4.4. RS and starch enzymesMany stud

4.4. RS and starch enzymes
Many studies have indicated that the activities of the enzymes
participating in the growth of rice grains peak during the earlier
stages and then start to decrease (Chen et al., 2001; Hirose &
Terao, 2004). Our results were consisted with the previous reports
(Fig. 4).
AGP is the first enzyme to synthesise the precursor for starch
formation and elongates glucose polymers through the formation
of a-1,4-bonds by other enzymes, such as SS (Hannah, 2007). This
enzyme catalyses the first committing step in this pathway, and its
allosteric properties are essential for the control of the rates of
starch biosynthesis (Jeon et al., 2010). An enhanced AGP activity
can increase the seed weight. For example, rice overexpressing
Escherichia coli AGPase exhibited an up to 11% increase in seed
weight (Sakulsingharoj et al., 2004). The lower activities of AGP
in MR1 and MR4 indicates that starch synthesis throughout the
grain filling process in high-RS rice is not as effective as the
synthesis of starch in low-RS common rice.
There were five types and 10 isoforms of SSS in rice with different
expression developmental profiles (Hirose & Terao, 2004). The
SSS isoforms expressed mainly in the medium stages, such as OsSSIIIa,
OsSSIIa, and OsGBSSI (Ohdan et al., 2005), might affect the RS
content more significantly than the other SSS isoforms because
there were significant differences among MR1, MR4 and MR7 at
that stages (Fig. 4). The loss or reduction of the activity of one
SSS isoform can induce changes to the activities of the other SSS
isoforms and is at least partially compensated by the other SSS
enzymes (Zhang et al., 2011). This finding might explain why
there were no significant differences between the three mutants
during the grain filling process and might also explain the weak
correlations between the RS content and the SSS activities during
development process (Figs. 1–4).
BE is mainly responsible for the synthesis of the amylopectin
molecules, and there are three classes of starch branching enzymes
(BEI, BEIIa, and BEIIb) in rice (Satoh et al., 2003). The combined
transgenic inhibition of BEI and BEIIb in indica rice enhanced the
RS content from 0% to 14.7% due to the markedly increased AAC
(Zhu et al., 2012). BEIIb is responsible for the formation of RS in
‘Jiangtangdao 1’ and explains 60.4% of the RS variation
(Heazlewood et al., 2012). Though the activity of BE in MR4 and
MR1 was lower than that in MR7, while no obvious correlation
between the activity of BE and RS, which indicates that the mutation
affected the activity of BE and this change in the BE activity
resulted in the higher AAC and RS content partly in the high-RS
mutants MR1 and MR4. In contrast, other enzymes were also influenced
in the high RS mutants and exhibited differences from the
high amylose ae mutant. Other factors in addition the AAC might
also play important roles in the enhancement of the RS content
(Shu et al., 2007), and this finding was also observed in ami-BEIIb
and hp-BEIIb lines (Butardo et al., 2011).
DBE hydrolyses the a-1,6-glucosic linkages of polyglucans, and
two classes of DBE, namely isoamylase (ISA) and pullulanase (PUL),
have been characterised in rice. Amylopectin and phytoglycogen
are hypothesised to be formed simultaneously depending on the
rate and/or the specificity of DBE (Castro, Dumas, Chiou,
Fitzgerald, & Gilbert, 2005). With lower or absent DBE activity, the
pre-amylopectin would continue to elongate and branch to yield
phytoglycogen (Fujita et al., 2009). Higher activities of DBE would
change the amylopectin chain length profile and increase the number
of short-chain amylopectins, which results in the higher Pd
(Table 2) and RS contents (Table 1) found in MR4 and MR1.
The physiochemical properties of starch were determined mainly
by the amylose content and the structure of amylopectin. The formation
of RS in rice is a complex process that is regulated by an interaction
network of several enzymes. Four types of enzymes, namely
AGP, SSS, BE, and DBE, were found to be somewhat correlated with
the RS content in the developing grains, although the correlations
were not significant (Fig. 1). GBSS is the major enzyme responsible
for amylose, a lack or loss of the other enzymes, such as BEIIb, can
also result in a high amylose content (Butardo et al., 2011; Nishi,
Nakamura, Tanaka, & Satoh, 2001; Wei, Qin, & Zhou et al., 2010).
