As Suimei envisioned that scene in

As Suimei envisioned that scene in his mind, he remembered what it was like when he had first started to learn magic.
That was a thing already many years in the past. When he was young, his father had brought him to the one room in their house where entry was forbidden, and there—
“…My father wasn’t the type to talk much. I never had an experience like yours. It’s just that, from the very start, he told me that this was something I had to master.”
“He didn’t even give you a reason?”
“Well, that much he did. It wasn’t a reason that a young child could understand, though. Moreover, I never had any intention of asking, and so he never spoke about it. Unfortunately, for that very reason, it wasn’t until very late that I heard the answer from my father.”
His tone was nostalgic as he spoke, as the scene from his memory replayed itself before his eyes.
Indeed, by the time he’d heard the reason, he’d already long since begun to tread the path of a magician. It was entirely possible that had “that incident” not occurred, his father would have taken that answer with him to the grave.
Thinking along those lines, it occurred to him that perhaps the reason his father had taught him magic was that he had seen it as the one thing he could do for his son as a father.
“Is that really alright?” Lefille asked next.
“Yeah. I enjoy learning magic. It’s not something I at all resent. Although I have to say it’s brought on its fair share of hardship as well.”
“Is that so?” Lefille said with a laugh, thinking to herself that what had just been said was of interest.
“…Mm? Did I say something strange?”
“Not at all. I was just surprised to find that there’s someone like me.”
Indeed, that was it.
“That we’re both burdened people is something I can definitely agree on.”
“Definitely.”
Lefille nodded. It looked like his words had been spot on. She must have also encountered more than a few obstacles as she advanced down the path of swordsmanship.
As he mused, a thought seemed to have come to Lefille’s mind.
“—That reminds me, Suimei-kun. In the end, what rank did they give you?”
“Ahh— I was given a D-rank.”
His answer left her stunned.
“…Why? I, who defeated them in succession, was given a B-rank. How is it possible that you, who defeated them simultaneously, are a D-rank?”
“Yeah, about that…”
What had his words made her think? Suddenly, as if she’d come to a conclusion, her gaze sharpened. The laughing tone she’d used until this point suddenly turned frigid.
“So that’s how it is. So even an organization as renowned as the guild would pull something like this. Hmph. I would never have imagined that they’d straight up manipulate guild ranks just to save some face…”
“Wha…?”
Her sudden and complete misunderstanding left Suimei flustered. He would never have guessed she’d arrive at such a conclusion.
“Well, isn’t that what happened? That seems like the only logical conclusion?”
“No, no. While I can’t deny that reasoning, but still…”
“No, I can’t accept such a thing. Once we get to Kurand, let’s head to the branch office and raise a complaint. Don’t worry, I’ll go with you. If they try to pull something again, I’ll act as the witness and have them perform the exam once more.”
With that, Lefille mumbled, “Right, let’s do that,” and other such things to herself.
This totally isn’t her problem, why does she care so much? It looked like Lefille was the kind of person who wouldn’t let acts of injustice stand.
In the end, what it came down to was the fact that she was serious about helping Suimei “bring the truth to light”, something that he could not allow her to do.
Instead—
“…To be honest with you, my D-rank is something I personally requested of those three. That’s why rank’s so low.”
