Along with economic globalization,

Along with economic globalization, English has increasingly become the medium of communication around the
world both in local and global contexts. The realization of importance of English highlights the necessity of every
country to have its people become better equipped with English performance. Inevitably, this necessity is also
applicable to Thailand. In response to the demands for English skills, the Thai government has made constant efforts to
improve Thai learners’ English performance throughout the history of English language teaching in Thailand
(Kanoksilapatham, 2007) in order to improve Thai learners’ competence in English, enabling them to obtain job
opportunities, promotions or career advancement.
With the rise in the number of English users, English language teaching professionals has increased worldwide. The
importance of English has also sparked a growing interest in the teaching of English as a foreign language (EFL). In
Thailand, to meet the demands of global economics and to cope with the growing local and national demands for
English skills, new initiatives have been launched in all aspects of the Thai educational system, including curriculum,
materials, facilities, and professional development for teachers. However, a number of studies (e.g., Pongsiriwet, 2002;
Wiriyachitra, 2001) reported that the four skills of listening, speaking, reading, and writing are far from satisfactory.
The results of these studies were repeatedly substantiated by Bolton’s (2008) study which reported that Thai learners’
English performance was somewhat limited, compared to that of other ASEAN country members.
To improve Thai learners’ English proficiency, among all the four macro language skills, speaking seems intuitively
the most important because speaking includes all other skills of knowing that language (Ur, 1996). Given the role of
speaking skills in learning a foreign language, teaching and learning English speaking in Thailand is somewhat limited
for a number of reasons. First, for Thai students, English speaking or oral communication in English is deemed to be
difficult since English is not their native language (Khamkhien, 2010). Second, most of Thai learners need their English
to sound as native-like as possible which is a prestige norm of spoken English even though English is widely used in the
region of South East Asia, creating a great diversity of English e.g., Malaysian English, Singaporean English, etc. This
scenario seems to limit their choice of their exposure to English. Next, since English in Thailand is a foreign language,
the exposure of English to authentic language input of learners of English in Thailand is limited. Lastly, another
dimension which should be taken into account lies into English pronunciation of Thai teachers of English
(Kanoksilapatham, 2007). These serious problems are exclusively important, leading to a large volume of studies focusing on speaking ability of Thai learners (e.g., Jarusan 1997; Kanoksilapatham, 1992; Nimphaibule, 1996; Serttikul,
2005; Siriwisut, 1994).
Since pronunciation is a global construct which consists of segmental (e.g., consonant and vowels) and
suprasegmental (e.g., stress, intonation, rhythm, rate, volume), over the past decade, a number of studies have variedly
investigated the area of speaking skills, including speaking assessment (e.g., Chen, 2001; Li, 2003; Wang 2003),
phonology language acquisition (e.g., Altmann, 2006; Waylan et al., 2006), problems of teaching and learning speaking
skills (e.g., Goodwin, 2001; Lazaraton, 2001). Amongst these studies focusing on speaking skills, pronunciation is
receiving more attention in many EFL classrooms since it is recognized that students should primarily acquire as a
fundamental skill because it can effect accuracy and comprehension (Celce-Murcia et al., 2000; Derwing et al., 2006;
Hahn, 2004). Although research studies on speaking skills and pronunciation are common within English as a second
and foreign language, the research of this line with Thai learners seems to be marginalized. Specifically, the area of
pronunciation produced by Thai learners of English studying in the field of sciences seems to be relatively less explored.
