Then, in 1995, Michael quite unexpe

Then, in 1995, Michael quite unexpectedly received a phone call from Suu. She was ringing from the British embassy, she said. She was free again! Michael and the boys were granted visas and flew to Burma. When Suu saw Kim, her younger son, she was astonished to see he had grown into a young man. She admitted she might have passed him in the street. But Suu had become a fully politicised woman whose years of isolation had given her a hardened resolve, and she was determined to remain in her country, even if the cost was further separation from her family.

The journalist Fergal Keane, who has met Suu several times, describes her as having a core of steel. It was the sheer resilience of her moral courage that filled me with awe as I wrote my screenplay for The Lady. The first question many women ask when they hear Suu's story is how she could have left her children. Kim has said simply: "She did what she had to do." Suu Kyi herself refuses to be drawn on the subject, though she has conceded that her darkest hours were when "I feared the boys might be needing me".

That 1995 visit was the last time Michael and Suu were ever allowed to see one another. Three years later, he learnt he had terminal cancer. He called Suu to break the bad news and immediately applied for a visa so that he could say goodbye in person. When his application was rejected, he made over 30 more as his strength rapidly dwindled. A number of eminent figures - among them the Pope and President Clinton - wrote letters of appeal, but all in vain. Finally, a military official came to see Suu. Of course she could say goodbye, he said, but to do so she would have to return to Oxford.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้ว 1995 ไมเคิลค่อนข้างกะทันหันได้รับโทรศัพท์จากซู เธอถูก ringing จากสถานทูตอังกฤษ เธอกล่าว เธอฟรีอีก ไมเคิลและชายได้รับวีซ่า และบินไปยังประเทศพม่า เมื่อซูเห็นคิม ชายน้อย นางเป็นประหลาดดูเขาได้เติบโตขึ้นเป็นหนุ่ม เธอยอมรับเธออาจได้ผ่านเขาถนน แต่ซูได้กลายเป็น ผู้หญิงเต็ม politicised ปีที่แยกได้ให้เธอแก้ไขชุบแข็ง และเธอจะยังคงอยู่ในประเทศของเธอ แม้ว่าต้นทุนถูกแยกไปจากครอบครัวของเธอนักข่าว Fergal คีน ที่ได้พบซูหลายครั้ง อธิบายเธอมีหลักเหล็ก ความยืดหยุ่นอย่างเต็มที่ของเธอกล้าหาญทางศีลธรรมที่เติมฉัน ด้วยความผมเขียน screenplay ของฉันสำหรับสุภาพสตรีได้ คำถามแรกที่ผู้หญิงหลายคนถามเมื่อได้ยินเรื่องราวของซูจะว่าเธอไม่ได้ทิ้งลูก คิมกล่าวว่า เพียง: "เธอไม่ได้อะไรเธอก็ทำ" จีตัวเองปฏิเสธที่จะใช้เรื่อง แต่เธอมี conceded ชั่วโมงมืดมากที่สุดของเธอได้เมื่อ "ฉันกลัวเด็กผู้ชายอาจจะต้องการฉัน"That 1995 visit was the last time Michael and Suu were ever allowed to see one another. Three years later, he learnt he had terminal cancer. He called Suu to break the bad news and immediately applied for a visa so that he could say goodbye in person. When his application was rejected, he made over 30 more as his strength rapidly dwindled. A number of eminent figures - among them the Pope and President Clinton - wrote letters of appeal, but all in vain. Finally, a military official came to see Suu. Of course she could say goodbye, he said, but to do so she would have to return to Oxford.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นในปี 1995 ไมเคิลได้รับโดยไม่คาดคิดค่อนข้างโทรศัพท์จากจี เธอได้รับเสียงจากสถานทูตอังกฤษที่เธอบอกว่า เธอเป็นอิสระอีกครั้ง! ไมเคิลและเด็กชายได้รับวีซ่าและบินไปยังประเทศพม่า เมื่อเห็นคิมจี, ลูกชายคนเล็กของเธอเธอก็ต้องแปลกใจที่จะเห็นเขาได้เติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง เธอยอมรับว่าเธออาจจะเดินผ่านเขาในถนน แต่จีได้กลายเป็นผู้หญิงคนการเมืองอย่างเต็มที่ซึ่งปีที่ผ่านมาของการแยกของเธอได้รับการแก้ไขแข็งและเธอก็ตัดสินใจที่จะยังคงอยู่ในประเทศของเธอแม้ว่าค่าใช้จ่ายที่ถูกแยกห่างจากครอบครัวของเธอ. นักข่าว Fergal คีนที่ได้พบกับซูจีหลาย ครั้งเธออธิบายว่ามีแกนเหล็ก มันเป็นความยืดหยุ่นที่แท้จริงของความกล้าหาญทางจริยธรรมของเธอที่เต็มไปด้วยความกลัวขณะที่ผมเขียนบทภาพยนตร์ของฉันสำหรับเลดี้ คำถามแรกที่ผู้หญิงหลายคนถามเมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องจีเป็นวิธีการที่เธอจะได้ทิ้งลูก ๆ ของเธอ คิมได้กล่าวเพียง: "เธอทำในสิ่งที่เธอต้องทำ." ซูจีตัวเองปฏิเสธที่จะได้รับการวาดในเรื่องที่ว่าเธอได้ยอมรับว่าเวลาที่มืดมนที่สุดของเธอเมื่อ "ผมกลัวว่าเด็กอาจจะต้องฉัน". ที่ 1995 เยี่ยมชมเป็นครั้งสุดท้ายที่ไมเคิลและซูจีได้รับอนุญาตที่เคยเห็นอีกคนหนึ่ง สามปีต่อมาเขาได้เรียนรู้ว่าเขามีมะเร็งขั้นสุดท้าย เขาเรียกว่าซูจีจะทำลายข่าวร้ายและนำไปใช้ทันทีสำหรับการขอวีซ่าเพื่อที่เขาจะบอกลาในคน เมื่อใบสมัครของเขาถูกปฏิเสธเขาทำมานานกว่า 30 มากขึ้นเช่นความแข็งแรงของเขาลดลงอย่างรวดเร็ว จำนวนของตัวเลขที่มีชื่อเสียง - ในหมู่พวกเขาสมเด็จพระสันตะปาปาและประธานาธิบดีคลินตัน - เขียนจดหมายของการอุทธรณ์ แต่ทั้งหมดในไร้สาระ สุดท้ายอย่างเป็นทางการทหารมาดูจี แน่นอนเธอจะบอกลาเขากล่าวว่า แต่จะทำเช่นนั้นเธอจะต้องกลับไปที่ฟอร์ด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จากนั้นในปี 1995 ไมเคิลค่อนข้างไม่คาดคิด ได้รับโทรศัพท์จากนาง . เธอดังจากสถานทูตอังกฤษ เธอกล่าวว่า เธอก็เป็นอิสระอีกครั้ง ไมเคิล และ เด็กชายได้รับวีซ่า และบินไปพม่า เมื่อเราได้เห็นคิม ลูกชายคนเล็กของเธอ เธอตกใจมากที่เห็นเขาเติบโตขึ้นเป็นหนุ่ม เธอยอมรับว่าเธออาจจะเสียชีวิตไปในถนนแต่นางเป็นผู้หญิงที่ politicised ครบปีของการแยกมีให้แข็งแก้เธอ และเธอก็ตัดสินใจที่จะอยู่ในประเทศของเธอ แม้ว่าค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมแยกจากครอบครัวของเธอ

