Speaker 1I was a really good studen

Speaker 1
I was a really good student at high school. I always used to do my homework on time, I always got good grades, and I never used to talk in class. But I had a lot of friends, too, so I suppose I wasn't too horrible! I was like that all the way to college, and then… well, something happened. I suppose I was just tired of studying so hard for so many years. I spent my first year of college relaxing, not doing any work. Fortunately, one of my favourite professors told me to work harder otherwise I would fail. So after that I became a good student again.
Speaker 2
I've never been a great student, but I'm trying really hard to do better now. I used to just sit in class and think about football and computer games – I didn't use to pay attention to the teacher at all! I was one of those people who never knew what page of the book we were on, you know. But one of my teachers told me that if I went on like that I'd never finish school, and then what? No job, no money. She also helped me find out what subjects I'm good at – I didn't use to think I was good at anything, but now I'm really interested in maths and computer science. So thanks, Mrs Wilkins! You were a great help.
Speaker 3
When I was young, most people thought that girls didn't need a real education. I was taught the basics, of course, but a lot of my education was about things like how to be a good housewife, or how to be polite. But I loved literature and writing stories, and I used to dream of going to university and becoming a professional writer. I used to write constantly – stories, poems, and I wrote in my diary every day. It was my father who realized that I wanted to do something different. He read my stories and poems, and said it would be good for me to do more studying. That changed my life, and I would never have gone to university and had a career without his support.
Speaker 4
All through my primary school days I used to think there was something wrong with me. It took me a very long time to learn to read. I was very bad at maths, and the only way I could remember facts was when somebody else read them to me. I really used to hate school. Then, when I was about 12, one of my teachers realized I was dyslexic. I really could not see words or numbers the way they were printed on the page. I was given a lot of help after that, and in the end I did very well at school. I used to think I was stupid and would never get anywhere, but now I own a design business and things are going really well.
Speaker 5