In light of the shortage of this line of research, despite the importance for successful communication, this study aimed to
explore pronunciation competence of Thai learners of English studying in the field of sciences by using a stress
identification task. The roles of three factors: gender, faculty and years of studying English were also determined.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กับโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจ ภาษาอังกฤษได้มากขึ้นกลายเป็น กลางสื่อสารสถานเวิลด์ทั้งในบริบทท้องถิ่น และสากล รับรู้ความสำคัญของภาษาอังกฤษเน้นความจำเป็นของทุก ๆประเทศมีคนดีขึ้นพร้อมกับประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษ ย่อม สิ่งนี้จะยังใช้ได้กับประเทศไทย เพื่อตอบสนองความต้องการในทักษะภาษาอังกฤษ รัฐบาลไทยได้ทำความพยายามอย่างต่อเนื่องประสิทธิภาพของไทยเรียนภาษาอังกฤษตลอดประวัติศาสตร์ของการสอนเป็นภาษาไทยภาษาอังกฤษ(Kanoksilapatham, 2007) เพื่อปรับปรุงความสามารถของนักเรียนไทยในอังกฤษ เปิดให้รับงานโอกาสทางการขาย โปรโมชั่น หรือก้าวมีการเพิ่มขึ้นของผู้ใช้ภาษาอังกฤษ ผู้เชี่ยวชาญในการสอนภาษาอังกฤษได้เพิ่มขึ้นทั่วโลก ที่ความสำคัญของภาษาอังกฤษได้ยังจุดประกายความสนใจเพิ่มขึ้นในการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) ในประเทศไทย เพื่อตอบสนองความต้องการของเศรษฐกิจโลก และ เพื่อรับมือกับการเติบโตในท้องถิ่น และชาติความต้องการสำหรับทักษะภาษาอังกฤษ โครงการใหม่ ๆ มีการพัฒนาในทุกด้านของระบบการศึกษาไทย รวมสูตรวัสดุ สิ่งอำนวยความสะดวก และการพัฒนาครูมืออาชีพ อย่างไรก็ตาม มีจำนวนของการศึกษา (เช่น พงษ์ศิริเวทย์ 2002Wiriyachitra, 2001) รายงานว่า สี่ทักษะฟัง พูด อ่าน และเขียนได้มากพอผลการศึกษาเหล่านี้ถูก substantiated โดยศึกษา (2008) ของโบลตันซึ่งรายงานว่า ซ้ำ ๆ ของนักเรียนไทยประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษได้ค่อนข้างจำกัด เปรียบเทียบกับประเทศอาเซียนไทยเรียนภาษาอังกฤษ ระหว่างทักษะทั้งหมดสี่แมภาษา การปรับปรุงการพูดดูเหมือนหมดมากที่สุดเนื่องจากการพูดมีทักษะอื่น ๆ ทั้งหมดของการรู้ภาษาที่สำคัญ (คุณ 1996) กำหนดบทบาทของพูดทักษะในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ เรียน และสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยมีค่อนข้างจำกัดสำหรับจำนวนของเหตุผล ครั้งแรก สำหรับนักเรียนไทย พูดภาษาอังกฤษหรือการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษจะถือว่าเป็นยากเนื่องจากภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาแม่ของตน (Khamkhien, 2010) สอง ส่วนใหญ่ของนักเรียนไทยต้องภาษาอังกฤษฟังเป็นพื้นเมืองเหมือนที่สุดซึ่งปกติศักดิ์ศรีการพูดภาษาอังกฤษแม้ภาษาอังกฤษจะใช้ใน การภูมิภาคของ South East Asia สร้างหลากหลายเช่น มาเลเซียอังกฤษภาษาอังกฤษ อังกฤษสิงคโปร์ เป็นต้น นี้สถานการณ์ดูเหมือนจะ จำกัดความหลากหลายของพวกเขาสัมผัสกับภาษาอังกฤษ ถัดไป ภาษาอังกฤษในประเทศไทยเป็น ภาษาต่างประเทศการสัมผัสภาษาอังกฤษป้อนภาษาที่แท้จริงของผู้เรียนภาษาอังกฤษในประเทศไทยมีจำกัด สุดท้ายนี้ อื่นอยู่มิติที่ควรนำมาพิจารณาในการออกเสียงภาษาอังกฤษของครูไทยภาษาอังกฤษ(Kanoksilapatham, 2007) ปัญหาเหล่านี้อย่างจริงจังสำคัญขอนำเสนอ นำไปสู่การศึกษาที่เน้นความสามารถของนักเรียนไทย (เช่น