิบ? "จือฮได้ตระหนักแล้วอะไร. " เป็นหลายสิบรอสำหรับคุณ ที่จะรู้ว่า. "Li Xiang พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม. ต่อจากนั้นชูฮยังไม่ได้ถามอะไรหลังจากที่เดินทางมาถึงพระราชวังโบราณหลังจาก Li Xiang ได้ส่งออกสัญญาณนี้เสียป่าไผ่เพื่อนเพื่อนฝึกงานแล้วหลังจากนั้นอีกหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ในด้านหน้าจือฮ. นอกจาก Li Xiang, ทั้งหมดมี 59 คนทุกเพศทุกวัยของพวกเขาจากหนุ่ม