Since the jataka stories in the Tri

Since the jataka stories in the Tripitaka are grouped into nibat, they are sometimes called Nibar Jataka.
The jataka stories written by monks in Chiang Mai about 300-400 years ago are not divided into groups or nibat. They are simply put together in a collection of 50 stories and so they are called Panyasjataka (meaning fifty jataka stories) or Phra Chao Ha Sip Chat (in Thai) which esting means the Lord of 50 previous lives. The themes and plots of these 50 stories were not taken from the Nibatjataka but from tales and stoties popularly known in Thailand. These stories were written in Pali and appropriate Buddhist principles are worked in wherever possible.
The last ten stories of the Nibataka,commonly,known as Tosajataka are greatly appreciated in Thailand. Of these ten stories, the most popularly known is the last one. It is the longest, comprising 1000 katha and is also called “Maha Jati" or "Maha Vessandara“
The vessandara Jataka has been well-known for a very long time. Even as far back as in the reign of King Borom Trailokanat of the Ayutthaya period, we already had the great literary work Mahajat Kham Luang (written in 1462) Here is a synopsis of the Vessandara Jataka:
vessandara, only son and heir of King Sonchai, makes a practice of giving alms and other things generously to the needy and to whoever begs for them. Eventually his father makes him king in his place and he is a beloved king. However, when he gives away the elephant Pajjayanakendra, the sacred elephant of the country, the people get angry and lodge a complaint to ex-King Sonchai. As a result, Vessandara is sent into exile.
Accompanied by his wife Queen Madsee, his son Chalee and his daughter Ganha,Vessandara goes to live in a mountainous area called Wongkot. All would have been well if Choochok, an old Brahmin of the city of Kalingkarasdra did not appear on the scene. The old Brahmin has been pressed by his young wife, Amitada, to ask for Chalee and Ganha from vessandara to be her slaves. Choochok then goes to see

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เนื่องจากเรื่องชาดกในพระไตรปิฏกที่แบ่ง nibat พวกเขาบางครั้งจะเรียกว่า Nibar ชาดก เรื่องราวของชาดกที่เขียน โดยพระสงฆ์ในเชียงใหม่ประมาณ 300-400 ปีที่ผ่านมาไม่ได้จะแบ่งออกเป็นกลุ่มหรือ nibat พวกเขาจะเพียงแค่ใส่กันในคอลเลกชันของ 50 เรื่อง และเพื่อพวกเขาจะเรียกว่า Panyasjataka (หมายถึง เรื่องราวชาดก 50) หรือพระเจ้าฮา จิบสนทนา (ภาษาไทย) esting ซึ่งหมายถึง พระเจ้าของชีวิตก่อนหน้า 50 รูปแบบและเรื่องราวเหล่านี้ 50 ผืนไม่ได้ถูกนำ จาก Nibatjataka แต่ จากนิทานและ stoties รู้จักกันแพร่หลายในประเทศไทย เรื่องราวเหล่านี้ถูกเขียนในบาลี และพุทธธรรมที่เหมาะสมจะทำงานในที่ใดก็ ตามที่เป็นไปได้ เรื่องล่าสุดสิบของการ Nibataka ทั่วไป เรียกว่า Tosajataka ที่นิยมมากในประเทศไทย ของเรื่องราวเหล่านี้ 10 ชนะมากที่สุดรู้จักกันได้สุดท้าย เป็นชิตราคาทา 1000 แห่ง ยาวที่สุด และถูกเรียกว่า "มหาจาติ" หรือ "มหา Vessandara" Vessandara ชาดกแล้วรู้จักเป็นเวลานาน แม้มากในรัชกาลสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถบรมกษัตริย์ของกรุงศรีอยุธยา ไกลกลับเรียบร้อยดีวรรณกรรม งานหลวงคำ Mahajat (เขียนใน 1462) นี่คือข้อสรุปของชาดก Vessandara: vessandara การเฉพาะสน และ heir ของคิง Sonchai ทำให้ปฏิบัติการให้บุญและสิ่งอื่น ๆ ทุกที่ยากจน และใครก็ตามรู้สึกพวกเขา ในที่สุดพ่อของเขาทำให้เขาใหญ่ในเขา และพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่รัก อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาให้เก็บช้าง Pajjayanakendra ช้างศักดิ์สิทธิ์ของประเทศ คนกริ้ว และแม่ร้องให้ Sonchai อดีตกษัตริย์ ดัง Vessandara ถูกส่งสู่การเนรเทศ พร้อม ด้วยภรรยา Madsee ควีน บุตรค๊อป และลูกสาวของเขา Ganha, Vessandara ไปอยู่ในพื้นที่ภูเขาที่เรียกว่า Wongkot ทั้งหมดจะได้ดีมีพราหมณ์เก่าของเมือง Kalingkarasdra, Choochok ไม่ปรากฏบนฉาก กดพราหมณ์เก่าสาวภรรยา Amitada ขอค๊อปและ Ganha จาก vessandara ให้เป็นทาสของเธอ Choochok แล้วไปดู

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่เรื่องราวชาดกในพระไตรปิฎกที่มีการแบ่งออกเป็น nibat พวกเขาบางครั้งเรียกว่า Nibar ชาดก.
เรื่องราวชาดกที่เขียนโดยพระสงฆ์ในจังหวัดเชียงใหม่ประมาณ 300-400 ปีที่ผ่านมาไม่ได้แบ่งออกเป็นกลุ่มหรือ nibat พวกเขาเป็นเพียงการใส่กันในการเก็บรวบรวมจาก 50 เรื่องราวและเพื่อให้พวกเขาจะเรียกว่า Panyasjataka (หมายถึงห้าสิบเรื่องราวชาดก) หรือพระเจ้าฮาจิบสนทนา (ภาษาไทย) ซึ่งหมายความว่า esting พระเจ้า 50 ชีวิตก่อนหน้านี้ รูปแบบและแปลงเหล่านี้ 50 เรื่องราวที่ไม่ได้นำมาจาก Nibatjataka แต่จากนิทานและ stoties ที่รู้จักกันแพร่หลายในประเทศไทย เรื่องราวเหล่านี้ถูกเขียนในภาษาบาลีและหลักการทางพุทธศาสนาที่เหมาะสมจะทำงานในทุกที่ที่เป็นไปได้.
สุดท้ายสิบเรื่องราวของ Nibataka ที่ทั่วไปรู้จักกันในชื่อ Tosajataka ที่ชื่นชมอย่างมากในประเทศไทย ของเหล่านี้สิบเรื่องราวส่วนใหญ่ที่รู้จักกันแพร่หลายเป็นคนสุดท้าย มันเป็นที่ยาวที่สุดประกอบด้วย katha 1000 และยังเป็นที่ที่เรียกว่า "มหา Jati" หรือ "มหา Vessandara"
vessandara ชาดกได้รับการรู้จักกันดีมาเป็นเวลานานมาก แม้ในขณะที่ไกลกลับเป็นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระบรม Trailokanat ของสมัยอยุธยาที่เราอยู่แล้วมีงานวรรณกรรมที่ดี Mahajat ขามหลวง (เขียน 1462) นี่คือบทสรุปเป็นของ Vessandara ชาดก:
vessandara บุตรชายคนเดียวและทายาทของกษัตริย์ Sonchai ทำให้การปฏิบัติของการให้ทานและสิ่งอื่น ๆ ที่จะเห็นแก่คนยากจนและใครก็ตามขอให้พวกเขา ในที่สุดพ่อของเขาทำให้เขาเป็นกษัตริย์แทนของเขาและเขาเป็นพระมหากษัตริย์อันเป็นที่รัก แต่เมื่อเขาให้ออกไป Pajjayanakendra ช้าง, ช้างอันศักดิ์สิทธิ์ของประเทศที่ผู้คนได้รับโกรธและยื่นเรื่องร้องเรียนไปยังอดีตกษัตริย์ Sonchai เป็นผลให้ Vessandara จะถูกส่งออกไป.
พร้อมด้วยภรรยาของเขาราชินี Madsee ลูกชายของเขาชาลีและลูกสาวของเขา Ganha, Vessandara ไปที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่เป็นภูเขาที่เรียกว่ารุจิ ทั้งหมดจะได้รับดีถ้า Choochok เป็นพราหมณ์เก่าของเมือง Kalingkarasdra ไม่ปรากฏในที่เกิดเหตุ พราหมณ์เก่าได้รับการกดภรรยาสาวของเขา Amitada เพื่อขอชาลีและ Ganha vessandara จากการเป็นทาสของเธอ Choochok แล้วไปดู

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งแต่ชาดก ชาดกในพระไตรปิฎกจะถูกจัดกลุ่มเป็น nibat พวกเขาบางครั้งเรียกว่า nibar ชาดก .
ชาดก ชาดกที่เขียนโดยพระสงฆ์ในเชียงใหม่ประมาณ 300-400 ปีที่ผ่านมาไม่ได้แบ่งออกเป็นกลุ่มหรือ nibat .พวกเขาเพียงแค่ใส่กันในคอลเลกชันของ 50 เรื่อง และดังนั้นพวกเขาจะเรียกว่า panyasjataka ( ความหมาย ๕๐ ชาดก ชาดก ) หรือพระเจ้าฮาจิบแชท ( ในไทย ) ซึ่ง esting หมายถึงพระเจ้าของ 50 ชีวิตก่อนหน้านี้ ชุดรูปแบบและแปลงเหล่านี้ 50 เรื่องไม่ถ่ายจาก nibatjataka แต่จากนิทานและ stoties เป็นที่รู้จักแพร่หลายในประเทศไทยเรื่องราวเหล่านี้ถูกเขียนในภาษาบาลีและพระพุทธศาสนาหลักที่เหมาะสมจะทำงานที่ไหนได้
10 เรื่องราวของ nibataka , ปกติ , ที่รู้จักกันเป็น tosajataka ชื่นชมอย่างมากในประเทศไทย เรื่องราวของสิบเหล่านี้เป็นที่รู้จักแพร่หลายมากที่สุดเป็นครั้งสุดท้าย มันเป็นที่ยาวที่สุด ประกอบด้วย 1000 กะทะและยังเรียกว่า " มหาชาติ " หรือ " มหา vessandara "
การ vessandara ชาดกได้รับการรู้จักกันดีสำหรับเวลานานมาก แม้เท่าที่ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระบรมสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยา เราเคยยิ่งใหญ่ งานวรรณกรรม mahajat ขามหลวง ( เขียนในทึ่ม ) ที่นี่เป็นบทสรุปของ vessandara ชาดก :
vessandara ลูกชายคนเดียวและทายาทของกษัตริย์ศรชัย ,ทำให้การปฏิบัติของการให้ทานและสิ่งอื่น ๆเพื่อให้คนขัดสนและใครก็ตามที่ begs สำหรับพวกเขา ในที่สุดพ่อของเขาทำให้พระองค์เป็นกษัตริย์ในสถานที่ของเขา และทรงเป็นพระมหากษัตริย์อันเป็นที่รัก อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาให้เก็บ pajjayanakendra ช้าง ช้างมงคลของประเทศ คนที่โกรธและยื่นคำร้องต่ออดีตพระราชาศรชัย . ผล vessandara ถูกส่งเข้าออก
พร้อมด้วยภรรยาของเขาราชินี madsee ชาลี , ลูกชายและลูกสาวของเขา ganha vessandara , ไปอยู่ในพื้นที่ภูเขาเรียกว่าวงกต . ทุกคนคงจะดีถ้า choochok , พราหมณ์เก่าของเมือง kalingkarasdra ไม่ได้ปรากฏบนฉาก พราหมณ์เฒ่าถูกกดโดยของเขาภรรยาสาว , amitada เพื่อขอชาลี ganha จาก vessandara และเป็นทาสของเธอ งั้นไปดู
choochok