His smile faded when the Man did no

His smile faded when the Man did not acknowledge him and simply walked away. Legolas had expected this, but it still hurt. But before any more dark thoughts could enter his mind, his new roommate interrupted him.
"You surely are strange for an Elf. I daresay none other would have helped me as you did just now, nor could they. I don't like Elves in general, but I don't think I will mind sharing a room with you that much. Should we go find our room and then the dining area? I am so hungry that I can eat a horse!" said Gimli enthusiastically as he began walking quickly towards the barracks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รอยยิ้มของเขาจางหายไปเมื่อคนไม่ยอมรับเขา และเพียงแค่เดินไป เลโกลัสได้คาดนี้ แต่มันยังเจ็บ แต่ก่อนที่ความมืดมากขึ้นอาจใส่ใจ เพื่อนร่วมห้องของเขาใหม่ขัดจังหวะเขา"คุณก็จะแปลกสำหรับเอลฟ์ ผม daresay ใครอื่นจะได้ช่วย ตามที่คุณทำตอนนี้ หรืออาจจะ ไม่ชอบเอลฟ์ทั่วไป แต่ฉันไม่คิดว่า ฉันจะคิดแชร์ห้องพักกับคุณมากว่า เราควรจะไปหาห้องพัก และพื้นที่รับประทานอาหาร ฉันหิวที่ผมสามารถกินม้า "กล่าวกิมลีแน่นอนว่าเขาเริ่มเดินได้อย่างรวดเร็วไปในค่ายทหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รอยยิ้มของเขาจางหายไปเมื่อคนไม่ยอมรับเขาและก็เดินออกไป เลโกลัสคาดว่าจะมีแบบนี้ แต่ก็ยังเจ็บ แต่ก่อนที่จะคิดที่มืดใด ๆ เพิ่มเติมสามารถป้อนความคิดของเขาเพื่อนร่วมห้องใหม่ของเขาขัดจังหวะเขา.
"คุณก็แปลกสำหรับเอลฟ์. ฉัน daresay ใครอื่นจะได้ช่วยให้ฉันกับคุณได้เพียงแค่ตอนนี้พวกเขาอาจมิได้. ฉันไม่ชอบเอลฟ์ โดยทั่วไป แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจะแชร์ห้องกับคุณมากว่า. เราควรจะไปหาห้องพักของเราแล้วพื้นที่รับประทานอาหารหรือไม่ผมหิวที่ฉันสามารถกินม้า! " กิมลีกล่าวอย่างกระตือรือร้นในขณะที่เขาเริ่มเดินได้อย่างรวดเร็วไปทางค่ายทหาร