In as early as the 1960s, a variety

In as early as the 1960s, a variety of reagents were tested for use as DSs in the FO process for seawater desalination. However, previous efforts on these reagents are mostly presented for patents; thus, they have limited technical and performance details. In 1965, Batchelder used volatile solutes such as sulfur dioxide (SO2) in FO [54]. SO2 was added to seawater or freshwater to create a solution with high osmotic pressure, which could be used as the driving force to extract water from seawater. After FO, SO2 was separated from water by heating or air stripping. However, the experiments only demonstrate that a desirable water flux is observed without providing detailed data on the recovery rates. Later, McGinnis described a two-stage FO process using a combination of potassium nitrate (KNO3) and SO2 for seawater desalination [55]. This process utilized the temperature-dependent solubility of KNO3 and SO2 to enhance the water recovery rate. However, it is costly as cooling and heating are required to recycle KNO3 and SO2. Despite the fact that the recovery of SO2 from water is easily available, the process involving SO2 may be very dangerous because SO2 is volatile, corrosive, and highly reactive toward both oxidants and reductants.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในเป็นช่วงต้นปี 1960 หลากหลาย reagents ทดสอบสำหรับใช้เป็น DSs ในกระบวนการสมนา desalination ทะเล อย่างไรก็ตาม ความพยายามก่อนหน้านี้บน reagents เหล่านี้ส่วนใหญ่แสดงสำหรับสิทธิบัตร ดังนั้น พวกเขามีจำกัดรายละเอียดด้านเทคนิคและประสิทธิภาพ ในปี 1965, Batchelder ใช้ solutes ระเหยเช่นซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) ในโฟ [54] SO2 ถูกเพิ่มเข้ามา กับน้ำทะเล หรือน้ำจืดเพื่อสร้างโซลูชันที่ มีออสโมติกแรงดันสูง ซึ่งสามารถใช้เป็นแรงผลักดันในการแยกน้ำจากน้ำทะเล หลังจากโฟ SO2 ถูกแยกออกจากน้ำ โดยความร้อนหรืออากาศปอก อย่างไรก็ตาม การทดลองเท่านั้นแสดงให้เห็นถึงว่า ไหลน้ำต้องตรวจสอบให้ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับอัตราการกู้คืน ภายหลัง McGinnis อธิบายกระบวนการรวดเร็วสองใช้โพแทสเซียมไนเตรต (KNO3) และ SO2 ในทะเล desalination [55] กระบวนการนี้ใช้ละลาย KNO3 และ SO2 เพื่อเพิ่มอัตราการกู้คืนน้ำขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ อย่างไรก็ตาม มันเป็นค่าใช้จ่ายทำความเย็น และความร้อนจะต้องรีไซเคิล KNO3 และ SO2 ทั้ง ๆ ที่ถือเป็นการฟื้นตัวของ SO2 จากน้ำ ว่าง กระบวนการที่เกี่ยวข้องกับ SO2 อาจเป็นอันตรายมากเพราะ SO2 ระเหย กัดกร่อน และสูงปฏิกิริยาต่ออนุมูลอิสระและ reductants