I used to be late for school all the time. We only have one bathroom at home, and I have five brothers and sisters, so it's not easy getting ready in the morning. The teachers were always angry with me, so I decided to do something about it. I started getting up before everyone else in the house and getting myself ready. It's made things much easier, and now I don't get into trouble at school like I used to.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลำโพง 1ผมเป็นนักเรียนดีที่โรงเรียนมัธยม ผมมักจะใช้ทำการบ้านของฉันในเวลา เสมอผมเกรดดี และใช้การพูดคุยในชั้นเรียน แต่ฉันมีจำนวนมากของเพื่อน เกินไป ดังนั้นฉันคิดว่า ฉันไม่ได้น่ากลัวเกินไป ผมต้องการไปยังวิทยาลัย แล้ว...ดี สิ่งที่เกิดขึ้น ผมคิดว่า ผมเหนื่อยเพียงศึกษาอย่างหนักนานหลายปี ผมใช้เวลาปีแรกของวิทยาลัยผ่อนคลาย ไม่ทำงานใด ๆ โชคดี หนึ่งในอาจารย์ของฉันโปรดบอกถุกมิฉะนั้นฉันจะล้มเหลว ดังนั้น หลังจากนั้น ฉันเป็นนักเรียนที่ดีอีกครั้งลำโพง 2ผมเคยเป็นนักเรียนที่ดี แต่ผมยากจริง ๆ ทำดีกว่าตอนนี้ เคยนั่งในชั้นเรียน เพียงคิดเกี่ยวกับเกมฟุตบอลและคอมพิวเตอร์ใช้ไม่ได้ให้ความสนใจกับครูทั้งหมด ผมเป็นหนึ่งในผู้ที่ไม่เคยรู้ว่าหน้าใดของหนังสือเราก็ คุณทราบ แต่หนึ่งครูของผมบอกว่า ถ้าไปร่วมที่เหมือน จะไม่จบโรงเรียน แล้วอะไร ไม่มีงาน ไม่มีเงิน เธอช่วยฉันหาว่าฉันดี–วิชาใดยังไม่ได้ใช้คิดว่าผมเก่งอะไร แต่ตอนนี้ ผมสนใจจริง ๆ ในด้านวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์และคอมพิวเตอร์ ขอบคุณมาก นางวิลคินส์ ช่วยคุณได้ลำโพง 3ตอนเด็ก ๆ คนส่วนใหญ่คิดว่า ผู้หญิงไม่จำเป็นการศึกษาที่แท้จริง ฉันถูกสอนพื้นฐาน แน่นอน แต่จำนวนมากของการศึกษาของฉันเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ เช่นวิธีการที่จะเป็นแม่บ้านดี หรือวิธีการที่สุภาพ แต่ชอบเขียนเรื่องราวและวรรณคดี และผมเคยฝันจะไปมหาวิทยาลัย และจะ เป็นนักเขียนมืออาชีพ เคยเขียนเรื่อง บทกวี ตลอดเวลา – และผมเขียนในไดอารี่ของฉันทุกวัน พ่อที่รู้ว่า ผมอยากจะทำอะไรที่แตกต่างกันได้ เขาอ่านบทกวีและเรื่องราวของฉัน และกล่าวว่า มันจะดีสำหรับผมที่จะทำการศึกษาเพิ่มเติม ที่เปลี่ยนชีวิตของฉัน และฉันจะไม่เคยได้ไปมหาวิทยาลัย และมีอาชีพไม่สนับสนุนเขาลำโพง 4ตลอดทุกวันในโรงเรียนประถมศึกษาของฉัน เคยคิดว่า มีสิ่งผิดปกติกับฉัน มันเอาฉันนานมากเพื่อเรียนรู้การอ่าน ผมเลวร้ายมากในคณิตศาสตร์ และวิธีเดียวที่ฉันจะจำข้อเท็จจริงคือเมื่อคนอื่น อ่านให้ฉัน ผมใช้จริง ๆ เกลียดโรงเรียน จากนั้น เมื่อผมประมาณ 12 หนึ่งครูตระหนักผม dyslexic ผมอาจไม่เห็นคำหรือตัวเลขตามที่พวกเขาถูกพิมพ์บนหน้า จะรับความช่วยเหลือเป็นจำนวนมากหลังจากนั้น และในสุด ฉันไม่ดีที่โรงเรียน ผมเคยคิดว่า ฉันโง่ และจะได้รับไม่ได้ แต่ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจออกแบบ และจะดีจริง ๆลำโพง 5ผมใช้เป็นสายสำหรับโรงเรียนตลอดเวลา เรามีเพียงหนึ่งห้องน้ำที่บ้าน และมีพี่ชายและพี่สาว ห้าจึงไม่พร้อมในตอนเช้า ครูหน่อยโกรธกับฉัน ดังนั้นฉันตัดสินใจทำอะไรกับมัน ผมเริ่มลุกก่อนที่คนอื่น ๆ ในบ้าน และการเตรียมความพร้อมของตนเอง มันได้ทำสิ่งที่ง่ายมาก และตอนนี้ ฉันไม่ได้เป็นปัญหาในโรงเรียนเช่นเคย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลำโพง 1
ฉันเป็นนักเรียนที่ดีจริงๆที่โรงเรียนมัธยม ฉันมักจะใช้ในการทำบ้านของฉันในเวลาที่ฉันมักจะมีผลการเรียนดีและฉันไม่เคยใช้ในการพูดคุยในชั้นเรียน แต่ฉันมีเพื่อนเยอะเกินไปดังนั้นฉันคิดว่าฉันไม่ได้น่ากลัวเกินไป! ผมก็เหมือนว่าทางไปโรงเรียนแล้ว ... ดีสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันคิดว่าฉันเป็นเพียงแค่เหนื่อยกับการเรียนอย่างหนักมาหลายปี ผมใช้เวลาปีแรกของวิทยาลัยผ่อนคลายไม่ได้ทำการทำงานใด ๆ โชคดีที่หนึ่งในอาจารย์ที่ชื่นชอบของฉันบอกฉันต้องทำงานหนักขึ้นมิฉะนั้นผมจะล้มเหลว ดังนั้นหลังจากที่ฉันเป็นนักเรียนที่ดีอีกครั้ง.
