At intermissions we rushed out in t

At intermissions we rushed out in the Cadillac and tried to pick up girls all up and down Chicago. They were frightened of our big, scarred, prophetic car. In his mad frenzy Dean backed up smack on hydrants and tittered maniacally. By nine o'clock the car was an utter wreck; the brakes weren't working any more; the fenders were stove in; the rods were rattling. Dean couldn't stop it at red lights, it kept kicking convulsively over the roadway. It had paid the price of the night. It was a muddy boot and no longer a shiny limousine. "Wheel" The boys were still blowing at Neets'.
Suddenly Dean stared into the darkness of a corner beyond the bandstand and said, "Sal, God has arrived."
I looked. George Shearing. And as always he leaned his blind head on his pale hand, all ears opened like the ears of an elephant, listening to the American sounds and mastering them for his own English summer's-night use. Then they urged him to get up and play. He did. He played innumerable choruses with amazing chords that mounted higher and higher till the sweat splashed all over the piano and everybody listened in awe and fright. They led him off the stand after an hour. He went back to his dark corner, old God Shearing, and the boys said, "There ain't nothin left after that."
But the slender leader frowned. "Let's blow anyway."
Something would come of it yet. There's always more, a little further-it never ends. They sought to find new phrases after Shearing's explorations; they tried hard. They writhed and twisted and blew. Every now and then a clear harmonic cry gave new suggestions of a tune that would someday be the only tune in the world and would raise men') souls to joy. They found it, they lost, they wrestled for it, they found it again, they laughed, they moaned-and Dean sweated at the table and told them to go, go, go. At nine o'clock in the morning everybody-musicians, girls in slacks, bartenders, and the one little skinny, unhappy trombonist- staggered out of the club into the great roar of Chicago day to sleep until the wild bop night again.
Dean and I shuddered in the raggedness. It was now time to return the Cadillac to the owner, who lived out on Lake Shore Drive in a swank apartment with an enormous garage underneath managed by oil-scarred Negroes. We drove out there and swung the muddy heap into its berth. The mechanic did not recognize the Cadillac. We handed the papers over. He scratched his head at the sight of it. We had to get out fast, We did. We took a bus back to downtown Chicago and that was that. And we never heard a word from our Chicago baron about the condition of his car, in spite of the fact that he had our addresses and could have complained.

11
It was time for us to move on. We took a bus to Detroit, Our money was now running quite low. We lugged our wretched baggage through the station. By now Dean's thumb bandage was almost as black as coal and all unrolled. We were both as miserable-looking as anybody could be after all the things we'd done. Exhausted, Dean fell asleep in the bus that roared across the state of Michigan. I took up a conversation with a gorgeous country girl wearing a low-cut cotton blouse that displayed the beautiful sun-tan on her breast tops. She was dull. She spoke of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

intermissions ที่เราวิ่งออกใน cadillac และพยายามที่จะรับหญิงทั้งหมดขึ้นและลง chicago พวกเขากลัวของขนาดใหญ่มีแผลเป็นรถคำทำนายของเรา ในความบ้าของเขาคณบดีบ้าสำรองตีในระบบท่อดับเพลิงและ tittered คลั่งไคล้ โดย 09:00 รถซากที่สุด; เบรคไม่ทำงานอีกกันชนมีเตาใน; แท่งที่มีชีวิตชีวาคณบดีไม่สามารถหยุดที่ไฟแดงก็ยังคงเตะกระแด่วๆกว่าถนน มันก็จ่ายราคาของคืน มันเป็นบูตโคลนและไม่เงารถลีมูซีน "ล้อ" เด็ก ๆ ก็ยังคงพัดที่ neets.
คณบดีก็จ้องมองไปในความมืดของมุมเกินเวทีและกล่าวว่า "sal พระเจ้าได้มาถึง."
