Moore was born in Castleford, West

Moore was born in Castleford, West Yorkshire, England, to Mary Baker and Raymond Spencer Moore. His father was of Irish origin and became pit deputy and then under-manager of the Wheldale colliery in Castleford. He was an autodidact with an interest in music and literature. Determined that his sons would not work in the mines, he saw formal education as the route to their advancement.[2] Henry was the seventh of eight children in a family that often struggled with poverty. He attended infant and elementary schools in Castleford, where he began modelling in clay and carving in wood. He professed to have decided to become a sculptor when he was eleven after hearing of Michelangelo's achievements at a Sunday School reading.

On his second attempt he was accepted at Castleford Grammar School, where his headmaster soon noticed his talent and interest in medieval sculpture,[3] and which several of his siblings had attended. His art teacher broadened his knowledge of art, and, with her encouragement, he determined to make art his career; first by sitting for examinations for a scholarship to the local art college.

Despite his early promise, Moore's parents had been against him training as a sculptor, a vocation they considered manual labour with few career prospects. After a brief introduction as a student teacher, Moore became a teacher at the school he had attended. Upon turning eighteen, Moore volunteered for army service. He was the youngest man in the Prince of Wales's Own Civil Service Rifles regiment and was injured in 1917 in a gas attack, on 30 November at Bourlon Wood,[4] during the Battle of Cambrai.[5] After recovering in hospital, he saw out the remainder of the war as a physical training instructor, only returning to France as the Armistice was signed. He recalled later, "for me the war passed in a romantic haze of trying to be a hero."[6] This attitude changed as he reflected on the destructiveness of war and in 1940 he wrote that, "a year or two after [the war] the sight of a khaki uniform began to mean everything in life that was wrong and wasteful and anti-life. And I still have that feeling." [7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มัวร์เกิดใน Castleford ยอร์คเชียร์ อังกฤษ แมรีเบเกอร์และเรย์มอนด์สเปนเซอร์มัวร์ บิดาของจุดเริ่มต้นของไอริช และกลายเป็น รองหลุม และ colliery Wheldale ใน Castleford น้อยผู้จัดการ เขามี autodidact มีความสนใจในดนตรีและวรรณกรรม เขาระบุว่า บุตรจะทำงานในเหมืองแร่ เห็นทางการศึกษาเป็นกระบวนการเพื่อความก้าวหน้าของพวกเขา [2] เฮนรีได้เจ็ดแปดเด็กในครอบครัวที่มักจะต่อสู้กับความยากจน เขาเข้าร่วมเด็กและโรงเรียนประถมศึกษาใน Castleford ที่ซึ่งเขาเริ่มสร้างแบบจำลองในดิน และแกะสลักไม้ เขา professed การตัดสินใจเป็น ประติมากรเมื่อ 43 หลังจากฟังความสำเร็จของ Michelangelo ที่อ่านโรงเรียนวันอาทิตย์ในความพยายามของเขาสอง เขาไม่ยอมรับที่ Castleford ไวยากรณ์โรงเรียน ตำแหน่งครูใหญ่เขาเร็ว ๆ นี้พบพรสวรรค์ของเขาและสนใจในประติมากรรมยุคกลาง, [3] ซึ่งเป็นพี่น้องของเขาจำนวนมากได้เข้าร่วมการ ครูศิลปะให้ความรู้ศิลปะ และ พร้อมให้กำลังใจเธอ เขากำหนดให้อาชีพของเขา ศิลปะ ก่อน โดยนั่งสอบทุนศึกษาศิลปะท้องถิ่นแม้ มีสัญญาของเขาก่อน พ่อแม่ของมัวร์เคยเขาฝึกเป็นประติมากร อาชีพพวกเขาถือว่าเป็นแรงงานด้วยตนเอง มีเพียงไม่กี่ก้าวหน้าในอาชีพ หลังจากแนะนำตัวสั้น ๆ เป็นครูนักเรียน มัวร์กลายเป็น ครูที่โรงเรียนเขาได้เข้าร่วม