The Sufficiency Economy, which no d

The Sufficiency Economy, which no doubt has more of a ring to it in Thai, builds on traditional Thai values of self-reliance, perseverance and wise living. Moderation is one of its key principles – neither lack nor excess, living within one’s means and keeping in control of circumstances. Another is resilience and risk management, or ‘self immunity’ as the king’s Chaipattana Foundation puts it. Greater self-sufficiency is encouraged, not as an absolute, but as a way of increasing independence and autonomy.

The philosophy is applied at household level, particularly in rural areas, but it has been influential at the national level too, particularly since the 1997 crash. The collapse of the ‘tiger economies’ offered a pause for reflection, and the Sufficiency Economy became a sort of counter-balancing idea. Thailand would not resist modernity and globalisation, but it would take more care to provide enough for everyone and to protect itself from future shocks. “Being a tiger is not important” said the king. “The important thing is for us to have a sufficient economy. A sufficient economy means to have enough to support ourselves… we have to take a careful step backward.”

The king has considerable power but is not involved in the day to day government, so his ideas are not enshrined in law and function more as guiding principles. Many of the practical articulations of the philosophy are the king’s own projects and pilots in renewable energy or integrated agriculture. I don’t know enough about Thai culture to know how familiar most people would be with them, so I couldn’t say how far it penetrates into everyday life or politics.

What’s interesting about the Sufficiency Economy is that it is a distinctly Thai approach, complimentary but quite different to the Western concept of sustainable development. As Sirimas Hengrasmee observes in her chapter in Living Within A Fair Share Ecological Footprint, sustainable development can tend to emphasize what you can’t have, by stressing limits and boundaries. In focusing on moderation and living within your means, Sufficiency Economy is more likely to foster contentment and appreciation of what you do have. It aims for ‘reasonableness’ and meeting needs, rather than drawing lines that say ‘this far and no more’.

It’s also more holistic and sees right living as a virtue, whereas sustainability is more of a technical term. And sustainability is an empty word, with nothing to say on the actual value or quality of what is being sustained, while the Sufficiency Economy is clearly seen as a good thing in itself.

