Chronic toxicity of nitrate (NO3−)

Chronic toxicity of nitrate (NO3
−) has not beenwell documented in the culture of penaeid shrimp. To interpret this
problem, lab-scale research was conducted in recirculating aquaculture systems (RAS) to determine the longterm
impacts of nitrate on shrimp growth, survival, totalmass of shrimp per system(shrimp biomass), antennae
length, and tissue pathology. The first experiment, Trial (A), was performed over a six week period at 11 (ppt)
salinity and consisted of a Control A (35 ppm nitrate-N), Treatment A1 (220 ppm nitrate-N), Treatment A2
(435 ppm nitrate-N), and Treatment A3 (910 ppm nitrate-N). No differences were observed between control A
and treatment A1 in terms of shrimp survival, growth, shrimp biomass, and antennae length. Treatment A2
exhibited no significant differences compared to Control A in terms of survival and growth, but did exhibit
significant negative impacts (Pb0.05) on shrimp biomass and antennae length. Lastly, treatment A3 significantly
and negatively impacted (Pb0.05) survival, growth, total mass, and antennae length. Histopathology of shrimp
fromTrial A and all three groups of Treatments A1 through A3 demonstrated lesions in the hepatopancreas, and a
few individuals from each of these three groups had gill abnormalities (e.g. fouling). A second experiment, Trial
(B),was conducted over a fiveweek period to evaluate the effects of elevated nitrate at various salinities. This trial
consisted of Control B (9 ppt salinity, 18 ppm nitrate-N), Treatment B1 (9 ppt salinity, 440 ppm nitrate-N),
Treatment B2 (2 ppt salinity, 440 ppmnitrate-N), and Treatment B3 (18 ppt salinity, 440 ppmnitrate-N).When
compared to Control B, Treatments B1 through B3 exhibited significantly negative effects (Pb0.05) on shrimp
survival, growth, and shrimp biomass, irrespective of salinity. Even though all treatment groups with 440 ppm
nitrate-N exhibited negative responses to elevated nitrate, there was evidence (Pb0.05) that an increase in
salinity significantly (Pb0.05) improved survival and shrimp biomass

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความเป็นพิษเรื้อรังของไนเตรต (NO3
-) ยังไม่ได้ beenwell บันทึกไว้ในวัฒนธรรมของกุ้ง การตีความนี้
ปัญหาการวิจัยในห้องปฏิบัติการขนาดได้ดำเนินการในระบบน้ำหมุนเวียน (RAS) เพื่อตรวจสอบในระยะยาว
ผลกระทบของไนเตรตในการเจริญเติบโตของกุ้งอยู่รอดของกุ้ง totalmass ต่อระบบ (ชีวมวลกุ้ง), หนวด
ยาวและพยาธิสภาพของเนื้อเยื่อ การทดลองครั้งแรกที่ทดลอง (A) ได้ดำเนินการมาเป็นระยะเวลาหกสัปดาห์ที่ 11 (พีพีที)
ความเค็มและมีการควบคุม (35 พีพีเอ็มไนเตรต), การรักษา A1 (220 พีพีเอ็มไนเตรต), การรักษา A2
(435 พีพีเอ็มไนเตรต) และการรักษา A3 (910 พีพีเอ็มไนเตรต) ไม่มีความแตกต่างที่พบระหว่างการควบคุม
และการรักษา A1 ในแง่ของการอยู่รอดกุ้งเจริญเติบโตของชีวมวลกุ้งและระยะเวลาในเสาอากาศ รักษา A2
แสดงไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับการควบคุมในแง่ของการอยู่รอดและการเจริญเติบโต แต่ไม่แสดง