ฉันมอง george ตัดและเป็นเสมอเขาพิงหัวคนตาบอดของเขาในมือของเขาอ่อน, หูของทุกคนเปิดเหมือนหูของช้าง, ฟังเสียงและการเรียนรู้อเมริกันพวกเขาสำหรับการใช้ภาษาอังกฤษ summer's คืนของเขาเอง แล้วพวกเขาก็ขอให้เขาได้รับและเล่น เขาไม่ได้ทำเขาเล่นนะจ๊ะนับไม่ถ้วนกับคอร์ดที่น่าอัศจรรย์ที่ติดตั้งอยู่สูงขึ้นและสูงจนเหงื่อสาดทั่วเปียโนและทุกคนฟังในความหวาดกลัวและความตกใจ พวกเขาพาเขาออกไปยืนหลังจากชั่วโมง เขาเดินกลับไปที่มุมมืดของเขาตัดพระเจ้าเก่าและชายกล่าวว่า "มีไม่ Nothin เหลือหลังจากนั้น."
แต่ผู้นำเรียวขมวดคิ้ว "ขอระเบิดต่อไป."
สิ่งที่จะมาของมันยัง มีเสมอมากขึ้นเพียงเล็กน้อยต่อไปมันไม่สิ้นสุด พวกเขาพยายามที่จะหาวลีใหม่หลังจากการสำรวจตัดของพวกเขาพยายามอย่างหนัก พวกเขาดิ้นพราด ๆ และบิดและพัด ทุกขณะนี้แล้วร้องไห้กันให้ข้อเสนอแนะที่ชัดเจนใหม่ของการปรับแต่งที่สักวันหนึ่งจะเป็นเพลงเดียวในโลกและจะยกระดับ ') จิตวิญญาณเพื่อความสุข พวกเขาพบว่ามันก็หายไปพวกเขาปล้ำนั้นพวกเขาพบว่ามันเป็นอีกครั้งที่พวกเขาหัวเราะพวกเขาครางและคณบดีเหงื่อที่โต๊ะและบอกพวกเขาที่จะไปไปไป ที่ 9:00 ในตอนเช้าทุกคนนักดนตรีสาวในกางเกงทรงหลวม, บาร์เทนเดและน้อยผอมไม่มีความสุขนักเป่าทรอมโบน-เซออกจากสโมสรเป็นเสียงคำรามที่ดีของวัน chicago นอนจนกระทั่งคืนป็อบป่าอีกครั้ง.
คณบดีหนึ่ง และฉันสั่นใน raggednessตอนนี้มันเป็นเวลาที่จะกลับ cadillac ไปยังเจ้าของที่อาศัยอยู่ในไดรฟ์ออกจากฝั่งทะเลสาบในอพาร์ทเมนยกตนข่มท่านที่มีที่จอดรถขนาดใหญ่ที่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยพวกนิโกรน้ำมันแผลเป็น เราขับรถออกไปและเหวี่ยงลงไปในกองโคลนเรือของ ช่างไม่รู้จัก cadillac เราส่งเอกสารไป เขามีรอยขีดข่วนหัวของเขาที่สายตาของมัน เราต้องได้รับการออกไปอย่างรวดเร็วและเราได้เราเอารถบัสกลับไปที่เมืองชิคาโกและที่ว่า และเราไม่เคยได้ยินคำจากบารอน chicago ของเราเกี่ยวกับสภาพของรถของเขาในแม้ข้อเท็จจริงที่ว่าเขามีที่อยู่ของเราและอาจจะมีบ่น.


