BACKGROUNDGoal-directed therapy has

BACKGROUND

Goal-directed therapy has been used for severe sepsis and septic shock in the intensive care unit. This approach involves adjustments of cardiac preload, afterload, and contractility to balance oxygen delivery with oxygen demand. The purpose of this study was to evaluate the efficacy of early goal-directed therapy before admission to the intensive care unit.

METHODS

We randomly assigned patients who arrived at an urban emergency department with severe sepsis or septic shock to receive either six hours of early goal-directed therapy or standard therapy (as a control) before admission to the intensive care unit. Clinicians who subsequently assumed the care of the patients were blinded to the treatment assignment. In-hospital mortality (the primary efficacy outcome), end points with respect to resuscitation, and Acute Physiology and Chronic Health Evaluation (APACHE II) scores were obtained serially for 72 hours and compared between the study groups.

RESULTS

Of the 263 enrolled patients, 130 were randomly assigned to early goal-directed therapy and 133 to standard therapy; there were no significant differences between the groups with respect to base-line characteristics. In-hospital mortality was 30.5 percent in the group assigned to early goal-directed therapy, as compared with 46.5 percent in the group assigned to standard therapy (P=0.009). During the interval from 7 to 72 hours, the patients assigned to early goal-directed therapy had a significantly higher mean (±SD) central venous oxygen saturation (70.4±10.7 percent vs. 65.3±11.4 percent), a lower lactate concentration (3.0±4.4 vs. 3.9±4.4 mmol per liter), a lower base deficit (2.0±6.6 vs. 5.1±6.7 mmol per liter), and a higher pH (7.40±0.12 vs. 7.36±0.12) than the patients assigned to standard therapy (P≤0.02 for all comparisons). During the same period, mean APACHE II scores were significantly lower, indicating less severe organ dysfunction, in the patients assigned to early goal-directed therapy than in those assigned to standard therapy (13.0±6.3 vs. 15.9±6.4, P