What he had said was so nonsensical that Lefille, frowning, looked at him in confusion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็น Suimei จินตนาการฉากนั้นในใจของเขา เขาจำได้ว่า เมื่อเขาแรกเริ่มจะเรียนรู้มายากลนั่นคือสิ่งที่ในอดีตที่ผ่านมาแล้วหลายปี เมื่อเขาเป็นหนุ่ม พ่อของเขาได้นำเขาไปห้องหนึ่งในบ้านของพวกเขาที่รายการถูกห้าม และมี —“… พ่อไม่ได้ชนิดพูดมาก ฉันไม่เคยมีประสบการณ์เช่นคุณ มันเป็นเพียงที่ ตั้งแต่ต้น เขาบอกผมว่านี่คือสิ่งที่ผมต้องหลักการ ""เขาไม่ได้ให้คุณเหตุผล""ดี เขาทำ สาเหตุที่เด็กหนุ่มไม่เข้าใจ แต่ไม่ นอกจากนี้ ความตั้งใจใด ๆ ถามเคย และดังนั้น เขาไม่เคยพูดเกี่ยวกับมัน อับ สำหรับเหตุผลที่ มันไม่ได้จนถึงดึกมากที่ผมได้ยินคำตอบจากพ่อของฉัน"เสียงของเขาเป็นความคิดถึง ตามที่เขาพูดว่า เป็นโซร์ฉากจากหน่วยความจำของเขาเองก่อนที่ตาของเขาจริง ตามเวลาที่เขาได้ยินเหตุผล เขาจะอยู่ยาวตั้งแต่เริ่มเหยียบเส้นทางของเล่น มันเป็นไปได้ทั้งหมดว่า "กรณีที่" เกิดขึ้นไม่ได้ พ่อจะเอาตอบกับเขาจนตายคิดตามเส้นเหล่านั้น มันเกิดขึ้นกับเขาว่าบางทีเหตุผลที่พ่อของเขาได้สอนเขาวิเศษ ที่เขาได้เห็นเป็นสิ่งหนึ่งที่เขาสามารถทำได้สำหรับลูกชายของเขาเป็นพ่อ"ไม่เป็นที่จริง ๆ ไร" Lefille ถามถัดไป"ใช่ เรียนรู้มายากลด้วย มันไม่ส่งเลย แม้ว่าไม่ต้อง จะนำมาบนหุ้นยุติธรรมของความยากลำบากเช่นนี้""เป็นที่ดังนั้น? " Lefille กล่าวว่า พร้อมกับหัวเราะ คิดไปเองก็ได้รับกล่าวว่า น่าสนใจ“… มม. ผมพูดว่า สิ่งที่แปลกหรือไม่""ไม่เลย ผมก็ประหลาดใจว่า มีคนอย่างผม"จริง ที่เป็นมัน"ว่า เราทั้งสองคนเป็นภาระเป็นสิ่งแน่นอนฉันสามารถเห็นด้วยกับ""แน่นอน"Lefille เลยต้อง มันดูเหมือนคำพูดของเขาได้จุดที่ เธอต้องยังพบอุปสรรคน้อย ตามเธอขั้นสูงลงเส้นทางของกายกรรมเป็นเขา mused ความคิดดูเหมือนจะ มีมาถึงใจของ Lefille" — ที่นึก Suimei kun ในสุด อันดับอะไรพวกเขาให้คุณ""ปรบมือ — ได้ D rank."คำตอบของเขาเธอสตัน“… ทำไม ผม ผู้ชนะติด ๆ กัน ได้รับ B rank วิธีคือมันไปได้ว่า คุณ ที่ชนะพวกเขาพร้อมกัน เป็น D rankใช่ เกี่ยวกับที่..."มีคำพูดของเขาทำอะไรเธอคิด ทันใดนั้น ว่าเธอจะมาสรุป สายตาของเธอรุนแรงขึ้น เสียงหัวเราะที่เธอได้ใช้จนถึงจุดนี้ก็เปิดหนาว"เพื่อให้เป็นวิธีที่มันเป็น ดังนั้น แม้แต่องค์กรที่มีชื่อเสียงเป็นกิลด์จะดึงบางอย่างเช่นนี้ Hmph ฉันจะไม่เคยมีจินตนาการว่า พวกเขาจะตรงขึ้นจัดการยศกิลด์เพียงเพื่อบันทึกหน้าบาง... ""Wha..."