a b s t r a c tMangrove resources a

a b s t r a c t
Mangrove resources are extensively harvested by urban-dwellers and rural community members across
West Africa. It is un-known how current legislation and policy tools used to manage this ecosystem
influence its sustainability in West Africa. However, current practices of mangrove wood harvesting are
affecting the sustainability of this ecosystem. This paper explores literature to identify government institutions
and legislations under which mangrove forests are managed, and critically analyzes the capacity
of these institutions and regulations in promoting the sustainability of mangroves forests. The
paper further uses mangrove wood harvesting and mangrove forests projects as case studies to assess the
appropriateness of these legislations, enforcement and contribution to mangrove forests sustainability in
West Africa.
Results indicate there are too many institutions, with devolved roles and responsibilities charged with
the management of mangrove forests. Countries of the region have ratified several international conventions
and are using associated national natural resources legislations to support mangrove forests
management. However, mangrove wood harvesting practices and patterns are almost un-regulated
across these countries. Mangrove wood harvesting is strongly influenced by gender type, physical
strength and market forces, rather than existing legislations under which mangroves are managed.
Government institutions have partnered with national and international NGOS to implement projects
that are contributing to alleviate anthropogenic pressures from mangrove forests. This marginal performance
is the result of limited logistic capacity, lack of sustained financial resources, inappropriate
legislations, policies, and lack of political interest, coupled with lack of data on the economic value of
mangrove forests across countries of the region.
Mangrove forests thus deserve appropriate regulations and policies that consider their socio-economic
and ecological peculiarities. Such legislations should highlight economic incentives that promote
ecosystem conservation; and management systems with good governance indicators that measure and
promote ecosystem health and stakeholders' interests.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบบ b s t r c tทรัพยากรป่าชายเลนจะเก็บเกี่ยว โดยชาวเมืองและชุมชนชนบทสมาชิกทั่วอย่างกว้างขวางแอฟริกาตะวันตก ไม่ทราบว่าปัจจุบันกฎหมายและเครื่องมือนโยบายที่ใช้ในการจัดการระบบนิเวศนี้อิทธิพลของความยั่งยืนในแอฟริกาตะวันตก อย่างไรก็ตาม มีแนวทางปัจจุบันของป่าชายเลนเก็บเกี่ยวไม้ส่งผลกระทบต่อความยั่งยืนของระบบนิเวศนี้ กระดาษนี้สำรวจวรรณกรรมเพื่อระบุหน่วยงานของรัฐและ legislations ภายใต้ป่าชายเลนที่ป่าการจัดการ และวิเคราะห์ถึงกำลังการผลิตสถาบันเหล่านี้และข้อบังคับในการส่งเสริมความยั่งยืนของป่าโกรฟส์ ที่เอกสารเพิ่มเติมใช้เก็บเกี่ยวไม้ของป่าชายเลน และป่าชายเลนป่าโครงการเป็นกรณีศึกษาเพื่อประเมินการความ legislations เหล่านี้ เจ้าหน้าที่ และจัดสรรเพื่อความยั่งยืนของป่าชายเลนในแอฟริกาตะวันตกผลลัพธ์บ่งชี้ว่า มีสถาบันมากเกินไป ส่วนบทบาท และความรับผิดชอบโดนการจัดการป่าชายเลน ประเทศในภูมิภาคมีสำคัญอนุสัญญาระหว่างประเทศหลายและใช้ทรัพยากรธรรมชาติแห่งชาติเกี่ยวข้อง legislations สนับสนุนป่าชายเลนการจัดการ อย่างไรก็ตาม ไม้ป่าชายเลนเก็บเกี่ยวแนวทางและรูปแบบเกือบไม่ออกประเทศเหล่านี้ เก็บเกี่ยวไม้ของป่าชายเลนได้รับอิทธิพลอย่างยิ่งจากเพศชนิด มีอยู่จริงความแข็งแรงและตลาดบังคับ แทนที่จัดการโกรฟส์ legislations ที่มีอยู่หน่วยงานของรัฐได้ร่วมมือกับองค์กรพัฒนาเอกชน และระดับนานาชาติเพื่อดำเนินโครงการที่จะเอื้อต่อการบรรเทาแรงกดดันที่มาของมนุษย์จากป่าชายเลน ประสิทธิภาพการทำงานนี้กำไรเป็นผลของความจุโลจิสติกจำกัด ขาด sustained ขุม ไม่เหมาะสมlegislations นโยบาย และขาดความสนใจทางการเมือง ควบคู่ไปกับการขาดข้อมูลเกี่ยวกับมูลค่าทางเศรษฐกิจของป่าชายเลนของประเทศของภูมิภาคป่าชายเลนจึงสมควรได้รับนโยบายที่พิจารณาของสังคมเศรษฐกิจและกฎระเบียบที่เหมาะสมและระบบนิเวศข้อง Legislations ดังกล่าวควรเน้นแรงจูงใจทางเศรษฐกิจที่ส่งเสริมการอนุรักษ์ระบบนิเวศ และระบบการจัดการกับตัวชี้วัดธรรมาภิบาลที่วัด และส่งเสริมสุขภาพของระบบนิเวศและผู้เสียประโยชน์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

