3. Antiviral activity of piscine in

3. Antiviral activity of piscine interferon
Betanodavirus is a major viral pathogen that infects marine fish
larvae. To date, no vaccines can prevent nodavirus infection and
vaccine administration by injection or immersion is impossible,
making control of this disease is very difficult. Salmonid larvae
do not have functional immune systems, and the thymus and Tcells
of a larva remain undifferentiated for several weeks (Manning
and Nakanishi, 1996). Thus, early oral vaccination of fish larvae
seems to be the best strategy. Numerous reports demonstrated
that oral vaccines may only confer local mucosal immunity and
not produce a serum antibody titer (Kawai et al., 1981), but other
articles suggested that oral vaccination might result in a systemic
immune reaction, as indicated by the presence of antibodies in mucus
and bile obtained from the gut and serum (Dec et al., 1990).
Studies of the gut mucosal immunity of teleost fish indicated the
presence of immunoglobulin (IgT) and B cells in mucosal surfaces
(Zhang et al., 2010). In addition, nodavirus-challenged fish produced
neutralizing antibodies in gut-associated lymphoid tissue
(GALT). However, Grove et al. (2006) found that i.m. injection of
nodavirus in halibut did not change the numbers and the distribution
of gut IgM+ cells. The development of an antiviral oral vaccine
to protect fish larvae from nodavirus is still in its infancy, and more
efforts should be devoted to innate responses they may elicit, such
as piscine interferon.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3. กิจกรรมยาต้านไวรัสของอินเตอร์เฟียรอน piscine
Betanodavirus เป็นการศึกษาไวรัสสำคัญที่ติดปลาทะเล
ตัวอ่อน วันที่ ค่าวัคซีนไม่สามารถป้องกันการติดเชื้อ nodavirus และ
จัดการวัคซีน โดยการฉีดหรือแช่เป็นไปไม่ได้,
ควบคุมโรคนี้ได้ยากมาก ตัวอ่อน salmonid
ไม่มีการทำงาน ระบบภูมิคุ้มกัน และต่อมไทมัส และ Tcells
ของหนอนยังคง undifferentiated หลายสัปดาห์ (เป็น
และ Nakanishi, 1996) ดังนั้น ช่วงปากฉีดวัคซีนของตัวอ่อนปลา
น่าจะ เป็นกลยุทธ์ที่ดี หลายรายงานแสดง
ว่า รู้ปากอาจเฉพาะประสาทภูมิคุ้มกัน mucosal ในท้องถิ่น และ
ไม่ผลิต titer แอนติบอดีเป็นซีรั่ม (Kawai et al., 1981), แต่อีก
บทความแนะนำว่า วัคซีนปากอาจทำให้เป็นระบบ
ปฏิกิริยาภูมิคุ้มกัน ตามที่ระบุ โดยสถานะของแอนตี้ในเมือก
และน้ำดีที่ได้รับจากลำไส้และเซรั่ม (Dec และ al., 1990) .
ระบุการศึกษาภูมิคุ้มกันของ mucosal ไส้ปลา teleost
ของ immunoglobulin (IgT) และ B เซลล์ในผิว mucosal
(Zhang et al., 2010) นอกจากนี้ ท้าทาย nodavirus ปลาผลิต
neutralizing แอนตี้ในไส้สัมพันธ์ tissue
(GALT) lymphoid อย่างไรก็ตาม โกรฟ et al. (2006) พบว่าฉีด i.m.
nodavirus ใน halibut ได้เปลี่ยนหมายเลขและการกระจาย
ของไส้เซลล์การระบาดของโรค การพัฒนาวัคซีนปากเป็นยาต้านไวรัส
เพื่อป้องกันปลา ตัวอ่อนจาก nodavirus ยังเป็นตราสินค้าของ และอื่น ๆ
ความพยายามควรอุทิศให้กับพวกเขาอาจรับการตอบสนองข้อสอบ เช่น
เป็นอินเตอร์ฟีรอน piscine