เมื่อเปิดเอททีน มัวร์ volunteered ทหาร เขาเป็นคนอายุน้อยที่สุดในกองพันของปริ๊นซ์ออฟเวลส์ปืนราชการเอง และได้รับบาดเจ็บใน 1917 โจมตีก๊าซ บน 30 พฤศจิกายนที่ไม้ Bourlon, [4] ระหว่างการรบ Cambrai [5] หลังจากการฟื้นตัวในโรงพยาบาล เห็นออกส่วนเหลือของสงครามเป็นผู้สอนการฝึกอบรมทางกายภาพ ความเฉพาะ ประเทศฝรั่งเศสเป็นการสงบศึกถูกเซ็นชื่อ เขาเรียกคืนได้ในภายหลัง "สำหรับฉันผ่านสงครามในเมฆหมอกโรแมนติกของพยายามที่จะเป็นพระเอก" [6] นี้ทัศนคติเปลี่ยนแปลงเขาแสดงใน destructiveness ของสงคราม และใน 1940 เขาเขียนว่า "ปีหรือสองหลัง [สงคราม] เห็นเป็นสีกากีเริ่มหมายความว่า ทุกอย่างในชีวิตที่ไม่ถูกต้อง และ wasteful และต่อต้านสิ่งมีชีวิต และยังมีความรู้สึกว่า" [7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มัวร์เกิดในกัสเตลเวสต์ยอร์ค, อังกฤษ, แมรี่เบเกอร์และเรย์มอนด์สเปนเซอร์มัวร์ พ่อของเขาเป็นแหล่งกำเนิดของชาวไอริชและกลายเป็นหลุมรองผู้อำนวยการและจากนั้นภายใต้ผู้จัดการของ Wheldale ถ่านหินในกัสเตล เขาเป็น autodidact มีความสนใจในดนตรีและวรรณกรรม ระบุว่าลูกชายของเขาจะไม่ทำงานในเหมืองเขาเห็นศึกษาอย่างเป็นทางการเป็นเส้นทางเพื่อความก้าวหน้าของพวกเขา. [2] เฮนรี่ที่แปดเจ็ดของเด็กที่อยู่ในครอบครัวที่มักจะมีการต่อสู้ความยากจน เขาเข้าเรียนที่ทารกและโรงเรียนประถมศึกษาในกัสเตลที่เขาเริ่มสร้างแบบจำลองในดินและการแกะสลักไม้ เขายอมรับว่าจะมีการตัดสินใจที่จะกลายเป็นประติมากรเมื่อเขาเป็นสิบเอ็ดหลังจากได้ยินเสียงของความสำเร็จของเกลันเจโลที่โรงเรียนวันอาทิตย์อ่าน. ในความพยายามที่สองของเขาที่เขาได้รับการยอมรับที่กัสเตลโรงเรียนมัธยมที่ครูใหญ่ของเขาเร็ว ๆ นี้สังเกตเห็นความสามารถและความสนใจของเขาในประติมากรรมยุคกลาง [ 3] และที่หลายพี่น้องของเขาได้เข้าร่วม อาจารย์สอนศิลปะของเขาขยายความรู้เกี่ยวกับงานศิลปะของเขาและด้วยการสนับสนุนของเธอเขาตั้งใจที่จะทำให้งานศิลปะของอาชีพของเขา; เป็นครั้งแรกโดยนั่งสำหรับการสอบเพื่อรับทุนการศึกษาวิทยาลัยศิลปะท้องถิ่น. แม้จะมีสัญญาแรกของเขาพ่อแม่ของมัวร์ที่ได้รับการฝึกอบรมกับเขาเป็นประติมากร, อาชีพพวกเขาคิดว่าการใช้แรงงานที่มีความก้าวหน้าในอาชีพไม่กี่ หลังจากการแนะนำสั้น ๆ เป็นครูนักเรียนมัวร์กลายเป็นครูที่โรงเรียนที่เขาได้เข้าร่วม เมื่อหันแปดมัวร์อาสาบริการกองทัพ เขาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในเจ้าชายแห่งเวลส์ของทหารข้าราชการพลเรือนปืนและได้รับบาดเจ็บในปี 1917 ในการโจมตีก๊าซในวันที่ 30 พฤศจิกายนที่บูลไม้ [4] ระหว่างรบคัมบ. [5] หลังจากที่ฟื้นตัวในโรงพยาบาลเขา เห็นที่เหลืออยู่ของสงครามเป็นผู้สอนการฝึกอบรมทางกายภาพ แต่กลับไปยังประเทศฝรั่งเศสเป็นผู้ลงนามสงบศึก เขาจำได้ในภายหลัง "สำหรับฉันสงครามผ่านในหมอกควันที่โรแมนติกของการพยายามที่จะเป็นวีรบุรุษ." [6] ทัศนคตินี้มีการเปลี่ยนแปลงในขณะที่เขาสะท้อนให้เห็นการทำลายล้างของสงครามและในปี 1940 เขาเขียนว่า "ปีหรือสองปีหลังจาก [ สงคราม] สายตาของเครื่องแบบสีกากีเริ่มที่จะหมายความว่าทุกอย่างในชีวิตที่ผิดและสิ้นเปลืองและป้องกันชีวิต. และผมก็ยังมีความรู้สึกว่า. " [7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มัวร์เกิดใน คาสเทิลฟร์ด , West Yorkshire อังกฤษ แมรี่เบเกอร์และเรย์มอนด์ สเปนเซอร์ มัวร์ บิดาของเขาเป็นไอริชที่มาและกลายเป็นรองหลุมแล้วภายใต้ผู้จัดการของเหมืองถ่านหินใน คาสเทิลฟร์ด wheldale . เขาเป็น autodidact ที่มีความสนใจในดนตรีและวรรณกรรม ระบุว่า บุตรชายของเขาจะไม่ทำงานในเหมือง เขาเห็นการศึกษาเป็นเส้นทางความก้าวหน้าของพวกเขา[ 2 ] เฮนรี่เป็นเจ็ดแปดเด็กในครอบครัวที่มักจะต่อสู้กับความยากจน เขาเข้าร่วมในทารกและ ระดับประถมศึกษา ใน คาสเทิลฟร์ด ที่เขาเริ่มการสร้างแบบจำลองในดินเหนียว และแกะสลักไม้ เขายอมรับว่า ได้ตัดสินใจที่จะกลายเป็นประติมากรเมื่อเขาเป็นสิบเอ็ด หลังจากได้ยินเสียงของ Michelangelo สำเร็จในการอ่าน

