A new bacterial strain, OSY-7LA, wa

A new bacterial strain, OSY-7LA, was isolated by screening food samples for microorganisms producing potent antimicrobial metabolites. The isolate was identified as B. atrophaeus by a combination of morphological, biochemical and genetic analyses. This strain showed good activity against Gram-positive bacteria (e.g., L. monocytogenes and methicillin-resistant S. aureus) and a fungus (i.e., R. arrhizus). Relevant antimicrobial agents were characterized by different mass spectrometry techniques.

The species, B. atrophaeus, was first proposed by Nakamura (1989) after DNA–DNA reassociation measurements, multilocus enzyme electrophoresis and pigment examination. It is difficult to distinguish B. atrophaeus from B. subtilis by conventional tests except the black pigment production ( Burke, Wright, Robinson, Bronk, & Warren, 2004). In the present study, strain OSY-7LA and B. subtilis were indistinguishable using biochemical tests, carbohydrates fermentation or 16S rDNA relatedness. However, black pigment production on tryptose agar was an indication that the strain belongs to B. atrophaeus.

The cultural supernatant of OSY-7LA showed good activity against several foodborne pathogens and the methicillin-resistant S. aureus, suggesting the potential use of the strain in food or clinical applications. The antimicrobials were subsequently identified as subtilosin, surfactin and plipastatin. Subtilosin was firstly isolated from B. subtilis 168 and had been reported to be produced by B. atrophaeus strains ( Babasaki et al., 1985 and Stein et al., 2004). Surfactin and plipastatin are non-ribosomally synthesized lipopeptides that are produced by Bacillus isolates ( Tsuge, Ano, & Shoda, 1996). Some bacterial strains have been reported to coproduce different antimicrobial peptides ( Arguelles-Arias et al., 2009, Kim et al., 2010 and Roongsawang et al., 2002). However, no microorganism was found to co-produces these three antimicrobial agents simultaneously. It has been reported that food ecosystems influence the efficacy of bacteriocin ( Galvez et al., 2007). Subtilosin was employed to antagonize Listeria strain in Vienna sausage in the current study. Significant inhibitory effect was observed after 12 and 24 h incubation, suggesting that this bacteriocin is practically useful in food preservation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใหม่จากแบคทีเรียต้องใช้ OSY 7LA ถูกแยกต่างหาก โดยการตรวจตัวอย่างอาหารสำหรับจุลินทรีย์ผลิตจุลินทรีย์ metabolites มีศักยภาพ การแยกระบุเป็น atrophaeus ที่เกิด โดยการวิเคราะห์สัณฐาน ชีวเคมี และทางพันธุกรรม ต้องใช้นี้พบกิจกรรมดี ๆ จากแบคทีเรีย (เช่น L. monocytogenes และหมอเทศข้างลาย S. methicillin ทน) และเชื้อรา (เช่น R. arrhizus) ตัวแทนจุลินทรีย์เกี่ยวข้องถูกลักษณะ โดยเทคนิคต่าง ๆ รเมทครั้งแรกถูกเสนอ โดยมุระ (1989) พันธุ์ เกิด atrophaeus หลังจากดีเอ็นเอดีเอ็นเอ reassociation วัด ตรวจเอนไซม์ multilocus electrophoresis และเม็ดสี เป็นการยากที่จะแยก atrophaeus เกิดจาก subtilis เกิด โดยทั่วไปการทดสอบยกเว้นการผลิตรงควัตถุสีดำ (ลิตี้เบอร์ก ไรท์ โรบินสัน Bronk และ วอร์เรน 2004) ในการศึกษาปัจจุบัน ต้องใช้ OSY 7LA และ subtilis เกิดได้จำแนกไม่ได้ใช้ทดสอบชีวเคมี หมักคาร์โบไฮเดรต หรือ 16S rDNA relatedness อย่างไรก็ตาม ผลิตรงควัตถุสีดำใน tryptose agar มีข้อบ่งชี้ว่า สายพันธุ์ของ atrophaeus เกิดSupernatant วัฒนธรรมของ OSY 7LA พบกิจกรรมดี ๆ กับ foodborne หลายโรคและทนทานต่อ methicillin S. หมอเทศข้างลาย แนะนำการใช้ศักยภาพของสายพันธุ์ในอาหารหรือโปรแกรมประยุกต์ทางคลินิก Antimicrobials ที่ระบุต่อ subtilosin, surfactin และ plipastatin อยู่ Subtilosin แรกแยกต่างหากจาก subtilis เกิด 168 และมีรายงานที่จะผลิต โดย atrophaeus เกิดสายพันธุ์ (Babasaki และ al., 1985 และสไตน์ et al., 2004) Surfactin และ plipastatin เป็น lipopeptides ไม่ใช่-ribosomally สังเคราะห์ที่ผลิตโดยคัดแยก (Tsuge, Ano, & Shoda, 1996) สายพันธุ์แบคทีเรียบางมีการรายงานไปยัง coproduce เปปไทด์ต้านจุลชีพอื่น (Arias Arguelles et al., 2009, al. et คิม 2010 และ Roongsawang และ al., 2002) อย่างไรก็ตาม ยังไม่พบการผลิตร่วมตัวแทนจุลินทรีย์เหล่านี้สามพร้อมกัน มีรายงานว่า ระบบนิเวศอาหารมีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพของ bacteriocin (Galvez et al., 2007) Subtilosin ถูกจ้างไป antagonize สายพันธุ์ออลิในไส้กรอกเวียนนาในการศึกษาปัจจุบัน ลิปกลอสไขลักษณะสำคัญที่สังเกตหลังจาก 12 และ 24 h คณะทันตแพทยศาสตร์ แนะนำว่า bacteriocin นี้มีประโยชน์ในทางปฏิบัติในการถนอมอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใหม่จากแบคทีเรียสายพันธุ์ osy-7la , แยกโดยการคัดกรองตัวอย่างอาหารสำหรับจุลินทรีย์ในการผลิตสารต้านจุลชีพที่มีศักยภาพ . แยกที่ถูกระบุว่าเป็น บี atrophaeus โดยการรวมกันของลักษณะทางชีวเคมี และทางพันธุกรรมวิเคราะห์ข้อมูล สายพันธุ์นี้มีกิจกรรมที่ดี ต่อต้านแบคทีเรีย แกรมบวก เช่น monocytogenes methicillin-resistant L และ S . aureus ) และเชื้อรา ( เช่น R .arrhizus ) ที่เกี่ยวข้องกับยาต้านจุลชีพที่ถูก characterized โดยเทคนิคมวลสารแตกต่างกัน