นักข่าว fergal Keane ได้พบกับนางหลายครั้ง อธิบายเธอมีหลักของเหล็กมันคือความบางเบาของเธอคุณธรรมความกล้าหาญที่เติมฉันด้วยความกลัวที่ฉันเขียนบทหนังของฉันสำหรับคุณผู้หญิง คำถามแรกที่ผู้หญิงหลายคนถามเมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องราวของนาง คือวิธีการที่เธอต้องทิ้งลูกๆ ของเธอ คิมกล่าวว่าเพียง : " เธอทำในสิ่งที่เธอต้องทำ " ซูจีเองปฏิเสธที่จะวาดเรื่องแม้ว่าเธอจะยอมรับว่าชั่วโมงเธอมืดมน เมื่อ " ผมกลัวผู้ชายอาจต้องการฉัน "

ที่ 1995 เข้าชมครั้งสุดท้ายที่ไมเคิลและเราได้เคยได้รับอนุญาตให้เจอกันอีก สามปีต่อมาเขาได้เรียนรู้เขาเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย . เขาเรียกนางเพื่อบอกข่าวร้ายทันทีและยื่นขอวีซ่า เพื่อที่เขาจะบอกลาในคน เมื่อใบสมัครของเขาถูกปฏิเสธเขาทำมากกว่า 30 มากกว่าความแข็งแรงของเขาอย่างรวดเร็วลดลงไปเรื่อยๆ จำนวนของตัวเลข - มีชื่อเสียงในหมู่พวกเขาสมเด็จพระสันตะปาปาและประธานาธิบดีคลินตัน - เขียนจดหมายร้องเรียน แต่ไร้ประโยชน์ ในที่สุด เจ้าหน้าที่ทหารมาหาเรา . แน่นอนว่าเธอสามารถบอกลา เขากล่าวว่า แต่การทำเช่นนั้น เธอจะต้องกลับไปที่ออกซ์ฟอร์ด