ลำโพง 2
ผมไม่เคยเป็นนักเรียนที่ดี แต่ฉันพยายามที่ยากมากที่จะทำได้ดีกว่านี้ ผมเคยนั่งในชั้นเรียนและคิดเกี่ยวกับฟุตบอลและเกมคอมพิวเตอร์ - ผมไม่ได้ใช้ให้ความสนใจกับครูที่ทุกคน! ผมเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นที่ไม่เคยรู้ว่าสิ่งที่หน้าของหนังสือเล่มนี้เราอยู่บนคุณรู้ว่า แต่หนึ่งในครูของฉันบอกฉันว่าถ้าผมไปเหมือนที่ผมไม่เคยเรียนจบและแล้วสิ่งที่? ไม่มีงานไม่มีเงิน นอกจากนี้เธอยังช่วยให้ผมหาสิ่งที่วิชาที่ฉันดีที่ - ฉันไม่ได้ใช้ในการคิดว่าฉันเป็นสิ่งที่ดีที่อะไร แต่ตอนนี้ผมสนใจจริงๆในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ ดังนั้นขอขอบคุณนางวิลกินส์! คุณเป็นความช่วยเหลือที่ดี.
ลำโพง 3
เมื่อผมเป็นเด็กคนส่วนใหญ่คิดว่าสาว ๆ ไม่จำเป็นต้องมีการศึกษาจริง ฉันถูกสอนพื้นฐานของหลักสูตร แต่มากของการศึกษาของฉันเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องการวิธีการที่จะเป็นแม่บ้านที่ดีหรือวิธีการที่จะสุภาพ แต่ฉันรักวรรณกรรมและการเขียนเรื่องราวและผมเคยฝันที่จะไปมหาวิทยาลัยและกลายเป็นนักเขียนมืออาชีพ ผมใช้ในการเขียนอย่างต่อเนื่อง - บันทึกบทกวีและผมเขียนไว้ในไดอารี่ของฉันทุกวัน มันเป็นพ่อของฉันที่รู้ว่าผมอยากจะทำอะไรที่แตกต่างกัน เขาอ่านเรื่องราวและบทกวีของฉันและบอกว่ามันจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับผมที่จะทำอะไรได้มากกว่าการศึกษา ที่เปลี่ยนชีวิตของฉันและฉันจะไม่ได้ไปมหาวิทยาลัยและมีอาชีพโดยการสนับสนุนของเขา.
ลำโพง 4
ตลอดวันในโรงเรียนประถมศึกษาของฉันฉันเคยคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับฉัน มันเอาฉันเป็นเวลานานมากที่จะเรียนรู้ที่จะอ่าน ผมเป็นคนที่ไม่ดีมากในวิชาคณิตศาสตร์และวิธีเดียวที่ฉันจะจำข้อเท็จจริงก็คือตอนที่คนอื่นอ่านพวกเขาให้ฉัน ผมใช้จริงๆเกลียดโรงเรียน จากนั้นเมื่อผมอยู่ประมาณ 12 คนหนึ่งของครูของฉันรู้ว่าผมเป็น dyslexic ผมไม่สามารถมองเห็นคำหรือตัวเลขวิธีที่พวกเขาถูกพิมพ์บนหน้าเว็บ ผมได้รับความช่วยเหลือมากหลังจากนั้นและในที่สุดฉันทำได้ดีมากที่โรงเรียน ผมเคยคิดว่าผมเป็นคนโง่และจะไม่รับตำแหน่งใด ๆ แต่ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจออกแบบและสิ่งที่จะไปได้ดีจริงๆ.
