3. Results and discussions3.1. Nitr

3. Results and discussions
3.1. Nitrification rates
The biofilm nitrification rates obtained in the two periods
(Table 1a) were within the range of other studies e.g. 0.48–
0.72 g m2 d1 (Craggs et al., 2000), 0.72–0.96 g m2 d1 (McLean
et al., 2000), 1.5–2.1 g m2 d1 (Babu et al., 2007) and 0.8 g m2 d1
(Lydmark et al., 2007). The bulk water nitrification rates in the two
periods were in the range of 0.8–1.8 g m3 d1, which were higher
than 0.27 g m3 d1 obtained by laboratory studies using exclusively
synthetic wastewater (Babu et al., 2007). This could imply
that field conditions using sewage favored more nitrifier growth
in the bulk water.
The nitrification rates were obtained after correcting for nitrogen
taken up by algae during the batch tests. Algae uptake in biofilms
was calculated based on biofilm growth rates in the ponds.
The highest algal-bacterial biofilm growth rates in both period 1
and 2 were found in pond 3 at 5 cm depth; these were 3.1 and
3.6 g m2 d1, respectively.
If an average of 6% of dry weight of biofilm is taken as nitrogen
(Wilkie and Mulbry, 2002), the algal uptake rate for the above algal
growth rates are 0.184 and 0.218 g-N m2 d1, respectively. The
area of the biofilm plates was 0.0042 m2 and the volume of synthetic
wastewater was 0.5 l. Therefore the ammonium taken up
by algae in the biofilm batch experiments were 0.40 and
0.46 mg l1 for period 1 and 2. The ammonium uptake rate by algae
during the bulk water batch experiments in both period 1 and 2
were 0.53 and 0.93 g m3 d1 NH4-N. These values were used to
correct for algal uptake as described above.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3. ผลลัพธ์ และสนทนา
3.1 อัตราการอนาม็อกซ์
ราคาการอนาม็อกซ์ biofilm ได้ใน
(Table 1a) รอบสองได้ภายในช่วงของการศึกษาอื่น ๆ เช่น 0.48 –
0.72 g m 2 d 1 (Craggs et al., 2000), 0.72 – 0.96 g m 2 d 1 (ลาด
et al., 2000), m 1.5-2.1 g 2 d 1 (Babu et al., 2007) และ 0.8 g m 2 d 1
(Lydmark et al, 2007) อัตราการอนาม็อกซ์น้ำจำนวนมากในสอง
รอบระยะเวลาอยู่ในช่วง 0.8-1.8 g m 3 d 1 ซึ่งสูงกว่า
กว่า 0.27 g m 3 d 1 ที่ได้รับ โดยศึกษาห้องปฏิบัติการที่ใช้โดยเฉพาะ
น้ำเสียสังเคราะห์ (Babu et al., 2007) นี้อาจเป็นสิทธิ์แบบ
ว่า ฟิลด์เงื่อนไขใช้น้ำปลอดเติบโต nitrifier เพิ่มเติม
ในจำนวนมากน้ำ
ราคาการอนาม็อกซ์ได้รับหลังจากการแก้ไขสำหรับไนโตรเจน
มา โดยสาหร่ายในการทดสอบชุดได้ ดูดธาตุอาหารของสาหร่ายใน biofilms
มี biofilm คำนวณตามอัตราการเจริญเติบโตในบ่อ
อัตราการขยายตัว biofilm algal แบคทีเรียสูงสุดในรอบระยะเวลาทั้ง 1
และ 2 พบในบ่อ 3 ที่ความลึก 5 ซม. เป็น 3.1 และ
3.6 g m 2 d 1 ตามลำดับ.
ถ้าดำเนินการโดยเฉลี่ย 6% ของน้ำหนักแห้งของ biofilm เป็นไนโตรเจน
(Wilkie และ Mulbry, 2002), ดูดซับ algal อัตราสำหรับข้าง algal
0 มีอัตราการขยายตัว184 และ 0.218 g-N m 2 d 1 ตามลำดับ
มีพื้นที่ของแผ่น biofilm 0.0042 m2 และเสียงของหนังสังเคราะห์
0.5 l ถูกน้ำเสีย ดังนั้นแอมโมเนียถูกใช้
โดยสาหร่ายใน biofilm ใน ชุดทดลองได้ 0.40 และ
0.46 มก. l 1 สำหรับรอบระยะเวลา 1 และ 2 อัตราการดูดซับแอมโมเนีย โดยสาหร่าย
ระหว่างทดลองชุดน้ำจำนวนมากในรอบระยะเวลาทั้ง 1 และ 2
ถูก 0.53 และ 0.93 g m 3 d 1 NH4 N. ค่าเหล่านี้เคยใช้
แก้ไขสำหรับดูดซับ algal ที่อธิบายข้างต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3 ผลและการอภิปราย
3.1 อัตราไนตริฟิเค
อัตราไนตริฟิเคไบโอฟิล์มได้รับในสองช่วง
(1a ตาราง) ก็อยู่ในช่วงของการศึกษาอื่น ๆ เช่น 0.48-
0.72 กรัม 2 D? 1 (แคร็กส์ et al., 2000) 0.72-0.96 กรัม 2 ง 1 (แมคลีน
et al., 2000) 1.5-2.1 กรัม 2 D? 1 (นาย et al. 2007) และ 0.8 กรัม 2 D? 1
(Lydmark et al. 2007) กลุ่มอัตราไนตริฟิเคน้ำในสอง
ช่วงเวลาที่อยู่ในช่วง 0.8-1.8 กรัม 3 ง 1 ซึ่งมีค่าสูง
กว่า 0.27 กรัม 3 ง 1 ที่ได้รับจากการศึกษาในห้องปฏิบัติการโดยใช้เฉพาะ
น้ำเสียสังเคราะห์ (นาย et al. 2007 ) ซึ่งอาจบ่งบอกถึงการ
ที่สภาพสนามโดยใช้น้ำเสียได้รับการสนับสนุนการเจริญเติบโต nitrifier มากขึ้น
ในน้ำจำนวนมาก
อัตราไนตริฟิเคที่ได้รับหลังจากการแก้ไขไนโตรเจน
นำขึ้นโดยสาหร่ายในระหว่างการทดสอบชุด การบริโภคสาหร่ายในไบโอฟิล์ม
ที่คำนวณตามอัตราการเจริญเติบโตของไบโอฟิล์มในบ่อ
สูงสุดสาหร่ายแบคทีเรียอัตราการเติบโตไบโอฟิล์มใน 1 ทั้งระยะเวลา
และ 2 ถูกพบอยู่ในบ่อที่ 3 ที่ 5 ซมลึก; เหล่านี้เป็น 3.1 และ
3.6 กรัม 2 D? 1 ตามลำดับ
หากเฉลี่ย 6% ของน้ำหนักแห้งของไบโอฟิล์มจะมาเป็นไนโตรเจน
(วิลคีและ Mulbry, 2002) อัตราการบริโภคสาหร่ายสำหรับด้านบนสาหร่าย
มีอัตราการเติบโต 0.184 และ 0.218 gN ม? ง 2 1 ตามลำดับ
พื้นที่ของแผ่นฟิล์มเป็น 0.0042 m2 และปริมาณของการสังเคราะห์
น้ำเสียเป็น 0.5 ลิตร ดังนั้นแอมโมเนียมนำขึ้น
โดยสาหร่ายในการทดลองชุดไบโอฟิล์มเป็น 0.40 และ
0.46 มิลลิกรัมต่อลิตร? ที่ 1 สำหรับงวดที่ 1 และ 2 มีอัตราการดูดซับแอมโมเนียโดยสาหร่าย
ระหว่างกลุ่มทดลองชุดน้ำใน 1 ทั้งระยะเวลาและ 2
เป็น 0.53 และ 0.93 กรัม? 3 D 1 NH4-N ค่าเหล่านี้ถูกนำมาใช้
ถูกต้องสำหรับการบริโภคสาหร่ายตามที่อธิบายไว้ข้างต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 . ผลและการอภิปราย
3.1 . อัตราไนตริฟิเคชันฟิล์มได้ในอัตราไนตริฟิเคชัน

