Politics of Indonesia takes place i

Politics of Indonesia takes place in a framework of a presidential representative democratic republic, whereby the President of Indonesia is both head of state and head of government, and of a multi-party system. Executive power is exercised by the government. Legislative power is vested in both the government and the two People's Representative Councils. The judiciary is independent of the executive and the legislature. The 1945 constitution provided for a limited separation of executive, legislative and judicial power. The governmental system has been described as "presidential with parliamentary characteristics."[1] Following the Indonesian riots of May 1998 and the resignation of President Suharto, several political reforms were set in motion via amendments to the Constitution of Indonesia, which resulted in changes to all branches of government.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเมืองของอินโดนีเซียจะทำในกรอบของการเป็นประธานาธิบดีผู้แทนสาธารณรัฐประชาธิปไตย ประธานาธิบดีอินโดนีเซียโดยเป็นทั้งประมุขและหัวหน้า ของรัฐบาล และระบบหลายพรรค เป็นใช้อำนาจบริหาร โดยรัฐบาล อำนาจสภาเป็น vested ทั้งรัฐบาลและสภาผู้แทนประชาชนสอง ตุลาการเป็นอิสระของผู้บริหารและทูลเกล้าทูลกระหม่อม รัฐธรรมนูญ 1945 มีการแบ่งแยกอำนาจบริหาร สภา และยุติธรรมจำกัด มีการอธิบายระบบรัฐบาลเป็น "ประธานาธิบดีมีลักษณะรัฐสภา" [1] ต่อจลาจลอินโดนีเซียของ 2541 พฤษภาคมและลาออกของประธานาธิบดีซู ปฏิรูปหลายเมืองได้ตั้งค่าในการเคลื่อนไหวทางแก้ไขรัฐธรรมนูญของอินโดนีเซีย ซึ่งมีผลในการเปลี่ยนแปลงในทุกสาขาของรัฐบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเมืองของอินโดนีเซียจะเกิดขึ้นในกรอบของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประธานาธิบดีตัวแทนแห่งหนึ่งโดยที่ประธานาธิบดีอินโดนีเซียเป็นหัวหน้าของทั้งของรัฐและหัวหน้ารัฐบาลและระบบหลายพรรค อำนาจบริหารจะใช้สิทธิโดยรัฐบาล อำนาจนิติบัญญัติก็ตกเป็นของทั้งรัฐบาลและทั้งสองสภาผู้แทนประชาชน ตุลาการที่เป็นอิสระจากผู้บริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ 1945 ระบบราชการที่ได้รับการอธิบายว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเมืองของอินโดนีเซียจะเกิดขึ้นในกรอบของประธานาธิบดีตัวแทนประชาธิปไตยสาธารณรัฐ ซึ่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียเป็นทั้งประมุขของรัฐและหัวหน้ารัฐบาล และของระบบหลายพรรค . อำนาจบริหารจะบริหารโดยรัฐบาล อำนาจนิติบัญญัติเป็นสิทธิ์ของทั้งรัฐบาลและ สอง คน เป็นผู้แทนสภาตุลาการเป็นอิสระของฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ . 1945 รธน. ให้แยก ( บริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ อำนาจ ระบบของรัฐได้รับการอธิบายว่าเป็น " ประธานาธิบดีที่มีลักษณะ พปช. " [ 1 ] ต่ออินโดนีเซียจลาจลพฤษภาคม 1998 และการลาออกของประธานาธิบดีซูฮาร์โต ,การปฏิรูปทางการเมืองหลายที่ถูกตั้งในการเคลื่อนไหวผ่านการแก้ไขรัฐธรรมนูญของประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทุกสาขาของรัฐบาล