My doctor’s office is a gloomy plac

My doctor’s office is a gloomy place. The walls are a depressing institutional green, and the one facing the entrance features the standard Norman Rockwell painting of a country physician. The frame is chipped, and the faded print has a layer of dust on it. The furniture looks like garage sale rejects, with torn vinyl and loose legs, and it’s not even as comfortable as a park bench. The magazines, Readers Digest and Newsweek, are out of date and so badly worn that reading them is nearly impossible. There used to be a pot of live flowers near the door, but it’s gone now. All that remains is an ugly water stain that has left a smelly, moldy ring in the corner. Adding the final touch is the usual, large group of sick people, coughing and moaning. The whole place makes a patient wonder if being ill at home isn’t better than being there.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำนักงานแพทย์ของฉันเป็นมืดมน ผนังจะเป็นสีเขียวสถาบัน depressing และได้หันหน้าเข้าห้องมาตรฐานนอร์มันร็อคเวลล์จิตรกรรมของแพทย์ประเทศ บิ่นเฟรม และพิมพ์สีจางมีชั้นของฝุ่นอยู่ เฟอร์นิเจอร์ดูเหมือนไม่ยอมรับขาย ไวนิลฉีกและขาหลวม โรงรถ และไม่ได้เดินสวนม้านั่ง นิตยสาร อ่านย่อยและ Newsweek จะล้า และดังนั้นไม่สวมใส่อ่านได้ว่าเกือบเป็นไปไม่ได้ มีใช้เป็นกระถางดอกไม้สดใกล้ประตู แต่มันได้หายไปทันที ทั้งหมดเหลืออยู่เป็นคราบน่าเกลียดน้ำที่จากโละ ราแหวนในมุม เพิ่มสัมผัสสุดท้ายคือ กลุ่มปกติ ขนาดใหญ่ของผู้ป่วย ไอ และ moaning สถานที่ทั้งหมดทำให้พบผู้ป่วยถ้ากำลังป่วยอยู่บ้านไม่ดีกว่าการมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำนักงานแพทย์ของฉันเป็นสถานที่มืดมน ผนังเป็นสีเขียวสถาบันตกต่ำและหันหน้าไปทางประตูทางเข้าที่มีมาตรฐานภาพวาด Norman Rockwell ของแพทย์ประเทศ กรอบบิ่นและพิมพ์จางหายไปมีชั้นของฝุ่นละอองในนั้น เฟอร์นิเจอร์ดูเหมือนโรงรถขายเสียด้วยไวนิลฉีกขาดและขาหลวมและก็ไม่ได้สะดวกสบายที่สุดเท่าที่ม้านั่งในสวนสาธารณะ นิตยสารแยกย่อยอ่านและนิวส์, จะออกจากวันและการสวมใส่จึงไม่ดีที่อ่านพวกเขาเป็นไปไม่ได้เกือบ มีการใช้เป็นกระถางดอกไม้สดใกล้ประตู แต่มันหายไปในขณะนี้ สิ่งที่ยังคงเป็นคราบน้ำน่าเกลียดที่ได้ทิ้งส่งกลิ่นแหวนราในมุม เพิ่มสัมผัสสุดท้ายเป็นปกติกลุ่มใหญ่ของคนป่วยอาการไอและเสียงสวด สถานที่ทั้งทำให้ผู้ป่วยที่สงสัยว่าป่วยที่บ้านไม่ดีกว่าการมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำนักงานของแพทย์ของฉันเป็นสถานที่ที่มืดมน ผนังเป็นหดหู่สถาบันสีเขียว และหนึ่งซึ่งเข้าลักษณะมาตรฐาน นอร์แมน ร็อคเวลล์ ภาพวาดของประเทศ แพทย์ กรอบบิ่น และจาง ๆพิมพ์ มีชั้นของฝุ่นนั้น เฟอร์นิเจอร์เหมือนโรงรถขายปฏิเสธ กับขาด ไวนิล และ ขาหลวม และมันก็ไม่ได้สบายเหมือนม้านั่ง .นิตยสาร , ผู้อ่านย่อยและนิวส์วีค จะล้าสมัย และสวมใส่ไม่ดีที่อ่านมันเป็นเกือบเป็นไปไม่ได้ มีการใช้เป็นหม้อสดดอกไม้ใกล้ประตู แต่มันไม่อยู่แล้ว ทั้งหมดที่ยังคงอยู่คือน่าเกลียดน้ำคราบที่ได้ทิ้งแหวนเหม็นขึ้นราในมุม เพิ่มสัมผัสสุดท้าย คือ ปกติ , กลุ่มใหญ่ของผู้คนที่ป่วย ไอ และเสียงครวญครางสถานที่ทั้งหมด ทำให้ผู้ป่วยที่สงสัยว่าป่วยที่บ้านไม่ได้ดีกว่า

มี .