เธออย่างฉับพลัน และทำให้เข้าใจผิดซ้าย Suimei ลน เขาจะไม่เคยได้คาดเดาเธอจะมาถึงดังกล่าวสรุป"ดี ไม่ว่า เกิดอะไรขึ้น ที่ดูเหมือนสรุปตรรกะเท่านั้น""ไม่มี ไม่มี ในขณะที่ผมไม่สามารถปฏิเสธให้เหตุผลว่า แต่ยังคง... "ไม่ ฉันไม่สามารถยอมรับสิ่งดังกล่าว เมื่อเราได้รับการ Kurand ขอไปยังสำนักงานสาขา และยกคำร้อง ไม่ต้องห่วง ฉันจะไปกับคุณ ถ้าพวกเขาพยายามดึงสิ่งอีกครั้ง ฉันจะทำหน้าที่เป็นพยาน และได้ดำเนินการสอบอีกครั้ง"กับที่ Lefille mumbled "ขวา มาทำ และอื่น ๆ สิ่งต่าง ๆ เพื่อตัวเองนี้ทั้งหมดไม่ใช่ปัญหาของเธอ ทำไมต้องเธอสนใจมาก มันดูเหมือน Lefille ชนิดของบุคคลที่จะไม่ให้การกระทำของความอยุติธรรมยืนในตอนท้าย มาลงไปเป็นความจริงที่ว่าเธอจังช่วย Suimei "ยกความจริงกับแสง สิ่ง ที่เขาไม่อาจปล่อยให้เธอทำแทน —“… จะซื่อสัตย์กับคุณ D อันดับของฉันเป็นสิ่งที่ฉันได้ขอของบรรดาสามตัว ที่ว่าทำไมอันดับของต่ำ "เขาได้กล่าวว่า เพื่อให้สื่อความหมายว่า Lefille, frowning มองไปที่เขาในความสับสนได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็น suimei นึกถึงฉากนั้นในความคิดของเขา เขาจำได้ว่าเมื่อเขาได้เริ่มเรียนรู้มายากลนั้นคือสิ่งที่แล้วหลายปีในอดีต เมื่อเขายังเด็ก พ่อก็พาเขาไปยังห้องหนึ่งในบ้าน ที่รายการที่เป็นสิ่งต้องห้าม และที่นั่น" . . . . . . . พ่อผมไม่ใช่คนพูดมาก ผมเคยมีประสบการณ์เหมือนคุณ มันก็แค่ ตั้งแต่แรก เขาบอกผมว่า นี่เป็นเรื่องที่ผมต้องต้นแบบ”" เขาไม่ได้ให้เหตุผล "" ดี มากที่เขาทำ มันไม่ใช่เหตุผลที่เด็กหนุ่มจะเข้าใจนะ นอกจากนี้ ฉันไม่เคยตั้งใจที่จะถาม และเขาก็ไม่เคยพูดเกี่ยวกับมัน แต่น่าเสียดายมากว่าเหตุผล มันไม่ได้จนกว่าสายมากที่ได้ยินคำตอบจากพ่อ "น้ำเสียงของเขาคิดถึงเขาคุยกัน เป็นฉากจากความทรงจำซ้ำตัวเองก่อนที่ตาของเขาแน่นอน ก่อนที่เขาจะได้ยินที่เขานานแล้ว ตั้งแต่เริ่มเหยียบเส้นทางของนักมายากล มันเป็นไปได้ทั้งหมดว่ามี " เหตุการณ์ " ไม่ได้เกิดขึ้น พ่อจะเอาที่ตอบเขาไปหลุมฝังศพคิดถึงเรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นกับเขา บางทีเหตุผลที่บิดาของเขาได้สอนเขาวิเศษที่เขาเคยเห็น มันเป็นสิ่งที่เขาสามารถทำเพื่อลูกชายของเขาในฐานะพ่อ" มันไม่เป็นไรจริงๆนะ ? " lefille ถามต่อไป" ใช่ ฉันสนุกกับการเรียนมายากล มันไม่ใช่เรื่องที่ผมไม่พอใจ . ถึงแม้ว่าฉันจะพูดมันทำให้ส่วนแบ่งยุติธรรมของความลำบากเช่นกัน "" งั้นเหรอครับ ? " lefille กล่าวพร้อมกับหัวเราะว่า คิดกับตัวเองว่าสิ่งที่กำลังพูดก็น่าสนใจ" . . . . . . . อืม ผมพูดอะไรผิดไปเหรอ ? "" ไม่เลย ฉันแค่ประหลาดใจที่พบว่ามีใครบางคนเหมือนฉันแน่นอน นั่นมัน" เราทั้งคู่หนักใจคนเป็นสิ่งที่ฉันแน่นอนเห็นด้วยกับ " ." แน่นอน "lefille พยักหน้า ดูเหมือนคำพูดของเขามีจุดบน เธอจะต้องได้พบมากขึ้นกว่าไม่กี่อุปสรรคขณะที่เธอสูงลงสู่เส้นทางแห่งเพลงกระบี่ .เขารำพึง , ความคิดที่ดูเหมือนจะมา lefille ของจิตใจ" มันทำให้ฉันนึกถึง suimei คุง สุดท้ายแล้ว สิ่งที่อันดับของพวกเขาให้คุณ "" อ่าา ฉันได้รับ d-rank ”คำตอบของเขาแล้วเธอต้องตะลึง" . . . . . . . ทำไม ? ผม ที่พวกเขาแพ้ในการสืบทอดให้ b-rank . เป็นไปได้ยังไงที่คุณ ที่พวกเขาแพ้พร้อมกันเป็น d-rank ? "" ใช่ เรื่องนั้น . . . . . . . "ว่าคำพูดของเขาทำให้เธอคิด ก็ ถ้าเธอมาหาข้อสรุปของเธอ สายตาคม . หัวเราะเสียงที่เธอใช้จนถึงจุดนี้ก็กลายเป็นคนเย็นชา" แล้วมันเป็นยังไงล่ะ ดังนั้น แม้องค์กรที่ได้ชื่อว่าเป็นสมาคมจะดึงอะไรแบบนี้ อืม ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า พวกเขาจะตรงไปจัดการอันดับกิลด์แค่บันทึกหน้า . . . . . . . "" อะ . . . . . . . ? "เธอเข้าใจผิดแล้ว suimei ฉับพลันและเสร็จแน่ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะมาถึงที่ดังกล่าวสรุปได้ว่า" อืม ไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นเพียงข้อสรุปเชิงตรรกะ ? "" ไม่ ไม่ ผมไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า เหตุผล แต่ . . . . . . . "" ไม่ ฉันไม่สามารถยอมรับสิ่งดังกล่าว เมื่อเราได้รับ kurand เถอะ หัวหน้าสาขา และยกคำร้อง ไม่ต้องห่วง ผมจะไปกับคุณ ถ้าพวกเขาพยายามที่จะดึงอะไรอีก ผมจะเป็นพยาน และมีการสอบอีกครั้ง "กับที่ lefille พึมพำ " ใช่ เริ่มทำมันเถอะ " และกิจกรรมอื่น ๆเช่นตัวเองทั้งหมดนี้ไม่ใช่ปัญหาของเธอ ทำไมเธอถึงสนใจนัก มันดูเหมือน lefille เป็นคนที่ไม่ยอมปล่อยให้การกระทำของธรรมยืนสุดท้ายแล้ว สิ่งที่มันลงมาคือความจริงที่ว่าเธอจะจริงจังกับ suimei " ช่วยให้ความจริงปรากฎ " บางสิ่งบางอย่างที่เขาไม่อนุญาตให้ทำได้แทน -" . . . . . . . จะซื่อสัตย์กับคุณ d-rank ของฉันเป็นสิ่งที่ฉันขอสามคนนั่น ทำไมอันดับมันต่ำมาก "สิ่งที่เขาพูดมันไร้สาระ lefille มุ่ย มองเขาอย่างสับสน