5 ลำโพง
ผมเคยเป็นโรงเรียนสายตลอดเวลา เรามีเพียงหนึ่งในห้องน้ำที่บ้านและผมมีพี่น้องห้าคนและน้องสาวจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้รับพร้อมในตอนเช้า ครูมักจะโกรธกับฉันดังนั้นฉันตัดสินใจที่จะทำอะไรกับมัน ผมเริ่มได้รับขึ้นก่อนที่คนอื่น ๆ ในบ้านและได้รับตัวเองพร้อม มันทำสิ่งที่ง่ายมากและตอนนี้ฉันไม่ได้รับเป็นปัญหาที่โรงเรียนเหมือนที่ผมใช้ในการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลำโพง 1ผมเป็นเด็กดีจริง ๆ ที่โรงเรียนมัธยม ฉันมักจะใช้ทำการบ้าน ในเวลาที่ฉันมักจะได้เกรดดี และผมไม่เคยพูดในชั้นเรียน แต่ผมมีเพื่อนเยอะด้วย ผมว่าผมไม่ได้เลวร้ายเกินไป ! ฉันก็เป็นแบบนั้นมามหาลัยแล้ว . . . . . . . เอ่อ มีบางอย่างเกิดขึ้น ฉันคิดว่า ฉันแค่เหนื่อยกับการเรียนอย่างหนักมานานหลายปี ฉันใช้เวลาเรียนปีแรก ผ่อน ไม่ทำงานใด ๆ โชคดีที่อาจารย์คนหนึ่งที่ชื่นชอบของฉันบอกให้ฉันทำงานหนัก มิฉะนั้นข้าจะล้มเหลว หลังจากนั้นผมจะเป็นนักเรียนที่ดีอีกครั้งลำโพง 2ผมไม่เคยเป็นนักเรียนที่ดี แต่ฉันพยายามที่จะทำมากกว่า ผมเคยนั่งในชั้นเรียน และคิดเกี่ยวกับฟุตบอลและเกมและคอมพิวเตอร์ไม่ได้ใช้สนใจอาจารย์เลย ผมเป็นหนึ่งในคนที่ไม่เคยรู้ว่าหน้าของหนังสือเรา รู้มั้ย แต่หนึ่งในครูของฉันบอกฉันว่าถ้าฉันไปเหมือนที่ผมเคยเรียนให้จบ แล้วยังไงล่ะ ไม่มีงาน ไม่มีเงิน เธอช่วยผมหา ผมเก่งวิชาอะไร ( ผมไม่ใช้ว่าผมเก่ง อะไรเลย แต่ตอนนี้ฉันจริงๆสนใจในวิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และคอมพิวเตอร์ ขอบคุณ คุณนายวิลกินส์ คุณช่วยได้มากเลยลำโพง 3ตอนเด็กๆ คนส่วนใหญ่คิดว่า ผู้หญิงไม่ได้ต้องการการศึกษาที่แท้จริง ฉันได้รับการสอนพื้นฐานของหลักสูตร แต่มากของการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องการเป็นแม่บ้านที่ดี หรืออย่างไร อย่างสุภาพ แต่ฉันรักวรรณกรรมและเขียนเรื่องราว และผมเคยฝันจะไปมหาวิทยาลัย และเป็นนักเขียนมืออาชีพ ผมเคยเขียนเรื่องราวตลอดเวลา และ บทกวี ผมเขียนไดอารี่ทุกวัน คุณพ่อของฉันเป็นคนที่ตระหนักว่าฉันต้องการทำบางสิ่งที่แตกต่างกัน เขาได้อ่านเรื่องสั้น และบทกวี และบอกว่ามันจะดีต่อฉันมากกว่าการเรียน ที่เปลี่ยนชีวิตของฉัน และฉันก็ไม่เคยไปมหาวิทยาลัยและได้งานโดยการสนับสนุนของเขาลำโพง 4ทั้งหมดที่ผ่านวันประถมของผม ผมเคยคิดว่า มีบางอย่างผิดปกติกับผม มันเอาฉันเป็นเวลานานมากที่จะเรียนรู้ที่จะอ่าน ผมรู้สึกไม่ดีที่คณิตศาสตร์และวิธีเดียวที่ฉันสามารถจำข้อเท็จจริงคือเมื่อมีคนอื่นอ่านให้ฉัน ผมเคยเกลียดโรงเรียน แล้วตอนที่ฉันอายุ 12 คนหนึ่งของครูของฉันว่าฉันความจำไม่ค่อยดีอะ ผมไม่อาจเห็นคำหรือตัวเลขที่พวกเขาพิมพ์บนหน้า ฉันได้รับความช่วยเหลือมากมายหลังจากนั้น และในท้ายที่สุด ผมทำดีมาก ที่โรงเรียน ผมเคยคิดว่าผมโง่ และไม่เคยได้รับที่ใดก็ได้ แต่ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจการออกแบบและสิ่งที่จะไปได้ดีจริงๆลำโพง 5ผมเคยอยู่โรงเรียนตลอดสาย เรามีเพียงหนึ่งห้องในบ้าน และฉันมีพี่น้อง 5 คน ดังนั้นมันไม่ง่ายการพร้อมในตอนเช้า ครูก็โกรธกับผม ดังนั้นผมจึงตัดสินใจที่จะทำบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับมัน ผมก็เริ่มขึ้น ก่อนที่ทุกคนในบ้านและเตรียมตัว . มันทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก และตอนนี้ฉันไม่ได้รับในปัญหาที่โรงเรียนเหมือนที่เคย