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในเป็นช่วงต้นทศวรรษที่ 1960, ความหลากหลายของสารเคมีได้มีการทดสอบเพื่อใช้เป็น DSS ในกระบวนการ FO สำหรับกลั่นน้ำทะเล อย่างไรก็ตามความพยายามก่อนหน้านี้สารเคมีเหล่านี้จะนำเสนอส่วนใหญ่สำหรับสิทธิบัตร; ทำให้พวกเขาได้รับการ จำกัด รายละเอียดทางเทคนิคและประสิทธิภาพการทำงาน ในปี 1965, Batchelder ใช้สารระเหยเช่นซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) ใน FO [54] SO2 ถูกบันทึกอยู่ในน้ำทะเลหรือน้ำจืดเพื่อสร้างโซลูชั่นที่มีแรงดันสูงซึ่งสามารถนำมาใช้เป็นแรงผลักดันที่จะดึงน้ำจากน้ำทะเล หลังจาก FO, SO2 ถูกแยกออกจากน้ำด้วยความร้อนหรือปอกอากาศ อย่างไรก็ตามการทดลองเท่านั้นแสดงให้เห็นว่าการไหลของน้ำเป็นที่น่าพอใจเป็นที่สังเกตได้โดยไม่ต้องให้ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับอัตราการฟื้นตัว ต่อมา McGinnis อธิบายสองขั้นตอนการ FO ขั้นตอนโดยใช้การรวมกันของโพแทสเซียมไนเตรท (KNO3) และ SO2 สำหรับกลั่นน้ำทะเล [55] กระบวนการนี​​้จะใช้ละลายอุณหภูมิขึ้นอยู่กับ KNO3 และ SO2 เพื่อเพิ่มอัตราการกู้คืนน้ำ แต่ก็เป็นค่าใช้จ่ายเป็นความเย็นและความร้อนจะต้องรีไซเคิล KNO3 และ SO2 แม้จะมีความจริงที่ว่าการฟื้นตัวของ SO2 จากน้ำที่มีอยู่ได้อย่างง่ายดายกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับ SO2 อาจเป็นอันตรายมากเพราะ SO2 เป็นสารระเหยที่มีฤทธิ์กัดกร่อนและปฏิกิริยาสูงที่มีต่อทั้งอนุมูลอิสระและ reductants

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1960 , ความหลากหลายของรีเอเจนต์ทดสอบเพื่อใช้เป็นระบบสนับสนุนการตัดสินใจในกระบวนการโฟสำหรับภาวะท้องอืด อย่างไรก็ตาม ความพยายามก่อนหน้านี้เกี่ยวกับสารเคมีเหล่านี้ส่วนใหญ่ที่นำเสนอสำหรับสิทธิบัตร ดังนั้น พวกเขาจะ จำกัด ประสิทธิภาพทางเทคนิคและรายละเอียด . ในปี 1965 , แบตเชลเดอร์ใช้สารอินทรีย์ระเหยเช่นซัลเฟอร์ไดออกไซด์ ( SO2 ) ใน FO [ 54 ]SO2 ที่ถูกเพิ่มเข้าไปในน้ำทะเลหรือน้ำจืดเพื่อสร้างโซลูชันที่มีแรงดันออสโมซิสสูงซึ่งสามารถใช้เป็นแรงขับเคลื่อน เพื่อดึงน้ำจากน้ำทะเล หลังจากที่โฟ , SO2 แยกจากน้ำโดยใช้ความร้อนหรือเครื่องปอก อย่างไรก็ตาม การทดลองแสดงให้เห็นว่าน้ำไหลเพียงพึงปรารถนาจะสังเกตเห็นได้โดยไม่ต้องให้ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับการกู้คืนอัตรา ต่อมาเมิ่กกีเนิสอธิบายสองขั้นตอนสำหรับกระบวนการโดยใช้การรวมกันของโพแทสเซียมไนเตรต ( kno3 ) และ SO2 สำหรับน้ำทะเล Desalination [ 55 ] กระบวนการนี้ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิที่ใช้ในการละลายของ kno3 และ SO2 เพื่อเพิ่มอัตราการฟื้นตัวของน้ำ อย่างไรก็ตาม มันเป็นบทเรียนราคาแพง เช่น ความร้อน และความร้อนจะต้องรีไซเคิลและ kno3 SO2 . แม้จะมีข้อเท็จจริงที่ว่า การฟื้นตัวของ SO2 จากน้ำสามารถใช้ได้อย่างง่ายดายกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับ SO2 อาจจะอันตรายมากเพราะซัลเฟอร์ไดออกไซด์เป็นสารระเหย กัดกร่อน และสารอนุมูลอิสระ และปฏิกิริยาตอบโต้ต่อทั้ง reductants .