“Okay, then I'm going now.”Kii kept

“Okay, then I'm going now.”

Kii kept her smile and waved her hand. Her smile looked a little lonely, but there was no sadness in it.

“Yeah. See you.”

“Take care, young lady.”

Koutarou and Clan saw Kii off with a smile. Kouma bowed towards Koutarou and Clan once more the other three men then did the same. The time for parting had finally come.

“Good bye, Onii-chan! Onee-chan!”

Kii was pulled away by Kouma and walked away. They had left in the same direction as Kouma and the three men had come from. Kii continued waving towards Koutarou and Clan until she could no longer see them.

“Goodbye! Let's meet again!”

There was no guarantee that they would be able to met Kii again. If anything, the chance for it was very small because they would now be returning to the future. And even if they did, Kii would probably not recognize Koutarou. But there was no need for them to say that.

“Wait for me! When Kii grows up I will definitely come back to you, Onii-chan! So wait for me, Onii-chan! I love you!”

However, as Koutarou looked at Kii's expression, he began thinking that he might meet her again some day.

Kii's smile was so bright that it was overflowing with her desire to meet him again.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"เอาล่ะ แล้วไปครับตอนนี้"คิอิซึ่งเก็บรอยยิ้มของเธอ และโบกมือของเธอ รอยยิ้มของเธอดูเหงาเล็กน้อย แต่มีไม่มีความเศร้าใน"ใช่ เห็นคุณ""ดูแล หญิงสาว"Koutarou และกองทัพเห็นคิอิซึ่งปิด ด้วยรอยยิ้ม Kouma ลง Koutarou และกองทัพอีกครั้งสามคนอื่น ๆ แล้วไม่ได้เหมือนกัน ในที่สุดได้มาเวลาพรากจากกัน"ลาก่อน Onii จัง Onee จัง"คิอิซึ่งถูกดึงออกไป โดย Kouma และเดินไป พวกเขาได้ออกไปในทิศทางเดียวกัน Kouma และคนที่สามได้มาจาก คิอิซึ่งโบกต่อ Koutarou และกองทัพจนกว่าเธอจะไม่ได้เห็นพวกเขาอย่างต่อเนื่อง"ลา มาพบกันอีก"ไม่รับประกันว่า พวกเขาจะได้พบกับคิอิซึ่งอีกได้ หากมีสิ่งใด โอกาสมันถูกมากเนื่องจากพวกเขาตอนนี้จะกลับไปในอนาคต และแม้ว่าพวกเขาไม่ คิอิซึ่งจะอาจไม่รู้จัก Koutarou แต่มีไม่จำเป็นสำหรับพวกเขากล่าวว่า"รอฉัน เมื่อคิอิซึ่งเติบโตขึ้น ฉันจะแน่นอนกลับมาคุณ Onii จัง รอดังนั้น สำหรับฉัน Onii จัง ฉันรักคุณ"อย่างไรก็ตาม เป็น Koutarou มองของคิอิซึ่งนิพจน์ เขาเริ่มคิดว่า เขาอาจพบเธออีกครั้งในวันของคิอิซึ่งรอยยิ้มสดใสที่ถูกการเปี่ยมไป ด้วยความปรารถนาของเธอพบเขาอีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"โอเคแล้วฉันจะขณะนี้." Kii เก็บไว้รอยยิ้มของเธอและโบกมือมือของเธอ รอยยิ้มของเธอมองเล็ก ๆ น้อย ๆ เหงา แต่มีความโศกเศร้าในนั้น. "ใช่ ดูคุณ. "" ดูแลหญิงสาว. "Koutarou และตระกูลเห็น Kii ออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม Kouma โค้งคำนับต่อ Koutarou และตระกูลอีกครั้งอีกสามคนแล้วก็ทำเช่นเดียวกัน เวลาสำหรับการพรากจากกันได้ในที่สุดมา. "ลาก่อนดี Onii จัง! onee จัง! "Kii ถูกดึงออกไปโดย Kouma และเดินออกไป พวกเขาที่เหลืออยู่ในทิศทางเดียวกับ Kouma และทั้งสามคนได้มาจาก Kii ยังคงโบกต่อ Koutarou และตระกูลจนเธอไม่สามารถที่จะเห็นพวกเขา. "ลาก่อน! ลองมาพบกันอีกครั้ง! "ไม่มีการรับประกันว่าพวกเขาจะได้รับการสามารถที่จะพบกันอีกครั้งKii ถ้ามีอะไรที่มีโอกาสที่มันมีขนาดเล็กมากเพราะตอนนี้พวกเขาจะได้รับกลับไปในอนาคต และแม้ว่าพวกเขา Kii อาจจะไม่รู้จัก Koutarou แต่มีความจำเป็นสำหรับพวกเขาที่จะบอกว่าไม่มี. "รอสำหรับฉัน! เมื่อ Kii เติบโตขึ้นแน่นอนฉันจะกลับมาที่คุณ Onii จัง! ดังนั้นรอให้ฉัน Onii จัง! ผมรักคุณ! "แต่เป็น Koutarou มองที่แสดงออก Kii ของเขาเริ่มคิดว่าเขาอาจจะพบเธออีกครั้งในวันบาง. รอยยิ้ม Kii เป็นสดใสว่ามันล้นไปด้วยความปรารถนาที่จะได้พบกับเขาอีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" โอเค งั้นฉันไปก่อนนะ "คีเก็บรอยยิ้มของเธอ และโบกมือ รอยยิ้มของเธอดูเหงา แต่ไม่เศร้านะ" ใช่ เห็นคุณ”" ดูแลสาวน้อย "โคทาโร่และพวกเห็นคีพร้อมกับรอยยิ้ม kouma คำนับต่อโคทาโร่และพวกอีกครั้งอีกสามคนแล้วเหมือนกัน เวลาสำหรับการจากลา สุดท้าย ก็มา" ลาก่อน โอนี่จัง ! พี่ชาน "คีถูกดึงไปโดย kouma และเดินจากไป เขาออกไปในทิศทางเดียวกัน kouma และสามคนได้มาจาก คียังคงโบกต่อ โคทาโร่และพวก จนเธอไม่สามารถมองเห็นพวกเขา" ลาก่อน มาเจอกันอีกครั้ง "ไม่มีการรับประกันว่าพวกเขาจะได้พบกับคีอีกครั้ง ถ้าอะไร โอกาสมันน้อยมากเพราะพวกเขาจะกลับไปในอนาคต และแม้ว่าพวกเขา คี คงจะไม่รับรู้ โคทาโร่ . แต่ไม่ต้องให้พูด" รอฉันด้วย ! เมื่อคีโตขึ้นผมจะต้องกลับมาหาคุณ โอนี่จัง ! ดังนั้นรอผม โอนี่จัง ! ฉัน รัก คุณ "อย่างไรก็ตาม ขณะที่ โคทาโร่มองสีหน้าของคี เขาเริ่มคิดว่าเขาอาจจะได้เจอกันอีกซักวันคียิ้มสดใสนั้นมันเต็มไปด้วยความปรารถนาของเธอที่จะได้เจอเขาอีก