It was a terrifying roar.A roar tha

It was a terrifying roar.
A roar that made Weed or Seoyoon shake from a far distance!
As he did it, Bingryong flew in the sky beautifully as planned priorly.

Every time it moved its tens of meters of wing, a great wind pressure occured.
Bingryong flew down in a quick speed and landed in front of Weed, Seoyoon, and Alveron with dignity.
It was the appearance of an over 300 meter long dragon.

“Kuhum!”
Weed approached Bingryong as he cleared his throat.
In reality, it didn’t have as much dignity as it showed.

It looked nice, but it wasn’t very efficient.

Even though it was humongous, because it had weak strength and stamina, it started to breath heavily if it walked just for a bit.

Leg that shakes when standing up for a long time. Sometimes it had a hard time just opening up its wings.
Even all that wouldn’t have been possible if it wasn’t in the Northern region.
Since it couldn't even take care of its own body, there wasn’t much physical ability in reality.
Still, the presence Bingryong left was far from nothing.

“Don’t be surprised too much. He’s my servant.”
Weed easily climbed up to Bingryong’s body.

He only climbed up Bingryong, but his sight became more wide.
Seoyoon and Alveron looked very small.

They were looking up at Weed for a long time.
“Huhuhu.”

Weed made an arrogant smile.
He thought his current self would look very cool.
Weed riding on an Ice Dragon!

Cape was fluttering with wind and the Armor of Tallok had more shine as well.
To make things even better, the sky was turning red with the sunset.
The scenery was perfect with lighting and items adding onto the effect.

There’s no way to look anything other than handsome when looking up from below.
Of course, he wasn’t considering Bingryong, who was barely able to endure having Weed alone get onto his back, at all.
Weed suddenly had the urge to sing.

“I can’t resist singing in such a place.”
He took out Serena’s Harp he got from Rhodium.

Diriring!

Weed’s hand moved skillfully on the harp.
The harp sang with a clear sound.
Under the sky with sunset, playing the harp while sitting on an Ice Dragon.
Isn’t this the look of a hero!

It was a beautiful scene that would only appear from a drunken poets’ stories.
Weed glanced at Seoyoon.

‘If it’s this much she might get fantasies about me.’
If he showed such capability and sense, it was possible.
Plus, if it’s this beautiful of a scenery, maybe she’ll come to like him.

Diriring. Diririri!
Weed continued to play harp looking at the sinking sun.

Drunk in the mood.
Weed’s harp playing skill wasn’t really bad.

He played few songs with the harp he had for a long time, so his skill increased.
After he played the harp Weed smiled.

His heart beat. To become a hero of this beautiful scenery. He felt excited.
Weed yelled toward Avelon and Seoyoon who were on ground.

“Let’s go to the Valley of Death. Ride on this Ice Dragon!”
"........"

Seoyoon didn’t say a word. She just took turn looking at Weed and Bingryong and stirred her head.
Weed offered once again.

“It’s fine. He’s my servant, so none of what you’re worrying about will happen. You don’t have to be afraid. You can ride him without any worries!”

They rode onto Bingryong and flew straight to the Valley of Death.

This was the transportation Weed planned on!
Alveron rode onto Bingryong without any problem.
But Seoyoon stood where she was and didn’t ride onto Bingryong.

“Hm!”
Weed felt a bit disappointed.

‘It would be a lot of help if I could bring her.’

The Berserker's focus in a battle!
He could never forget the way she massacred the monsters.

But he didn’t really think Seoyoon would be necessary.
‘I completed all the quests no matter how hard they were.’
Of course, he had to go through all kinds of hardships.

All the effort he put to somehow complete quests starting from nothing went by his head.

The memory of him fighting against the Death Knight to recover Freya’s holy item in Lavias, and the memory of taking care of the Paladins for months to exorcise the True Blood Vampires.

The exciting moment when he fought against the Legions of Undead, commanding Orcs at the Plains of Despair.

There was Mapan’s indirect help, but he was always alone in critical moments.
There was no need to be disheartened because Seoyoon wouldn’t be with him.

Weed decided.

‘If she doesn’t want to, there’s no need to force her. It’s bit of a disappointment though.’
If she says she can’t go with him, he can’t force her to go with him.

Weed told Seoyoon after making the decision.
“Rest at Morata. I’ll finish and return quickly...... Let’s go, Bingryong!”