The production of very high amylose content in rice might require
themodification of the expression of different combinations of target
isoforms (Butardo et al., 2011; Zeeman et al., 2010). Semicrystalline
amylopectin is synthesised exclusively by different isoforms of SSS
and BEs. In addition to amylose, the fine structure of amylopectin
plays an important role on the RS content (Shu et al., 2007). The fine
structure of amylopectin was also the result of the interplays of
several enzymes (Jeon et al., 2010).
The changed activities of synthetic enzymes in different ric

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.4. RS และแป้งเอนไซม์การศึกษาจำนวนมากได้แสดงที่กิจกรรมของเอนไซม์มีส่วนร่วมในการเติบโตของข้าวธัญพืชสูงในช่วงก่อนหน้านี้ขั้นตอนและเริ่มแล้วลด (Chen et al., 2001 Hirose &Terao, 2004) ผลของเราก็ประกอบด้วยรายงานก่อนหน้านี้(Fig. 4)AGP คือ เอนไซม์แรกจะ synthesise สารตั้งต้นสำหรับแป้งผู้แต่ง และ elongates โพลิเมอร์ของน้ำตาลกลูโคส โดยตรงของ a-1,4-พันธบัตรโดยเอนไซม์อื่น ๆ เช่น SS (ฮันนาห์ 2007) นี้เอนไซม์ catalyses แรกยอมรับขั้นตอนในทางเดินนี้ และคุณสมบัติ allosteric เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการควบคุมราคาของแป้งชีวสังเคราะห์ (เจิน et al., 2010) กิจกรรม AGP ขั้นสูงสามารถเพิ่มน้ำหนักเมล็ด ตัวอย่าง ข้าว overexpressingEscherichia coli ที่ AGPase จัดแสดงถึงการเพิ่มขึ้น 11% ในเมล็ดน้ำหนัก (Sakulsingharoj et al., 2004) กิจกรรมด้านล่างของ AGPใน MR1 และ MR4 ที่แป้งสังเคราะห์ตลอดการข้าวบรรจุกระบวนการข้าวสูง RS ไม่มีประสิทธิภาพมากเป็นการสังเคราะห์แป้งข้าวทั่วไปต่ำ-RSมีห้าชนิดและ isoforms 10 ของ SSS ในข้าวแตกต่างกันนิพจน์พัฒนาโพรไฟล์ (Hirose & Terao, 2004) ที่SSS isoforms แสดงส่วนใหญ่ในขั้นกลาง เช่น OsSSIIIaOsSSIIa และ OsGBSSI (Ohdan et al., 2005), อาจส่งผลกระทบต่ออาร์เอสเนื้อหาอย่างมีนัยสำคัญกว่า isoforms SSS อื่น ๆ เนื่องจากมีความแตกต่างที่สำคัญระ หว่าง MR1, MR4 MR7 ที่ที่ระยะ (Fig. 4) ขาดทุนการลดลงของกิจกรรมหนึ่งSSS isoform สามารถก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกิจกรรมของ SSS อื่น ๆisoforms และบางส่วนที่มีชดเชย โดย SSS อื่น ๆเอนไซม์ (Zhang et al., 2011) ค้นหานี้อาจอธิบายว่า ทำไมมีไม่แตกต่างกันระหว่าง 3 สายพันธุ์ระหว่างข้าวไส้กระบวนการและอาจยังอธิบายอ่อนแอความสัมพันธ์ระหว่างเนื้อหา RS และกิจกรรม SSS ในช่วงพัฒนา (Figs. 1-4)จะรับผิดชอบส่วนใหญ่สังเคราะห์ของ amylopectinโมเลกุล และชั้นสามของแป้งเอนไซม์โยงหัวข้อ(ปี่ BEIIa และ BEIIb) ในข้าว (โยะและ al., 2003) การรวมถั่วเหลืองยับยั้งปี่และ BEIIb indica ข้าวเพิ่มการเนื้อหา RS จาก 0% เป็น 14.7% เนื่องจาก AAC เพิ่มขึ้นอย่างเด่นชัด(Zhu et al., 2012) BEIIb รับผิดชอบการการก่อตัวของ RS ใน'Jiangtangdao 1' และอธิบาย 60.4% ของความผันแปรของ RS(Heazlewood et al., 2012) แม้ว่าการจะใน MR4 และMR1 ต่ำกว่าใน MR7 ในขณะที่ความสัมพันธ์ไม่ชัดเจนระหว่างการจะและ RS ซึ่งหมายถึงการกลายพันธุ์ผลกระทบการจะและเปลี่ยนแปลงกิจกรรมจะส่งผลให้สูงกว่า AAC และ RS เนื้อหาบางส่วนในสูง-RSสายพันธุ์ MR1 และ MR4 ในทางตรงกันข้าม เอนไซม์อื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีอิทธิพลอาร์เอสสายพันธุ์ที่สูงและจัดแสดงความแตกต่างจากการปรับแอะ mutant ปัจจัยอื่น ๆ นอกจากนี้ AAC อาจนอกจากนี้ยัง มีบทบาทสำคัญในการเพิ่มประสิทธิภาพของเนื้อหา RS(ชู et al., 2007), และค้นหานี้ยังถูกพบในเอมิ BEIIbและ hp BEIIb บรรทัด (Butardo et al., 2011)DBE hydrolyses ลิงค์ได้-1,6-glucosic ของ polyglucans และชั้นสองของ DBE ได้แก่ isoamylase (ISA) และ pullulanase (PUL),มีการดำเนินในข้าว Amylopectin และ phytoglycogenhypothesised ให้เป็นรูปแบบพร้อมกันขึ้นอยู่กับการอัตราหรือ specificity ของ DBE (Castro ดูมาส Chiouห้อง และกิลเบิร์ต 2005) ต่ำกว่า หรือ ขาด DBE กิจกรรม การก่อน amylopectin จะยังคง elongate และสาขาให้phytoglycogen (ฟูจิตะ et al., 2009) กิจกรรมสูง DBE จะเปลี่ยนโพรไฟล์ความยาวโซ่ amylopectin และเพิ่มจำนวนของห่วงโซ่สั้น amylopectins ซึ่งผลใน Pd สูง(ตารางที่ 2) และเนื้อหา RS (ตาราง 1) พบใน MR4 MR1มีกำหนดคุณสมบัติ physiochemical ของแป้งส่วนใหญ่โดยปรับเนื้อหาและโครงสร้างของ amylopectin การก่อตัวอาร์เอสในข้าวเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนซึ่งได้รับการควบคุม โดยการโต้ตอบเครือข่ายของเอนไซม์หลาย เอนไซม์ 4 ประเภทได้แก่AGP, SSS จะ และ DBE พบเพื่อจะค่อนข้าง correlated กับRS เนื้อหาในธัญพืชพัฒนา แม้ว่าความสัมพันธ์ที่ไม่สำคัญ (Fig. 1) GBSS เป็นเอนไซม์สำคัญที่รับผิดชอบการปรับ การขาดเอนไซม์อื่น ๆ เช่น BEIIb สามารถนอกจากนี้ยัง ส่งผลให้เนื้อหาปริมาณแอมิโลสสูง (Butardo et al., 2011 นิชิมุระ ทานากะ & โยะ 2001 เว่ย ฉิน และโจว et al., 2010)การผลิตข้าวความสูงมากและอาจต้องthemodification ของนิพจน์ของการรวมกันของเป้าหมายisoforms (Butardo et al., 2011 Zeeman et al., 2010) Semicrystallineamylopectin เป็น synthesised แบบเอกสิทธิ์เฉพาะบุคคล โดย isoforms ต่าง ๆ ของ SSSและด้านข้าง นอกจากปรับ ปรับโครงสร้างของ amylopectinมีบทบาทสำคัญในเนื้อหา RS (ชู et al., 2007) ปรับโครงสร้างของ amylopectin ยังเป็นผลของ interplays ของหลายเอนไซม์ (เจิน et al., 2010)กิจกรรมของเอนไซม์สังเคราะห์ใน ric ต่าง ๆ เปลี่ยนแปลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.4 อาร์เอสและเอนไซม์แป้งการศึกษาจำนวนมากได้แสดงให้เห็นว่ากิจกรรมของเอนไซม์ที่มีส่วนร่วมในการเจริญเติบโตของเมล็ดข้าวสูงสุดในช่วงก่อนหน้านี้ขั้นตอนและจากนั้นเริ่มที่จะลดลง(Chen et al, 2001;. & Hirose Terao, 2004) ผลของเราประกอบด้วยกับรายงานก่อนหน้านี้(รูปที่. 