Jarusan 1997 พูดจำนวนมาก Kanoksilapatham, 1992 Nimphaibule, 1996 Serttikul2005 Siriwisut, 1994)เนื่องจากการออกเสียง โครงสร้างโลกซึ่งประกอบด้วยงานติด segmental (เช่น พยัญชนะและสระ) และsuprasegmental (เช่น ความเครียด สำเนียง จังหวะ อัตรา ระดับเสียง), กว่าทศวรรษ จำนวนของการศึกษามี variedlyตรวจสอบพื้นที่ของการพูดทักษะ รวมทั้งการพูดการประเมินผล (เช่น เฉิน 2001 หลี่ 2003 วัง 2003),ทางสัทวิทยาภาษาซื้อ (เช่น Altmann, 2006 Waylan และ al., 2006), ปัญหาของการสอน และการเรียนรู้การพูดทักษะ (เช่น Goodwin, 2001 Lazaraton, 2001) ท่ามกลางการศึกษานี้มุ่งเน้นทักษะการพูด ออกเสียงเป็นรับความสนใจเพิ่มมากขึ้นในห้องเรียน EFL หลายตั้งแต่รับรู้ว่า นักเรียนควรได้รับเป็นหลักเป็นการทักษะพื้นฐานเนื่องจากสามารถมีผลได้ถูกต้องและทำความเข้าใจ (Celce Murcia et al., 2000 Derwing และ al., 2006แฟงเฟิร์ทฮัน 2004) แม้ว่าการศึกษาวิจัยการพูดออกเสียงและทักษะทั่วไปในภาษาอังกฤษเป็นที่สองและภาษาต่างประเทศ การวิจัยการเรียนไทยดูเหมือนจะทำ โดยเฉพาะ พื้นที่ของผลิต โดยนักเรียนไทยมาเรียนภาษาอังกฤษในด้านวิทยาศาสตร์การออกเสียงที่ดูเหมือนว่าค่อนข้างน้อยไปเมื่อขาดแคลนของบรรทัดนี้วิจัย แม้มีความสำคัญสำหรับการสื่อสารประสบความสำเร็จ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความสามารถในการออกเสียงของนักเรียนไทยอังกฤษเรียนด้านวิทยาศาสตร์โดยมีความเครียดรหัสงาน บทบาทของปัจจัยที่สาม: เพศ คณะ และปีของการเรียนภาษาอังกฤษที่ได้มีกำหนดไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พร้อมกับโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจ,
อังกฤษมากขึ้นได้กลายเป็นสื่อกลางในการสื่อสารทั่วโลกทั้งในบริบทของประเทศและทั่วโลก สำนึกถึงความสำคัญของภาษาอังกฤษเน้นความจำเป็นของทุกประเทศที่จะมีผู้คนที่กลายเป็นอุปกรณ์ที่ดีกว่ากับประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษ
อย่างหลีกเลี่ยงไม่จำเป็นนี้นอกจากนี้ยังมีผลบังคับใช้กับประเทศไทย
ในการตอบสนองความต้องการสำหรับทักษะภาษาอังกฤษที่รัฐบาลไทยได้พยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อปรับปรุงการเรียนไทยผลการดำเนินงานภาษาอังกฤษตลอดประวัติศาสตร์ของการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย(Kanoksilapatham 2007) เพื่อปรับปรุงการเรียนไทย 'ความสามารถในภาษาอังกฤษทำให้พวกเขา ที่จะได้รับงานโอกาสโปรโมชั่นหรือความก้าวหน้าในอาชีพ. ด้วยการเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้ใช้ภาษาอังกฤษผู้เชี่ยวชาญด้านการสอนภาษาอังกฤษได้เพิ่มขึ้นทั่วโลก ความสำคัญของภาษาอังกฤษนอกจากนี้ยังได้จุดประกายความสนใจเพิ่มขึ้นในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) ในประเทศไทยที่จะตอบสนองความต้องการของเศรษฐกิจทั่วโลกและการที่จะรับมือกับการเจริญเติบโตของความต้องการของท้องถิ่นและระดับชาติสำหรับทักษะภาษาอังกฤษ, ความคิดริเริ่มใหม่ได้รับการเปิดตัวในทุกด้านของระบบการศึกษาไทยรวมทั้งหลักสูตรวัสดุสิ่งอำนวยความสะดวกและการพัฒนาอาชีพสำหรับครูผู้สอน. อย่างไรก็ตามจำนวนของการศึกษา (เช่น Pongsiriwet 2002; วิริยะจิตรา, 2001) รายงานว่าสี่ทักษะการฟังการพูดการอ่านและการเขียนที่อยู่ห่างไกลจากความพึงพอใจ. ผลจากการศึกษาเหล่านี้ได้รับการยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีกโดยโบลตัน (2008) การศึกษา