Language is a means of communicatio

Language is a means of communication in everyday life. Common people have little regard the speaking ability as significant as linguists do. They just take it for granted and think that speaking and understanding is as natural as breathing. So many English learners prefer learning “DUMB ENGLISH” to paying attention on studying English pronunciation, the results being that learners are shocked whenever they meet difficulties in oral communication. Among many other factors, the most prominent is phonetics, which, to a large extent, weakens the learner’s confidence both in speaking and listening .In the case of some senior students at the university, a reasonable accuracy in the pronunciation of individual sounds should certainly have been achieved, however, many students still fail to attain perfection. Xu Li Hua (1991) pointed out: “The Chinese students are comparatively quiet and shy, which works to their disadvantage in speaking. They are afraid of making mistakes. They feel uncomfortable in their first attempt at speech in English and they are afraid of failure, laughter and ridicule”. This comment is very true. Observations that limited pronunciation skills can undermine learner’s self-confidence, restrict social interaction, and negatively influence estimations of a speaker’s credibility and abilities are not new(Morley,1998).
The ability of speaking English embodies the correctness of pronunciation and intonation and directly affects the appropriate communication in conversation. This paper explores some factors influencing English pronunciation from the objective factors and analyzing two sounds systems by comparing English and Chinese pronunciations, and then provides some practical suggestions for teaching and learning it.
Pronunciation instruction tends to be linked to the instructional method being used. In the grammar-translation method of the past, pronunciation was almost irrelevant and therefore seldom taught. In the audio-lingual method, learners spent hours in the language lab listening to and repeating sounds and sound combinations. It became popular in the 1950s. This involved a systematic presentation of the structures of the second language, moving from the simple to the more complex. This approach was strongly influenced by a belief using of a lot of practice mechanically and repeatedly. At the time, “foreign-language learning is basically a mechanical process of habit formation.” (George, 2002).
Nowadays, it would be hard to find a linguist who would agree with the statement, yet versions of the audio-lingual method are still very commonly used in language learning. With the emergences of more holistic, communication methods and approach to ESL instruction, pronunciation is addressed within the context of real communication. Although there are different versions of how to create ‘communicative’ experiences in the L2 classroom, they are based on a view that the functions of language (i.e. What it is used for) should be emphasized rather than the forms of the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษาคือ วิธีการสื่อสารในชีวิตประจำวัน คนทั่วไปมีสัมมาคารวะน้อยพูดความสำคัญกับนักภาษาศาสตร์ พวกเขาเพียงใช้มันสำหรับรับ และคิดว่า ที่พูด และเข้าใจจะเป็นธรรมชาติเป็นการหายใจ เรียนภาษาอังกฤษมากต้องเรียนรู้ "ใบ้ภาษาอังกฤษ" การชำระเงินสนใจเรียนออกเสียงภาษาอังกฤษ ผลลัพธ์ก็คือผู้เรียนจะตกใจทุกครั้งที่พวกเขาพบความยากลำบากในการพูดสื่อสาร ระหว่างปัจจัยอื่น ๆ จำนวนมาก เด่นสุดได้สัทศาสตร์ ที่ ระดับใหญ่ อ่อนความเชื่อมั่นของผู้เรียนทั้ง ในการพูด และการฟัง ในกรณีที่นักเรียนบางอาวุโสที่มหาวิทยาลัย ความถูกต้องสมเหตุสมผลในการออกเสียงแต่ละเสียงจะแน่นอนได้รับการความ อย่างไรก็ตาม นักเรียนหลายคนยังไม่บรรลุความสมบูรณ์แบบ หัวหิน Li Xu (1991) ชี้ให้เห็น: "เรียนภาษาจีนได้ดีอย่างหนึ่งที่เงียบ และขี้ อาย ที่ทำงานเพื่อผู้เสียเปรียบในการพูด จะกลัวทำผิดพลาด พวกเขารู้สึกอึดอัดในความพยายามของพวกเขาครั้งแรกที่พูดภาษาอังกฤษ แล้วจะกลัวความล้มเหลว หัวเราะ และกัน" ความคิดเห็นนี้เป็นจริงมาก สังเกตจำกัดทักษะการออกเสียงสามารถบั่นทอนความมั่นใจของผู้เรียน จำกัดการโต้ตอบทางสังคม และส่งอิทธิพลประมาณของความน่าเชื่อถือของผู้บรรยาย และความสามารถไม่ new(Morley,1998)ความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษก็ความถูกต้องของการออกเสียงและสำเนียง และมีผลต่อการสื่อสารที่เหมาะสมในการสนทนาโดยตรง กระดาษนี้สำรวจบางปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการออกเสียงภาษาอังกฤษจากวัตถุประสงค์ปัจจัย และวิเคราะห์สองเสียงระบบ โดยการเปรียบเทียบการออกเสียงภาษาอังกฤษและภาษาจีน และให้คำแนะนำการปฏิบัติการสอน และการเรียนรู้นั้นคำแนะนำการออกเสียงมีแนวโน้มที่จะเชื่อมโยงกับวิธีการเรียนการสอนที่ใช้ ในวิธีแปลไวยากรณ์ในอดีต การออกเสียงได้จึงค่อยเรียนรู้ และเกือบเกี่ยวข้องกับ ในวิธีการ audio-lingual ผู้เรียนใช้เวลาในห้องปฏิบัติการภาษาที่ฟังซ้ำเสียง และผสมเสียง เป็นที่นิยมในช่วงทศวรรษ 1950 นี้เกี่ยวข้องกับการนำเสนอระบบโครงสร้างของภาษาที่สอง ย้ายออกง่ายที่ซับซ้อนมากขึ้น วิธีการนี้ได้ขอรับ โดยความเชื่อที่ใช้มากการปฏิบัติซ้ำ ๆ และกลไกการ เวลา "เรียนรู้ภาษาต่างประเทศได้โดยทั่วไปกระบวนการเครื่องจักรกลของนิสัยก่อ" (จอร์จ 2002)ปัจจุบัน มันจะยากที่จะหานักภาษาศาสตร์ที่จะตกลงกับงบ ยังยังมากโดยทั่วไปใช้รุ่น audio-lingual วิธีการเรียนรู้ภาษา กับ emergences มากกว่าแบบองค์รวม วิธีการสื่อสารและวิธีการสอน ESL ออกเสียงจะอยู่ในบริบทของการสื่อสารจริง แม้ว่าจะมีรุ่นต่าง ๆ ของวิธีการสร้าง 'เพื่อ' ประสบการณ์ในห้องเรียน L2 พวกเขาจะขึ้นอยู่กับมุมมองว่า ควรเน้นหน้าที่ของภาษา (เช่นที่ใช้สำหรับการ) แทนรูปแบบการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาษาเป็นวิธีการสื่อสารในชีวิตประจำวัน คนทั่วไปมีเรื่องเล็กน้อยความสามารถในการพูดอย่างมีนัยสำคัญในฐานะเป็นนักภาษาศาสตร์ทำ พวกเขาเพียงแค่ใช้มันเพื่อรับและคิดว่าการพูดและเข้าใจเป็นธรรมชาติเป็นหายใจ ดังนั้นหลายชอบเรียนภาษาอังกฤษเรียนรู้ "โง่ภาษาอังกฤษ" ที่จะให้ความสนใจในการเรียนการออกเสียงภาษาอังกฤษผลที่ถูกว่าผู้เรียนจะตกใจเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาได้พบกับความยากลำบากในการสื่อสารในช่องปาก ปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมายที่โดดเด่นที่สุดคือการออกเสียงซึ่งเป็นขอบเขตขนาดใหญ่อ่อนตัวความเชื่อมั่นของผู้เรียนทั้งในการพูดและการฟัง Warehouse ในกรณีของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาบางที่มหาวิทยาลัยมีความถูกต้องเหมาะสมในการออกเสียงของเสียงบุคคลที่ควรอย่างแน่นอน ได้รับการประสบความสำเร็จ แต่นักเรียนจำนวนมากยังคงล้มเหลวที่จะบรรลุความสมบูรณ์แบบ เสี่ยวหลี่หัวหิน (1991) ชี้ให้เห็นว่า "นักศึกษาจีนจะเปรียบเทียบที่เงียบสงบและขี้อาย, ที่ทำงานถึงข้อเสียของพวกเขาในการพูด พวกเขาจะกลัวการทำผิดพลาด พวกเขารู้สึกอึดอัดในความพยายามครั้งแรกของพวกเขาในการพูดภาษาอังกฤษและพวกเขาจะกลัวความล้มเหลวของเสียงหัวเราะและเยาะเย้ย " ความคิดเห็นนี้เป็นจริงมาก สังเกตว่าทักษะการออกเสียง จำกัด สามารถทำลายผู้เรียนความมั่นใจในตนเอง จำกัด การปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและทางลบมีผลต่อประมาณการของความน่าเชื่อถือของผู้พูดและความสามารถที่จะไม่ใหม่ (มอร์ลี่ย์, 1998).
ความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษคาดเดาความถูกต้องของการออกเสียงและการออกเสียงสูงต่ำและมีผลโดยตรง การสื่อสารที่เหมาะสมในการสนทนา บทความนี้สำรวจบางปัจจัยที่มีอิทธิพลการออกเสียงภาษาอังกฤษจากปัจจัยวัตถุประสงค์และการวิเคราะห์ทั้งสองระบบเสียงโดยการเปรียบเทียบการออกเสียงภาษาอังกฤษและจีนจากนั้นจะให้คำแนะนำการปฏิบัติบางอย่างสำหรับการเรียนการสอนและการเรียนรู้มัน.
การเรียนการสอนการออกเสียงมีแนวโน้มที่จะเชื่อมโยงกับการเรียนการสอนวิธีการถูกนำมาใช้ ในวิธีการไวยากรณ์แปลของอดีตที่ผ่านมาการออกเสียงก็เกือบจะไม่เกี่ยวข้องและดังนั้นจึงไม่ค่อยสอน ในวิธีการเสียงภาษาที่ผู้เรียนใช้เวลาหลายชั่วโมงในห้องปฏิบัติการภาษาที่ฟังเสียงและการทำซ้ำและการผสมเสียง มันกลายเป็นที่นิยมในปี 1950 เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการนำเสนอระบบโครงสร้างของภาษาที่สองที่ย้ายมาจากง่ายไปซับซ้อนมากขึ้น วิธีการนี้ได้รับอิทธิพลจากความเชื่อที่ใช้จำนวนมากของการปฏิบัติกลซ้ำแล้วซ้ำอีก ในขณะที่ "การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศนั้นเป็นกระบวนการทางกลของการสร้างนิสัย." (จอร์จ, 2002).