11 มันเป็นเวลาที่เราจะเดินหน้าต่อไป เราเอารถบัสไป detroit, เงินของเราตอนนี้ทำงานค่อนข้างต่ำ เรา lugged สัมภาระทุกข์ของเราผ่านทางสถานีโดยขณะนี้คณบดีหัวแม่มือผ้าพันแผลก็เกือบจะเป็นสีดำเป็นถ่านหินและทุกคลี่ เราทั้งคู่เป็นความสุขที่ดูเป็นใครอาจจะเป็นหลังจากที่ทุกสิ่งที่เราต้องการทำ หมดคณบดีผล็อยหลับไปในรถบัสที่คำรามข้ามรัฐมิชิแกน ผมหยิบขึ้นมาคุยกับสาวประเทศที่สวยงามสวมใส่เสื้อผ้าฝ้ายตัดต่ำที่แสดงสวยงามดวงอาทิตย์สีแทนบนยอดเต้านมของเธอ เธอเป็นคนที่น่าเบื่อเธอพูดถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ intermissions เรารีบหาคาดิลแลค และพยายามที่จะรับหญิงทั้งขึ้น และ ลงชิคาโก พวกกลัวรถใหญ่ scarred นบีของเรา ในเกมส์ของเขาบ้า คณบดีสำรองขึ้นตีบน hydrants และ tittered maniacally โดยเก้าโมง รถถูกพินาศสุด ใช้เบรคไม่ทำงานใด ๆ เพิ่มเติม fenders ที่มีเตาอบใน ก้านมีแสนยานุภาพ คณบดีไม่หยุดที่ไฟแดง มันยังคงเตะ convulsively ผ่านถนน มันได้รับผลของ บูตโคลนและไม่รถเงาได้ "ล้อ" เด็กผู้ชายยังพัดที่ Neets'.
คณบดีก็จ้องไปในความมืดของมุมเกินแก่แขก และกล่าว ว่า "แซล พระเจ้ามาถึง"
ผมมอง จอร์จตัด และเป็นเสมอเขาก็เอนศีรษะของเขาตาบอดเขาคงซีด เปิดหูทั้งหมดเช่นหูช้าง ฟังเสียงอเมริกัน และเรียนรู้ไปใช้ของตัวเองคืนของฤดูร้อนภาษาอังกฤษ เรียกร้องแล้ว ก็ให้เขาลุกขึ้น มาเล่น เขาไม่ เล่น choruses บงการกับ chords ตื่นตาตื่นใจที่ติดสูงขึ้น และสูงขึ้นจนเหงื่อที่ splashed ทั่วเปียโนและทุกท่านฟังในความกลัวและตกใจ พวกเขานำเขาออกยืนหลังจากหนึ่งชั่วโมง เขาก็กลับไปของเขามืดมุม เก่าพระเจ้าตัด และ ain 'เด็กผู้ชายกล่าวว่า "มี t เป็นไม่ทิ้งหลังจากที่"
ได้นำสเลนเดอร์ frowned "ลองเป่าต่อไป"
สิ่งที่จะมาของมันได้ มีอยู่เสมอมากกว่า น้อยไปมันไม่สิ้นสุด พวกเขาพยายามที่จะค้นหาวลีใหม่หลังจากที่แข็งกร้าวของ Shearing พวกเขาพยายามอย่างหนัก พวกเขา writhed และบิด และได้พัด Every now and then ร้องชัดเจนมีค่าให้คำแนะนำใหม่ของทูนที่สักวันหนึ่งจะเป็นเพลงเดียวในโลก และจะเพิ่มคน ') วิญญาณความปีติยินดี พวกเขาพบมัน พวกเขาหาย ไป พวก wrestled มัน พวกเขาพบมันอีกครั้ง พวกเขาหัวเราะ พวกเขา moaned-คณบดี sweated ในตาราง และบอกให้ไป ไป ไป ที่เก้าโมงในการเช้าทุกคนดนตรี หญิงในกางเกงทรงหลวม บาร์เทนเดอร์ และหนึ่งน้อยผอม ไม่มีความสุข trombonist - staggered จากสโมสรเป็นเสียงคำรามของชิคาโกวันนอนจนถึงยามค่ำคืนป่า bop อีกดี.
