On a silent and calm evening, a flo

On a silent and calm evening, a floating small boat became a cradle for a traveler whose scars all over his body How sad, his sleeping face as if let nobody could get close to him Without knowing this place, just go towards north and north Our hands supposed to be entwined together, but now they're getting loose It seems, from the very beginning You couldn’t accept "to be loved" You always confused on your way No wonder, you couldn't back home All you could do was scream and hope for someone's help but it'd reach nobody I won't let you say such sad things like You're all alone anymore Days when your heart was wavering, Seepage of last night rain would flow on the top of your scars as if it'd erase your past These ropes supposed to be fastened but now they're getting loose It seems, from the very beginning this boat unable to stay in place You always confused on your way No wonder you couldn't back home You still scream, hope someone'd find you but it would reach nobody "I know, I'm all alone..." You were waiting in loneliness while hugged both of your knees You always wandered on your way Now, you couldn't scream anymore All you could do was walking and walking through the darkness “This is my way to survive, always all alone” I won't let you say such things anymore Your determination is nothing more than a false courage Merely make ripple on water's surface As if, from the very beginning, you could fly towards the sky Anytime, anybody who couldn't back home They'd try to scream and hope someone'd find them but it'd reach nobody They were waiting all alone in lonely while hugged both of knees We always wandered on our way Above waves, all waves No path for us to follow This boat keep sailing forward and just floating This is our way to survive Now, the two of us have nowhere to go I’ll always be by your side Even when you couldn't hold back your tears and started to cry I’ll be a faint ray in the darkness We've been keeping this way to survive I want to be yours only Polaris for you, and solely for you

Read more: http://dreamslandlyrics.blogspot.com/2014/01/aimer-polaris-lyrics.html#ixzz4D9X9hkBD

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเย็น สงบ เรือเล็กลอยกลายเป็น อู่สำหรับผู้เดินทางที่มีรอยแผลเป็นทั่วร่างกายของเขาอย่างไรเศร้า ใบหน้าของเขานอนเป็นถ้าปิดให้ไม่มีใครสามารถรับเขาโดยไม่ทราบว่าสถานที่แห่งนี้ เพียงไปไปทางเหนือและเหนือมือของเราควรจะสามารถโอบแล้วกัน แต่ตอนนี้พวกเขาได้รับหลวม เหมือน จากจุดเริ่มต้นมากคุณไม่ยอมรับ "เพื่อเป็นที่รัก" คุณมักจะสับสนในแบบของคุณเสน่ห์ คุณไม่กลับบ้านทั้งหมดที่คุณสามารถทำได้กรี๊ดและหวังว่าความช่วยเหลือของใครบางคน แต่มันจะเข้าถึงไม่มีใครฉันจะไม่ให้คุณดูเหมือนพูดเศร้าสิ่งต่าง ๆ เหมือนอยู่คนเดียวอีกวันเมื่อหัวใจของคุณที่ลังเล ไหลซึมเมื่อคืนฝนตกจะไหลด้านบนของรอยแผลเป็นของคุณว่ามันจะลบอดีตของเชือกเหล่านี้ควรจะถูกยึด แต่ตอนนี้ ได้รับหลวม ตั้งแต่เริ่มเรือนี้สามารถอยู่ในคุณมักจะสับสนในทางของคุณไม่น่าแปลกใจที่คุณไม่สามารถกลับบ้านคุณยังคงกรี๊ด หวังว่า คนที่จะพบคุณ แต่มันจะถึงไม่มีใคร "ฉันรู้ ฉันคนเดียว..." คุณรออยู่ที่ความเหงาขณะทุกกอดทั้งเข่าของคุณคุณมักจะเดินในทางของคุณตอนนี้ คุณไม่สามารถร้องอีกต่อไปทั้งหมดที่คุณสามารถทำการเดิน และเดินผ่านความมืด "นี้เป็นวิธีเอาตัวรอด เสมอฉันคนเดียว" ฉันจะไม่ให้คุณพูดสิ่งดังกล่าวอีกต่อไปเป็นการลงความเห็นอะไร มากกว่าที่กล้าหาญเท็จเพียงให้กระเพื่อมบนผิวน้ำเช่นถ้า จากเริ่มต้น คุณอาจบินสู่ท้องฟ้าได้ตลอดเวลา ใครที่ไม่สามารถกลับไปบ้านที่พวกเขาจะพยายามที่จะร้องและหวังว่าคนจะพบพวกเขา แต่มันจะเข้าถึงใครพวกเขารออยู่คนเดียวทั้งหมดในเหงา ขณะทุกกอดทั้งสองหัวเข่าเราเสมอเดินทางเหนือคลื่น ทุกคลื่นไม่มีเส้นทางที่เราจะทำตามนี้ให้เรือแล่นไปข้างหน้า และน้ำนี้เป็นวิธีที่เอาตัวรอดขณะนี้เรา เราสองที่ไม่มีที่ไปเสมอจะเคียงข้างคุณแม้เมื่อคุณไม่สามารถเก็บน้ำตาของคุณ และเริ่มร้องไห้จะมีแสงอ่อน ๆ ในความมืดที่เราได้รับการรักษาด้วยวิธีนี้เพื่อความอยู่รอด ที่ต้องการเป็นของคุณเฉพาะ Polaris สำหรับคุณ และเพียงคุณRead more: http://dreamslandlyrics.blogspot.com/2014/01/aimer-polaris-lyrics.html#ixzz4D9X9hkBD

