was 4%. The corresponding pooled re

was 4%. The corresponding pooled result for nifedipine
(nine studies, n = 686) showed that active treatment gave a
50% increased likelihood of stone passage, with an absolute
risk reduction of 26%. The incidence of mild adverse
effects was 15%. Both drugs significantly shortened, by between
2 and 6 days, the average time to stone expulsion
[18]. However, the overall quality of the trials was poor.
In both meta-analyses, the majority of studies involved
stones

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

was 4%. The corresponding pooled result for nifedipine(nine studies, n = 686) showed that active treatment gave a50% increased likelihood of stone passage, with an absoluterisk reduction of 26%. The incidence of mild adverseeffects was 15%. Both drugs significantly shortened, by between2 and 6 days, the average time to stone expulsion[18]. However, the overall quality of the trials was poor.In both meta-analyses, the majority of studies involvedstones <10 mm located in the lower (distal) ureter. Thesetwo reviews both concluded that a large, high-qualityrandomized controlled trial is required to confirmtheir findings, suggesting that MET with either drugclass can enhance spontaneous stone passage rate. Inaddition, several studies have previously reported thatMET can significantly reduce the pain burden amongpatients in terms of reducing the frequency of pain episodes,pain severity and analgesic requirements.However, more recent results provided by Bensalahand co-workers [19] appear to challenge the notion thatα-blockers enhance spontaneous ureteric stone passage.The study, recently presented as an abstract, was aprospective, multicentre, randomized, double-blind,placebo-controlled trial, which evaluated the efficacyof tamsulosin versus placebo in patients with uretericcolic caused by distal ureteric stones. A total of 129 patientswere treated for 42 days or until stone expulsion.At 42 days, there was no significant difference betweenthe spontaneous expulsion rates between placebo (70.5%)and tamsulosin (77.0%; P = 0.41), nor in the mean stonepassage times (10.1 and 9.6 days, respectively). Nevertheless,the overall mean stone diameter was 3.1 mm, whichis smaller than all of the earlier studies included in themeta-analyses by Hollingsworth [17] and Singh [18]. Thespontaneous stone passage rate in the placebo arm washigh (70.5%) in comparison with other studies included inthe two meta-analyses.There is limited evidence on the cost-effectiveness ofMET; an indirect cost-benefit analysis based on cost datafrom the USA and four European countries suggestedthat the use of tamsulosin could potentially result in acost saving of US$ 1,132 per patient episode over conventional‘watchful waiting’ [20].In summary, the role of MET in reducing the morbidityand economic costs associated with ureteric stone diseaseis promising. The majority of clinical trials conducted todate have been small and of poor to moderate quality interms of trial methodology or design. Furthermore, theyhave lacked a comprehensive economic evaluation. There isthus an urgent need for a definitive randomized controlledtrial, such as that described in this protocol to inform theclinical management of patients with ureteric stone disease.For the purposes of this randomized controlled trial, wehave chosen to compare tamsulosin versus nifedipine. Theweight of available evidence supports the use of tamsulosin