( สองช่วงโต๊ะ ซึ่งอยู่ในช่วงของการศึกษาอื่น ๆเช่น 0.48 )
4 G M  2 D  1 ( craggs et al . , 2000 ) , 0.72 และ 0.96 กรัม M  2 D  1 ( McLean
et al . , 2000 ) 1.5 – 2.1 G M  2 D  1 ( นาย et al . , 2007 ) และ 0.8 g m  2 D  1
( lydmark et al . , 2007 ) กลุ่มน้ำอัตราไนตริฟิเคชันใน 2
ช่วงเวลาอยู่ในช่วง 0.8 – 1.8 G M  3 D  1 ซึ่งสูงกว่า
กว่า 0.27 G M  3 D  1 ที่ได้จากห้องปฏิบัติการการศึกษาโดยใช้น้ำเสียสังเคราะห์โดยเฉพาะ
( นาย et al . , 2007 ) นี้อาจหมายถึงว่าสภาพสนามที่ใช้ที่ชื่นชอบ
กาก
การเจริญเติบโตมากกว่าไนทริฟายเออร์ในน้ำเป็นกลุ่ม
ันอัตราที่ได้รับหลังจากการแก้ไขไนโตรเจน
ถ่ายขึ้นโดยสาหร่ายในชุดทดสอบการใช้สาหร่ายในไบโอฟิล์ม
คำนวณตามอัตราการเจริญเติบโตของฟิล์มในบ่อ
สาหร่ายแบคทีเรียไบโอฟิล์มอัตราการเติบโตสูงสุดทั้งในรอบระยะเวลา 1
2 พบในบ่อที่ 3 5 เซนติเมตร เหล่านี้คือ 3.1 และ 3.4 G M 
2 D  1 ตามลำดับ .
ถ้าเฉลี่ย 6 % ของน้ำหนักแห้งของฟิล์มจะถ่ายเป็นไนโตรเจน
( และวิลคี mulbry , 2002 ) , อัตราการใช้สาหร่ายสำหรับอัตราการเจริญเติบโตสูงกว่าสาหร่าย
0และ 0.218 g-n M  2 D  1 ตามลำดับ
พื้นที่ของฟิล์มแผ่นเป็น 0.0042 M2 และปริมาณน้ำเสีย 0.5 ลิตร ดังนั้น แอม

ถ่ายขึ้นโดยสาหร่ายในฟิล์มชุดการทดลอง 0.40 และ 0.46 มก. l
 1 ช่วงที่ 1 และ 2 อัตราการใช้แอมโมเนียในน้ำโดยใช้สาหร่าย
เป็นกลุ่มชุดการทดลองทั้งระยะที่ 1 และ 2
( 0.53 และ 0.93 g m  3 D  1 nh4-n.ค่าเหล่านี้ถูกใช้สำหรับการดูดสาหร่าย
ถูกต้องตามที่อธิบายไว้ข้างต้น