“Once we can’t see the fort……we’ll

“Once we can’t see the fort……we’ll be splitting up into two groups. Make sure you follow so we don’t get separated.”



Liz’s voice rang out from above.



“Ok.”



After walking in silence for about two hours, one could see the fort disappearing behind them, shrouded by darkness.

The first one to take action was Liz.

Jumping off of her horse, she turned towards Tris and shouted.



“Tris! You better guide everyone properly!”

“Hime-sama’s the one that I’m worried won’t be able to keep up with this old man!”



Tris dashed ahead of Liz.



“Let’s go, Hiro!”



Liz grabbed Hiro’s left hand, forcefully dragging him along.

Behind them were soldiers who broke out of their ranks, as well as the split-off soldiers who continued to advance without incident.

Worries such as, ‘exactly how far do I have to run?’ and, ‘will my body be able to keep up?’, naturally began to fill Hiro’s head.

Looking to his side, a sprinting Cerberus could be seen wearing a cool, calm face.

—as expected of a wolf. A little bit is fine, so would it kill you to give me some of that stamina……

As Hiro’s limit grew near, Liz began to walk.

Hiro repeatedly sucked in air with wild, ragged gasps. On the other hand, though drops of sweat glimmered on her forehead, her breathing was not disturbed at all.



“Are you ok?”

“I-I’m, I’m fine.”

“Are you sure? Tell me if it’s too hard, ok? If it’s only for a little bit, we can take a break……”

“That’s no good, Hime-sama. If you spoil boys, they will unavoidably become weak. Those who strive to become men are the type who grow from being thrown off of a cliff.”



Though Hiro wanted to interject(2), seeing how his mouth was dominated by oxygen, his wish to do so was left unfulfilled.

As if ridiculing Hiro, Cerberus ran around merrily.



“Hiro is still a kid. If you were to throw him off a cliff, he would die.”

“Mm? Is that brat not 16 years old? I heard this from Dios, but……”

“But his appearance is childish, right? We need to treat him gently.”

“Mm? Certainly, his appearance is quite young……but 16……furthermore, a child? Hmm, I’m not too sure.”



Turning his gaze away from Tris, who began to laugh uproariously, Hiro looked behind him.

He could see the large number of soldiers who had followed them.

Whilst wearing heavy armour, it appeared that their breathing was not disturbed, nor had any of them fallen behind.

Even the senior, Tris, had yet to break a sweat.

—this old man’s definitely a monster.



“Were there any that withdrew?”

“We don’t have such weaklings.”

“I see, thank goodness……”

“Right now things are going alright. It should be possible to start walking into the mountains by sunrise. Looks like it’ll end without anyone catching a glimpse of us.”

“I wonder if everything’s alright on Dios’s end?”

“There’s no need to worry. Because he’s strong.”



After walking for a while, the sky began to brighten, exposing a large mountain before them.

As always, Hiro’s hand was being gripped by Liz.

Whether he had gotten used to it……or had forgotten about it, Hiro was no longer as embarrassed about it compared to when he had first held her hand.

As soon as they had stepped into the mountain’s entrance, Liz brought her face close to Hiro’s.

Hiro’s face turned red as he waited for Liz to speak. This alone was something that he couldn’t get used to.



