Behavioral Determinants. The behavi

Behavioral Determinants. The behavioral determinants of a health problem can be understood on three levels. Most proximal are those behaviors or lifestyles that contribute to the occurrence and severity of a health problem (for example, a teen smoker’s tobacco use). The second, more distal determinant is the behavior of others who can directly affect the behavior of the individuals at risk (such as the teen smoker’s parents keeping cigarettes in the home). The third and most distal behavioral determinant is the action of decision makers whose decisions affect the social or physical environment that influences the individuals at risk (for example, actions by police to enforce laws that restrict youth access to cigarettes). By thinking about these three levels of behavioral determinants of the health problem, the program planner increases the likelihood that comprehensive and effective interventions will be created.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดีเทอร์มิแนนต์พฤติกรรม ดีเทอร์มิแนนต์พฤติกรรมของปัญหาสุขภาพที่สามารถเข้าใจในสามระดับ สุด proximal ได้พฤติกรรมหรือวิถีชีวิตที่เป็นส่วนหนึ่งที่เกิดขึ้นและความรุนแรงของปัญหาสุขภาพ (ตัวอย่าง การใช้ยาสูบการสูบบุหรี่ของวัยรุ่น) ดีเทอร์มิแนนต์สอง กระดูกมากขึ้นคือ พฤติกรรมของผู้อื่นที่สามารถโดยตรงมีผลต่อพฤติกรรมของบุคคลที่มีความเสี่ยง (เช่นการสูบบุหรี่ของวัยรุ่นพ่อแม่รักษาบุหรี่ในบ้าน) ดีเทอร์มิแนนต์พฤติกรรมสาม และกระดูกมากที่สุดคือ การกระทำของผู้ตัดสินใจตัดสินใจที่มีผลกระทบต่อสังคม หรือทางกายภาพสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อบุคคลที่มีความเสี่ยง (ตัวอย่าง การกระทำ โดยตำรวจบังคับใช้กฎหมายที่จำกัดการเข้าถึงเยาวชนบุหรี่) โดยความคิดเกี่ยวกับระดับพฤติกรรมดีเทอร์มิแนนต์ของปัญหาสุขภาพเหล่านี้สาม วางแผนโปรแกรมการเพิ่มโอกาสที่จะสร้างงานที่ครอบคลุม และมีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พฤติกรรมปัจจัย ปัจจัยพฤติกรรมของปัญหาสุขภาพที่สามารถเข้าใจได้ในสามระดับ ใกล้เคียงส่วนใหญ่มีพฤติกรรมเหล่านั้นหรือวิถีชีวิตที่นำไปสู่​​การเกิดและความรุนแรงของปัญหาสุขภาพ (เช่นการสูบบุหรี่การสูบบุหรี่ของวัยรุ่น) ที่สองปัจจัยปลายมากขึ้นก็คือพฤติกรรมของคนอื่น ๆ ที่โดยตรงสามารถมีผลต่อพฤติกรรมของบุคคลที่มีความเสี่ยง (เช่นพ่อแม่สูบบุหรี่ของวัยรุ่นรักษาบุหรี่ในบ้าน) ที่สามและปลายมากที่สุดปัจจัยพฤติกรรมคือการกระทำของผู้มีอำนาจตัดสินใจที่มีการตัดสินใจที่ส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมทางสังคมหรือทางกายภาพที่มีผลต่อบุคคลที่มีความเสี่ยง (เช่นการกระทำของตำรวจในการบังคับใช้กฎหมายที่ จำกัด การเข้าถึงเด็กและเยาวชนในการสูบบุหรี่) โดยการคิดเกี่ยวกับเหล่านี้สามระดับของการกำหนดพฤติกรรมของปัญหาสุขภาพ, การวางแผนโปรแกรมเพิ่มโอกาสในการแทรกแซงที่ครอบคลุมและมีประสิทธิภาพจะถูกสร้างขึ้น