ปัจจุบันมันจะยากที่จะหานักภาษาศาสตร์ที่จะเห็นด้วยกับคำสั่งที่ยังรุ่นวิธีเสียงลิ้น ยังคงใช้บ่อยมากในการเรียนรู้ภาษา ด้วย emergences ขององค์รวมมากขึ้นวิธีการสื่อสารและการเรียนการสอนวิธีการสอนภาษาอังกฤษที่ออกเสียงเป็น addressed ในบริบทของการสื่อสารที่แท้จริง แม้ว่าจะมีรุ่นที่แตกต่างของวิธีการสร้างประสบการณ์การสื่อสารในห้องเรียน L2 พวกเขาจะขึ้นอยู่กับมุมมองว่าการทำงานของภาษา (เช่นสิ่งที่มันจะใช้สำหรับการ) ควรจะเน้นมากกว่ารูปแบบของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาษาเป็นวิธีการของการสื่อสารในชีวิตประจําวัน ประชาชนทั่วไปมีเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับความสามารถในการพูดเป็นสำคัญเป็นนักภาษาศาสตร์ทำ พวกเขาใช้มันเพื่อรับ และคิดว่า การพูดและความเข้าใจเป็นธรรมชาติเหมือนกับการหายใจ ผู้เรียนภาษาอังกฤษจำนวนมากชอบเรียน " โง่ภาษาอังกฤษ " สนใจเรียนการออกเสียงภาษาอังกฤษผลที่ผู้เรียนจะตกใจเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาต้องพบกับความยุ่งยากในการสื่อสารในช่องปาก ระหว่างปัจจัยอื่น ๆ มากมาย ที่โดดเด่นที่สุด คือ การออกเสียง ซึ่งในขอบเขตขนาดใหญ่ อ่อนแอของผู้เรียนมั่นใจทั้งในการพูดและการฟัง ในกรณีของนักศึกษาหญิงมหาวิทยาลัยความถูกต้องเหมาะสมในการออกเสียงแต่ละเสียงแน่นอนควรได้รับความ อย่างไรก็ตาม นักเรียนหลายคนยังคงล้มเหลวที่จะบรรลุความสมบูรณ์ สวีลี่หัว ( 2534 ) กล่าวว่า " นักเรียนจีนจะเปรียบเทียบเงียบและขี้อาย ซึ่งเป็นข้อเสียเปรียบของตนในการพูด พวกเขาจะกลัวความผิดพลาดพวกเขารู้สึกอึดอัดในความพยายามครั้งแรกของพวกเขาในการพูดภาษาอังกฤษและพวกเขาจะกลัวความล้มเหลว เสียงหัวเราะเยาะเย้ย " ความคิดเห็นนี้เป็นจริงมาก สังเกตว่า ทักษะการออกเสียง จำกัด สามารถทำลายความมั่นใจในตนเองของผู้เรียน จํากัด ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และผลกระทบทางลบกับการประเมินความน่าเชื่อถือของผู้พูด และความสามารถที่ไม่ใหม่ ( Morley , 1998 ) .
ความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ 4 ความถูกต้องของการออกเสียงและการออกเสียงสูงต่ำ และมีผลโดยตรงต่อการสื่อสารที่เหมาะสมในการสนทนา งานวิจัยนี้ศึกษาปัจจัยบางประการที่มีอิทธิพลต่อการออกเสียงภาษาอังกฤษจากการศึกษาปัจจัยและการวิเคราะห์สองเสียงด้วยระบบการออกเสียงภาษาอังกฤษและภาษาจีน ,แล้วมีบางข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์สำหรับการเรียน การสอน การสอนการออกเสียงมัน
มีแนวโน้มที่จะเชื่อมโยงกับการสอนวิธีการใช้ ในการแปลไวยากรณ์วิธีการที่ผ่านมา , การออกเสียงเกือบจะไม่เกี่ยวข้อง และดังนั้นจึง ไม่ค่อยสอน ในวิธีการด้วยเสียงผู้เรียนใช้เวลาในการฟังและพูดตามภาษาแล็บเสียงและการผสมเสียง มันก็กลายเป็นที่นิยมในปี 1950 นี้เกี่ยวข้องกับการนำเสนอระบบของโครงสร้างของภาษาที่สอง ย้ายจากง่ายไปซับซ้อนมากขึ้น . วิธีการนี้ได้รับอิทธิพลอย่างมากโดยความเชื่อที่ใช้ของมากของการปฏิบัติการ และซ้ำ ๆ ในเวลา" การเรียนภาษาต่างประเทศโดยทั่วไปกระบวนการเชิงกลของการพัฒนานิสัย " ( จอร์จ , 2002 ) .
ทุกวันนี้ มันจะยากที่จะหาหลายที่เห็นด้วยกับแถลงการณ์ อีกรุ่น ของ วิธี ภาษา เสียงยังคงใช้บ่อยมากในการเรียนรู้ภาษา ที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับการแบบองค์รวมมากขึ้น วิธีการสื่อสารและวิธีการสอน ESL ,