4). AGP เป็นเอนไซม์แรกที่จะสังเคราะห์สารตั้งต้นสำหรับแป้งสร้างและโพลีเมอelongates กลูโคสผ่านการก่อตัวของ-1,4 พันธบัตรโดยเอนไซม์อื่น ๆ เช่นเอสเอส (ฮันนาห์ 2007) นี้เอนไซม์ catalyses ขั้นตอนแรกในการกระทำทางเดินนี้และมันคุณสมบัติ allosteric มีความจำเป็นสำหรับการควบคุมอัตราของการสังเคราะห์แป้ง(Jeon et al., 2010) กิจกรรม AGP ที่เพิ่มขึ้นสามารถเพิ่มน้ำหนักเมล็ดพันธุ์ ยกตัวอย่างเช่นข้าว overexpressing Escherichia coli AGPase แสดงถึงการเพิ่มขึ้น 11% ในเมล็ดน้ำหนัก(Sakulsingharoj et al., 2004) กิจกรรมล่างของ AGP ใน MR1 และ MR4 แสดงให้เห็นว่าการสังเคราะห์แป้งตลอดกระบวนการบรรจุข้าวในข้าวสูงอาร์เอสไม่เป็นผลเป็นสังเคราะห์แป้งในอาร์เอสต่ำข้าวร่วมกัน. มีห้าชนิดและ 10 ไอโซฟอร์มของ SSS ในข้าว ที่แตกต่างกันกับการแสดงออกรูปแบบการพัฒนา(Hirose & Terao, 2004) ไอโซฟอร์ม SSS แสดงส่วนใหญ่ในระยะกลางเช่น OsSSIIIa, OsSSIIa และ OsGBSSI (Ohdan et al., 2005) อาจจะส่งผลกระทบต่อ RS เนื้อหาเพิ่มเติมอย่างมีนัยสำคัญกว่าไอโซฟอร์ม SSS อื่น ๆ เพราะมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในหมู่MR1, MR4 และ MR7 ในขั้นตอนที่(รูปที่. 4) การสูญเสียหรือการลดลงของกิจกรรมหนึ่งที่ไอโซฟอร์ม SSS สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปสู่กิจกรรมอื่น ๆ SSS ไอโซฟอร์มและอย่างน้อยได้รับการชดเชยบางส่วนจากอื่น ๆ SSS เอนไซม์ (Zhang et al., 2011) การค้นพบนี้อาจอธิบายได้ว่าทำไมไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างสามกลายพันธุ์ในระหว่างขั้นตอนการบรรจุเม็ดและยังอาจอธิบายอ่อนแอความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณอาร์เอสและกิจกรรมSSS ในระหว่างกระบวนการพัฒนา(มะเดื่อ. 1-4). พ.ศ. เป็นหลักรับผิดชอบ การสังเคราะห์ของ amylopectin โมเลกุลและมีสามชั้นเรียนของเอนไซม์แยกแป้ง(BEI, BEIIa และ BEIIb) ข้าว (Satoh et al., 2003) รวมยับยั้งยีนของ BEI และ BEIIb ข้าว indica เพิ่มเนื้อหาจากอาร์เอส0% ถึง 14.7% เนื่องจากการเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด AAC (Zhu et al., 2012) BEIIb เป็นผู้รับผิดชอบต่อการก่อตัวของอาร์เอสใน'Jiangtangdao 1' และอธิบายถึง 60.4% ของรูปแบบที่อาร์เอส(Heazlewood et al., 2012) แม้ว่ากิจกรรม พ.ศ. ใน MR4 และMR1 ต่ำกว่าใน MR7 ในขณะที่ไม่มีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างการทำงานของBE และอาร์เอสซึ่งบ่งชี้ว่าการกลายพันธุ์ได้รับผลกระทบการทำงานของBE และการเปลี่ยนแปลงในกิจกรรม พ.