The point is not that we should adopt these principles, but by looking into them we can broaden our own understanding of good living in a finite world, and fill in any gaps. We should remember too that concepts like sustainable development are not necessarily globally shared, and that there are lots of different ways of expressing the same thing. Different cultures and languages will have their own perspectives on our global environmental challenges, and we will need all of them to create a truly global response.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สร้างเศรษฐกิจพอเพียง ข้อสงสัยที่มีแหวนให้ไทยเพิ่มเติม ค่าดั้งเดิมไทยพึ่งพาตนเอง ความเพียรพยายาม และฉลาดใช้ชีวิต ดูแลเป็นหลักเป็นสำคัญ – ไม่ขาดไม่เกิน อยู่ภายในของพาหนะ และรักษาควบคุมสถานการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ยังมีความยืดหยุ่นและการบริหารความเสี่ยง หรือ 'ตัวเองภูมิคุ้มกัน' เป็นพระดำเนินงานมูลนิธิทำให้ พึ่งพาตัวเองมากกว่าเป็นกำลังใจ ไม่สัมบูรณ์ แต่ เป็นวิธีเพิ่มอิสระและอิสรภาพปรัชญาจะใช้ในระดับครัวเรือน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบท แต่แล้วทรงอิทธิพลระดับชาติเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ปี 1997 ความล้มเหลว การล่มสลายของ 'เสือเศรษฐกิจ' เสนอหยุดการสะท้อน และการเรียงลำดับของความคิดทวนดุลกลายเป็นเศรษฐกิจพอเพียง ประเทศไทยจะไม่ต่อต้านความทันสมัยและโลกาภิวัติ แต่มันจะใช้เวลาดูแลเพิ่มเติม เพื่อให้เพียงพอสำหรับทุกคน และ เพื่อป้องกันตัวเองจากแรงกระแทกในอนาคต "ถูกเสือไม่สำคัญ" กล่าวว่า พระมหากษัตริย์ "สิ่งสำคัญคือเราต้องมีเศรษฐกิจเพียงพอ เศรษฐกิจเพียงพอหมาย ถึงมีพอที่จะสนับสนุนตนเอง...เราต้องก้าวระวังย้อนหลัง "พระมหากษัตริย์มีอำนาจมาก แต่ไม่เกี่ยวข้องในรัฐบาลวัน ดังนั้นความคิดของเขาจะไม่ประดิษฐานในกฎหมายและทำงานมากขึ้นเป็นแนวทางหลัก มาย articulations ปฏิบัติของปรัชญาเป็นโครงการของกษัตริย์และนักบินในพลังงานทดแทนหรือการเกษตรแบบบูรณาการ ฉันไม่ทราบเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทยให้รู้ว่าคนส่วนใหญ่คุ้นเคยว่าจะอยู่กับพวกเขา ดังนั้นฉันไม่สามารถพูด เท่าใดมันแทรกซึมเข้าไปในชีวิตประจำวันหรือการเมืองสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงคือ ว่า มันเป็นวิธีไทยอย่างเห็นได้ชัด ฟรีแต่ค่อนข้างแตกต่างกับแนวคิดตะวันตกของการพัฒนาที่ยั่งยืน เป็น Sirimas Hengrasmee พิจารณาในบทของเธอในชีวิตภายใน A ธรรมร่วมกันระบบนิเวศรอย การพัฒนาที่ยั่งยืนสามารถมักจะ เน้นสิ่งที่คุณไม่มี โดยย้ำข้อจำกัดและขอบเขต เน้นดูแล และอาศัยอยู่ภายในของคุณหมายถึง เศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวโน้มที่จะส่งเสริมและการชื่นชมสิ่งที่คุณมี มุ่งหวังเพื่อ 'reasonableness' และประชุมความต้องการ มากกว่าการวาดเส้นที่บอกว่า ' นี้ไกล และไม่มี 'มันก็ขึ้นแบบองค์รวม และเห็นนั่งเล่นด้านขวาเป็นคุณธรรม ในขณะที่ความยั่งยืนเป็นศัพท์ทางวิชาการมากขึ้น และความยั่งยืนเป็นคำว่าง มีอะไรจะบอกค่าที่แท้จริงหรือคุณภาพของสิ่งจะอยู่ยั่งยืน ในขณะที่เศรษฐกิจพอเพียงจะเห็นได้อย่างชัดเจนเป็นสิ่งดีในตัวเองจุดไม่ได้ว่า เราควรนำหลักการเหล่านี้ แต่มองเข้าไปเราสามารถขยายความเข้าใจของเราเองดีที่อาศัยอยู่ในโลกมีจำกัด และกรอกข้อมูลในช่องว่างใด ๆ เราควรจำเกินไปว่า แนวคิดเช่นการพัฒนาที่ยั่งยืนไม่จำเป็นทั่วโลกร่วม และที่ มีมากมายหลายวิธีเป็นสิ่งเดียวกัน ภาษาและวัฒนธรรมที่แตกต่างจะมีมุมมองของตนเองบนความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมของโลก และเราจะต้องการทั้งหมดให้สร้างการตอบรับทั่วโลกอย่างแท้จริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เศรษฐกิจพอเพียงซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยมีมากขึ้นของแหวนในไทยสร้างค่านิยมไทยแบบดั้งเดิมของการพึ่งตนเอง, ความขยันหมั่นเพียรและการใช้ชีวิตอย่างชาญฉลาด