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4% ผลที่สอดคล้องกันสำรองสำหรับ nifedipine
(เก้าศึกษา n = 686)
แสดงให้เห็นว่าการรักษาที่ใช้งานให้โอกาสเพิ่มขึ้น50%
ของทางเดินหินมีแน่นอนการลดความเสี่ยง26% อุบัติการณ์ของอาการไม่พึงประสงค์อ่อนผลกระทบเป็น 15%
ยาเสพติดทั้งที่สั้นลงอย่างมีนัยสำคัญโดยระหว่างที่ 2 และ 6 วัน, เวลาเฉลี่ยในการขับไล่หิน [18] แต่คุณภาพโดยรวมของการทดลองเป็นคนยากจน. ทั้งในการวิเคราะห์อภิมาส่วนใหญ่ของการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับหิน <10 มมตั้งอยู่ในที่ต่ำกว่า (ปลาย) ท่อไต เหล่านี้สองความคิดเห็นทั้งสองได้ข้อสรุปว่ามีขนาดใหญ่ที่มีคุณภาพสูงแบบสุ่มทดลองควบคุมจะต้องยืนยันการค้นพบของพวกเขาบอกว่าได้พบกับยาเสพติดทั้งระดับสามารถเพิ่มอัตราการผ่านหินที่เกิดขึ้นเอง ในนอกจากนี้การศึกษาหลายแห่งมีการรายงานก่อนหน้านี้ว่าMET มีนัยสำคัญสามารถลดภาระความเจ็บปวดในหมู่ผู้ป่วยในแง่ของการลดความถี่ของโรคปวดรุนแรงปวดและความต้องการยาแก้ปวด. อย่างไรก็ตามผลล่าสุดที่ให้บริการโดย Bensalah และเพื่อนร่วมงาน [19] ปรากฏ ที่จะท้าทายความคิดที่ว่าαกั้นเสริมสร้างทางหินureteric ที่เกิดขึ้นเอง. การศึกษาที่นำเสนอเมื่อเร็ว ๆ นี้เป็นนามธรรมเป็นที่คาดหวังmulticentre, สุ่ม, double-blind ทดลอง placebo-controlled ซึ่งการประเมินประสิทธิภาพของTamsulosin เมื่อเทียบกับยาหลอกในผู้ป่วย กับ ureteric อาการจุกเสียดที่เกิดจากหิน ureteric ปลาย รวม 129 ผู้ป่วย. ได้รับการรักษา 42 วันหรือจนกว่าจะมีการขับไล่หินที่42 วันไม่มีความแตกต่างระหว่างอัตราการขับไล่ที่เกิดขึ้นเองระหว่างได้รับยาหลอก(70.5%) และ Tamsulosin (77.0%; p = 0.41) หรือในความหมาย หินครั้งทาง(10.1 และ 9.6 วันตามลำดับ) อย่างไรก็ตามเส้นผ่าศูนย์กลางหินเฉลี่ยโดยรวม 3.1 มิลลิเมตรซึ่งมีขนาดเล็กกว่าทั้งหมดของการศึกษาก่อนหน้านี้รวมอยู่ในเมตาวิเคราะห์โดยHollingsworth [17] และซิงห์ [18] อัตราทางหินธรรมชาติที่แขนได้รับยาหลอกเป็นสูง (70.5%) เมื่อเทียบกับการศึกษาอื่น ๆ รวมอยู่ในทั้งสองอภิวิเคราะห์. มีหลักฐาน จำกัด ในค่าใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพของMET; การวิเคราะห์ทางอ้อมต้นทุนและผลประโยชน์ขึ้นอยู่กับข้อมูลค่าใช้จ่ายจากประเทศสหรัฐอเมริกาและสี่ประเทศในยุโรปชี้ให้เห็นว่าการใช้Tamsulosin อาจจะส่งผลให้เกิดการประหยัดค่าใช้จ่ายของสหรัฐ$ 1,132 ต่อครั้งของผู้ป่วยมากกว่าเดิม'รอคอยจับตามอง' [20]. ในการสรุป บทบาทของ MET ในการลดการเจ็บป่วยและค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับโรคureteric หินมีแนวโน้ม ส่วนใหญ่ของการทดลองทางคลินิกดำเนินการเพื่อวันที่ได้รับการขนาดเล็กและของคนยากจนมีคุณภาพในระดับปานกลางในแง่ของวิธีการทดลองหรือการออกแบบ นอกจากนี้พวกเขาได้ขาดการประเมินผลทางเศรษฐกิจที่ครอบคลุม นอกจากนี้ทำให้ความจำเป็นเร่งด่วนสำหรับการควบคุมที่ชัดเจนแบบสุ่มทดลองเช่นที่อธิบายไว้ในโปรโตคอลนี้จะแจ้งให้จัดการทางคลินิกของผู้ป่วยที่มีโรคureteric หิน. สำหรับวัตถุประสงค์ของการนี้แบบสุ่มทดลองควบคุมเราได้เลือกที่จะเปรียบเทียบกับ Tamsulosin nifedipine น้ำหนักของหลักฐานที่มีสนับสนุนการใช้ Tamsulosin