That as a signal, Bingryong opened up his wings.
Bingryong was barely standing at that point.

Since he didn’t have any strength left in arms or legs, flying in the sky was comparatively easier for him.
With Weed and Alveron on his back, Bingryong flew up to the sky.
After about 3 hours!

“Achoo!”
“Cough!”

Weed and Alveron returned to where they started riding on Bingryong and shaking.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสียงคำรามน่ากลัวได้เสียงคำรามที่วัชพืชหรือ Seoyoon สั่นจากระยะทางไกลเขาไม่ได้ Bingryong บินในท้องฟ้าอย่างสวยงามตามแผน priorlyทุกครั้งที่มันย้ายของสิบเมตรวิง ความดันลมเกิดขึ้นBingryong บินลงในความเร็วอย่างรวดเร็ว และที่ดินหน้า Weed, Seoyoon และ Alveron ด้วยศักดิ์ศรีมันเป็นลักษณะของมังกรความยาว 300 เมตร"Kuhum"วัชพืชประดับ Bingryong เป็นเขาล้างคอของเขาในความเป็นจริง มันไม่ได้มีศักดิ์ศรีมากพบว่าดูดี แต่มันไม่ได้มากแม้ว่ามันเป็น humongous เพราะมันมีความอ่อนแอและความแข็งแกร่ง มันเริ่มหายใจหนักถ้ามันเดินสำหรับบิตขาที่สั่นเมื่อยืนขึ้นเป็นเวลานาน บางครั้งจะมีเวลายากเพียงเปิดปีกของมันแม้ว่าจะไม่ได้เป็นไปได้ถ้ามันไม่ได้ในภาคเหนือเนื่องจากมันไม่ได้ดูแลร่างกายตนเอง มีไม่มากความสามารถที่มีอยู่จริงในความเป็นจริงยัง อยู่ซ้าย Bingryong ได้จากอะไร"ไม่ได้ประหลาดใจมากเกินไป เขาเป็นคนรับใช้ของฉัน"วัชพืชได้ปีนขึ้นไปร่างกายของ Bingryongเขาปีนขึ้น Bingryong แต่สายตาของเขาก็กว้างมากขึ้นSeoyoon และ Alveron ดูดีมากพวกเขากำลังมองค่าที่วัชพืชเป็นเวลานาน"Huhuhu"วัชพืชทำยิ้มมียศฐาบรรดาศักดิ์เขาคิดว่า ตัวตนของเขาปัจจุบันจะมีลักษณะเย็นมากวัชพืชบนตัวมังกรน้ำแข็งแหลมถูก fluttering กับลม และเกราะ Tallok มีเงางามมากขึ้นเช่นทำสิ่งที่ดียิ่งขึ้น ท้องฟ้าเปิดสีแดง ด้วยพระอาทิตย์ตกฉากไม่เหมาะกับแสงและรายการที่เพิ่มลงในผลมีวิธีดูใช่หล่อเมื่อมองจากด้านล่างแน่นอน เขาไม่ได้พิจารณา Bingryong ที่แทบไม่สามารถทนมีวัชพืชคนเดียวรับบนเขา ในทั้งหมดวัชพืชก็มีกระตุ้นการร้องเพลง"ฉันไม่สามารถต้านทานร้องเพลงในสถานดังกล่าว"เขาเอาออกฮาร์ปของเซเรนาที่เขาได้จากโรเดียมDiriringมือของวัชพืชย้ายรูปบนฮาร์ปฮาร์ปร้อง ด้วยเสียงชัดเจนภายใต้ท้องฟ้ามีพระอาทิตย์ตก เล่นฮาร์ปในขณะนั่งอยู่บนตัวมังกรน้ำแข็งนี้ไม่ลักษณะของพระเอกมันเป็นฉากสวยงามที่จะปรากฏขึ้นเฉพาะจากเรื่องราวของกวีที่เมาวัชพืช glanced ที่ Seoyoon'ถ้าเป็นนี้ มากเธออาจได้ fantasies เกี่ยวกับฉัน'ถ้าเขาแสดงความสามารถและความรู้สึกดังกล่าว มันเป็นไปได้พลัส ถ้าเป็นความสวยงามของทิวทัศน์ บางทีเธอจะมาชอบเขาDiriring