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลังมีการใช้กำกับเป้าหมายการรักษา sepsis ที่รุนแรงและช็อกส้วมในตัว วิธีการนี้เกี่ยวข้องกับการปรับโหลดหัวใจ afterload และแคดุลส่งออกซิเจนที่ มีความต้องการออกซิเจน วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เป็นการ ประเมินประสิทธิภาพของการบำบัดกำกับเป้าหมายแรกก่อนเข้าตัววิธีเรากำหนดผู้ป่วยที่มาถึงแผนกฉุกเฉินที่เมืองกับ sepsis รุนแรงหรือช็อกส้วมรับหกชั่วโมงต้นกำกับเป้าหมายบำบัดหรือบำบัดมาตรฐาน (เป็นตัวควบคุม) ก่อนเข้าตัว แบบสุ่ม แพทย์ที่ต่อมาสันนิษฐานว่าการดูแลผู้ป่วยตาบอดเพื่อการกำหนดรักษา ในโรงพยาบาลตาย (หลักประสิทธิภาพผลลัพธ์), จุดสิ้นสุด ชีพ และ สรีรวิทยาเฉียบพลัน และคะแนนการประเมินสุขภาพเรื้อรัง (APACHE II) ได้รับ serially สำหรับ 72 ชั่วโมง และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มศึกษาผลลัพธ์ของผู้ป่วยลงทะเบียน 263, 130 ถูกสุ่มกำหนดให้ต้นกำกับเป้าหมายบำบัดและการรักษามาตรฐาน 133 ไม่มีความแตกต่างกันระหว่างกลุ่มตามลักษณะของเส้นฐานได้ อัตราการตายในโรงพยาบาลเป็นร้อยละ 30.5 ในกลุ่มที่กำหนดให้กับต้นกำกับเป้าหมายรักษา เมื่อเทียบกับร้อยละ 46.5 ในกลุ่มกำหนดให้การรักษามาตรฐาน (P = 0.009) ในระหว่างช่วงจาก 7 72 ชั่วโมง ผู้ป่วยที่กำหนดให้กับต้นกำกับเป้าหมายบำบัด ได้ที่สูงหมายถึงอะไร (±SD) เซ็นทรัลหลอดเลือดดำออกซิเจนอิ่มตัว (ร้อยละ 70.4±10.7 เทียบกับร้อยละ 65.3±11.4), ความเข้มข้นน้ำนมต่ำ (3.0±4.4 เจอ 3.9±4.4 มิลลิโมลต่อลิตร), สะสมฐานล่าง (2.0±6.6 เจอ 5.1±6.7 มิลลิโมลต่อลิตร), ค่า pH สูงขึ้น (7.40±0.12 เจอ 7.36±0.12) กว่าผู้ป่วยที่กำหนดให้กับการรักษามาตรฐาน (P≤0.02 สำหรับเปรียบเทียบทั้งหมด) ในช่วงเวลาเดียวกัน ความหมาย คะแนน APACHE II ถูกต่ำ ระบุรุนแรงน้อยกว่าอวัยวะล้มเหลว ในผู้ป่วยกำหนดให้กับต้นกำกับเป้าหมายบำบัดกว่าในที่กำหนดให้กับการรักษามาตรฐาน (13.0±6.3 เจอ 15.9±6.4, P < 0.001)บทสรุปรักษากำกับเป้าหมายแรกให้ประโยชน์อย่างยิ่งเกี่ยวกับผลในผู้ป่วย sepsis ที่รุนแรงและช็อกกำจัดของเสีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภูมิหลังประตูกำกับการรักษาด้วยการถูกนำมาใช้สำหรับการติดเชื้อที่รุนแรงและช็อกในห้องไอซียู วิธีการนี้จะเกี่ยวข้องกับการปรับ Preload หัวใจ afterload และหดตัวเพื่อความสมดุลของการส่งออกซิเจนที่มีความต้องการออกซิเจน วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อประเมินประสิทธิภาพของการรักษาด้วยเป้าหมายที่กำกับต้นก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อในห้องไอซียู. วิธีเราผู้ป่วยสุ่มที่เข้ามาที่แผนกฉุกเฉินในเมืองที่มีการติดเชื้อรุนแรงหรือช็อกที่จะได้รับทั้งหกชั่วโมงของเป้าหมายแรก บำบัดหรือการบำบัด -directed มาตรฐาน (เป็นตัวควบคุม) ก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อในห้องไอซียู แพทย์สันนิษฐานว่าใครก็ดูแลของผู้ป่วยที่ได้พบกับงานการรักษา ในโรงพยาบาลการตาย (ผลการรับรู้ความสามารถหลัก), จุดสิ้นสุดที่เกี่ยวกับการช่วยชีวิตและเฉียบพลันสรีรวิทยาและเรื้อรังประเมินสุขภาพ (APACHE II) คะแนนที่ได้รับลำดับเวลา 72 ชั่วโมงและเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มการศึกษา. ผลของผู้ป่วยที่ลงทะเบียนเรียน 263 130 ถูกสุ่มให้การรักษาด้วยเป้าหมายที่กำกับต้นและ 133 การรักษามาตรฐาน ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างกลุ่มที่เกี่ยวกับลักษณะฐานเส้น ในโรงพยาบาลการตายเป็นร้อยละ 30.5 ในกลุ่มที่ได้รับมอบหมายให้การรักษาด้วยเป้าหมายที่กำกับต้นเป็นเทียบกับร้อยละ 46.5 ในกลุ่มที่ได้รับมอบหมายให้การรักษาด้วยการมาตรฐาน (p = 0.009) ในระหว่างช่วงเวลา 7-72 ชั่วโมงผู้ป่วยที่ได้รับมอบหมายการรักษาเป้าหมายกำกับต้นมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (± SD) กลางอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดดำ (70.4 ±ร้อยละ 10.7 เทียบกับ 65.3 ±ร้อยละ 11.4) มีความเข้มข้นต่ำกว่าน้ำนม (3.0 ± 4.4 เทียบกับ 3.9 ± 4.4 มิลลิโมลต่อลิตร) การขาดดุลฐานที่ต่ำกว่า (2.0 ± 6.6 เทียบกับ 5.1 ± 6.7 มิลลิโมลต่อลิตร) และพีเอชสูงกว่า (7.40 ± 0.12 เทียบกับ 7.36 ± 0.12) กว่าผู้ป่วยที่ได้รับมอบหมายให้เป็นมาตรฐาน บำบัด (P≤0.02สำหรับการเปรียบเทียบทั้งหมด) ในช่วงเวลาเดียวกันค่าเฉลี่ยคะแนน APACHE II ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่แสดงให้เห็นความผิดปกติของอวัยวะที่รุนแรงน้อยลงในผู้ป่วยที่ได้รับมอบหมายการรักษาเป้าหมายกำกับต้นกว่าในผู้ที่ได้รับมอบหมายให้การรักษาด้วยการมาตรฐาน (13.0 ± 6.3 เทียบกับ 15.9 ± 6.4, p <0.001) . สรุปในช่วงต้นของการรักษาด้วยเป้าหมายที่กำกับให้ประโยชน์อย่างมีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับผลในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อที่รุนแรงและช็อก