“Once we cross over this mountain, we’ll reach the Country of Baum. It’s pretty peaceful, and there’s a beautiful town overflowing with nature. Though there’s not enough time right now, so we won’t be able to visit it.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"เมื่อเรามองไม่เห็น fort. ... เราจะมีการแบ่งเป็น 2 กลุ่ม แน่คุณทำตามดังนั้นเราไม่ได้แยกออกจากกัน" เสียงของ Liz รังออกจากด้านบน "Ok" หลังจากเดินในความเงียบประมาณสองชั่วโมง หนึ่งสามารถมองเห็นป้อมหายไปด้านหลัง ปกคลุม ด้วยความมืดอันแรกจะดำเนินการแก้ไข Lizกระโดดออกจากม้าของเธอ เธอหันไปทางทริสเรทติ้ง และตะโกน "ทริส คุณดีกว่าแนะนำคนอย่าง""ฮิเมะจาหนึ่งผมกังวลว่าจะไม่สามารถให้ทันกับคน" ทริประก่อนลิซ "ไปกันเถอะ สามารถ" ลิซคว้ามือซ้ายของสามารถ ประลากเขาไปตามเบื้องหลังพวกเขาถูกทหารผู้ทำลายจากอันดับของพวกเขา เป็นทหารแยกออกที่ยังคงล่วงหน้า โดยไม่มีปัญหากังวล เช่น 'ตรงเท่าใด ต้องรัน ' 'ฉัน จะสามารถติดตาม ' ธรรมชาติเริ่มหัวของสามารถมองไปด้านข้างของเขา เคลเบรอการวิ่งอาจจะเห็นใส่ใบหน้าที่เย็น สงบ— ตามที่คาดไว้ของหมาป่า เล็กน้อยเป็นเลิศ ดังนั้น มันจะฆ่าคุณให้ฉันบางที่ความแข็งแกร่ง...ขณะที่วงเงินของสามารถเติบโตใกล้ ลิซเริ่มเดินสามารถดูดอากาศด้วย gasps ragged ป่าซ้ำ ๆ บนมืออื่น ๆ แม้ glimmered หยดเหงื่อบนหน้าผากของเธอ เธอหายใจถูกไม่ถูกรบกวนเลย "ท่านตกลง""ผม-ผม อยาก""คุณแน่ใจหรือไม่ บอกว่า ยากเกินไป ok ถ้ามันเป็นเพียงเล็กน้อย เราสามารถนำตัวแบ่ง""มันไม่ดี ฮิเมะจา ถ้าคุณเสียเด็ก พวกเขาจะหลีกเลี่ยงไม่เป็นอ่อนแอ ผู้ที่พยายามที่จะเป็น ผู้ชายชนิดที่เติบโตจากการถูกโยนออกจากหน้าผา" ว่าสามารถอยาก interject(2) เห็นว่าปากของเขาถูก ครอบงำ ด้วยออกซิเจน ต้องการทำเช่นนั้นคือซ้ายไม่ได้ผลว่า ridiculing สามารถ เคลเบรอวิ่งรอบ merrily "สามารถยังคงเป็นเด็ก ถ้าคุณโยนเขาจากหน้าผา เขาจะตาย""มม. คือว่าสารเลว ไม่ 16 ปี ผมได้ยินนี้ จาก Dios แต่... ""แต่ลักษณะของเขาเป็นหน่อมแน้ม ขวา เราต้องรักษาเขาอย่างอ่อนโยน""มม. แน่นอน ลักษณะของเขาเป็นหนุ่มมาก... แต่ 16...นอกจากนี้ เด็ก อืมม ฉันไม่แน่ใจเกินไป" สามารถเปลี่ยนสายตาของเขาออกไปจากทริสเรทติ้ง ที่เริ่มหัวเราะ uproariously มองหลังเขาเขาจะได้เห็นจำนวนมากของทหารที่มีตามในขณะที่สวมใส่เกราะหนัก ปรากฏว่า หายใจของพวกเขาถูกไม่ถูกรบกวน ไม่ใด ๆ ของพวกเขาได้ลดลงหลังแม้อาวุโส ทริส ยังไม่ได้มีเหงื่อตัวนี้คนเก่าแน่นอนของมอนสเตอร์ "มีการใด ๆ ที่ถอนตัว""เราไม่ได้ weaklings ดังกล่าว""ฉันเห็น ขอบคุณพระเจ้า...""ขณะนี้สิ่งที่จะไม่เป็นไร มันควรจะสามารถเริ่มเดินเข้ามาในภูเขา โดยซันไรส์ ดูเหมือนว่ามันจะจบไม่ มีใครจับความเรา""ผมสงสัยถ้า ทุกอย่างอยู่บนปลายของ Dios""ไม่จำเป็นต้องกังวล เพราะเขาแข็งแกร่งขึ้น" หลังจากเดินในขณะ ท้องฟ้าเริ่มสว่าง ภูเขาขนาดใหญ่ก่อนที่พวกเขาเปิดเผยเช่นเคย มือของสามารถแก้ไขถูกพิพากษา โดยลิซว่าเขาได้ใช้มัน... หรือเขาลืมเกี่ยวกับมัน สามารถแก้ไขไม่เป็นที่อับอายเลยเทียบกับเมื่อก่อนเขามีถือมือของเธอทันทีที่พวกเขาได้ก้าวเข้าสู่ทางเข้าภูเขา ลิซนำใบหน้าของเธอใกล้ของสามารถใบหน้าของสามารถเปิดแดงโลมลิซพูด นี้คนเดียวเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ใช้ "เมื่อเราข้ามผ่านภูเขานี้ เราจะถึงประเทศ Baum บรรยากาศสงบเงียบสวย และมีเป็นเมืองสวยงามเต็มไป ด้วยธรรมชาติ แม้ว่าจะมีเวลาไม่เพียงพอขณะนี้ ดังนั้นเราจะไม่สามารถเข้ามา"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" เมื่อเราไม่สามารถเห็น ป้อม . . . . . . . เราก็จะแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ให้แน่ใจว่าคุณปฏิบัติตามเพื่อให้เราไม่ต้องแยกจากกัน "เสียงของลิซดังขึ้นจากด้านบน" โอเค " .