ซึ่งมีรายงานว่าผู้เรียนไทยผลการดำเนินงานภาษาอังกฤษค่อนข้างจำกัด เมื่อเทียบกับประเทศสมาชิกอาเซียนอื่น ๆ . เพื่อปรับปรุงการเรียนไทย 'ความสามารถทางภาษาอังกฤษในทุกทักษะภาษาสี่แมโครพูดดูเหมือนว่าสังหรณ์ใจที่สำคัญที่สุดเพราะการพูดรวมถึงทักษะอื่นๆ ทั้งหมดของ รู้ภาษาที่ (Ur, 1996) ได้รับบทบาทของทักษะการพูดในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศการเรียนการสอนและการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในประเทศไทยค่อนข้าง จำกัด สำหรับจำนวนของเหตุผล ครั้งแรกสำหรับนักเรียนไทยพูดภาษาอังกฤษหรือภาษาสื่อสารในช่องปากในภาษาอังกฤษจะถือว่าเป็นเรื่องยากเนื่องจากภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาของพวกเขา (Khamkhien 2010) ประการที่สองมากที่สุดของผู้เรียนไทยต้องภาษาอังกฤษของพวกเขาให้เสียงเป็นพื้นเมืองเหมือนที่เป็นไปได้ซึ่งเป็นบรรทัดฐานศักดิ์ศรีของภาษาอังกฤษแม้ว่าภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, การสร้างความหลากหลายของเช่นภาษาอังกฤษภาษามาเลเซียภาษาอังกฤษ สิงคโปร์อังกฤษ ฯลฯ นี้สถานการณ์น่าจะจำกัด การเลือกของพวกเขาจากการสัมผัสของพวกเขาเป็นภาษาอังกฤษ ถัดไปเนื่องจากภาษาอังกฤษในประเทศไทยเป็นภาษาต่างประเทศเปิดรับภาษาอังกฤษที่จะใส่ภาษาที่แท้จริงของผู้เรียนภาษาอังกฤษในประเทศไทยที่มี จำกัด สุดท้ายอีกมิติที่ควรจะนำมาพิจารณาอยู่ลงไปในการออกเสียงภาษาอังกฤษของครูภาษาไทยภาษาอังกฤษ(Kanoksilapatham 2007) เหล่านี้ปัญหาร้ายแรงที่มีความสำคัญโดยเฉพาะที่นำไปสู่ปริมาณมากของการศึกษามุ่งเน้นไปที่การพูดความสามารถของผู้เรียนไทย (เช่น Jarusan 1997; Kanoksilapatham 1992; Nimphaibule 1996; Serttikul, 2005; Siriwisut, 1994). ตั้งแต่การออกเสียงเป็นโครงสร้างระดับโลก ซึ่งประกอบด้วยปล้อง (เช่นพยัญชนะและสระ) และเหนือหน่วย(เช่นความเครียดน้ำเสียงจังหวะอัตราปริมาตร) ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาจำนวนของการศึกษาได้ variedly ตรวจสอบพื้นที่ของทักษะการพูดรวมถึงการประเมินการพูด (เช่น เฉิน 2001; ลี่ 2003 วัง 2003), ระบบเสียงการพัฒนาทักษะภาษา (เช่น Altmann 2006. Waylan et al, 2006) ปัญหาการเรียนการสอนและการเรียนรู้การพูดทักษะ(เช่นกูดวิน 2001; Lazaraton, 2001) ในบรรดาการศึกษาเหล่านี้มุ่งเน้นไปที่ทักษะการพูดการออกเสียงจะได้รับความสนใจมากขึ้นในห้องเรียน EFL จำนวนมากนับตั้งแต่ได้รับการยอมรับว่านักเรียนส่วนใหญ่ควรจะได้รับเป็นทักษะพื้นฐานเพราะมันมีผลกระทบต่อความถูกต้องและความเข้าใจ(Celce-มูร์เซีย, et al, 2000;. Derwing et al, ., 2006; ฮาห์น, 2004) ถึงแม้ว่าการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับทักษะการพูดและการออกเสียงเป็นเรื่องธรรมดาที่อยู่ในอังกฤษเป็นครั้งที่สองและภาษาต่างประเทศของสายการวิจัยกับผู้เรียนภาษาไทยนี้ดูเหมือนว่าจะด้อย โดยเฉพาะในพื้นที่ของการออกเสียงที่ผลิตโดยผู้เรียนภาษาไทยภาษาอังกฤษการศึกษาในสาขาวิทยาศาสตร์ที่ดูเหมือนว่าจะได้รับการสำรวจที่ค่อนข้างน้อย. ในแง่ของปัญหาการขาดแคลนของสายการวิจัยครั้งนี้แม้จะมีความสำคัญสำหรับการสื่อสารที่ประสบความสำเร็จการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความสามารถในการออกเสียงของผู้เรียนภาษาไทยภาษาอังกฤษการศึกษาในด้านวิทยาศาสตร์โดยใช้ความเครียดงานบัตรประจำตัว บทบาทของปัจจัยที่สาม: เพศคณาจารย์และปีของการเรียนภาษาอังกฤษนอกจากนี้ยังได้รับการพิจารณา