The aim of this study was to descri

The aim of this study was to describe recovering over time in occupational performance and in affective symptoms for patients with depression disorder by using different assessments and methods for collecting data. A longitudinal design with data collections on repeated occasions was used. The Occupational Circumstances Assessment Interview and Rating Scale and Occupational Self-Assessment were used for measuring occupational performance, and for affective symptoms, a Comprehensive Psychopathological Rating Scale Self-Assessment was used. Fourteen patients with depression disorder were included in the study. The result indicates that affective symptoms improve earlier than occupational performance. Furthermore, self-assessment seems to reflect more improvement to the patient than interview-based assessment. Different kinds of assessment and different kinds of data collection methods seem to facilitate the understanding of the patients recovering. In addition habituation was the most important item for the patients to manage. One implication for practice is that patients may need an extended period of treatment supporting occupational performance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้เพื่อ อธิบายการกู้คืนเวลาประสิทธิภาพอาชีว และผลอาการสำหรับผู้ป่วยที่มีโรคซึมเศร้า โดยใช้ประเมินแตกต่างกันและวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลได้ ใช้แบบระยะยาวกับคอลเลกชันข้อมูลซ้ำครั้ง ใช้สำหรับวัดประสิทธิภาพอาชีวอาชีว สัมภาษณ์ประเมินสถานการณ์ และ ระดับจัดอันดับ และ ประเมินอาชีว และสำหรับอาการผล ใช้การครอบคลุม Psychopathological จัดอันดับมาตราส่วนประเมิน ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าโรคสิบสี่ถูกรวมในการศึกษา ผลลัพธ์บ่งชี้ว่า อาการผลการปรับปรุงก่อนหน้าประสิทธิภาพอาชีว นอกจากนี้ ประเมินตนเองน่าจะ สะท้อนถึงการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อให้ผู้ป่วยกว่าประเมินโดยการสัมภาษณ์ แตกต่างของการประเมินและวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ ดูเหมือนเพื่อ ให้ง่ายต่อความเข้าใจของผู้ป่วยที่ฟื้นตัว นอกจากนี้ habituation เป็นสินค้าสำคัญที่สุดสำหรับผู้ป่วยในการจัดการ ปริยายหนึ่งสำหรับการปฏิบัติเป็นว่า ผู้ป่วยอาจจำเป็นต้องสนับสนุนประสิทธิภาพอาชีวบำบัดนาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้มีการอธิบายถึงการฟื้นตัวในช่วงเวลาในการปฏิบัติงานและการประกอบอาชีพในอาการอารมณ์สำหรับผู้ป่วยที่มีโรคซึมเศร้าโดยใช้การประเมินที่แตกต่างกันและวิธีการในการเก็บรวบรวมข้อมูล การออกแบบคอลเลกชันยาวกับข้อมูลในโอกาสถูกนำมาใช้ซ้ำแล้วซ้ำอีก สัมภาษณ์การประเมินสถานการณ์และอาชีวสเกลการจัดอันดับและการประกอบอาชีพการประเมินตนเองถูกนำมาใช้ในการวัดประสิทธิภาพการประกอบอาชีพและสำหรับอาการอารมณ์ให้คะแนน psychopathological ครอบคลุมมาตราส่วนประเมินตนเองถูกนำมาใช้ สิบสี่ผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของภาวะซึมเศร้าถูกรวมอยู่ในการศึกษา ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าอาการอารมณ์ปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานที่เร็วกว่าการประกอบอาชีพ นอกจากนี้การประเมินตนเองดูเหมือนว่าจะสะท้อนให้เห็นถึงการปรับปรุงมากขึ้นในผู้ป่วยกว่าการประเมินการสัมภาษณ์ตาม ชนิดที่แตกต่างกันของการประเมินและแตกต่างกันของวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลที่ดูเหมือนจะอำนวยความสะดวกในการทำความเข้าใจของผู้ป่วยฟื้นตัว นอกจากนี้ในการทำให้เกิดความเคยชินเป็นรายการที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ป่วยในการจัดการ หนึ่งความหมายสำหรับการปฏิบัติคือการที่ผู้ป่วยอาจต้องขยายระยะเวลาของการรักษาผลการดำเนินงานสนับสนุนการประกอบอาชีพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือ เพื่ออธิบายฟื้นตัวตลอดเวลาในการปฏิบัติการในอาการทางอารมณ์สำหรับผู้ป่วยโรคซึมเศร้า โดยใช้การประเมินที่แตกต่างกันและวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล การออกแบบคอลเลกชันตามยาวที่มีข้อมูลซ้ำ โอกาสที่ใช้จากสถานการณ์และการประเมินแบบมาตราส่วนประเมินตนเอง อาชีพที่ใช้สำหรับการวัดผลการปฏิบัติงานในอาชีพ และอาการทางอารมณ์ที่ครอบคลุม psychopathological ระดับการประเมินตนเองใช้ จำนวนผู้ป่วยโรคซึมเศร้า พบว่าโดยรวมอยู่ในการศึกษาผลการศึกษาพบว่า อาการจิตพัฒนาเร็วกว่าการทำงานในอาชีพ นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าจะสะท้อนให้เห็นถึงการปรับปรุงตนเองมากขึ้นกับผู้ป่วยกว่าการประเมินโดยการสัมภาษณ์ ชนิดของการประเมินและชนิดที่แตกต่างของวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลดูเหมือนจะอำนวยความสะดวกในความเข้าใจของผู้ป่วยดีขึ้นนอกจากนี้คุ้นเคยคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผู้ป่วยที่จะจัดการ หนึ่งของการปฏิบัติคือ ผู้ป่วยอาจต้องขยายระยะเวลาของการรักษาที่สนับสนุนการทำงานในอาชีพ