หลังจากเดินในความเงียบประมาณสองชั่วโมง หนึ่งสามารถดูป้อมหายไปข้างหลังพวกเขา ปกคลุมโดยความมืดสิ่งแรกที่จะดำเนินการคือ ลิซกระโดดลงจากม้าของเธอ เธอหันไปทางทริส และตะโกน" ทริส ! คุณควรจะแนะนำทุกคนให้ถูกต้อง "" ฮิเมะซามะ เป็นคนที่ผมเป็นห่วงจะไม่สามารถให้ทันกับตาแก่นี่ ! "ทั้งนี้ โผไปข้างหน้าของลิซ" ไปกันเถอะ ฮิโระ ! "ลิซจับฮิโระมือซ้ายบังคับลากเขามาด้วยเบื้องหลังพวกเขาเป็นทหารที่ออกมาจากการจัดอันดับของพวกเขาเช่นเดียวกับการแบ่งออกทหาร ที่ยังคงล่วงหน้า โดยไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นความกังวลเช่น " ฉันต้องวิ่งไกลแค่ไหน ? " และ " จะร่างกายของฉันสามารถที่จะให้ขึ้น " , เริ่มที่จะเติมหัวฮิโระตามธรรมชาติมองไปด้านข้างของเขา , sprinting เซอบีรัสอาจจะเห็นใส่ใบหน้าที่สงบเย็น- อย่างที่คาดไว้ของหมาป่า นิดหน่อยครับ เพื่อจะฆ่าคุณให้บางส่วนของความแข็งแกร่ง . . . . . . .เป็นลิมิตของฮิโระเติบโตใกล้ ลิซเริ่มเดินฮิโระซ้ำแล้วซ้ำเล่าดูดในอากาศกับป่า . . ขาดกะรุ่งกะริ่ง บนมืออื่น ๆ , แม้หยดเหงื่อเรืองแสงน่ะบนหน้าผากของเธอ ลมหายใจของเธอก็ไม่ได้รบกวนเลย" เป็นอะไรมั้ย ? "" ฉัน ฉัน ฉัน ดี" คุณแน่ใจหรือไม่ ? บอกฉัน ถ้ามันยากเกินไป โอเค ? ถ้ามันแค่นิดหน่อย เราก็พัก . . . . . . . "" ไม่ดีเลย ฮิเมะซามะ ถ้าคุณเสียชาย พวกเขาจะได้อ่อนแอ ผู้ที่มุ่งมั่นที่จะเป็นผู้ชายประเภทที่เติบโตจากการโยนจากหน้าผา .แต่ฮิโระอยากแทรก ( 2 ) ดูว่าปากของเขาถูกครอบงำโดยออกซิเจน เขาต้องการอยู่สนองราวกับเยาะเย้ยฮิโระ เซอบีรัสวิ่งไปมาอย่างสนุกสนาน ." ฮิโระ ยังเป็นเด็ก ถ้าคุณจะจับเขาโยนลงหน้าผา เขาจะตาย . "" หืม ? เป็นไอ้สารเลวนั่นไม่ได้อายุ 16 ปี ? ฉันได้ยินจากพระเจ้า แต่ . . . . . . . "" แต่การปรากฏตัวของเขาเป็นเด็กๆใช่ไหม เราต้องเลี้ยงเขาเบา ๆ " ." หืม ? แน่นอน การปรากฏตัวของเขาค่อนข้างเล็ก . . . . . . . แต่ 16 . . . . . . . นอกจากนี้ , เด็ก อืม ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน "สายตาของเขาเปลี่ยนไป จากปัจจุบัน ที่เริ่มหัวเราะเซ็งแซ่ ฮิโระมองข้างหลังเขาเขาอาจจะเห็นตัวเลขขนาดใหญ่ของทหารที่ติดตามพวกเขาในขณะที่สวมเกราะหนัก ปรากฎว่า การหายใจของพวกเขาไม่ได้ถูกรบกวน หรือใด ๆของพวกเขาตามหลังอยู่แม้แต่บริษัทอาวุโส , , ยังไม่ได้แบ่งเป็นเหงื่อ- ตาแก่นั่นเป็นปีศาจ" มีอะไรที่ถอนหรือไม่ ? "" เราไม่มีอ่อนแอ " ." ผมเห็น ขอบคุณพระเจ้า . . . . . . . "" ตอนนี้ทุกอย่างจะไม่เป็นไร มันควรจะเป็นไปได้ที่จะเริ่มเดินเข้าภูเขาพระอาทิตย์ขึ้น ดูเหมือนจะจบลงโดยไม่มีใครเหลือบมองที่เรา" ฉันสงสัยว่าถ้าทุกอย่างโอเคกับมันก็จบ "" ไม่ต้องเป็นห่วง เพราะเขาแข็งแรง "หลังจากที่เดินมาได้สักพัก ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้น เผยภูเขาใหญ่เบื้องหน้าเช่นเคย มือของฮิโระถูก gripped โดยลิซว่าเขาได้ใช้มัน . . . . . . . หรือลืมเกี่ยวกับมัน ฮิโระก็ไม่เป็นอายมันเทียบกับตอนที่เขาได้จับมือเธอทันทีที่พวกเขาได้ก้าวเข้ามาเป็นภูเขา ทางเข้า ลิซเอาใบหน้าเธออยู่ใกล้กับฮิโระ .ใบหน้าของฮิโระกลายเป็นสีแดงในขณะที่เขารอลิซพูด คนเดียวนี้บางอย่างที่เขาไม่สามารถจะใช้" เมื่อเราข้ามภูเขานี้ เราจะไปถึงประเทศของบอม มันค่อนข้างสงบ และมีเมืองสวยงามเต็มไปด้วยธรรมชาติ แต่มันไม่มีเวลาพอสำหรับตอนนี้ เราไม่สามารถไปที่ " .