Compared to 48.6% incidence of V.parahaemolyticus in fresh water fish in the present study, low incidence was reported by many scientists i.e zero (Gjerde and Boe, 1981), 2.6% (Chan et. al.,1989), 10% (Jaksic et. al., 2002), 12% (Nithya Quintiolet. al., 2007) and 13.83% (Das et. al., 2009). Anincidence of 16-20%of V. parahaemolyticus was reported in brakish water fish by Nithya Quintiol et. al.(2007) and Das et. al. (2009).
อาทินักวิทยาศาสตร์จำนวนมากเมื่อเทียบกับ 48.6% เกิด V.parahaemolyticus ในปลาน้ำจืดในการศึกษาปัจจุบัน รายงานอุบัติการณ์ต่ำเป็นศูนย์ (Gjerde และตั๋วแลกเงินได้ 1981), 2.6% (จันทร์ร้อยเอ็ด. al., 1989), 10% (Jaksic et. al., 2002), 12% (Nithya Quintiolet. al., 2007) และ 13.83% (Das et. al., 2009) มีรายงานในปลาน้ำ brakish Anincidence 16-20% ของ V. parahaemolyticus โดย Nithya Quintiol et al.(2007) และ Das ร้อยเอ็ด al. (2009)
การแปล กรุณารอสักครู่..

เมื่อเทียบกับ 48.6% อุบัติการณ์ของ V.parahaemolyticus ในปลาน้ำจืดในการศึกษาปัจจุบันอัตราการเกิดต่ำถูกรายงานโดยนักวิทยาศาสตร์จำนวนมากเช่นศูนย์ (Gjerde และ Boe, 1981), 2.6% (Chan et. al., 1989), 10% ( Jaksic et. al., 2002), 12% (Nithya Quintiolet. al., 2007) และ 13.83% (ดา et. al., 2009) Anincidence 16-20% ของ V. parahaemolyticus รายงานในปลาน้ำ brakish โดย Nithya Quintiol et al. (2007) และดาสเอต อัล (2009)
การแปล กรุณารอสักครู่..

30 % เมื่อเทียบกับการ v.parahaemolyticus ในปลาน้ำจืดในการศึกษาอุบัติการณ์ต่ำถูกรายงานโดยนักวิทยาศาสตร์เช่นศูนย์มาก ( gjerde และ BOE , 1981 ) , 2.6% ( ชาน et al . , 1989 ) , 10 % ( jaksic et al . , 2002 ) , 12 ( nithya quintiolet . al . , 2007 ) และ 13.83 % ( ดาส et al . , 2009 ) anincidence ของ 16-20% ของ tdh ถูกรายงานในปลาน้ำทะเลและน้ำกร่อย โดย nithya quintiol et al .( 2007 ) และ The et al . ( 2009 )
การแปล กรุณารอสักครู่..
