Among poor rural people, women and

Among poor rural people, women and indigenous peoples are particularly vulnerable. Only 1.6 per cent of economically active women work in agriculture, yet women account for 14.2 per cent of the country’s rural labour force. They work as wage labourers in medium-size and large farms and industrial enterprises. Women are hired in large numbers to harvest traditional crops such as coffee, cocoa, fruit and vegetables. They work as graders and dryers during the tobacco harvest, and in livestock production, processing and marketing.

The country has made outstanding progress in reducing gender disparities in recent decades. Women obtained the right to vote in 1946. The Law of Equal Opportunities for Women was enacted in 1993, and the 1999 Bolivarian Constitution prohibits gender-based discrimination. In adjudicating rural land the Land Law of 2001 gives preference to women who are heads of households. And women are guaranteed a food subsidy during pregnancy and after childbirth. Several institutions have been created to assist women. They include the Ministry of Popular Power for Women, the Development Bank for Women and the National Prosecutor for Women’s Rights. In addition, a Basic Law on the Right of Women to a Life Free of Violence was passed in 2006.

A lower fertility rate in recent decades has facilitated women's entry into the labour market. Women constitute more than 36 per cent of the economically active population. A greater proportion of women are literate, compared to men. Enrolment at the primary school level is approximately equal for boys and girls, but more women than men are enrolled in secondary school and in universities. The United Nations Development Programme (UNDP) estimates that women occupy 61 per cent of highly qualified jobs. But women's salaries on average are only 42 per cent of men's salaries in equivalent jobs. There are more women than men in the informal labour market and women have higher unemployment rates. The number of households headed by women is growing rapidly, and these households are more likely to be poor or extremely poor than others. In rural areas the proportion of households headed by women is higher than in urban areas.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนชนบทยากจน ผู้หญิงและชนพื้นเมืองมีการ เพียง 1.6 ร้อยละของผู้หญิงใช้ปากกัดตีนถีบทำงานในการเกษตร ยังบัญชีผู้หญิงสำหรับ 14.2 ร้อยละของแรงงานชนบทของประเทศ พวกเขาทำงานเป็นกรรมกรค่าจ้างในฟาร์ม ขนาดกลาง และขนาดใหญ่และองค์กรอุตสาหกรรม ผู้หญิงมีการจ้างงานในจำนวนมากเพื่อเก็บเกี่ยวพืชดั้งเดิมเช่นกาแฟ โกโก้ ผลไม้ และผัก พวกเขาได้เป็นนักเรียนและเครื่องเป่าใน ระหว่างเก็บเกี่ยวยาสูบ และการ ผลิตปศุสัตว์ แปรรูป และการตลาดประเทศได้ทำความก้าวหน้าโดดเด่นในการลดความแตกต่างของเพศในทศวรรษที่ผ่านมาล่าสุด ผู้หญิงได้รับสิทธิในการลงคะแนนเสียงในปี 1946 โอกาสกฎหมายเท่ากับผู้หญิงถูกตราขึ้นในปี 1993 และ 1999 โบลีวาร์แห่งรัฐธรรมนูญห้ามแบ่งแยกตามเพศ ในที่ดินชนบทกฎหมายที่ดินปี 2001 adjudicating ให้ความสำคัญกับผู้หญิงหัวของครัวเรือน และผู้หญิงมีรับประกันเงินสมทบอาหาร ระหว่างตั้งครรภ์ และ หลังคลอด หลายสถาบันได้ช่วยเหลือผู้หญิง พวกเขารวมถึงกระทรวงของนิยมอำนาจสำหรับผู้หญิง ธนาคารพัฒนาหญิงและพนักงานอัยการแห่งชาติสำหรับสิทธิสตรี นอกจากนี้ กฎหมายพื้นฐานบนขวาผู้หญิงมีชีวิตอิสระของความรุนแรงถูกส่งไปในปี 2006อัตราความอุดมสมบูรณ์ต่ำในทศวรรษที่ผ่านมาล่าสุดมีบริการรายการผู้หญิงในตลาดแรงงาน ผู้หญิงเป็นมากกว่า 36 ร้อยละของประชากรใช้ปากกัดตีนถีบ สัดส่วนที่มากขึ้นของผู้หญิงมี literate เมื่อเทียบกับผู้ชาย เล่าเรียนในระดับประถมศึกษาเท่าประมาณสำหรับชายและหญิง แต่ผู้หญิงมากขึ้นกว่าคนลงทะเบียน ในโรงเรียนมัธยม และมหาวิทยาลัย โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ประเมินว่า ผู้หญิงครอบครองร้อยละ 61 ของงานที่มีคุณภาพสูง แต่เงินเดือนของผู้หญิง โดยเฉลี่ยมีเพียง 42 ร้อยละของเงินเดือนของผู้ชายในงานเทียบเท่า มีหญิงมากกว่าผู้ชายในตลาดแรงงานอย่างไม่เป็นทาง และหญิงมีอัตราการว่างงานสูง จำนวนครัวเรือนโดยผู้หญิงมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว และครัวเรือนเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะแย่ หรือดีมากมากกว่าคนอื่น ในชนบท สัดส่วนของครัวเรือนโดยผู้หญิงจะสูงกว่าในเขตเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในหมู่คนยากจนในชนบทผู้หญิงและชนพื้นเมืองมีความเสี่ยงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพียงร้อยละ 1.6 ของผู้หญิงที่ใช้งานทางเศรษฐกิจทำงานในภาคเกษตร แต่ผู้หญิงบัญชีสำหรับร้อยละ 14.2 ของประเทศกำลังแรงงานในชนบท พวกเขาทำงานเป็นคนงานค่าจ้างในขนาดกลางและฟาร์มขนาดใหญ่และผู้ประกอบการอุตสาหกรรม ผู้หญิงจะได้รับการว่าจ้างในจำนวนมากที่จะเก็บเกี่ยวพืชแบบดั้งเดิมเช่นกาแฟโกโก้, ผักและผลไม้ พวกเขาทำงานเป็นคารมและเครื่องเป่าในระหว่างการเก็บเกี่ยวยาสูบและในการผลิตปศุสัตว์แปรรูปและการตลาด. ประเทศมีความก้าวหน้าที่โดดเด่นในการลดความไม่เสมอภาคทางเพศในทศวรรษที่ผ่านมา ผู้หญิงที่ได้รับสิทธิในการออกเสียงลงคะแนนในปี 1946 กฎหมายของโอกาสที่เท่าเทียมกันสำหรับผู้หญิงเป็นตราในปี 1993 และ 1999 Bolivarian รัฐธรรมนูญห้ามการเลือกปฏิบัติทางเพศที่ใช้ ในกะเทาะเปลือกที่ดินชนบทกฎหมายที่ดินของปี 2001 จะช่วยให้การตั้งค่าให้ผู้หญิงที่เป็นหัวหน้าของผู้ประกอบการ และหญิงมีการรับประกันเงินอุดหนุนอาหารระหว่างตั้งครรภ์และหลังคลอด หลายสถาบันที่ได้รับการสร้างขึ้นเพื่อช่วยผู้หญิง พวกเขารวมถึงกระทรวงพลังงานที่เป็นที่นิยมสำหรับผู้หญิง, ธนาคารเพื่อการพัฒนาสำหรับผู้หญิงและอัยการแห่งชาติเพื่อสิทธิสตรี นอกจากนี้กฎหมายขั้นพื้นฐานสิทธิของสตรีที่จะใช้ชีวิตอิสระของความรุนแรงก็ผ่านไปได้ในปี 2006. อัตราการเจริญพันธุ์ที่ลดลงในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมาได้อำนวยความสะดวกในการเข้ามาของผู้หญิงที่เข้าสู่ตลาดแรงงาน เป็นผู้หญิงมากขึ้นกว่าร้อยละ 36 ของประชากรที่ใช้งานทางเศรษฐกิจ สัดส่วนของผู้หญิงที่มีการศึกษาเมื่อเทียบกับผู้ชาย การลงทะเบียนในระดับโรงเรียนประถมจะประมาณเท่ากับสำหรับชายและหญิง แต่ผู้หญิงมากกว่าผู้ชายกำลังเรียนอยู่ในโรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัย โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ประมาณการว่าผู้หญิงครอบครองร้อยละ 61 ของงานที่มีคุณภาพสูง แต่เงินเดือนของผู้หญิงโดยเฉลี่ยมีเพียงร้อยละ 42 ของเงินเดือนของผู้ชายในงานเทียบเท่า มีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายในตลาดแรงงานนอกระบบและหญิงได้อัตราการว่างงานที่สูงขึ้น จำนวนครัวเรือนนำโดยผู้หญิงมีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วและผู้ประกอบการเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะดีหรือไม่ดีมากกว่าคนอื่น ๆ ในพื้นที่ชนบทสัดส่วนของครัวเรือนที่นำโดยผู้หญิงจะสูงกว่าในเขตเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของคนยากจนในชนบท คน ผู้หญิง และชนพื้นเมืองมีความเสี่ยงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง . เพียง 1.6 เปอร์เซ็นต์ของผู้หญิงที่ใช้งานเศรษฐกิจการเกษตร แต่ผู้หญิงบัญชี 14.2 เปอร์เซ็นต์ของแรงงานของประเทศชนบท พวกเขาทำงานเป็นค่าจ้างแรงงานในฟาร์มและธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดใหญ่ ผู้หญิงจะได้รับการว่าจ้างในตัวเลขที่มีขนาดใหญ่มากที่จะเก็บเกี่ยวพืชแบบดั้งเดิม เช่น กาแฟ โกโก้ผักและผลไม้ พวกเขาเป็นนักเรียนและเครื่องอบผ้าในยาสูบ การเก็บเกี่ยว และการผลิตปศุสัตว์ การแปรรูปและการตลาด