Diriririวัชพืชยังคงเล่นฮาร์ปซัน sinkingเมาในอารมณ์ฮาร์ปวัชพืชของเล่นทักษะจริง ๆ จริง ๆเขาเล่นสองสามเพลง ด้วยฮาร์ปที่เขามีมานาน เพื่อเพิ่มทักษะของเขาหลังจากเล่นฮาร์ปวัชพืชยิ้มหัวใจของเขาเต้น จะกลายเป็น ฮีโร่ของทัศนียภาพอันสวยงามนี้ เขารู้สึกตื่นเต้นวัชพืช yelled ต่อ Avelon และ Seoyoon ที่อยู่บนพื้นดิน"ลองไปหุบเขาตาย ขี่มังกรน้ำแข็งนี้""........"Seoyoon ไม่ได้พูดคำ เธอเพียงแค่เอาเปิดดูวัชพืชและ Bingryong และกวนหัวของเธอวัชพืชนำเสนออีกครั้ง"ได้ดี เขาเป็นคนรับใช้ของฉัน ดังนั้นสิ่งที่คุณกังวลเกี่ยวกับการไม่มีจะเกิดขึ้น คุณไม่ต้องกลัว คุณสามารถขี่เขากังวลใด ๆ "พวกเขาขี่ไป Bingryong และบินตรงไปที่หุบเขามรณะนี้ถูกขนวัชพืชแผนบนAlveron ขี่ไป Bingryong ไม่ มีปัญหาใด ๆแต่ Seoyoon ยืนที่เธอมี และไม่ได้นั่งบน Bingryong"Hm"วัชพืชรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย'มันจะช่วยมากถ้าสามารถนำเธอ'Berserker จะโฟกัสในการต่อสู้เขาไม่อาจลืมวิธีเธอ massacred มอนสเตอร์แต่จริง ๆ เขาไม่ได้คิดว่า Seoyoon จะมีความจำเป็น'ฉันเสร็จเควสทั้งหมดไม่ว่าพวกเขา'แน่นอน เขาได้ไปผ่านลำบากทุกชนิดความพยายามทั้งหมดที่เขานำไปทำเควสเริ่มต้นจากอะไรอย่างใด ไป โดยหัวหน้าของเขาหน่วยความจำของเขาต่อสู้กับความตายอัศวินกู้คืนอย่างไร Freya ของสินค้าศักดิ์สิทธิ์ใน Lavias และหน่วยความจำในการดูแลของ Paladins เดือนปัดเป่าแวมไพร์เลือดแท้จริงช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเมื่อเขาสู้รบกับ Legions ของ Undead โซ Orcs ในราบของความหวังมีวิธีทางอ้อมของ Mapan แต่เขาเสมอเป็นคนเดียวในช่วงเวลาสำคัญไม่จำเป็นต้องเป็น disheartened เพราะ Seoyoon จะไม่อยู่กับเขาได้วัชพืชตัดสินใจ' ถ้าเธอไม่ต้องการ ไม่จำเป็นต้องบังคับเธอ มันเป็นบิตของการผิดหวังแม้ว่า.'ถ้าเธอกล่าวว่า เธอไม่ไปกับเขา เขาไม่บังคับให้เธอไปกับเขาวัชพืชบอก Seoyoon หลังจากการตัดสินใจ"พักที่ Morata ฉันจะเสร็จสิ้น และกลับอย่างรวดเร็ว... ไปกันเหอะ Bingryong"ที่เป็นสัญญาณ Bingryong เปิดปีกBingryong แทบยืนณจุดนั้นเนื่องจากไม่ได้มีความแข็งแรงใด ๆ ด้านแขนซ้าย หรือขา บินในท้องฟ้าได้ดีอย่างหนึ่งที่ง่ายขึ้นสำหรับเขาวัชพืชและ Alveron บนเขา Bingryong บินขึ้นท้องฟ้าหลังจากประมาณ 3 ชั่วโมง"Achoo""ไอ"วัชพืชและ Alveron กลับไปที่พวกเขาเริ่มขี่ Bingryong และสั่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นเสียงคำรามน่ากลัว.
เสียงคำรามที่ทำให้วัชพืชหรือ Seoyoon เขย่าจากระยะไกล!
