The basis for the Philippine nation

The basis for the Philippine national language is Tagalog, which had primarily been spoken only in Manila and the surrounding provinces when the Commonwealth constitution was drawn up in the 1930s. That constitution provided for a national language, but did not specifically designate it as Tagalog because of objections raised by representatives from other parts of the country where Tagalog was not spoken. It merely stated that a national language acceptable to the entire populace (and ideally incorporating elements from the diverse languages spoken throughout the islands) would be a future goal. Tagalog, of course, by virtue of being the lingua franca of those who lived in or near the government capital, was the predominant candidate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นฐานของภาษาประจำชาติฟิลิปปินส์คือ ภาษาตากาล็อก ซึ่งมีหลักการพูดในมะนิลาและจังหวัดรอบ ๆ เท่านั้นเมื่อรัฐธรรมนูญแห่งเครือจักรภพถูกวาดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1930 ที่รัฐธรรมนูญให้เป็นภาษาแห่งชาติ แต่ไม่ได้โดยเฉพาะกำหนดมันเป็นภาษาตากาล็อกเนื่องจากการคัดค้านขึ้น โดยผู้แทนจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศที่ตากาล็อกไม่ถูกพูด มันเพียงแต่ระบุว่า เป็นภาษาประจำชาติที่ยอมรับของประชาชนทั้งหมด (และดาวอีกทั้งยังมีองค์ประกอบจากหลากหลายภาษาที่พูดทั่วทั้งเกาะ) จะเป็นเป้าหมายในอนาคต ภาษาตากาล็อก แน่นอน แต่ผู้เดียวเป็นการใช้ของผู้ที่อาศัยอยู่ใน หรือ ใกล้ทุนรัฐบาล ได้ฟังกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นฐานสำหรับภาษาประจำชาติของฟิลิปปินส์เป็นภาษาตากาล็อกที่ได้รับส่วนใหญ่พูดเฉพาะในกรุงมะนิลาและจังหวัดใกล้เคียงเมื่อรัฐธรรมนูญเครือจักรภพถูกดึงขึ้นมาในช่วงทศวรรษที่ 1930 รัฐธรรมนูญที่ให้สำหรับภาษาประจำชาติ แต่ไม่ได้โดยเฉพาะกำหนดไว้เป็นภาษาตากาล็อกเพราะคัดค้านขึ้นโดยผู้แทนจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศที่ภาษาตากาล็อกไม่ได้พูด เพียง แต่ระบุว่าภาษาประจำชาติที่ยอมรับของประชาชนทั้งหมด (และความนึกคิดผสมผสานองค์ประกอบจากภาษาพูดที่แตกต่างกันทั่วเกาะ) จะเป็นเป้าหมายในอนาคต ภาษาตากาล็อกของหลักสูตรโดยอาศัยอำนาจของการเป็นภาษากลางของผู้ที่อาศัยอยู่ในหรือใกล้กับทุนรัฐบาลเป็นผู้สมัครที่โดดเด่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นฐานภาษาแห่งชาติของฟิลิปปินส์เป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งมีหลักการพูดเฉพาะในกรุงมะนิลาและจังหวัดโดยรอบเมื่อเครือจักรภพรัฐธรรมนูญถูกวาดขึ้นในยุค ที่รัฐธรรมนูญให้ภาษาแห่งชาติแต่ไม่เฉพาะชื่อเป็นภาษาไทยเพราะความขัดข้องโดยผู้แทนจากส่วนอื่น ๆของประเทศที่ไม่พูดภาษาอังกฤษ . มันเพียงแต่ระบุว่า ชาติภาษาที่ยอมรับของประชาชนทุกคน ( และซึ่งผสมผสานองค์ประกอบจากภาษาหลากหลายภาษาพูดทั่วเกาะ ) จะเป็นเป้าหมายในอนาคต ภาษาไทย หลักสูตรโดยอาศัยอำนาจของการเป็นภาษากลางของบรรดาผู้ที่อาศัยอยู่ในหรือใกล้รัฐบาลทุน เป็นผู้สมัครที่เด่น