B S T R A C T
ทรัพยากรป่าชายเลนอย่างกว้างขวางเก็บเกี่ยวโดยอาศัยอยู่ในเมืองและชุมชนชนบททั่วประเทศ
แอฟริกาตะวันตก มันคืออุนรู้ว่ากฎหมายในปัจจุบัน และนโยบายการใช้เครื่องมือการจัดการนี้มีอิทธิพลต่อความยั่งยืนของระบบนิเวศ
ในแอฟริกาตะวันตก แต่สภาพของไม้โกงกาง การเก็บเกี่ยวจะส่งผลต่อความยั่งยืนของระบบนิเวศนี้
.กระดาษนี้สำรวจวรรณกรรมเพื่อระบุรัฐบาล
และกฎหมายภายใต้ซึ่งป่าชายเลนมีการจัดการ และ ประมวล วิเคราะห์ความจุ
ของสถาบันและกฎระเบียบเหล่านี้ในการส่งเสริมความยั่งยืนของโกงกางป่า
กระดาษเพิ่มเติมใช้โครงการการเก็บเกี่ยวไม้และป่าชายเลนป่าชายเลนเป็นกรณีศึกษาเพื่อประเมิน
ความเหมาะสมของกฎหมายเหล่านี้ การบังคับใช้และสนับสนุนความยั่งยืนในป่าชายเลน

แอฟริกาตะวันตก พบมีสถาบันมากเกินไปกับละทิ้งบทบาทและความรับผิดชอบในข้อหา
การจัดการป่าชายเลน ประเทศในภูมิภาคมีการประชุมระหว่างประเทศ
หลายช่วงและมีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่เกี่ยวข้องแห่งชาติกฎหมายเพื่อสนับสนุนการจัดการป่าไม้
ป่าชายเลน อย่างไรก็ตาม ไม้โกงกาง เก็บเกี่ยวและการปฏิบัติรูปแบบเกือบจะยกเลิกระเบียบ
ข้ามประเทศเหล่านี้ การเก็บเกี่ยวไม้ป่าชายเลนเป็นอิทธิพลอย่างมากโดย ชนิด เพศ และความแข็งแรงของร่างกาย
กลไกตลาดมากกว่า ซึ่งกฎหมายที่มีอยู่ภายใต้โกงกาง
การจัดการรัฐบาลได้ร่วมมือกับองค์กรระดับชาติและนานาชาติ เพื่อดำเนินโครงการที่มีผลต่อมนุษย์
บรรเทาแรงกดดันจากป่าชายเลน นี้เพิ่มประสิทธิภาพ
เป็นผลของความจุ โลจิสติก จำกัด ขาดการได้รับทรัพยากรทางการเงินไม่เหมาะสม
กฎหมาย นโยบาย และขาดความสนใจการเมืองควบคู่กับการขาดข้อมูลเกี่ยวกับมูลค่า
ป่าชายเลนข้ามประเทศของภูมิภาค จึงสมควรเหมาะสม
ป่าชายเลนกฎระเบียบและนโยบายที่พิจารณา
สังคม เศรษฐกิจ ของ peculiarities ในระบบนิเวศ เช่น กฎหมายควรเน้นสิ่งจูงใจทางเศรษฐกิจที่ส่งเสริม
การอนุรักษ์ระบบนิเวศ และระบบการจัดการกับตัวชี้วัดธรรมาภิบาลที่วัดและ
ส่งเสริมสุขภาพของระบบนิเวศและผู้มีส่วนได้เสียผลประโยชน์