ผลกระทบทางลบอย่างมีนัยสำคัญ (Pb0.05) จากชีวมวลกุ้งและระยะเวลาในเสาอากาศ สุดท้ายการรักษา A3 อย่างมีนัยสำคัญ
และผลกระทบเชิงลบ (Pb0.05) การอยู่รอดการเจริญเติบโตมวลรวมและระยะเวลาในเสาอากาศ พยาธิสภาพของกุ้ง
fromTrial และทั้งสามกลุ่มของการรักษา A1 ผ่าน A3 แสดงให้เห็นถึงรอยโรคในตับและ
คนเพียงไม่กี่คนจากแต่ละเหล่านี้สามกลุ่มมีความผิดปกติของเหงือก (เช่นเหม็น) การทดลองที่สองการทดลอง
(B) ได้ดำเนินการมาเป็นระยะเวลา fiveweek เพื่อประเมินผลกระทบของไนเตรตสูงที่ความเค็มต่างๆ การพิจารณาคดีนี้
ประกอบด้วยการควบคุม B (9 เค็ม PPT, 18 พีพีเอ็มไนเตรต), การรักษา B1 (9 เค็ม PPT, 440 พีพีเอ็มไนเตรต),
การรักษา B2 (2 เค็ม PPT, 440 ppmnitrate-N) และการรักษา B3 (18 ความเค็ม PPT, 440 ppmnitrate-N) เมื่อ
เทียบกับการควบคุม B, รักษา B1 ผ่าน B3 มีผลกระทบเชิงลบอย่างมีนัยสำคัญ (Pb0.05) กุ้ง
อยู่รอดเจริญเติบโตและมวลชีวภาพกุ้งโดยไม่คำนึงถึงความเค็ม แม้ว่าทุกกลุ่มการรักษาด้วย 440 พีพีเอ็ม
ไนเตรตแสดงการตอบสนองในทางลบต่อไนเตรตสูงมีหลักฐาน (Pb0.05) ที่เพิ่มขึ้น
อย่างมีนัยสำคัญความเค็ม (Pb0.05) การปรับปรุงการอยู่รอดและชีวมวลกุ้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พิษเรื้อรังของไนเตรท ( 3
− ) ไม่ได้ beenwell เอกสารในการเลี้ยงกุ้งชนิด . การตีความปัญหานี้
, การวิจัยแบบทดลองในแล็บเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำระบบหมุนเวียน ( RAS ) ศึกษาผลกระทบระยะยาว
ไนเตรทในกุ้ง การเจริญเติบโต การรอดตายของกุ้งต่อ totalmass , ระบบ ( กุ้งชีวมวล ) หนวด
ความยาวและพยาธิวิทยาเนื้อเยื่อ การทดลองแรก ทดลองใช้ ( )แสดงในช่วง 6 สัปดาห์ที่ 11 ( ppt )
ความเค็มและประกอบด้วยการควบคุม ( 35 ppm nitrate-n A1 ( 220 ppm ) , การรักษา , การรักษา nitrate-n ) A2
( 435 ppm และรักษา nitrate-n ) A3 ( 910 ) nitrate-n ) ไม่พบความแตกต่างระหว่างการควบคุมและรักษา A1
ในแง่ของการอยู่รอดของกุ้ง กุ้ง ชีวมวล และความยาวของเสาอากาศ การรักษา A2
มีไม่แตกต่างกัน เมื่อเปรียบเทียบกับการควบคุมในแง่ของการอยู่รอดและการเจริญเติบโต แต่ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางลบผลกระทบ (
pb0.05 ) กุ้ง ชีวมวล และความยาวของเสาอากาศ สุดท้าย การรักษา และผลกระทบอย่าง A3
( pb0.05 ) รอดตาย , การเจริญเติบโต , มวลทั้งหมดและความยาวของเสาอากาศ จุลพยาธิวิทยาของกุ้ง
fromtrial และทั้งสามกลุ่มของการรักษาผ่าน A3 A1 แสดงรอยโรคในตับและ
บุคคลเพียงไม่กี่จากแต่ละของทั้งสามกลุ่มมีเหงือกผิดปกติ ( เช่น fouling ) การทดลองที่ 2 ทดลอง
( B ) จำนวนกว่า fiveweek ระยะเวลาเพื่อศึกษาผลของระดับไนเตรทที่ความเค็มต่างๆ การทดลองนี้ประกอบด้วยการควบคุม B (
9 ppt ความเค็ม18 ppm ) , การรักษา nitrate-n B1 ( 9 ppt ความเค็ม , 440 ppm nitrate-n )
2 รักษา ( 2 ppt ความเค็ม ppmnitrate-n 440 ) และ B3 บําบัด ( 18 ppt ความเค็ม ppmnitrate-n 440 ) เมื่อ
เมื่อเทียบกับการควบคุม B , B1 B3 บําบัดผ่านมีผลทางลบ ( pb0.05 ) กุ้ง
รอดตาย การเจริญเติบโตและมวลชีวภาพของกุ้งไม่เค็ม แม้ว่ากลุ่มทั้งหมด 440
ล.มีการตอบสนองเชิงลบ nitrate-n เพื่อยกระดับไนเตรต มีหลักฐาน ( pb0.05 ) ที่เพิ่มขึ้นใน
ความเค็มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( pb0.05 ) ปรับปรุงการอยู่รอดและกุ้ง ชีวมวล