The Fisherman and his SoulThe young

The Fisherman and his Soul
The young fisherman went out in his boat every evening, and threw his nets into the water.
Sometimes he did not catch much. But sometimes the fish came in from the deep sea and
swam into his nets. Then he took them and sold them in the town.
One evening the net was very heavy. The young fisherman laughed. ‘Perhaps I have
caught all the fish in the sea!’ he thought. He pulled and pulled, and the net came nearer
and nearer to the boat. At last it came to the top of the water. There were no fish in it - only
a sleeping mermaid. Her hair was like gold; her body was silver and pearl. She was very
beautiful. The young fisherman picked her up in his arms.
When he touched her, she opened her deep-blue eyes with fear. She tried to escape,
but he held her tightly.
She began to cry. ‘Please, please don’t take me away!’ she said. ‘I am the daughter of
the King of the Sea. He only has me and he is old and alone.’
The fisherman answered, ‘You can go if you make a promise. When I call you, you
must come to me. You must come to me and sing. The fish love the song of the People of
the Sea. They will come and my nets will be full.’
So the mermaid promised. The fisherman opened his arms, and she disappeared into
the water.
‹
Every evening after that, when the young fisherman went out in his boat, he called to the
mermaid. She came up out of the water and sang the songs of the People of the Sea. She
sang about the king’s palace, with its roof of clear blue jewels and its pearl floor. She sang
about the gardens of the sea. The big fish came in from the deep sea to listen to her
songs. Then the young fisherman threw his nets round them and caught them. When his
boat was full, the mermaid disappeared into the sea.
The mermaid never came close to him. Once he tried to touch her, but she went down
into the water. He did not see her again that day. Each day the sound of her voice became
sweeter in his ears. He forgot about his nets and his boat. The fish came, but he did not
see them. He sat in his boat and listened. Darkness closed round him, and the moonlight
changed his brown arms to silver.
One evening the young fisherman called to the mermaid, ‘Little mermaid, I love you.
Take me as your husband.’
But the mermaid answered, ‘No, you have a man’s soul. Send away your soul, and I
will love you.’
The young fisherman said, ‘I do not need my soul. I cannot see it. I cannot touch it. Of
course I will send it away!’ He held out his arms. ‘I will send my soul away and you will be
my wife. We will live in the deepest part of the sea, and you will show me the wonderful
things in your songs.’
The little mermaid laughed with happiness and hid her face in her hands.
‘But how can I send my soul away?’ cried the fisherman.’Tell me how to do it.’
‘I do not know,’ said the little mermaid. ‘The People of the Sea have no souls.’ She
looked at him sadly and swam away

