In-Flight entertainment (IFE) refer

In-Flight entertainment (IFE) refers to the entertainment available to aircraft passengers during a flight. After World War II IFE was delivered in the form of food and drink services, along with an occasional projector movie during lengthy flights. In 1985 the first personal audio player was offered to passengers, along with noise cancelling headphones in 1989 . During the 1990s the demand for better IFE was a major factor in the design of aircraft cabins. Before then, the most a passenger could expect was a movie projected on a screen at the front of a cabin, which could be heard via a headphone socket at his or her seat

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความบันเทิงบนเครื่องบิน (สาระ) หมายถึงความบันเทิงที่มีผู้โดยสารเครื่องบินระหว่างเที่ยวบิน หลังจากสงครามโลกสาระถูกส่งในรูปแบบของอาหารและเครื่องดื่มบริการ ภาพยนตร์ฉายภาพเป็นครั้งคราวในระหว่างเที่ยวบินยาว ในปี 1985 เล่นเสียงส่วนบุคคลตัวแรกแนะนำผู้โดยสาร พร้อมกับเสียงที่หูฟังยกเลิกในปี 1989 ในระหว่างปี 1990 ความต้องการสาระดีเป็นปัจจัยสำคัญในการออกแบบเคบินเครื่องบิน ก่อนนั้น ผู้โดยสารมากที่สุดสามารถคาดหวังได้ภาพยนตร์คาดการณ์บนหน้าจอที่ด้านหน้าของห้องโดยสาร ซึ่งสามารถได้ยินผ่านหูฟังซ็อกเก็ตที่นั่งของเขา หรือเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความบันเทิงในเที่ยวบิน (IFE) หมายถึงความบันเทิงที่มีให้กับผู้โดยสารเครื่องบินในระหว่างการบิน หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง IFE ถูกส่งในรูปแบบของอาหารและบริการเครื่องดื่มพร้อมกับภาพยนตร์โปรเจ็กเตอร์เป็นครั้งคราวในระหว่างเที่ยวบินที่มีความยาว ในปี 1985 เล่นเสียงแรกส่วนบุคคลที่ถูกเสนอให้ผู้โดยสารพร้อมกับเสียงยกเลิกหูฟังในปี 1989 ในช่วงปี 1990 ความต้องการใช้ IFE ที่ดีขึ้นเป็นปัจจัยสำคัญในการออกแบบของห้องโดยสารเครื่องบิน ก่อนหน้านั้นส่วนใหญ่เป็นผู้โดยสารสามารถคาดหวังที่เป็นภาพยนตร์ที่ฉายบนหน้าจอที่ด้านหน้าของห้องโดยสารซึ่งอาจจะได้ยินผ่านทางช่องเสียบหูฟังที่ที่นั่งของเขาหรือเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความบันเทิงในเที่ยวบิน ( ชีวิต ) หมายถึงความบันเทิงของผู้โดยสารอากาศยานในระหว่างการบิน หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ไอฟ์ถูกส่งในรูปแบบของการบริการอาหารและเครื่องดื่ม พร้อมฉายภาพยนตร์เป็นครั้งคราวในระหว่างเที่ยวบินยาว ในปี 1985 ครั้งแรกเครื่องเล่นเสียงส่วนบุคคล ถูกเสนอให้กับผู้โดยสาร พร้อมกับเสียงยกเลิกหูฟังใน 1989ในช่วงปี 1990 ความต้องการชีวิตที่ดีเป็นปัจจัยสําคัญในการออกแบบของห้องโดยสารเครื่องบิน ก่อนหน้านั้น ส่วนใหญ่เป็นผู้โดยสารสามารถคาดหวังเป็นหนังที่ฉายอยู่บนหน้าจอที่ด้านหน้าของห้องโดยสารที่สามารถได้ยินผ่านหูฟังเสียบที่ ของเขาหรือเธอ ที่นั่ง