ขณะที่เขาทำมัน Bingryong บินในท้องฟ้าอย่างสวยงามตามที่วางแผนไว้ priorly. ทุกครั้งที่มันเคลื่อนไปหลายสิบของเมตรปีกความดันลมที่ดีเกิดขึ้น . Bingryong บินลงในความเร็วที่รวดเร็วและที่ดินในด้านหน้าของวัชพืช Seoyoon และ Alveron มีศักดิ์ศรี. มันเป็นลักษณะของกว่า 300 เมตรยาวมังกร. "Kuhum!" วัชพืชเข้าหา Bingryong ในขณะที่เขากระแอม. ในความเป็นจริง มันไม่ได้มีศักดิ์ศรีมากที่สุดเท่าที่มันแสดงให้เห็น. มันดูดี แต่มันก็ไม่ได้มีประสิทธิภาพมาก. แม้ว่ามันจะเป็น humongous เพราะมันมีความแข็งแรงอ่อนแอและความแข็งแกร่งก็เริ่มที่จะหายใจอย่างหนักถ้ามันเดินเพียงสำหรับบิต . ขาที่สั่นเมื่อลุกขึ้นยืนเป็นเวลานาน บางครั้งก็มีช่วงเวลาที่ยากเพียงแค่เปิดขึ้นปีกของมัน. แม้ทุกอย่างที่จะไม่ได้รับความเป็นไปได้ว่ามันไม่ได้อยู่ในภาคเหนือ. เพราะมันไม่สามารถที่จะดูแลร่างกายของตัวเองมีไม่มากทางกายภาพ ความสามารถในความเป็นจริง. ยังคงปรากฏ Bingryong ซ้ายก็ยังห่างไกลจากอะไร. "ไม่ต้องแปลกใจมากเกินไป เขาเป็นผู้รับใช้ของเรา. " วัชพืชได้ง่ายปีนขึ้นไปร่างกาย Bingryong ของ. เขาเพียงปีนขึ้น Bingryong แต่สายตาของเขากลายเป็นที่กว้างมากขึ้น. Seoyoon และ Alveron มองขนาดเล็กมาก. พวกเขาถูกมองขึ้นที่วัชพืชเป็นเวลานาน. "เลยหุหุ." วัชพืชทำ รอยยิ้มหยิ่ง. เขาคิดว่าตัวเองในปัจจุบันของเขาจะมีลักษณะเย็นมาก. ขี่วัชพืชในมังกรน้ำแข็ง! เคปถูกกระพือด้วยลมและเกราะของ Tallok มีความเงางามมากขึ้นเช่นกัน. เพื่อให้ได้สิ่งที่ดีกว่าที่ฟ้ากำลังจะกลายเป็นสีแดงด้วย พระอาทิตย์ตก. ทิวทัศน์เป็นที่สมบูรณ์แบบด้วยแสงและการเพิ่มรายการลงบนผลกระทบ. ไม่มีทางที่จะมองอะไรอื่นนอกจากหล่อขึ้นเมื่อมองจากด้านล่างไม่ได้. แน่นอนว่าเขาไม่ได้รับการพิจารณา Bingryong ซึ่งเป็นแทบจะไม่สามารถที่จะทนมีวัชพืชอยู่คนเดียวได้ ลงบนหลังของเขาที่ทุกคน. วัชพืชทันใดนั้นมีแรงกระตุ้นที่จะร้องเพลง. "ฉันไม่สามารถต้านทานการร้องเพลงในสถานที่ดังกล่าว." เขาเอาออกพิณเซเรน่าของเขาได้จากโรเดียม. Diriring! มือวัชพืชย้ายชำนาญในพิณ. พิณ ร้องเพลงกับเสียงที่ชัดเจน. ภายใต้ท้องฟ้าและพระอาทิตย์ตกดินที่เล่นพิณขณะที่นั่งอยู่บนมังกรน้ำแข็ง. นี้ไม่ได้เป็นลักษณะของพระเอก! มันเป็นฉากที่สวยงามที่จะปรากฏออกมาจากเรื่องราวกวีขี้เมา '. วัชพืชชำเลืองมอง ที่ Seoyoon. 'ถ้ามันมากขนาดนี้เธออาจจะได้รับการจินตนาการเกี่ยวกับฉัน.' ถ้าเขาแสดงให้เห็นความสามารถในการดังกล่าวและความรู้สึกมันเป็นไปได้. Plus ถ้ามันนี้ที่สวยงามของทิวทัศน์บางทีเธอจะมาชอบเขา. Diriring Diririri! วัชพืชยังคงเล่นพิณมองไปที่ดวงอาทิตย์จม. เมาในอารมณ์. พิณวัชพืชทักษะการเล่นก็ไม่เลวจริงๆ. เขาเล่นไม่กี่เพลงพิณกับเขาได้เป็นเวลานานดังนั้นความสามารถของเขาที่เพิ่มขึ้น. หลังจากที่เขาเล่น วัชพืชพิณยิ้ม. หัวใจของเขาเต้น ที่จะกลายเป็นฮีโร่ของทิวทัศน์ที่สวยงามนี้ เขารู้สึกตื่นเต้น. วัชพืชตะโกนไปทาง Avelon และ Seoyoon ที่อยู่บนพื้นดิน. "ลองไปที่หุบเขาแห่งความตาย เกี่ยวกับเรื่องนี้ขี่มังกรน้ำแข็ง! " "........ " Seoyoon ไม่ได้พูดคำว่า เธอเพียงแค่เอาหันมองไปที่วัชพืชและ Bingryong และขยับหัวของเธอ. วัชพืชเสนออีกครั้ง. "มันเป็นเรื่องที่ดี เขาเป็นผู้รับใช้ของเราจึงไม่มีสิ่งที่คุณกำลังกังวลเกี่ยวกับการที่จะเกิดขึ้น คุณไม่จำเป็นที่จะต้องกลัว คุณสามารถนั่งเขาโดยไม่ต้องกังวลใด ๆ ! " พวกเขาขี่ม้าบน Bingryong และบินตรงไปยังหุบเขาแห่งความตาย. นี้เป็นวัชพืชขนส่งวางแผน! Alveron ขี่บน Bingryong ไม่มีปัญหาใด ๆ . แต่ Seoyoon ยืนอยู่ที่เธอเป็นและไม่ได้นั่งลง Bingryong. "ฮึ่ม!" วัชพืชรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย. 'มันจะเป็นจำนวนมากช่วยถ้าฉันจะพาเธอ.' โฟกัสบ้าบิ่นในการต่อสู้! เขาไม่เคยลืมวิธีที่เธอสนมอนสเตอร์. แต่เขาไม่ได้ จริงๆคิด Seoyoon จำเป็นจะต้อง. 'ฉันเสร็จเควสทั้งหมดไม่ว่าวิธีการที่ยากที่พวกเขา.' แน่นอนว่าเขาจะต้องผ่านทุกชนิดของความยากลำบาก. ทุกความพยายามที่เขาใส่อย่างใดเควสสมบูรณ์เริ่มต้นจากอะไรไปโดยหัวของเขา . ความทรงจำของเขาต่อสู้กับ Knight ตายเพื่อกู้คืนรายการที่ศักดิ์สิทธิ์ของเฟรยาใน Lavias และหน่วยความจำในการดูแล Paladins เดือนเพื่อสะเดาะเคราะห์เลือดแวมไพร์. ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเมื่อเขาต่อสู้กับพยุหเสนาของ Undead บังคับบัญชาผี ที่ที่ราบแห่งความสิ้นหวัง. มีความช่วยเหลือทางอ้อมของ Mapan เป็น แต่เขาก็มักจะอยู่คนเดียวในช่วงเวลาที่สำคัญ. ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยใจเพราะ Seoyoon จะไม่อยู่กับเขาไม่ได้. วัชพืชตัดสินใจ. 'ถ้าเธอไม่ต้องการที่จะมี จำเป็นที่จะต้องบังคับให้เธอไม่มี เป็นบิตของความผิดหวังแม้ว่า. ' ถ้าเธอบอกว่าเธอไม่สามารถไปกับเขาเขาไม่สามารถบังคับให้เธอไปกับเขา. วัชพืชบอก Seoyoon หลังการตัดสินใจ. "ส่วนที่เหลือที่โมราต้า ฉันจะเสร็จสิ้นและกลับอย่างรวดเร็ว ...... Let 's go, Bingryong! " นั่นเป็นสัญญาณ Bingryong เปิดปีกของเขา. Bingryong กำลังยืนอยู่แทบจะที่จุดนั้น. เพราะเขาไม่ได้มีความแข็งแรงที่เหลืออยู่ในอ้อมแขนหรือ ขาบินในท้องฟ้าและเมื่อเปรียบเทียบง่ายสำหรับเขา. ด้วยวัชพืชและ Alveron บนหลังของเขา Bingryong บินขึ้นไปบนฟ้า. หลังจากนั้นประมาณ 3 ชั่วโมง! "Achoo!" "ไอ" วัชพืชและ Alveron กลับไปยังที่ที่พวกเขาเริ่มขี่บน Bingryong และสั่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นเสียงคำรามน่ากลัว คำรามจนทำให้วัชพืช
หรือ seoyoon เขย่าจากระยะไกล !
เท่าที่เขาทำได้ bingryong บินบนท้องฟ้าอย่างสวยงามตามที่วางแผนไว้ priorly

