The existence of different calculat

The existence of different calculative cultures, based on the evidence presented here, is detectable in the attitude of senior risk officers to the outputs of risk management models in use. Apparently, senior risk officers develop personal philosophies about the ‘manageability’ of risks by quantitative models. While there appears to be much consensus on the manageability of certain risks (eg, market risks), the issue of non-quantifiable risks and that of internal capital allocation are contestable. BWT’s senior risk officers who had doubts about the use of quantitative models in these contested locales chose to define their area of competence broadly (encompassing risks outside the quantifiable risk framework). Conversely, senior risk officers at Fraser who had more confidence in the reliability of the risk models were able to make them work in the contested locale of capital allocations and performance measurement. However, by doing so, they confined their area of influence to that of measurable risks. This underlines the role of managerial discretion (at least in part) in the selection and use of ERM systems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การดำรงอยู่ของวัฒนธรรม calculative ต่าง ๆ ตามหลักฐานที่แสดงที่นี่ เป็นอาสาในทัศนคติของเจ้าหน้าที่ความเสี่ยงอาวุโสเพื่อแสดงผลของแบบจำลองการบริหารความเสี่ยงใช้ เห็นได้ชัด เจ้าหน้าที่ความเสี่ยงอาวุโสพัฒนาปรัชญาส่วนบุคคลเกี่ยวกับ 'จัดการ' ความเสี่ยง ด้วยแบบจำลองเชิงปริมาณ ในขณะที่ปรากฏ ว่าช่วยให้มากในการจัดการความเสี่ยงบางอย่าง (เช่น ตลาดความเสี่ยง), เรื่องความเสี่ยงไม่ใช่วัดปริมาณได้และจัดสรรเงินทุนภายในที่จะ contestable เจ้าหน้าที่ความเสี่ยงอาวุโสของ BWT ที่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับการใช้แบบจำลองเชิงปริมาณในย่านเหล่านี้ระหว่าง เลือกเพื่อกำหนดพื้นที่ของความสามารถของตนอย่างกว้างขวาง (ครอบคลุมความเสี่ยงนอกกรอบความเสี่ยงที่วัดปริมาณได้) ในทางกลับกัน เจ้าหน้าที่ความเสี่ยงอาวุโสที่เฟรเซอร์ที่มีความมั่นใจมากในความน่าเชื่อถือของแบบจำลองความเสี่ยง สามารถทำงานในระหว่างทุนการปันส่วนและการวัดประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ตาม พวกเขาจำกัดพื้นที่ของตนมีอิทธิพลกับความเสี่ยงที่วัด นี้ขีดเส้นใต้บทบาทของพิจารณาจัดการ (น้อยบางส่วน) ในการเลือกและการใช้ระบบกีดกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดำรงอยู่ของวัฒนธรรม calculative ที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับหลักฐานที่นำเสนอนี้เป็นที่ตรวจพบในทัศนคติของเจ้าหน้าที่ที่มีความเสี่ยงระดับสูงเพื่อผลของรูปแบบการจัดการความเสี่ยงในการใช้งานที่ เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่มีความเสี่ยงในการพัฒนาส่วนบุคคลเกี่ยวกับปรัชญาของการบริหารจัดการของความเสี่ยงโดยแบบจำลองเชิงปริมาณ ในขณะที่ปรากฏจะมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ในการบริหารจัดการมากของความเสี่ยงบางอย่าง (เช่นตลาดความเสี่ยง) ปัญหาของความเสี่ยงที่ไม่ใช่เชิงปริมาณและการจัดสรรเงินทุนภายในโต้แย้ง เจ้าหน้าที่อาวุโส BWT ความเสี่ยงของผู้ที่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับการใช้แบบจำลองเชิงปริมาณในการประกวดสถานที่เหล่านี้เลือกที่จะกำหนดพื้นที่ของพวกเขาจากความสามารถในวงกว้าง (ครอบคลุมความเสี่ยงนอกกรอบความเสี่ยงเชิงปริมาณ) ตรงกันข้ามเจ้าหน้าที่ความเสี่ยงระดับสูงที่เฟรเซอร์ที่มีความมั่นใจมากขึ้นในความน่าเชื่อถือของรูปแบบที่มีความเสี่ยงก็สามารถที่จะทำให้พวกเขาทำงานในสถานที่ที่เข้าร่วมแข่งขันของการจัดสรรเงินทุนและการวัดประสิทธิภาพ แต่ด้วยการทำเช่นนั้นพวกเขาถูกคุมขังในพื้นที่ของพวกเขาที่มีอิทธิพลกับความเสี่ยงที่สามารถวัดได้ นี้เน้นบทบาทของการใช้ดุลยพินิจในการบริหารจัดการ (อย่างน้อยบางส่วน) ในการเลือกและการใช้ระบบ ERM

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การดำรงอยู่ของวัฒนธรรมที่คำนวณได้แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับหลักฐานที่แสดงที่นี่สามารถจะตรวจพบในทัศนคติของเจ้าหน้าที่ความเสี่ยงเพื่อผลผลิตของโมเดลบริหารความเสี่ยงในการใช้ เห็นได้ชัดว่า เจ้าหน้าที่อาวุโสพัฒนาปรัชญาเกี่ยวกับความเสี่ยงส่วนบุคคล ' การจัดการ ' ของความเสี่ยงโดยแบบจำลองเชิงปริมาณ ในขณะที่มีปรากฏเป็นจำนวนมากในการจัดการของความเสี่ยง ( เช่นความเสี่ยงของตลาด ) , ปัญหาที่ไม่สามารถวัดความเสี่ยงและการจัดสรรทุนภายใน contestable . ขึ้นเป็นเสี่ยงอาวุโสเจ้าหน้าที่ที่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับการใช้แบบจำลองเชิงปริมาณในสถานที่เหล่านี้ทำให้พื้นที่ของพวกเขาเลือกที่จะกำหนดความสามารถวงกว้าง ( ครอบคลุมความเสี่ยงนอกกรอบความเสี่ยงเชิงปริมาณ ) ในทางกลับกันเจ้าหน้าที่อาวุโส ความเสี่ยงที่ เฟรเซอร์ ที่มีความมั่นใจในความน่าเชื่อถือของแบบจำลองความเสี่ยงสามารถทำให้พวกเขาทำงานในสถานที่ประกวดในการจัดสรรทุนและการวัดผลการปฏิบัติงาน อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนั้น พวกเขาถูกคุมขังพื้นที่ของตนเองอิทธิพลของความเสี่ยงที่วัดได้ . นี้ขีดเส้นใต้บทบาทของการจัดการดุลยพินิจ ( อย่างน้อยในส่วนหนึ่ง ) ในการเลือกและใช้ระบบ . . . .