การดูแลเป็นหนึ่งในหลักการสำคัญของ - ไม่ขาดหรือเกินกว่าที่อาศัยอยู่ภายในหมายถึงของคนและการรักษาในการควบคุมสถานการณ์ อีกประการหนึ่งคือความยืดหยุ่นและการบริหารความเสี่ยงหรือ 'ภูมิคุ้มกันตัวเอง' เป็นมูลนิธิชัยพัฒนาของกษัตริย์ทำให้มัน มหานครพึ่งตัวเองได้รับการสนับสนุนไม่เป็นแน่นอน แต่เป็นวิธีของการเพิ่มความเป็นอิสระและความเป็นอิสระ. ปรัชญาถูกนำไปใช้ในระดับครัวเรือนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบท แต่ได้รับอิทธิพลในระดับชาติมากเกินไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ปี 1997 ชน การล่มสลายของ 'เสือเศรษฐกิจ' เสนอหยุดชั่วคราวสำหรับการสะท้อนและเศรษฐกิจพอเพียงกลายเป็นจัดเรียงของความคิดที่เคาน์เตอร์สมดุล ประเทศไทยจะไม่ต่อต้านความทันสมัยและโลกาภิวัตน์ แต่มันจะใช้เวลาดูแลมากขึ้นเพื่อให้เพียงพอสำหรับทุกคนและเพื่อปกป้องตัวเองจากการกระแทกในอนาคต "การเป็นเสือนั้นไม่สำคัญ" กษัตริย์ตรัส "สิ่งที่สำคัญคือเราจะมีเศรษฐกิจพอเพียง เศรษฐกิจพอเพียงหมายถึงการมีพอที่จะสนับสนุนตัวเอง ... เราจะต้องใช้ขั้นตอนระวังข้างหลัง. " พระมหากษัตริย์มีอำนาจมาก แต่ไม่ได้มีส่วนร่วมในวันกับรัฐบาลวันดังนั้นความคิดของเขาไม่ได้ประดิษฐานอยู่ในกฎหมายและทำงานมากขึ้นเป็นแนวทาง หลักการ หลาย articulations ปฏิบัติของปรัชญาเป็นโครงการของตัวเองของกษัตริย์และนักบินในพลังงานทดแทนหรือการเกษตรแบบบูรณาการ ผมไม่ทราบว่าพอที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมไทยที่จะทราบวิธีที่คุ้นเคยคนส่วนใหญ่จะอยู่กับพวกเขาดังนั้นฉันไม่สามารถพูดได้ว่าไกลมันแทรกซึมเข้าไปในชีวิตประจำวันหรือการเมือง. สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงคือว่ามันเป็นวิธีการของไทยอย่างชัดเจน ฟรี แต่ค่อนข้างแตกต่างกับแนวคิดตะวันตกของการพัฒนาที่ยั่งยืน ในฐานะที่เป็นสิริมาศ Hengrasmee สังเกตในบทของเธอในการอาศัยอยู่ในแฟร์แบ่งปันนิเวศวิทยารอยพระพุทธบาท, การพัฒนาที่ยั่งยืนสามารถมีแนวโน้มที่จะเน้นในสิ่งที่คุณไม่สามารถมีโดยเน้นหนักในข้อ จำกัด และขอบเขต ในการมุ่งเน้นการดูแลและการใช้ชีวิตภายในของคุณหมายความ, เศรษฐกิจพอเพียงมีแนวโน้มที่จะส่งเสริมให้เกิดความพึงพอใจและการแข็งค่าของสิ่งที่คุณจะต้อง มันมีจุดมุ่งหมายสำหรับ 'ความสมเหตุสมผลและความต้องการของการประชุมมากกว่าการวาดเส้นที่บอกว่า' ไกลขนาดนี้และไม่ '. นอกจากนี้ยังเป็นองค์รวมมากขึ้นและเห็นว่าที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมเป็นคุณธรรมในขณะที่การพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นมากกว่าระยะทางเทคนิค และความยั่งยืนเป็นคำที่ว่างเปล่าที่ไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับค่าจริงหรือคุณภาพของสิ่งที่จะถูกไว้ในขณะที่เศรษฐกิจพอเพียงจะเห็นอย่างชัดเจนว่าเป็นสิ่งที่ดีในตัวเอง. จุดคือไม่ใช่ว่าเราควรนำมาใช้หลักการเหล่านี้ แต่ มองเข้าไปในพวกเขาเราสามารถขยายความเข้าใจของเราเองของชีวิตที่ดีในโลกที่ จำกัด และกรอกข้อมูลลงในช่องว่างใด ๆ เราควรจำไว้เกินไปว่าแนวคิดเช่นการพัฒนาที่ยั่งยืนไม่จำเป็นต้องใช้ร่วมกันทั่วโลกและว่ามีหลายวิธีที่แตกต่างกันของการแสดงในสิ่งเดียวกัน วัฒนธรรมที่แตกต่างและภาษาจะมีมุมมองของตัวเองในความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมทั่วโลกของเราและเราจะต้องทั้งหมดของพวกเขาในการสร้างการตอบสนองระดับโลกอย่างแท้จริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เศรษฐกิจพอเพียง , ซึ่งไม่มีข้อสงสัยได้มากกว่าแหวนมันในไทย สร้างไทย คุณค่าของการพึ่งตนเอง ความเพียร และปัญญาอยู่ สายกลางเป็นหนึ่งของคีย์หลัก ( ไม่ขาดไม่เกิน ชีวิตตามฐานะ และการรักษาในการควบคุมสถานการณ์ หนึ่งคือความยืดหยุ่นและบริหารความเสี่ยงหรือ ' ภูมิคุ้มกัน ' ด้วยตนเองเป็นกษัตริย์ของมูลนิธิชัยพัฒนา ให้มัน มากกว่าการได้รับการสนับสนุน , ไม่เป็นที่แน่นอน แต่เป็นวิธีการเพิ่มความเป็นอิสระและปกครองตนเอง