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชาวประมงและจิตวิญญาณของเขาชาวประมงหนุ่มสาวออกไปในเรือของเขาทุกเย็นและโยนตาข่ายของเขาลงไปในน้ำ.
บางครั้งเขาไม่ได้จับมาก
แต่บางครั้งปลามาจากทะเลน้ำลึกและว่ายน้ำเข้าไปในตาข่ายของเขา จากนั้นเขาก็เอาพวกเขาและพวกเขาขายในเมือง.
เย็นวันหนึ่งสุทธิหนักมาก ชาวประมงหนุ่มหัวเราะ
'บางทีฉันได้จับปลาในทะเล! เขาคิดว่า.
เขาดึงและดึงและสุทธิมาใกล้และใกล้กับเรือ ในที่สุดมันก็มาถึงด้านบนของน้ำ มีปลาในนั้นไม่ได้ -
เพียงนางเงือกนอน ผมของเธอเป็นเหมือนทองคำ ร่างกายของเธอเป็นสีเงินและมุก
เธอเป็นอย่างมากที่สวยงาม ชาวประมงสาวอุ้มเธอขึ้นมาในอ้อมแขนของเขา.
เมื่อเขาสัมผัสเธอเปิดตาลึกสีฟ้าของเธอด้วยความกลัว เธอพยายามที่จะหลบหนี
แต่เขากอดเธอแน่น.
เธอเริ่มที่จะร้องไห้ 'กรุณาโปรดอย่าพาฉันออกไป!' เธอพูด.
'ผมลูกสาวของกษัตริย์แห่งท้องทะเล เขามีเพียงฉันและเขาจะเก่าและคนเดียว.
ชาวประมงตอบว่า 'คุณสามารถไปถ้าคุณทำสัญญา
เมื่อผมโทรหาคุณคุณจะต้องมาหาฉัน คุณต้องมาหาฉันและร้องเพลง
ปลาที่รักเพลงของคนของทะเล พวกเขาจะมาและมุ้งของฉันจะเต็มไปด้วย.
ดังนั้นนางเงือกสัญญา
ชาวประมงเปิดอ้อมแขนของเขาและเธอก็หายไปในน้ำ.
?? ตอนเย็นหลังจากนั้นทุกเมื่อหนุ่มชาวประมงออกไปอยู่ในเรือของเขาเขาเรียกตัวไปที่นางเงือก เธอขึ้นมาจากน้ำและร้องเพลงของคนทะเล เธอร้องเพลงเกี่ยวกับพระราชวังของกษัตริย์กับหลังคาของอัญมณีสีฟ้าใสและพื้นมุก เธอร้องเพลงเกี่ยวกับสวนของทะเล ปลาใหญ่มาจากทะเลน้ำลึกที่จะฟังเธอเพลง จากนั้นชาวประมงหนุ่มสาวโยนตาข่ายของเขารอบข้างพวกเขาและพวกเขาจับ เมื่อเขาเรือเต็มเงือกหายลงไปในทะเล. นางเงือกไม่เคยเข้ามาใกล้ชิดกับเขา เมื่อเขาพยายามที่จะสัมผัสเธอ แต่เธอลงไปในน้ำ เขาไม่ได้เห็นเธออีกครั้งในวันที่ ในแต่ละวันเสียงของเสียงของเธอกลายเป็นความหวานในหูของเขา เขาลืมเกี่ยวกับอวนและเรือของเขา ปลามา แต่เขาไม่ได้เห็นพวกเขา เขานั่งอยู่ในเรือของเขาฟัง ความมืดปิดรอบเขาและแสงจันทร์เปลี่ยนแขนสีน้ำตาลของเขาเพื่อเงิน. เย็นวันหนึ่งชาวประมงหนุ่มสาวเรียกให้นางเงือก 'นางเงือกเล็ก ๆ น้อย ๆ ผมรักคุณ. พาฉันเป็นสามีของคุณ. แต่นางเงือกตอบว่า' ไม่คุณมี จิตวิญญาณของมนุษย์ ส่งออกไปจิตวิญญาณของคุณและฉันจะรักคุณ. ชาวประมงหนุ่มกล่าวว่า "ฉันไม่จำเป็นต้องจิตวิญญาณของฉัน ฉันไม่สามารถดูได้ ฉันไม่สามารถสัมผัสมัน ของแน่นอนฉันจะส่งมันออกไป! เขายื่นออกมาแขนของเขา 'ผมจะส่งจิตวิญญาณของฉันไปและคุณจะเป็นภรรยาของฉัน เราจะอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของทะเลและคุณจะแสดงให้ฉันที่ยอดเยี่ยมสิ่งที่อยู่ในเพลงของคุณ. 'นางเงือกน้อยหัวเราะอย่างมีความสุขและซ่อนใบหน้าของเธอในมือของเธอ. แต่วิธีการที่ฉันสามารถส่งจิตวิญญาณของฉันไป?' ร้องไห้ fisherman.'Tell ฉันวิธีที่จะทำมัน. '' ผมไม่ทราบว่า 'กล่าวว่านางเงือกน้อย 'คนของทะเลไม่มีจิตวิญญาณ. เธอมองไปที่เขาเศร้าและว่ายน้ำออกไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชาวประมงและวิญญาณของเขา
ชาวประมงหนุ่มออกไปในเรือของเขาทุกเย็นและโยนมุ้งของเขาลงไปในน้ำ บางครั้งเขาไม่ได้จับ
มากครับ แต่บางครั้งปลาที่มาจากทะเลลึก และ
ว่ายมาในอวนของเขา แล้วเขาเอาไปขายในเมือง
เย็นวันหนึ่งสุทธิเป็นหนักมาก ชาวประมงหนุ่มหัวเราะ " บางทีผม
จับปลาทั้งหมดในทะเล ' เขาคิดเขาดึง และ ดึง และ สุทธิมาใกล้
และใกล้กับเรือ ในที่สุดก็มาถึงด้านบนของน้ำ ไม่มีปลามัน -
นอนนางเงือก ผมของเธอเป็นเหมือนทอง ร่างกายของเธอถูกเงิน และมุก เธอมาก
สวยงาม ชาวประมงหนุ่มรับเธอไว้ในอ้อมแขน
เมื่อเขาสัมผัสเธอ เธอเปิดดวงตาสีฟ้าเข้มของเธอ ด้วยความกลัว เธอพยายามจะหนี แต่เขาก็จับเธอ

