Background: Different cryotherapy m

Background: Different cryotherapy modalities have distinct effects on sensory and motor nerve conduction parameters. However, it is unclear how
these parameters change during the post-cooling period and how the exercise carried out in this period would influence the recovery of nerve
conduction velocity (NCV).
Objectives: To compare the effects of three cryotherapy modalities on post-cooling NCV and to analyze the effect of walking on the recovery of sensory and motor NCV.
Methods: Thirty six healthy young subjects were randomly allocated into three groups: ice
massage (n=12), ice pack (n=12) and cold water immersion (n=12). The modalities were applied to the right leg. The subjects of each modality
group were again randomized to perform a post-cooling activity: a) 30min rest, b) walking 15 min followed by 15 min rest. The NCV of sural(sensory) and posterior tibial (motor) nerves was evaluated. Initial (pre-cooling) and final (30 min post-cooling) NCV were compared using a
paired t-test. The effects of the modalities and the post-cooling activities on NCV were evaluated by an analysis of covariance. The significance level was α=0.05. Results: There was a significant difference between immersion and ice massage on final sensory NCV (p=0.009). Ice pack and ice massage showed similar effects (p>0.05). Walking accelerated the recovery of sensory and motor NCV, regardless of the modality previously applied (p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลัง: modalities cryotherapy ต่างกันมีผลแตกต่างกันพารามิเตอร์การนำกระแสประสาทรับความรู้สึก และการเคลื่อนที่ อย่างไรก็ตาม เป็นที่ชัดเจนว่าพารามิเตอร์เหล่านี้เปลี่ยนแปลงในช่วงระยะหลังระบายความร้อนและวิธีการออกกำลังกายที่ทำได้ในรอบระยะเวลานี้จะมีผลกระทบต่อการฟื้นตัวของเส้นประสาทความเร็วในการนำ (NCV) วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลของสาม cryotherapy modalities การหลังระบายความร้อน NCV และวิเคราะห์ผลของการเดินในการฟื้นตัวของ NCV ทางประสาทสัมผัส และการเคลื่อนที่ วิธี: สามสิบหกเรื่องหนุ่มสุขภาพดีถูกสุ่มปันส่วนออกเป็นสามกลุ่ม: น้ำแข็งนวด (n = 12), ice pack (n = 12) และแช่น้ำเย็น (n = 12) Modalities ที่ถูกนำไปใช้กับขาขวา เรื่องของ modality แต่ละกลุ่มได้อีก randomized ทำกิจกรรมหลังระบายความร้อน:) 30 นาทีเหลือ ขเดิน 15 นาทีตาม ด้วยเหลือ 15 นาที NCV sural(sensory) และเส้นประสาท (มอเตอร์) ทิเบียลหลังถูกประเมิน เริ่มต้น (ก่อนทำความเย็น) และสุดท้าย (30 นาทีหลังทำความเย็น) NCV ถูกเปรียบเทียบโดยใช้การจัดเป็นคู่ t-ทดสอบ ผลของ modalities การและกิจกรรมที่ระบายความร้อนหลังการ NCV ถูกประเมิน โดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ด้วยกองทัพระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลลัพธ์: มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างแช่และนวดน้ำแข็งบน NCV รับความรู้สึกขั้นสุดท้าย (p = 0.009) ก้อนน้ำแข็งและน้ำแข็งนวดแสดงผลคล้ายกัน (p > 0.05) เดินเร่งการฟื้นตัวของการรับรู้ และมอเตอร์ NCV ไม่ modality ที่ใช้ก่อนหน้านี้ (p < มาก 0.0001) บทสรุป: แช่น้ำเย็นถูก modality ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดสำหรับการรักษานำกระแสประสาทรับความรู้สึกลดลงหลังจากทำความเย็น เดินหลังจากทำความเย็น กับ modalities สาม ช่วยการฟื้นตัวของ NCV ทางประสาทสัมผัส และการเคลื่อนที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นหลัง: รังสี cryotherapy แตกต่างกันมีผลกระทบที่แตกต่างกันในทางประสาทสัมผัสและมอเตอร์พารามิเตอร์การนำกระแสประสาท แต่ก็เป็นที่ชัดเจนว่าพารามิเตอร์เหล่านี้เปลี่ยนไปในช่วงระยะเวลาที่โพสต์ระบายความร้อนและวิธีการออกกำลังกายที่ดำเนินการในช่วงนี้จะมีผลต่อการฟื้นตัวของเส้นประสาทความเร็วการนำ(NCV). วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลของทั้งสามรังสี cryotherapy ในการโพสต์ระบายความร้อน . NCV และการวิเคราะห์ผลกระทบของการเดินบนการฟื้นตัวของประสาทสัมผัสและมอเตอร์ NCV วิธีการ: สามสิบหกอาสาสมัครหนุ่มสาวที่มีสุขภาพดีถูกสุ่มออกเป็นสามกลุ่ม: น้ำแข็งนวด(n = 12), แพ็คน้ำแข็ง (n = 12) และการแช่น้ำเย็น (n = 12) รังสีที่ถูกนำไปใช้กับขาขวา อาสาสมัครของแต่ละกิริยากลุ่มได้รับการสุ่มอีกครั้งเพื่อดำเนินการกิจกรรมการโพสต์ระบายความร้อนก) ส่วนที่เหลือ 30 นาที b) เดิน 15 นาทีตามด้วยส่วนที่เหลือ 15 นาที NCV ของ sural (ประสาทสัมผัส) และหลังแข้ง (มอเตอร์) เส้นประสาทที่ถูกประเมิน ครั้งแรก (ก่อนการระบายความร้อน) และสุดท้าย (30 นาทีโพสต์ระบายความร้อน) NCV ถูกเมื่อเทียบกับการใช้คู่t-test ผลกระทบของรังสีและกิจกรรมหลังการระบายความร้อนใน NCV ได้รับการประเมินโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ระดับนัยสำคัญที่ได้รับการแอลฟา = 0.05 ผลการศึกษา: มีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างการแช่และการนวดน้ำแข็งบนประสาทสัมผัสสุดท้าย NCV (p = 0.009) แพ็คน้ำแข็งและน้ำแข็งนวดแสดงให้เห็นผลกระทบที่คล้ายกัน (p> 0.05) เดินเร่งการฟื้นตัวของประสาทสัมผัสและมอเตอร์ NCV โดยไม่คำนึงถึงกิริยาที่ใช้ก่อนหน้านี้ (p <0.0001). สรุป: การแช่น้ำเย็นเป็นกิริยาที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการรักษาลดการนำกระแสประสาทประสาทสัมผัสหลังจากที่ระบายความร้อน เดินหลังจากที่ระบายความร้อนด้วยการใด ๆ ในสามรังสีช่วยเพิ่มการฟื้นตัวของประสาทสัมผัสและมอเตอร์ NCV

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลัง : modalities เทคต่าง ๆ มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างกันในทางประสาทสัมผัสและมอเตอร์พารามิเตอร์ผ่านเส้นประสาท อย่างไรก็ตาม ยังไม่ชัดเจนว่า
พารามิเตอร์เหล่านี้เปลี่ยนแปลงในช่วงเย็นหลังและวิธีการออกกำลังกายที่ดำเนินการในช่วงเวลานี้จะมีผลต่อการฟื้นตัวของเป๊กประสาท
( ncv )
วัตถุประสงค์การเปรียบเทียบผลของทั้งสามเทค modalities โพสต์เย็น ncv และวิเคราะห์ผลของการเดินในการกู้คืนของประสาทสัมผัสและมอเตอร์ ncv .
วิธีการ : สามสิบหกกำยำคนสุ่มเป็น 3 กลุ่ม : นวดน้ำแข็ง
( n = 12 ) น้ำแข็ง ( n = 12 ) และแช่น้ำเย็น ( n = 12 ) การประยุกต์วิธีที่ขาขวา วิชาของแต่ละกิริยา
กลุ่มอีกแบบที่จะดําเนินการโพสต์กิจกรรมเย็น : ) 30 นาที เหลือ , B ) เดิน 15 นาที ตามด้วย 15 นาทีที่เหลือ การ ncv ของ sural ( ประสาทสัมผัส ) และ posterior tibial ( มอเตอร์ ) เส้นประสาทที่ถูกประเมิน เริ่มต้น ( ก่อนเย็น ) และสุดท้าย ( 30 นาทีหลังเย็น ) ncv
เปรียบเทียบใช้ค่าที ( Paired t-test )ผลของรูปแบบ และกิจกรรม ncv โพสต์เย็น ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ระดับนัยสำคัญ 0.05 α = 0.05 ผล : มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างการแช่แข็งและนวดในขั้นสุดท้าย ncv ประสาทสัมผัส ( p = 0.009 ) แพ็คน้ำแข็งและนวดน้ำแข็งได้ผลที่ใกล้เคียงกัน ( P > 0.05 ) เดินเร่งการฟื้นตัวของ ncv ประสาทสัมผัสและมอเตอร์ ,โดยไม่คำนึงถึงว่าก่อนหน้านี้ที่ใช้ ( P < 0.0001 ) .
: แช่น้ำเย็น สรุปคือกิริยาที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดสำหรับการรักษาลดและการชักนำประสาทหลังเย็น เดินหลังอาหารเย็นกับใด ๆของทั้งสาม modalities เพิ่มการกู้คืนของประสาทสัมผัสและมอเตอร์ ncv