Standard of living refers to the le

Standard of living refers to the level of wealth, comfort, material goods and necessities available to a certain socioeconomic class in a certain geographic area. The standard of living includes factors such as income, quality and availability of employment, class disparity, poverty rate, quality and affordability of housing, hours of work required to purchase necessities, gross domestic product, inflation rate, amount of leisure time every year, affordable (or free) access to quality healthcare, quality and availability of education, life expectancy, incidence of disease, cost of goods and services, infrastructure, national economic growth, economic and political stability, political and religious freedom, environmental quality, climate and safety. The standard of living is closely related to quality of life.[1] In 2013, the Human Development Index ranked the top six countries for quality of living as: Norway, Australia, Switzerland, Netherlands, United States and Germany

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มาตรฐานการครองชีพหมายถึงระดับของความมั่งคั่ง สบาย สินค้าวัสดุ และสิ่งจำเป็นที่จะเต็มใจชื้นในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ มาตรฐานการครองชีพรวมถึงปัจจัยต่าง ๆ เช่นรายได้ คุณภาพ และความพร้อมของงาน ความเหลื่อมล้ำของระดับ อัตราความยากจน คุณภาพ และความสามารถในการอยู่อาศัย ทำงานที่จำเป็นในการซื้อปัจจัย จีดีพี อัตราเงินเฟ้อ จำนวนการผ่อนเวลาทุกปี ราคาไม่แพง (หรือฟรี) เข้าถึงสุขภาพคุณภาพ คุณภาพ และความพร้อมของการศึกษา อายุ อุบัติการณ์ของโรค ต้นทุนสินค้าและบริการ โครงสร้างพื้นฐาน รัฐบาล ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ และการเมือง เสรีภาพทางการเมือง และศาสนา คุณภาพสิ่งแวดล้อม สภาพภูมิอากาศ และความปลอดภัย มาตรฐานการครองชีพอย่างใกล้ชิดกับคุณภาพชีวิต [1] ใน 2013 ดัชนีการพัฒนามนุษย์อันดับประเทศหกชั้นเพื่อคุณภาพการอยู่อาศัยเป็น: นอร์เวย์ ออสเตรเลีย สวิตเซอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา และเยอรมนี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มาตรฐานการครองชีพหมายถึงระดับของความมั่งคั่งและความสะดวกสบายสินค้าวัสดุและความจำเป็นที่สามารถใช้ได้กับชั้นทางสังคมและเศรษฐกิจบางอย่างในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์บาง มาตรฐานของที่อยู่อาศัยรวมถึงปัจจัยดังกล่าวเป็นรายได้ที่มีคุณภาพและความพร้อมของการจ้างงาน, ความแตกต่างระดับอัตราความยากจนที่มีคุณภาพและสามารถในการจ่ายของที่อยู่อาศัยชั่วโมงการทำงานต้องซื้อสิ่งจำเป็นผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศอัตราเงินเฟ้อระยะเวลาการพักผ่อนของทุกปี ราคาไม่แพง (หรือฟรี) เข้าถึงการรักษาพยาบาลที่มีคุณภาพที่มีคุณภาพและความพร้อมของการศึกษาอายุขัยอุบัติการณ์ของโรคค่าใช้จ่ายของสินค้าและบริการโครงสร้างพื้นฐานของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศมีความมั่นคงทางเศรษฐกิจและการเมืองเสรีภาพทางการเมืองและศาสนาคุณภาพสิ่งแวดล้อมสภาพภูมิอากาศและ ความปลอดภัย มาตรฐานการครองชีพที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับคุณภาพชีวิต [1] ในปี 2013 ดัชนีการพัฒนามนุษย์ในอันดับที่หกบนประเทศที่มีคุณภาพของที่อยู่อาศัยในนาม:. นอร์เวย์, ออสเตรเลีย, วิตเซอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกาและเยอรมนี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มาตรฐานการครองชีพหมายถึงระดับของความมั่งคั่ง , ความสบาย , สินค้าวัสดุและอุปกรณ์สามารถใช้ได้ในบางสถานะทางสังคมในบางพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ . มาตรฐานของชีวิต รวมถึงปัจจัยต่างๆ เช่น รายได้ คุณภาพและความพร้อมของการจ้างงาน , เรียนไม่เหมือนกัน อัตราความยากจน , คุณภาพและ affordability ที่อยู่อาศัย , ชั่วโมงทำงานต้องซื้อปัจจัยอัตราเงินเฟ้อของผลิตภัณฑ์ มวลรวมภายในประเทศ ปริมาณเวลาพักผ่อนทุกปี ราคาไม่แพง ( หรือฟรี ) การเข้าถึงการดูแลสุขภาพที่มีคุณภาพ และ อายุขัย ความพร้อมของการศึกษาอุบัติการณ์ของโรค ต้นทุนของสินค้าและบริการ , โครงสร้างพื้นฐาน , การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ , ความมั่นคงทางเศรษฐกิจและการเมือง การเมืองและเสรีภาพทางศาสนา รักษาคุณภาพ สิ่งแวดล้อม สภาพภูมิอากาศ และความปลอดภัย ค่าครองชีพที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับคุณภาพของชีวิต . [ 1 ] ในปี 2013 , ดัชนีการพัฒนามนุษย์อันดับท็อป 6 ประเทศ เพื่อคุณภาพของชีวิต เช่น นอร์เวย์ ออสเตรเลีย สวิตเซอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา และเยอรมนี