ทุกครั้งที่มันย้ายหลายสิบเมตร ปีก ดี ความดันลมเกิดขึ้น .
bingryong ลงไปในความเร็วที่รวดเร็วและที่ดินในด้านหน้าของวัชพืช seoyoon และ alveron มีศักดิ์ศรี
มันเป็นลักษณะของ กว่า 300 เมตรยาว

มังกร ." kuhum ! "
bingryong วัชพืชเข้าหาเขาล้างลำคอของเขา .
ในความเป็นจริง มันไม่มีศักดิ์ศรี เท่าที่พบ

มันสวยดี แต่มันไม่ได้มีประสิทธิภาพมาก

ถึงแม้ว่ามันเป็นยักษ์ เพราะมันมีความอ่อนแอและความแข็งแกร่ง มันเริ่มหายใจหนัก ถ้าเดินเพียง นิดหน่อย

ที่ขาสั่นเมื่อยืนสำหรับเวลานานบางครั้งก็มีช่วงเวลาที่ยากแค่เปิดของปีก .
แม้ทั้งหมดนั้น คงเป็นไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ในภาคเหนือ
เนื่องจากมันไม่สามารถจะดูแลตัวของมันเอง ไม่มีความสามารถทางกายภาพมากในความเป็นจริง
ยังคง , การแสดง bingryong ออกไปไกลจากไม่มีอะไร

" อย่าตกใจมากเกินไป เขาเป็นคนรับใช้ของฉัน "
วัชพืชได้อย่างง่ายดาย ปีนขึ้นตัว bingryong .

เขาปีนขึ้น bingryong แต่สายตาของเขาก็กว้างมากขึ้น และ seoyoon alveron


ดูน้อยมาก พวกเขามองวัชพืชเป็นเวลานาน .
" huhuhu "

วัชพืชทำให้รอยยิ้มหยิ่ง .
เขาคิดว่าในปัจจุบันของเขาจะดูเย็นมาก .
วัชพืชขี่บนน้ำแข็ง มังกร

แหลมถูกกระพือด้วยแรงลมและเกราะของ tallok มีท้าด้วย .
ให้มันดีกว่านี้ท้องฟ้าก็กลายเป็นสีแดง กับพระอาทิตย์ตก .
ฉากสมบูรณ์แบบ ด้วยแสง และเพิ่มลงในรายการผล

ไม่มีทางไปดูอย่างอื่นเลย นอกจากหล่อ เมื่อมองขึ้นไปจากด้านล่าง
แน่นอน เขาไม่ได้พิจารณา bingryong ที่เพิ่งจะสามารถอดทนมีวัชพืชคนเดียว ไปกลับ เขาเลย ก็มี
วัชพืชอยากร้อง

" ผมทนไม่ได้ร้องแบบนี้ "
เขาเอาเซรีน่าเป็นพิณที่เขาได้รับจากโรเดียม diriring

!

วัชพืชมือย้ายถนัดบนพิณ พิณร้องเพลงด้วย

เสียงชัดเจน ภายใต้ท้องฟ้าพระอาทิตย์ตกดิน เล่นพิณ ในขณะที่นั่งอยู่บนมังกรน้ำแข็ง .
นี่ไม่ใช่ลักษณะของวีรบุรุษ

มันเป็นฉากสวยงามที่จะปรากฏเฉพาะจากกวีขี้เมา เรื่องวัชพืชดู

seoyoon .' ถ้ามันมากขนาดนี้ เธออาจจะได้จินตนาการเกี่ยวกับฉัน '
ถ้าเขาแสดงให้ความสามารถดังกล่าวและความรู้สึก มันเป็นไปได้ .
แถมถ้ามันเป็นทัศนียภาพที่สวยงามนี้ บางทีเธออาจจะชอบเขา

diriring . diririri !
กัญชายังคงเล่นพิณมองจมแดด

เมาในอารมณ์
วัชพืชของพิณเล่นฝีมือไม่เลวจริงๆ

เขาเล่นบางเพลงด้วยพิณเขาเป็นเวลานานดังนั้น ทักษะของเขาเพิ่มขึ้น
หลังจากที่เขาเล่นพิณวัชพืชยิ้ม

หัวใจของเขาเต้น กลายเป็นฮีโร่ของทัศนียภาพอันงดงาม เขารู้สึกตื่นเต้น และ avelon
วัชพืชตะโกนต่อ seoyoon ที่อยู่บนดิน

" ไปที่หุบเขาแห่งความตาย ขี่มังกรน้ำแข็งนี้ ! "
" . . . . . "

seoyoon ไม่ได้พูดสักคำ เธอเพิ่งเปิดดูวัชพืชและ bingryong กวนหัว
.
เสนออีกครั้ง
" ไม่เป็นไร เขาเป็นคนรับใช้ของฉัน พวกท่านกังวลเรื่องอะไรจะเกิดขึ้น คุณไม่จำเป็นต้องกลัว คุณสามารถขี่มันได้ โดยไม่ต้องเป็นกังวล "

พวกเขาขี่บน bingryong และบินตรงไปยังหุบเขาแห่งความตาย

นี่เป็นวัชพืชขนส่งวางแผน !
alveron ขี่บน bingryong ไม่มีปัญหาใด ๆ .
แต่ seoyoon ยืนที่เธอเคยเป็น และไม่ได้นั่งบน bingryong

" เอ๋ ! "
วัชพืช รู้สึกผิดหวังนิดหน่อย

มันคงจะช่วยได้มากถ้าฉันสามารถพาเธอ . . .

เบอร์เซิกเกอร์ เน้น ในการต่อสู้
เขาจะไม่มีวันลืมวิธีที่เธอสังหารมอนสเตอร์

แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะเป็น seoyoon .
" เสร็จเควสทั้งหมดไม่ว่าพวกเขายากยังไง . . . '
แน่นอน เขาต้องผ่านทุกประเภทของความยากลำบาก .

ความพยายามทั้งหมดที่เขาใส่ก็เสร็จเควสเริ่มต้นจากไม่มีอะไร โดยศีรษะของเขา

ความทรงจำของเขาต่อสู้กับอัศวินตายเพื่อกู้เฟรย่าให้รายการใน lavias และหน่วยความจำในการดูแล paladins เดือนเพื่อกำจัดแวมไพร์เลือดแท้

ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเมื่อเขาต่อสู้กับ พยุหเสนาของ Undead , orcs ผู้บังคับบัญชาในที่ราบแห่งความสิ้นหวัง .

มี mapan เป็นทางอ้อมช่วย แต่เขาเป็นคนเดียวในช่วงเวลาที่สำคัญ .
ไม่จำเป็นต้องใจฝ่อ เพราะ seoyoon ไม่อยู่กับเขา วัชพืชตัดสินใจ



ถ้าเธอไม่ต้องการ ก็ไม่ต้องบังคับเธอ มันเป็นบิตของความผิดหวัง แต่ '
ถ้าเธอไม่ไปกับเขา เขาไม่สามารถบังคับเธอให้ไปกับเขา

บอก seoyoon วัชพืชหลังจากการตัดสินใจ .
" พักผ่อนที่ morata . ผมจะจบและกลับมาอย่างรวดเร็ว . . . . . . . ไปกันเถอะ bingryong ! "

ที่เป็นสัญญาณ bingryong เปิดปีกของเขา . . . . . .
bingryong แทบจะยืนอยู่ที่จุดที่ .

เพราะเขาไม่มีแรงในแขนหรือขา บินในท้องฟ้าเปรียบเทียบง่ายสำหรับเขา
กับวัชพืชและ alveron บนหลังของเขา bingryong บินขึ้นไปบนท้องฟ้า
หลังจาก 3 ชั่วโมง

" ฮัชเช้ย ! ! "
" ไอ "

วัชพืชและ alveron กลับไปที่พวกเขาเริ่มขี่บน bingryong และสั่น