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในตอนเย็นเงียบและสงบเรือลำเล็ก ๆ ลอยกลายเป็นแหล่งกำเนิดสำหรับนักเดินทางที่มีรอยแผลเป็นทั่วร่างกายของเขาวิธีเศร้าใบหน้านอนของเขาเป็นถ้าปล่อยให้ไม่มีใครสามารถได้ใกล้ชิดกับเขาโดยไม่ทราบว่าสถานที่แห่งนี้เป็นเพียงการไปทางทิศเหนือและทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเรา มือควรจะโอบกัน แต่ตอนนี้พวกเขากำลังได้รับหลวมดูเหมือนว่าจากจุดเริ่มต้นมากคุณไม่สามารถที่จะยอมรับ "ความรัก" คุณมักจะสับสนในแบบของคุณไม่น่าแปลกใจที่คุณไม่สามารถกลับบ้านทั้งหมดที่คุณสามารถทำได้ เป็นเสียงกรีดร้องและความหวังสำหรับความช่วยเหลือของใครบางคน แต่ก็ไม่มีใครต้องการถึงผมจะไม่ยอมให้คุณพูดสิ่งที่น่าเศร้าเช่นคุณทุกวันเพียงอย่างเดียวอีกต่อไปเมื่อหัวใจของคุณได้รับการลังเลในการไหลออกของคืนที่ผ่านมาฝนจะไหลอยู่ด้านบนของรอยแผลเป็นของคุณ ราวกับว่ามันต้องการลบอดีตของคุณเชือกเหล่านี้ควรจะยึด แต่ตอนนี้พวกเขากำลังได้รับหลวมดูเหมือนว่าจากจุดเริ่มต้นมากเรือลำนี้ไม่สามารถที่จะอยู่ในสถานที่ที่คุณมักจะสับสนในแบบของคุณไม่น่าแปลกใจที่คุณอาจจะไม่ได้กลับบ้านคุณ ยังคงกรีดร้องหวัง someone'd หาคุณ แต่มันจะไปถึงไม่มีใคร "ฉันรู้ว่าฉันอยู่คนเดียว ... " คุณกำลังรอความเหงาในขณะที่ทั้งสองกอดหัวเข่าของคุณคุณมักจะเดินไปในทางของคุณตอนนี้คุณอาจจะไม่ได้ กรีดร้องอีกต่อไปสิ่งที่คุณจะทำคือการเดินและเดินผ่านความมืด "นี่คือวิธีการของฉันจะอยู่รอดได้เสมอคนเดียว" ผมจะไม่ยอมให้คุณพูดอย่างนี้อีกต่อไปความมุ่งมั่นของคุณคืออะไรมากไปกว่าความกล้าหาญที่ผิดพลาดเพียงทำให้กระเพื่อมบนพื้นผิวของน้ำ ราวกับว่าจากจุดเริ่มต้นมากที่คุณสามารถบินขึ้นไปบนท้องฟ้าทุกที่ทุกเวลาทุกคนที่ไม่สามารถกลับบ้านพวกเขาต้องการพยายามที่จะกรีดร้องและหวังว่า someone'd พบพวกเขา แต่ก็ไม่มีใครต้องการเข้าถึงพวกเขากำลังรออยู่คนเดียวในขณะที่เหงา กอดเข่าทั้งสองของเรามักจะเดินไปในทางของเราเหนือคลื่นคลื่นทุกเส้นทางที่เราจะทำตามเรือลำนี้ไม่ให้แล่นไปข้างหน้าและเพียงแค่ลอยนี้เป็นวิธีการของเราเพื่อความอยู่รอดตอนนี้เราสองคนมีที่ไหนเลยไปฉันมักจะ โดยด้านข้างของคุณแม้เมื่อคุณไม่สามารถกลั้นน้ำตาของคุณและเริ่มร้องไห้ฉันจะเป็นรังสีลมในความมืดที่เราได้รับการรักษาด้วยวิธีนี้จะอยู่รอดผมต้องการที่จะเป็นของคุณเพียง Polaris สำหรับคุณและ แต่เพียงผู้เดียวสำหรับคุณอ่านเพิ่มเติม: http://dreamslandlyrics.blogspot.com/2014/01/aimer-polaris-lyrics.html#ixzz4D9X9hkBD