Mangifera indicaMangifera indica (M

Mangifera indica

Mangifera indica (Mangifera indica) is a species of mango in the Anacardiaceae family. It is found in the wild in India and cultivated varieties have been introduced to other warm regions of the world. It is the largest fruit-tree in the world, capable of a height of one-hundred feet and an average circumference of twelve to fourteen feet, sometimes reaching twenty. The species appears to have been domesticated in India at around 2000 BC. The species was brought to East Asia around 400-500 BCE from India; next, in the 15th century to the Philippines; and then, in the 16th century to Africa and Brazil by the Portuguese.The species was described for science by Linnaeus in 1753.
Creole mangos from Oaxaca, Mexico
Mango is the national fruit of India, Pakistan and the Philippines. It finds mention in the songs of 4th century CE Sanskrit poet Kalidasa. Prior to that, it is believed to have been tasted by Alexander (4th century BCE) and Chinese pilgrim Hieun Tsang (7th century CE). Later in 16th century Mughal Emperor, Akbar planted 100,000 mango trees in Darbhanga, Bihar at a place now known as Lakhi Bagh.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Mangifera indicaMangifera indica (Mangifera indica) เป็นพันธุ์มะม่วงในตระกูล Anacardiaceae พบในป่าในอินเดีย และได้รับการแนะนำสายพันธุ์ปลูกไปยังภูมิภาคอื่นอบอุ่นของโลก ผลไม้ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก สามารถสูงร้อยฟุตและมีเส้นรอบวงเฉลี่ยสิบสองถึงสิบสี่ฟุต บางครั้งถึงยี่สิบได้ ชนิดดูเหมือนจะมี domesticated ในอินเดียที่ประมาณ 2000 BC สายพันธุ์ถูกนำตัวไปเอเชียตะวันออกใกล้ 400-500 ปีก่อนคริสต์ศักราชจากอินเดีย ในศตวรรษ 15 ฟิลิปปินส์ ถัดไป แล้ว ในศตวรรษ 16 ในแอฟริกาและบราซิล โดยการ Portuguese.The พันธุ์ได้อธิบายสำหรับวิทยาศาสตร์ โดย Linnaeus ใน 1753มะม่วงแหล่งจากโอซากา เม็กซิโกมะม่วงเป็นผลไม้แห่งชาติอินเดีย ปากีสถาน และฟิลิปปินส์ พบพูดถึงในเพลงของกวีสันสกฤต CE Kalidasa ศตวรรษที่ 4 ที่ มันจะเชื่อได้ลิ้มรสโดยอเล็กซานเดอร์ (4 ศตวรรษปีก่อนคริสต์ศักราช) จีนกริม Hieun Tsang (CE สมัยศตวรรษที่ 7) ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 16 Mughal จักรพรรดิ สานปลูกมะม่วง 100000 ใน Darbhanga พิหารอยู่ตอนนี้ เรียกว่า Lakhi ลบากห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Mangifera indica Mangifera indica (Mangifera indica) เป็นสายพันธุ์ของมะม่วงในครอบครัว Anacardiaceae มันถูกพบในป่าในประเทศอินเดียและพันธุ์ที่ปลูกได้รับการแนะนำให้รู้จักกับภูมิภาคอื่น ๆ ที่อบอุ่นของโลก มันเป็นผลไม้ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่มีความสามารถของความสูงของหนึ่งร้อยฟุตและเส้นรอบวงเฉลี่ย 12-14 ฟุตบางครั้งถึงยี่สิบ ชนิดที่ดูเหมือนจะได้รับโดดเด่นในอินเดียอยู่ที่ประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล ชนิดที่ถูกนำตัวไปทั่วเอเชียตะวันออก 400-500 คริสตศักราชจากอินเดีย ต่อมาในศตวรรษที่ 15 ที่ฟิลิปปินส์; จากนั้นในศตวรรษที่ 16 ไปแอฟริกาและบราซิลโดยสายพันธุ์ที่ได้รับการอธิบาย Portuguese.The วิทยาศาสตร์โดยลินเนอัส 1753 ครีโอลมะม่วงจากโออาซากา, เม็กซิโกมะม่วงเป็นผลไม้แห่งชาติของอินเดีย, ปากีสถานและฟิลิปปินส์ พบพูดถึงเพลงในศตวรรษที่ 4 CE กวีภาษาสันสกฤต Kalidasa ก่อนหน้านั้นก็เชื่อว่าจะได้รับการลิ้มรสโดยอเล็กซานเด (คริสตศักราชศตวรรษที่ 4) และผู้แสวงบุญชาวจีน Hieun Tsang (ศตวรรษที่ 7 ซีอี) ต่อมาในศตวรรษที่ 16 จักรพรรดิโมกุลอัคบาร์ 100,000 ปลูกต้นมะม่วงใน Darbhanga มคธในสถานที่นี้เป็นที่รู้จัก Lakhi Bagh

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มะม่วง

มะม่วง ( มะม่วง ) เป็นสายพันธุ์ของมะม่วงในครอบครัว Anacardiaceae . พบในอินเดียในป่าปลูกพันธุ์ได้รับการแนะนำไปยังภูมิภาคอื่น ๆที่อบอุ่นของโลก มันคือต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 100 ฟุต และมีค่าเฉลี่ยเส้นรอบวงของสิบสองถึงสิบสี่ฟุต บางครั้งถึงยี่สิบชนิดที่ดูเหมือนจะได้รับการโดดเด่นในอินเดียในพ.ศ. ประมาณ 2000 สายพันธุ์มาจากเอเชียตะวันออกประมาณ 400-500 ปี จากอินเดีย ต่อมาในศตวรรษที่ 15 ในฟิลิปปินส์ และ แล้ว ในศตวรรษที่ 16 ในแอฟริกาและบราซิล โดยโปรตุเกส ชนิดที่ถูกอธิบายวิทยาศาสตร์โดยลินเนียสในปี 1144 .
ภาษาครีโอลมะม่วงจากวาเม็กซิโก
มะม่วงเป็นผลไม้ประจำชาติของอินเดีย ,ปากีสถานและฟิลิปปินส์ พบกล่าวถึงในเพลงของศตวรรษที่ century CE สันสกฤตกวีมหา . ก่อนหน้านั้น ก็เชื่อว่าจะได้รับการลิ้มรสโดย Alexander ( ศตวรรษที่ century BCE ) และชาวจีนจาริก hieun ซาง ( ศตวรรษที่ CE ) ต่อมาในศตวรรษที่ 16 100000 Mughal จักรพรรดิอัคบาร์ ปลูกต้นมะม่วงใน Melbourne รัฐพิหารที่เป็นที่รู้จักกันตอนนี้เป็น Lakhi Bagh .