ปรัชญาที่ใช้ในระดับครัวเรือน โดยเฉพาะในชนบท แต่ก็ถูกผู้มีอิทธิพลระดับประเทศด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ 1997 ความผิดพลาดการล่มสลายของเศรษฐกิจ ' เสือ ' เสนอหยุดชั่วคราวสำหรับการสะท้อนและเศรษฐกิจพอเพียงกลายเป็นจัดเรียงของแนวคิดสมดุลเคาน์เตอร์ ประเทศไทยจะไม่ขัดขืนความทันสมัยและโลกาภิวัตน์ แต่ก็จะดูแลตัวเองมากขึ้น เพื่อให้เพียงพอสำหรับทุกคนและเพื่อปกป้องตัวเองจากการกระแทกในอนาคต " เป็นเสือ ไม่สําคัญว่ากษัตริย์" สิ่งที่สำคัญคือเราต้องมีเศรษฐกิจพอเพียง เศรษฐกิจเพียงพอ หมายความว่า มีเพียงพอที่จะสนับสนุนตัวเอง . . . . . . . เราต้องก้าวระวังข้างหลัง "

กษัตริย์มีอำนาจมาก แต่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับวันต่อวันของรัฐบาล ดังนั้น ความคิดของเขาไม่ได้ประดิษฐานในกฎหมายและการทำงานมากขึ้นเป็นแนวทางหลักหลายของ articulations ในทางปฏิบัติของปรัชญาเป็นกษัตริย์เอง และนักบินในโครงการพลังงานทดแทน หรือการเกษตรแบบบูรณาการ ไม่รู้ว่าพอเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทยให้รู้ว่าคนส่วนใหญ่จะคุ้นเคยกับพวกเขา ดังนั้นฉันไม่สามารถพูดได้ว่ามันแทรกซึมเข้ามาในชีวิตทุกวัน

หรือการเมืองสิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับ เศรษฐกิจพอเพียง เป็นสถาปัตยกรรมไทยแบบฟรีแต่ค่อนข้างแตกต่างกับแนวคิดตะวันตกของการพัฒนาอย่างยั่งยืน เป็นสิริมา hengrasmee สังเกตในบทของเธอในการใช้ชีวิตภายในยุติธรรมนิเวศวิทยาบาท การพัฒนาที่ยั่งยืนสามารถมีแนวโน้มที่จะเน้นในสิ่งที่คุณสามารถทำ โดยเน้นขอบเขตและขอบเขตในการมุ่งเน้นไปที่การดูแลและอาศัยอยู่ภายในของคุณหมายความว่า เศรษฐกิจพอเพียงมีโอกาสมากขึ้นเพื่อเสริมสร้างความพึงพอใจและชื่นชมสิ่งที่คุณมี มันมีวัตถุประสงค์เพื่อ ' ความ ' และการประชุมความต้องการมากกว่าการวาดเส้นที่พูดขนาดนี้แล้ว ไม่มี ' .

มันก็มากขึ้นแบบองค์รวม และเห็นจริงเป็นคุณธรรม และความยั่งยืน เป็นศัพท์ทางเทคนิคและความยั่งยืนเป็นคำที่ว่างเปล่า ไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับมูลค่าที่แท้จริง หรือคุณภาพของสิ่งที่ถูกยั่งยืน ขณะที่เศรษฐกิจพอเพียงอย่างชัดเจน เห็นเป็นสิ่งที่ดีในตัวเอง

ยังไม่ถึงจุดที่เราควรจะใช้หลักการเหล่านี้ แต่มองเข้าไปในนั้นเราสามารถขยายความเข้าใจของเราเองของชีวิตที่ดีในโลกมีจำกัด และกรอกในช่องว่างใด ๆ .เราก็จำได้เหมือนกันว่า แนวคิดแบบการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นทั่วโลกร่วมกัน และมีหลายวิธีที่แตกต่างกันของการแสดงเหมือนกัน วัฒนธรรมและภาษาที่แตกต่างกันจะมีมุมมองของตัวเองในความท้าทายของเราสิ่งแวดล้อมโลก และเราต้องทั้งหมดของพวกเขาในการสร้างการตอบสนองระดับโลกอย่างแท้จริง