ประเทศมีความก้าวหน้าที่โดดเด่นในการลดความแตกต่างเพศในทศวรรษล่าสุด ผู้หญิงที่ได้รับสิทธิในการออกเสียงลงคะแนนในปี 1946 กฎหมายของโอกาสที่เท่าเทียมกันสำหรับผู้หญิงที่ถูกตราขึ้นในปี พ.ศ. 2536และ 2542 bolivarian รัฐธรรมนูญห้ามเพศจำแนกตาม ใน adjudicating ชนบทที่ดินที่ดินกฎหมาย 2544 ให้ความพึงพอใจให้กับผู้หญิงที่เป็นหัวของครัวเรือน และผู้หญิงจะรับประกันเงินอุดหนุนอาหารในระหว่างตั้งครรภ์และหลังคลอด หลายสถาบันได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อช่วยให้ผู้หญิง พวกเขารวมถึงกระทรวงพลังงานยอดนิยมสำหรับผู้หญิงการพัฒนาของธนาคารสำหรับผู้หญิงและอัยการเพื่อสิทธิสตรีแห่งชาติ นอกจากนี้ กฎหมายพื้นฐานเกี่ยวกับสิทธิของผู้หญิงที่จะมีชีวิตอิสระของความรุนแรงผ่าน 2006

ลดอัตราการเจริญพันธุ์ในทศวรรษที่ผ่านมา มีองค์กรสตรีเข้าสู่ตลาดแรงงาน ผู้หญิงเป็นมากกว่า 36 เปอร์เซ็นต์ของประชากรใช้งานประหยัด สัดส่วนที่มากขึ้นของผู้หญิงจะรู้หนังสือเมื่อเทียบกับผู้ชาย ลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนระดับประถมศึกษาประมาณเท่ากับสำหรับชายและหญิง แต่ผู้หญิงมากกว่าผู้ชายที่ลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัย โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ( UNDP ) ประมาณว่าผู้หญิงครอบครองร้อยละ 61 ของงานที่มีคุณภาพสูง แต่เงินเดือนของผู้หญิงโดยเฉลี่ยมีเพียง 42 ร้อยละของเงินเดือนของผู้ชายในงานเทียบเท่ามีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายในตลาดแรงงานนอกระบบ และผู้หญิงมีอัตราการว่างงานที่สูงขึ้น จำนวนครัวเรือนที่นำโดยผู้หญิงมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว และครัวเรือนเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะไม่ดีหรือยากจนข้นแค้นกว่าคนอื่น ๆ สัดส่วนของครัวเรือนในชนบทนำโดยผู้หญิงสูงกว่าในเขตเมือง