ศ. นี้ส่งผลให้AAC ที่สูงขึ้น อาร์เอสและเนื้อหาบางส่วนในสูง RS กลายพันธุ์ MR1 และ MR4 ในทางตรงกันข้ามเอนไซม์อื่น ๆ ยังได้รับอิทธิพลในการกลายพันธุ์สูงอาร์เอสและแสดงความแตกต่างจากมนุษย์กลายพันธุ์แอะอะไมโลสสูง ปัจจัยอื่น ๆ ที่นอกเหนือ AAC อาจจะยังมีบทบาทสำคัญในการเพิ่มประสิทธิภาพของเนื้อหาอาร์เอส(เอส et al., 2007) และการค้นพบนี้ยังพบว่าในอามิ-BEIIb และสาย HP-BEIIb (Butardo et al., 2011) . DBE hydrolyses เชื่อมโยง A-1,6-glucosic ของ polyglucans และสองชั้นของDBE คือ isoamylase (ISA) และ pullulanase (PUL) มีลักษณะข้าว amylopectin และ phytoglycogen จะสมมุติฐานที่จะเกิดขึ้นพร้อม ๆ กันทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอัตราและ/ หรือความจำเพาะของ DBE (ที่คาสโตรมัสชิว, ฟิตซ์เจอรัลด์และกิลเบิร์ 2005) ด้วยกิจกรรม DBE ต่ำหรือขาดการก่อนamylopectin จะยังคงยาวและสาขาที่จะให้ผลผลิตphytoglycogen (ฟูจิ et al., 2009) กิจกรรมที่สูงขึ้นของ DBE จะเปลี่ยนโซ่amylopectin รายละเอียดความยาวและเพิ่มจำนวนของamylopectins ห่วงโซ่สั้นซึ่งส่งผลให้สูงกว่า Pd (ตารางที่ 2) และเนื้อหาที่อาร์เอส (ตารางที่ 1) พบใน MR4 และ MR1. คุณสมบัติทางเคมีกายภาพของแป้งอยู่ กำหนดโดยส่วนใหญ่โดยปริมาณอะไมโลและโครงสร้างของamylopectin การก่อตัวของอาร์เอสในข้าวเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนที่ถูกควบคุมโดยการทำงานร่วมกันเป็นเครือข่ายของเอนไซม์หลาย สี่ชนิดของเอนไซม์คือAGP, SSS พ.ศ. และ DBE ถูกพบว่าค่อนข้างมีความสัมพันธ์กับเนื้อหาที่อาร์เอสในการพัฒนาเมล็ดแม้ว่าความสัมพันธ์ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญ(รูปที่ 1). เอ็นไซม์เป็นเอนไซม์ที่สำคัญผู้รับผิดชอบสำหรับอะไมโลสขาดหรือการสูญเสียเอนไซม์อื่น ๆ เช่น BEIIb สามารถนอกจากนี้ยังส่งผลให้มีปริมาณอมิโลสสูง(Butardo et al, 2011;. Nishi, นากามูระ, ทานากะและ Satoh 2001; เหว่ย ฉินและโจว et al, 2010).. การผลิตปริมาณอะไมโลที่สูงมากในข้าวอาจต้องthemodification ในการแสดงออกที่แตกต่างกันของการรวมกันของเป้าหมายไอโซฟอร์ม(Butardo et al, 2011;.. Zeeman et al, 2010) กึ่งผลึกamylopectin ถูกสังเคราะห์โดยเฉพาะไอโซฟอร์มที่แตกต่างกันของ SSS และบีอีเอส นอกเหนือไปจากอะไมโลสที่ปรับโครงสร้างของ amylopectin มีบทบาทสำคัญในเนื้อหาของอาร์เอส (เอส et al., 2007) ปรับโครงสร้างของ amylopectin ยังเป็นผลมาจากต่างก็ของเอนไซม์หลายคน(Jeon et al., 2010). กิจกรรมที่มีการเปลี่ยนแปลงของเอนไซม์สังเคราะห์ที่แตกต่างกันในริค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.4 RS酶和淀粉。有许多研究的酶的活动是indicated在水稻生长的粮食参赛要earlier峰值然后对降低stages和start（Chen et al .