ไว้แน่นเธอเริ่มร้องไห้ ได้โปรด ได้โปรดอย่าเอาฉันออกไป ! ' เธอพูด " ฉันเป็นลูกสาวของ
กษัตริย์ของทะเล เขามีเพียงฉันและเขาจะเก่าและคนเดียว '
ชาวประมงตอบ ' คุณสามารถไปถ้าคุณให้สัญญา เมื่อฉันเรียกคุณ คุณ
ต้องมาหาข้า เธอต้องมาหาฉันและร้องเพลง ปลาชอบเพลงของคน
ทะเล พวกเขาจะมาและมุ้งของผมจะเต็ม '
ดังนั้นนางเงือกสัญญาชาวประมงเปิดอ้อมแขนของเขา เธอหายตัวไปในน้ำ
.
ตกา
ทุกเย็นเมื่อหนุ่มชาวประมงออกไปในเรือของเขา เขาโทรมา
เงือก นางขึ้นมาจากน้ำ และร้องเพลงของชาวทะเล เธอ
ซังเรื่องพระราชวังของพระราชา กับหลังคาของอัญมณีสีฟ้าใสและชั้นมุกของมัน เธอร้องเพลง
เกี่ยวกับสวนของทะเลปลาใหญ่เข้ามาจากทะเลลึก ฟังเพลงเธอ

แล้วหนุ่มชาวประมงโยนมุ้งของเขารอบพวกเขาและติดพวกเขา เมื่อเรือของเขา
เต็ม นางเงือกก็หายไปในทะเล
เงือกไม่เคยมาใกล้เขา เมื่อเขาพยายามจะแตะต้องตัวเธอ แต่เธอก็เดินลง
ลงไปในน้ำ เขาไม่ได้เจอเธออีกในวันนั้น แต่ละวันเสียงของเธอกลายเป็น
หวานหูเค้าลืมเรื่องของเขา มุ้ง และเรือของเขา ปลามา แต่เขาไม่ได้
เห็นพวกเขา เขานั่งอยู่ในเรือของเขาและฟัง ความมืดปิดรอบเขาและแสงจันทร์
เปลี่ยนแขน สีน้ำตาล สีเงิน
เย็นวันหนึ่งหนุ่มชาวประมงเรียกนางเงือก , นางเงือกน้อย , ผมรักคุณ .
รับผมเป็นสามีของคุณ . '
แต่เงือกตอบว่า ' ไม่ คุณมีจิตใจของผู้ชาย ส่งจิตวิญญาณของคุณและฉัน
จะรักเธอ '
ชาวประมงหนุ่มกล่าวว่า ' ฉันไม่ต้องการจิตวิญญาณของฉัน ผมมองไม่เห็นมัน ฉันสามารถสัมผัสมันได้ . ผมจะส่งของ
แน่นอนเลย เขาจับแขนออก " ข้าจะส่งวิญญาณของฉันไปและคุณจะ
ภรรยาของฉัน เราจะอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของทะเล และคุณจะแสดงให้ฉันเห็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมในเพลงของคุณ

' เงือกน้อยหัวเราะกับความสุขและซ่อนใบหน้าของเธอในมือของเธอ
แต่ฉันสามารถส่งจิตวิญญาณของฉันไป เสียงร้องของชาวประมง . 'tell ฉันวิธีการทำมัน . '
" ไม่รู้ ' นางเงือกน้อย ' คนในทะเลไม่มีจิตวิญญาณ . ' เธอ
มองเขาเป็นเรื่องที่น่าเศร้าว่ายน้ำออกไป