คณบดีและ shuddered ในความไม่เสมอกันจะ ตอนนี้ได้เวลากลับคาดิลแลคเจ้าของ ผู้ที่อาศัยอยู่ออกบนไดรฟ์ฝั่งทะเลสาบอพาร์ทเมนต์ swank กับอู่มหาศาลจัดการภาย โดย Negroes แผลเป็นน้ำมัน เราขับรถออกมี และ swung กองโคลนเป็นความประจวบ ช่างไม่รู้จักคาดิลแลค เรามอบเอกสาร เขามีรอยขีดข่วนหัวของเขาในสายตาของมัน เราก็จะได้รับอย่างรวดเร็ว เราไม่ได้ เราเอารถประจำทางกลับตัวเมืองชิคาโก และที่เป็นที่ และเราเคยได้ยินคำจากบารอนชิคาโกของเราเกี่ยวกับสภาพของรถ แม้ว่าความจริงที่ว่า เขามีที่อยู่ของเรา และอาจมีการแนะนำไม่

11
มันเป็นเวลาที่เราจะไป เราเอารถบัสไปดีทรอยต์ เงินของเราถูกตอนนี้เหลือน้อยมาก เรา lugged สัมภาระของเรา wretched ผ่านสถานี โดยขณะนี้ แผลนิ้วหัวแม่มือของคณบดีได้เกือบสีดำเป็นถ่านหิน และ unrolled ทั้งหมด เราได้ทั้งเป็นมอง miserable เป็นใครอาจจะหลังจากที่ทุกสิ่งที่เราทำ เหนื่อย คณบดีล้มหลับในรถที่ roared ในรัฐมิชิแกน ผมเอาค่าการสนทนากับผู้หญิงประเทศงดงามสวมใส่เสื้อผ้าฝ้ายตัดต่ำที่แสดงสวยอาทิตย์ตาลในท็อปส์ซูเต้านมของเธอ เธอน่าเบื่อ พูดถึงเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ intermissions เรารีบออกไปใน Cadillac และพยายามที่จะรับเด็กผู้หญิงทั้งหมดขึ้นและลงชิคาโก พวกเขาก็กลัวของรถซึ่งเป็นคำทำนายแผลเป็นขนาดใหญ่ของเรา ในเขยิบขึ้นไปคณบดีสำรองไว้มีกลิ่นใน hydrants และ tittered maniacally โดย 9 O ' clock รถยนต์ที่เป็นเรืออับปางกล่าวที่เบรกไม่ทำงานใดๆเพิ่มเติมบังโคลนหน้าวัสดุแบบที่เป็นเตาในก้านที่มีดีมากDean ไม่สามารถหยุดที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงมันเตะกระแด่วๆมากกว่าถนน โรงแรมได้มีราคาในช่วงกลางคืนได้ มันเป็นรองเท้าที่เป็นโคลนและไม่มีอีกต่อไปที่รถลีมูซีนเป็นประกายเงางาม "ล้อ"เด็กชายคนที่ถูกลมหอบ neets '..
ทันใดนั้นคณบดีจ้องเข้าไปในมุมมืดที่อยู่ไกลออกไปกระโจมแตรและกล่าวว่า" Sal พระเจ้าได้มาถึงแล้ว"
ผมมอง George ตัดขนแกะ.และมีอยู่เสมอเขาเอนศีรษะคนตาบอดของเขาที่มีต่อมือสีอ่อนของเขาหูทั้งหมดเปิดให้บริการเหมือนกับหูของช้างให้การฟังเสียงแบบอเมริกันและการฝึกทักษะการใช้งาน' shis ฤดูร้อน ภาษาอังกฤษ ของตัวเอง - ในยามค่ำคืน จากนั้นพวกเขาเรียกร้องให้เขาไปหาและเล่น เขาเขาเล่น choruses นับไม่ถ้วนน่ามหัศจรรย์ใจพร้อมด้วยมีคอร์ดไหมที่ติดตั้งอยู่สูงกว่าและสูงกว่าจนเหงื่อที่สาดทั้งหมดกว่าเปียโนและทุกคนฟังด้วยความตกใจและความน่าเกรงขาม มันจะนำเขาออกจากขาตั้งที่หลังจากหนึ่งชั่วโมง เขาก็กลับไปมุมมืดพระเจ้าของเขาเก่าตัดขนแกะและเด็กกล่าวว่า"ไม่มีไม่มีอะไรทางด้านซ้ายหลังจากที่"
แต่ผู้นำเรียวมึงมา "ปล่อยให้ของระเบิดหรือไม่?"
