1. IntroductionVietnam’s urban plan

1. Introduction
Vietnam’s urban planning regime was originally based
on the doctrines and practices of the former Soviet
Union; thus, it followed the basic structure of the
Russian model that was designed for application under
a centrally based economic framework (JBIC, 1999).
As Vietnam’s economy rapidly transitions from a
socialist to an open market economy, urban development
activities have diversified from being state-run initiatives
to private enterprises, activities bankrolled with foreign
capital or other nongovernmental initiatives. This
transformation paved the way for the obsolescence of the
then urban planning regime and its inappropriateness to
Vietnam’s economic realities (GTZ, 2003).
The Vietnamese government has constantly
readjusted to these realities as seen by the constant
issuances of relevant laws and regulations highlighted by
the promulgation of the Law on Urban Planning in 2009.
The Law on Urban Planning, which contains several
institutional improvements, was made distinct with the
introduction of zoning plans as intermediate spatial
plans between general plans and detailed plans. To
avoid misunderstanding, it should be noted that ‘zoning’
does not mean division into zones, but the middle of the
hierarchical urban planning area. From hereon, that law
has institutionalized the precept that zoning plans play
a critical role in urban land management to supplement
general plans and detailed plans so far.
For the first time in Vietnam a definitive zoning plan
was strictly applied in the expanded central business
district (CBD) (930 ha) in Ho Chi Minh City (HCMC),
the largest city in Vietnam. However, the seeming
incompleteness and underdevelopment of many aspects
of the new planning regime have forced competent
municipal authorities in HCMC to carry out zoning
planning in their own way through exceptional means

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. บทนำของเวียดนามเมืองวางระบอบการปกครองเดิมขึ้นอยู่กับอยู่และปฏิบัติของโซเวียตในอดีตสหภาพ ดังนั้น มันตามโครงสร้างพื้นฐานของการรุ่นรัสเซียที่ออกแบบมาสำหรับใช้งานภายใต้ตามศูนย์กลางเศรษฐกิจกรอบ (JBIC, 1999)เป็นของเวียดนามเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจากการสังคมนิยมเป็นการเปิดตลาดเศรษฐกิจ เมืองพัฒนากิจกรรมมีหลากหลายจากการริเริ่มของรัฐไปยังบริษัทเอกชน กิจกรรม bankrolled กับต่างประเทศทุนหรือริเริ่มอื่น ๆ เอกชน นี้การปูทางสำหรับ obsolescence ของแล้วการวางผังเมืองระบอบและ inappropriateness ของการเวียดนามเศรษฐกิจจริง (GTZ, 2003)รัฐบาลเวียดนามได้ตลอดเวลาreadjusted กับความเป็นจริงเหล่านี้เป็นค่าคงที่เห็นissuances กฎหมายและกฎระเบียบที่เน้นpromulgation กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองในปี 2552กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง ซึ่งประกอบด้วยหลายปรับปรุงสถาบัน ทำแตกต่างกับการแนะนำแผนกำหนดเขตเป็นกลางพื้นที่แผนระหว่างแผนทั่วไปและแผนรายละเอียด ถึงหลีกเลี่ยงการเข้าใจผิด มันควรจะระบุไว้ว่า 'โซน'หมายความว่า แบ่งเป็นโซน แต่ตรงกลางของการพื้นที่เมืองวางแผนตามลำดับชั้น จาก hereon ตัว เลือกที่กฎหมายมี institutionalized precept ว่า โซนแผนการเล่นบทบาทสำคัญในการจัดการที่ดินเมืองเสริมแผนทั่วไปและแผนรายละเอียดเพื่อให้ห่างไกลสำหรับครั้งแรกเวลาในเวียดนามวางแผนจัดโซนทั่วไปนำมาใช้ในธุรกิจที่ขยายอย่างเคร่งครัดอำเภอ (CBD) (930 ฮา) ในโฮจิมินห์ซิตี้ (เล็ก),เมืองที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม อย่างไรก็ตาม ด้วยการเกอเดลและ underdevelopment หลายด้านของระบบการปกครองวางแผนใหม่ได้บังคับให้พนักงานเจ้าหน้าที่เจ้าหน้าที่เทศบาลเล็กเพื่อดำเนินการจัดโซนการวางแผนในแบบของตนเองโดยวิธีพิเศษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำระบอบการปกครองการวางผังเมืองของเวียดนามเป็นไปตามเดิมในคำสอนและการปฏิบัติของอดีตสหภาพโซเวียตสหภาพ; จึงใช้โครงสร้างพื้นฐานของรูปแบบรัสเซียที่ถูกออกแบบมาสำหรับการใช้งานภายใต้กรอบเศรษฐกิจตามส่วนกลาง(JBIC, 1999). ขณะที่เศรษฐกิจของเวียดนามอย่างรวดเร็วเปลี่ยนจากสังคมนิยมเศรษฐกิจตลาดเปิดการพัฒนาเมืองกิจกรรมมีความหลากหลายจากการเป็นรัฐความคิดริเริ่ม -run เพื่อประกอบการภาคเอกชนกิจกรรม bankrolled กับต่างประเทศทุนหรือความคิดริเริ่มพัฒนาเอกชนอื่น ๆ นี้การเปลี่ยนแปลงปูทางสำหรับสินค้าเก่าของระบอบการปกครองการวางผังเมืองแล้วและไม่เหมาะสมที่จะเป็นจริงทางเศรษฐกิจของเวียดนาม(GTZ, 2003). รัฐบาลเวียดนามได้อย่างต่อเนื่องปรับกับความเป็นจริงเหล่านี้เท่าที่เห็นโดยคงการออกกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องโดยเน้นประกาศใช้กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองในปี 2009 กฎหมายเกี่ยวกับการวางผังเมืองซึ่งมีหลายการปรับปรุงสถาบันได้ทำที่แตกต่างกันกับการแนะนำของการแบ่งเขตเป็นแผนเชิงพื้นที่กลางแผนระหว่างแผนทั่วไปและรายละเอียดแผนการ เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดก็ควรจะตั้งข้อสังเกตว่าการแบ่งเขต'ไม่ได้หมายความว่าการแบ่งเป็นโซนแต่ตรงกลางของพื้นที่การวางผังเมืองลำดับชั้น จากจากนี้กฎหมายที่มีสถาบันศีลว่ามีแผนแบ่งเขตเล่นบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการบริหารจัดการที่ดินในเมืองเพื่อเสริมแผนทั่วไปและรายละเอียดแผนการเพื่อให้ห่างไกล. เป็นครั้งแรกในเวียดนามแผนแบ่งเขตที่ชัดเจนถูกนำมาใช้อย่างเคร่งครัดในศูนย์กลางธุรกิจที่ขยายเมือง( CBD) (930 ฮ่า) ​​ในโฮจิมินห์ซิตี้ (โฮจิมิน) เมืองที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม อย่างไรก็ตามดูเหมือนไม่สมบูรณ์และล้าหลังของหลาย ๆ ด้านของระบอบการปกครองการวางแผนใหม่ได้บังคับให้อำนาจเจ้าหน้าที่เทศบาลในโฮจิมินที่จะดำเนินการแบ่งเขตการวางแผนในทางของตัวเองด้วยวิธีการพิเศษ