，2001广濑&；结果，我们2004）。Terao场是由与报告Fig 4（。）。第一个是synthesise AGP酶的前体和淀粉。通过polymers葡萄糖形成和伸长形成。其他的酶，通过a-1 4-bonds，如As，2007 SS（Hannah）。这第一步，把catalyses酶和它的途径，在这个的控制是必不可少的，allosteric properties of的利率全淀粉biosynthesis et al .，2010（AGP）。一个增强活性。种子重量的增长可以表达。例如，水稻一个AGPase exhibited大肠埃希菌在种子11%增长高达重量Sakulsingharoj et al .，2004（AGP）活动（下）。在这MR1和MR4 indicates synthesis throughout的淀粉。在灌装过程grain high-RS水稻是不是作为一个为效。在常见的low-RS synthesis水稻淀粉。有五10 B是在水稻和用不同的isoforms SSS。发展和Terao profiles表达，2004广濑（））。主要isoforms SSS）中，如在OsSSIIIa，stages AsOsSSIIa，和OsGBSSI Ohdan et al .，2005（RS），可能的affectsignificantly高于其他内容更多地isoforms SSS。是的，MR4和最小显著differences among MR7在MR1这Fig stages（）。）。4损失或减少的活性的一个induce亚型可以变化到SSS SSS的其他活动在isoforms是由最小二乘compensated partially和SSS的其他酶（Zhang et al .，2011为什么这可能是explain）。有没有之间的最小显著differences是三突变体要grain灌装过程和可能的weak也explain之间的相关性在活动内容和SSS遥感发展中4无花果。1）。是的，是的synthesis主要负责amylopectin有三类分子和酶的branching是淀粉。（北，BEIIa，和BEIIb）在水稻（Satoh et al .，2003））结合。在河北transgenic抑制水稻籼BEIIb）和增强的由于RS含量从0到markedly 14.7%到increased AAC（朱）。2012等人，为的是负责形成的BEIIb RS在“Jiangtangdao 1”和explains 60.4%的RS变异（Heazlewood et al .，2012）的活性。Though）是在MR4和在MR7 MR1是低比在obvious相关，NO的活性和RS之间的，这是一个令人indicates突变这是affected Change）的活性和活性的是在在高等resulted AAC和RS含量在high-RS partly在对比MR1 MR4突变体和其他酶。influenced是也，在高differences从最exhibited突变体和RS高直链淀粉结构的可视化工具。其他因素的突变可能在AAC在增强的重要角色（也即插即用的RS含量（2007等人，同是也），这是在观察和ami-BEIIb和hp-BEIIb线（Butardo et al .，2011）。数据的a-1 DBE，6-glucosic polyglucans，linkages of两个类的namely DBE，isoamylase（ISA）和（），pullulanase PUL我已经在水稻和phytoglycogen支链淀粉为主。根据假设，是要在simultaneously形成的特异性和/或分率，DBE（Chiou，卡斯特罗，小仲马菲茨杰拉德，和吉尔伯特，2005）。与低或没有，DBE活性。对pre-amylopectin将继续延长对产量和传导阻滞Fujita et al .，phytoglycogen（DBE）。高等院2009活动吗？链长度的变化和增长型的amylopectin numbershort-chain results of，它在高等amylopectins Pd（2 contents表（表1）和RS和MR1发现在MR4）。淀粉理化determined properties of），主要是直链淀粉的含量和结构的amylopectin）的形成。在水稻的RS是一个复杂的相互作用过程。那是一个regulated（四several网络B的酶，酶namely。AGP、SSS和DBE，是，是，是与somewhat发现相关。在粮食发展的RS含量的相关性，虽然是不是Fig最小显著。（1）主要负责G-200是酶。为直链淀粉，酶的缺乏或其他损失，如，可以为BEIIb以高直链淀粉含量（结果在一个Butardo et al .，2011；西，Nakamura，Tanaka，Satoh，魏、秦、2001；周等人，2010）。直链淀粉含量非常高），在生产的水稻可能的要求。不同的表达combinations）研制的目标isoforms（Butardo et al .，2011；塞曼等人，2010 Semicrystalline）。amylopectin是由不同的合成exclusively isoforms SSS。对直链淀粉和BEs。此外，amylopectin的精细结构一个重要的作用，在plays RS含量（蜀）等人，2007）好。这些结果是在amylopectin院院的运作过程也全酶（several et al .，2010）。改变酶的合成：在活动的不同