2. What factors determine capital n

2. What factors determine capital needs and financing alternatives in export-import trade in newzealand?
3. State the common external sources of financing for export-import businesses.

New Zealand's comparative advantages(2) became concentrated into animal products for a single market. Furthermore, the prices New Zealand received were often set by inter-governmental agreement at high levels as a result of the two world wars. Our living standards rose to be the third highest amongst nations. They remained there for over 70 years, until the early 1950s.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.ปัจจัยที่กำหนดความต้องการเงินทุนและทางเลือกทางการเงินในการค้าส่งออกนำเข้าใน newzealand ?
3 รัฐแหล่งภายนอกทั่วไปของทางการเงินสำหรับธุรกิจส่งออกนำเข้า.

advantages(2) เปรียบเทียบของนิวซีแลนด์กลายเป็นเข้มข้นในผลิตภัณฑ์สัตว์ในตลาดเดียวกัน นอกจากนี้ ราคาที่นิวซีแลนด์ได้รับมักจะถูกตั้ง inter-governmental ตกลงในระดับสูงเป็นผลมาจากสงครามโลกสอง กุหลาบคุณภาพชีวิตของเราให้ บุคคลที่สามที่สูงสุดในบรรดาประชาชาติ พวกเขายังคงมีกว่า 70 ปี จนถึงช่วงต้นทศวรรษ 1950

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2 ปัจจัยอะไรเป็นตัวกำหนดความต้องการเงินทุนและทางเลือกในการจัดหาเงินทุนในการค้าการส่งออกและนำเข้าในนิวซีแลนด์?
3 รัฐแหล่งที่พบภายนอกของเงินทุนสำหรับธุรกิจส่งออกและนำเข้าได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบของประเทศนิวซีแลนด์ (2) กลายเป็นที่กระจุกตัวอยู่ในผลิตภัณฑ์จากสัตว์สำหรับตลาดเดียว นอกจากนี้ราคาที่นิวซีแลนด์ได้รับมักจะถูกกำหนดโดยข้อตกลงระหว่างรัฐบาลในระดับสูงเป็นผลมาจากสงครามโลกครั้งที่สอง มาตรฐานการครองชีพของเราเพิ่มขึ้นเป็นครั้งที่สามที่สูงที่สุดในหมู่ประเทศ พวกเขายังคงอยู่ที่นั่นเป็นเวลากว่า 70 ปีจนถึงปี 1950 ในช่วงต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . สิ่งที่ปัจจัยที่กำหนดความต้องการเงินทุนและแหล่งเงินทุนทางเลือกในการค้านำเข้าส่งออกในนิวซีแลนด์ ?
3 สภาพภายนอกทั่วไปแหล่งของเงินทุนสำหรับธุรกิจนำเข้า ส่งออก ของ

นิวซีแลนด์ข้อได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบ ( 2 ) กลายเป็นเข้มข้นในผลิตภัณฑ์สัตว์ เป็นตลาดเดียว นอกจากนี้ราคานิวซีแลนด์ได้รับมักจะถูกกำหนดโดยความตกลงระหว่างรัฐในระดับสูงเป็นผลของสงครามโลกครั้งที่สอง . มาตรฐานความเป็นอยู่ของเราเพิ่มขึ้นเป็นสามสูงสุดในหมู่ประชาชาติ พวกเขาอยู่ที่นั่นมานานกว่า 70 ปี จนถึงช่วงต้นทศวรรษ 1950