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3 กิจกรรมต้านไวรัสของ piscine interferon
Betanodavirus เป็นเชื้อไวรัสที่สำคัญที่ติดเชื้อในปลาทะเล
ตัวอ่อน วันที่วัคซีนไม่สามารถป้องกันการติดเชื้อ nodavirus และ
การบริหารวัคซีนโดยการฉีดหรือการแช่เป็นไปไม่ได้
ทำให้การควบคุมโรคนี้เป็นเรื่องยากมาก Salmonid ตัวอ่อน
ไม่ได้มีระบบภูมิคุ้มกันทำงานและไธมัสและ Tcells
ของตัวอ่อนยังคงแตกต่างเป็นเวลาหลายสัปดาห์ (แมนนิ่ง
และนากานิชิ, 1996) ดังนั้นการฉีดวัคซีนในช่องปากในช่วงต้นของปลาวัยอ่อน
น่าจะเป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุด รายงานจำนวนมากแสดงให้เห็น
ว่าการฉีดวัคซีนในช่องปากอาจหารือเพียงภูมิคุ้มกันเยื่อเมือกท้องถิ่นและ
ไม่ก่อให้เกิด titer แอนติบอดีในซีรั่ม (Kawai et al., 1981) แต่อื่น ๆ
บทความชี้ให้เห็นว่าการฉีดวัคซีนในช่องปากอาจส่งผลให้ระบบ
ภูมิคุ้มกันของร่างกายมีปฏิกิริยาตามที่ระบุโดยการปรากฏตัวของแอนติบอดี้ ในเมือก
และน้ำดีที่ได้จากลำไส้และซีรั่ม (ธันวาคม et al., 1990)
การศึกษาภูมิคุ้มกันเยื่อเมือกในลำไส้ของปลา teleost ชี้ให้เห็น
การปรากฏตัวของอิมมูโน (IGT) และเซลล์ B ในพื้นผิวเยื่อเมือก
(Zhang et al., 2010) . นอกจากนี้ปลา nodavirus ท้าทายผลิต
neutralizing แอนติบอดีในลำไส้ที่เกี่ยวข้องเนื้อเยื่อน้ำเหลือง
(GALT) อย่างไรก็ตามโกรฟและคณะ (2006) พบว่าการฉีด im ของ
nodavirus ในซีกไม่ได้เปลี่ยนหมายเลขและการกระจาย
ของลำไส้ IgM เซลล์ + การพัฒนาวัคซีนต้านไวรัส
เพื่อปกป้องตัวอ่อนปลาจาก nodavirus ยังอยู่ในวัยเด็กของตนและอื่น ๆ
พยายามที่ควรจะทุ่มเทให้กับการก่อให้เกิดการตอบสนองของพวกเขาอาจจะล้วงเอาเช่น
เป็น piscine interferon

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 . ฤทธิ์ต้านไวรัสของมัจฉารอน
betanodavirus สําคัญ คือ ไวรัส เชื้อโรคที่ติดเชื้อปลาทะเล
ตัวอ่อน ถึงวันที่ไม่มีวัคซีนสามารถป้องกันเชื้อโนดาไวรัส และวัคซีนฉีดหรือแช่
งานเป็นไปไม่ได้
ทำให้การควบคุมโรคนี้เป็นเรื่องยากมาก salmonid ตัวอ่อน
ไม่มีระบบภูมิคุ้มกันทํางานและต่อมไทมัส และที่เซลล์
ของหนอนที่ยังคงไม่แตกต่างกันหลายสัปดาห์ ( Manning
กับนากานิชิ , 1996 ) ดังนั้น การฉีดวัคซีนในช่องปากก่อน
ปลาวัยอ่อน น่าจะดีที่สุด รายงานมากมายที่แสดงให้เห็นในช่องปากอาจให้วัคซีน

ไม่ผลิตในท้องถิ่นและภูมิคุ้มกัน ( แอนติบอดีเซรุ่ม ( คาวาอิ et al . , 1981 ) แต่บทความอื่น
แนะนำว่าวัคซีนในช่องปากอาจส่งผลให้ระบบ
ปฏิกิริยาภูมิคุ้มกัน , ตามที่ระบุโดยการแสดงตนของแอนติบอดีในเมือก
และท่อน้ำที่ได้รับจากอุทร และ เซรั่ม ( ธ.ค. et al . , 1990 ) .
การศึกษาของลำไส้เยื่อเมือกภูมิคุ้มกันของปลา พบ teleost
ตนของอิมมูโนโกลบูลิน ( IGT ) และ B เซลล์ในเยื่อบุผิว
( Zhang et al . , 2010 ) . นอกจากนี้ โนดาไวรัส ( ปลาผลิต
ฟองฟอดในอุทรที่เนื้อเยื่อน้ำเหลือง
( กัล )อย่างไรก็ตาม โกรฟ et al . ( 2006 ) พบว่า การฉีดในแนวตั้งของ
โนดาไวรัสชนิดหนึ่งไม่ได้เปลี่ยนเบอร์ และ การกระจายของไส้
1 เซลล์ การพัฒนาวัคซีนต้านไวรัสช่องปาก
ปกป้องปลาวัยอ่อนจากโนดาไวรัสยังอยู่ในวัยเด็ก และความพยายามมากขึ้น
ควรจะทุ่มเทให้กับการตอบสนองตามธรรมชาติที่พวกเขาอาจกระตุ้น เช่น
เป็นมัจฉารอน .