โรงเรียนวันอาทิตย์ในความพยายามที่สองของเขาเขาได้รับการยอมรับในโรงเรียนไวยากรณ์ คาสเทิลฟร์ด ที่ครูใหญ่ของเขาแล้วสังเกตเห็นพรสวรรค์ของเขา และความสนใจในประติมากรรมยุคกลาง [ 3 ] และที่หลายของพี่น้องของเขาได้เข้าร่วม ครูสอนศิลปะของเขาพัฒนา ความรู้ทางศิลปะ และ ให้กำลังใจเธอ เขาตั้งใจจะทำให้ การทำงานศิลปะของเขา ; ก่อนโดยนั่งสำหรับการสอบสำหรับทุนการศึกษาวิทยาลัยศิลปะท้องถิ่น .

แม้จะมีสัญญาในวัยเด็กของเขา พ่อแม่ของมัวร์ได้ต่อต้านเขาฝึกเป็นประติมากร เป็นอาชีพที่พวกเขาถือว่าใช้แรงงานกับอาชีพไม่กี่โอกาส หลังจากแนะนำตัวสั้นๆ เป็นครู นักเรียน นักศึกษา มัวร์ เป็นอาจารย์ที่โรงเรียนเขาได้เข้าร่วม เมื่อเปิดสิบแปด มัวร์ อาสาสำหรับกองทัพเขาเป็นผู้ชายที่อายุน้อยที่สุดในเจ้าชายแห่งเวลส์เองปืนข้าราชการพลเรือนทหารได้รับบาดเจ็บใน 1917 ในแก๊สโจมตี เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ที่ bourlon ไม้ [ 4 ] ในช่วงสงคราม - [ 5 ] หลังจากพักฟื้นในโรงพยาบาล เขาเห็นส่วนที่เหลือของสงครามเป็นอาจารย์ของการฝึกอบรมทางกายภาพ กลับไปยังประเทศฝรั่งเศสเป็นเพียงการพักรบลงนาม เขาเล่าในภายหลัง" สำหรับฉันในสงครามผ่านหมอกโรแมนติกของการพยายามที่จะเป็นฮีโร่ " [ 6 ] นี้ทัศนคติเปลี่ยนตามที่เขาสะท้อนให้เห็นเกี่ยวกับการทำลายของสงครามและในปี 1940 เขาเขียนว่า " หรือสองปีหลังจาก [ สงคราม ] สายตาของเครื่องแบบสีกากีเริ่มหมายถึงทุกอย่างในชีวิตที่ถูกผิด และสิ้นเปลืองและป้องกันชีวิต และผมก็ยังรู้สึกว่า . . . " [ 7 ]