บางสิ่งบางอย่างจะมายังมี มักมีมากขึ้นอีกสักหน่อย - มันไม่เคยจะสิ้นสุดลง พวกเขาพยายามที่จะได้พบกับกลุ่มคำหรือวลีใหม่หลังจากตัดขนแกะของเขาพยายามอย่างหนักเพื่อการสำรวจ พวกเขาจึงทุรนทุรายและสายคู่บิดเกลียวและพัด ในตอนนี้และจากนั้นจึงร้องค่าความเพี้ยนเชิงฮาร์มอนิกล้างทุกครั้งทำให้คำแนะนำใหม่ของเพลงที่จะได้รับการปรับเท่านั้นที่อยู่ในโลกที่สักวันหนึ่งและจะทำให้คน')คนด้วยกันเพื่อความสุข พวกเขาพบว่ามันจะหายไปเขาปล้ำสำหรับเขาก็พบว่าเป็นอีกครั้งที่เขาร้องครวญครางออกมาหัวเราะและ Dean (คนงานที่โต๊ะและบอกพวกเขาให้ไป Go Go ที่เก้าโมงเช้าในตอนเช้าทุกคน - นักดนตรี,ผู้หญิงในกางเกง,บาร์เทนเดอร์และที่ตัวหนูน้อยมีแต่หนัง,ความสุขคนเป่าแตรทรอม - โบน - ท่าเตรียมออกวิ่งออกมาจากบริษัทศูนย์วิจัยกสิกรไทยจำกัดเข้าไปในที่ดีเยี่ยมเสียงคำรามของเมืองชิคาโกในวันปิดจนกว่าที่ป่า Safe คืนอีกครั้ง.
คณบดีและผมสั่นไปทั้งตัวในที่โซ.เป็นอยู่ตอนนี้เวลาที่จะกลับไปเรียกเก็บค่าบริการให้กับเจ้าของที่ที่อาศัยอยู่บนริมฝั่งทะเลสาบขับรถในแบบอพาร์ทเมนท์ที่หรูหราพร้อมด้วยที่จอดรถขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้การบริหารจัดการโดยพวกนิโกรน้ำมัน - แต่จนบัดนี้ เราขับออกไปที่นั่นและแกว่งไปมากองโคลนลงไปบนที่นอนของตน ช่างเครื่องที่ไม่ยอมรับโดย Cadillac ได้ เรามอบเอกสารที่มากกว่า เขารอยขีดข่วนหัวของเขาที่เห็นของมัน เราต้องออกไปอย่างรวดเร็วเราก็เราเอารถกลับไปยังย่านใจกลางเมือง Chicago และนั่นคือ และเราก็ไม่เคยได้ยินคำจาก Chicago ของเรา Baron เกี่ยวกับ สภาพ ของรถของเขาแม้จะมีความจริงที่ว่าเขามีแอดเดรสของเราและไม่มีบ่น.

11
มันเป็นช่วงเวลาที่เราจะย้ายไปที่ เราก็เอาด้วยรถโดยสารเพื่อไปยังสนามบิน Detroit เงินของเราอยู่แล้วการทำงานค่อนข้างต่ำ เราแล้วลากกระเป๋าทุเรศของเราผ่านทางสถานีได้ในปัจจุบันผู้รับแจ้งเหตุนิ้วหัวแม่มือของผู้มีอาวุโสได้เขียนเกือบจะเป็นสีดำเป็นถ่านและทั้งหมด เราทั้งสองเป็นระทมทุกข์ - กำลังมองหาเป็นใครก็ต้องหลังจากสิ่งทั้งหมดที่เราอยากจะทำ หมดคณบดีหลับไปในรถโดยสารที่ส่งเสียงดังกึกก้องทั่วรัฐมิชิแกน ผมก็เอาการสนทนาที่สง่างามพร้อมด้วยหญิงสาวประเทศที่สวมใส่เสื้อผ้าฝ้ายต่ำ - ตัดที่ปรากฏขึ้นที่สวยงามอาบแดด - ตาลที่อยู่บนยอดอกของเธอ เธอก็น่าเบื่อเธอพูดถึง