ชนิด บี atrophaeus ถูกเสนอครั้งแรกโดย นากามูระ ( 1989 ) หลังจากดีเอ็นเอดีเอ็นเอ reassociation –วัด , electrophoresis เอนไซม์ multilocus และตรวจสอบสี มันเป็นเรื่องยากที่จะแยกแยะ . atrophaeus จาก Bชุดโดยการทดสอบปกติ ยกเว้นการผลิตสีดำ ( เบิร์ค , ไรท์ , โรบินสัน , บรองก์& , วอร์เรน , 2004 ) ในการศึกษาสายพันธุ์ osy-7la และ B . subtilis ได้แยกโดยใช้การทดสอบทางชีวเคมีคาร์โบไฮเดรตการหมักหรือ 16S rDNA สัมพันธ์ . อย่างไรก็ตาม การผลิตเม็ดสี ดำ tryptose วุ้นเป็นข้อบ่งชี้ว่าสายพันธุ์ที่เป็นของ B atrophaeus .

ที่นำวัฒนธรรมของ osy-7la ว่าหลายกิจกรรมต่อต้านเชื้อโรคอาหารเป็นพิษ และ methicillin-resistant S . aureus , แนะนำการใช้ศักยภาพของสายพันธุ์ในอาหารหรือการประยุกต์ใช้ทางคลินิก ส่วนยาต้านจุลชีพที่ถูกระบุว่าเป็น subtilosin เซอแฟกทิน และต่อมา , plipastatin . subtilosin เริ่มแรกแยกจาก B . subtilis และได้รับการรายงานที่จะถูกผลิตโดยสายพันธุ์ atrophaeus ( babasaki et al . , 1985 และสไตน์ et al . , 2004 ) และจะไม่ ribosomally plipastatin เซอแฟกทินสังเคราะห์ที่ผลิตโดย lipopeptides Bacillus สายพันธุ์ ( ทะสึเกะ , ใช่&โชะดะ , 1996 ) บางแบคทีเรียได้รับรายงาน coproduce เปปไทด์ต้านจุลชีพต่าง ๆ ( arguelles Arias et al . , 2009 , Kim et al . , 2010 และ roongsawang et al . , 2002 ) อย่างไรก็ตามไม่พบจุลินทรีย์ที่ผลิตทั้งยาต้านจุลชีพร่วมพร้อมกัน มันได้รับรายงานว่าระบบนิเวศอาหารมีผลต่อประสิทธิภาพของแบคทีริโอซิน ( กาลเวส et al . , 2007 ) subtilosin ใช้เพื่อทำลายเชื้อ Listeria ไส้กรอกเวียนนาในการศึกษาปัจจุบัน สารยับยั้งที่สำคัญพบว่าหลังจาก 12 และบ่ม 24 ชั่วโมงแนะนำว่า ต่อนี้เป็นประโยชน์จริงในการถนอมอาหาร