warm and affectionate family intera

warm and affectionate family interactions (Darling and Steinberg,
1993; Sanders et al., 2000). A large body of evidence has demonstrated
that effective parenting and supportive family interactions
are associated with positive childhood outcomes, such as higher
academic achievement, better psychosocial and emotional development,
less disruptive child behaviours, fewer depressive symptoms
and higher self-esteem (Dornbusch et al., 1987; Lamborn
et al., 1991; Maccoby and Martin, 1983; Radziszewska et al., 1996;
Steinberg et al., 1992). In terms of physical health, ineffective
parenting (in particular parenting characterised by high levels of
demand along with low levels of warmth and positive involvement)
is related to higher rates of childhood obesity and an unhealthy
diet, including lower fruit and vegetable consumption,
higher caloric intake and lower frequency of eating breakfast
(Arredondo et al., 2006; Kremers et al., 2003; Patrick et al., 2005;
Rhee, 2008; Wake et al., 2007).
There is reason to believe that parenting practices and family
interactions may also affect another common child health problem:
dental caries. The role of parents is vital in establishing
specific behaviours related to childhood dental caries, including
children's oral hygiene and frequency of sugar consumption
(Hooley et al., 2012). However, studies that have investigated the
influence of parenting practices and, more broadly, family relationships
on children's dental health are scarce. One study by
Duijster et al. (2013) found that children with good family functioning
and family relationships in terms of organisation,
communication, responsiveness and social networks, had lower
levels of dental decay and better oral hygiene compared to children
with poor family relationships. Interestingly, in terms of
parenting in particular, the studies that have been conducted in
this area were unable to demonstrate an association between
specific parenting styles and children's caries experience and adolescents'
oral hygiene behaviours (Aleksej
unien_e and Brukien _ e,
2012; Seow et al., 2009).
In the latter studies, self-report questionnaires were used to
measure parenting practices, which may have resulted in the
absence of the expected association between parenting and child
dental health. Although these questionnaires were validated and
psychometrically sound, there are some limitations to self-report
methods (Hampson et al., 1989; Tutty, 1995). For example, parents'
self-report could be biased by their own beliefs and perspectives,
and therefore may not reflect actual behaviours.
Moreover, there is a tendency of parents to answer questions in a
socially desirable manner by over-reporting ‘good’ behaviours and
under-reporting ‘bad’ behaviours (Thijssen and de Ruiter, 2014).
Furthermore, most parenting questionnaires have been developed
in a clinical context, designed to discriminate between problem and
non-problem families. Yet, the majority of children with dental
caries probably come from normative families whose children do
not necessarily have significant clinical or behavioural problems
(Duijster et al., 2013). Questions remain whether self-report
methods are sensitive enough to distinguish between different
parenting practices relevant to caries development within the
normative range.
An alternative method of assessing parenting practices and
family interaction that overcomes these limitations is parentechild
observation. This method involves asking family members to
perform a number of standardised tasks in which parenting and
family interaction are subsequently rated by a trained observer,
external to the family. Some researchers claim this method generates
more objective and thus more valid data (Kerig and Lindahl,
2001). Therefore, the aim of this study was to explore the relationship
between parenting practices, parentechild interaction and
childhood dental caries, using observations in a case-control study
design.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุภาพ และอบอุ่นครอบครัวปฏิสัมพันธ์ (ดาร์ลิงและสไตน์เบิร์กปี 1993 แซนเดอร์ส์ et al. 2000) ร่างกายใหญ่ของหลักฐานได้แสดงให้เห็นที่เลี้ยงดูที่มีประสิทธิภาพและให้การสนับสนุนครอบครัวปฏิสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับวัยเด็กบวกผล เช่นสูงผลงานวิชาการ ดีกว่าการพัฒนาจิตใจ และอารมณ์ไม่ก่อกวนเด็กพฤติกรรม อาการซึมเศร้าน้อยลงและภาคภูมิใจในตนเองสูง (Dornbusch et al. 1987 Lambornet al. 1991 Maccoby และมาร์ติน 1983 Radziszewska et al. 1996ตอน et al. 1992) ในแง่ของสุขภาพร่างกาย ไม่ได้ผล(ในการเลี้ยงดูโดยเฉพาะอย่างยิ่งตามระดับสูงของการเลี้ยงดูอุปสงค์ในระดับต่ำที่อบอุ่นและการมีส่วนร่วมในเชิงบวก)เกี่ยวข้องกับอัตราที่สูงขึ้นของโรคอ้วนในวัยเด็กและการไม่แข็งแรงอาหาร ผลไม้ลดลงและการบริโภคผักลอรี่สูงกว่าและต่ำกว่าความถี่ของการรับประทานอาหารเช้า(Arredondo et al. 2006 Kremers et al. 2003 แพทริก et al. 2005Rhee, 2008 ปลุก et al. 2007)มีเหตุผลที่เชื่อว่า ปฏิบัติการเลี้ยงดูและครอบครัวปฏิสัมพันธ์อาจส่งผลต่อปัญหาสุขภาพเด็กทั่วไปอีก:ฟันผุ บทบาทของผู้ปกครองมีความสำคัญในการสร้างเฉพาะพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับเด็กฟันผุ รวมทั้งสุขอนามัยในช่องปากของเด็กและความถี่ของการบริโภคน้ำตาล(Hooley et al. 2012) อย่างไรก็ตาม การศึกษาที่มีการตรวจสอบการอิทธิพลของวิธีปฏิบัติในการเลี้ยงดู และ ล้อม ความสัมพันธ์ในครอบครัวสุขภาพทันตกรรมสำหรับเด็กขาดแคลน หนึ่งการศึกษาโดยDuijster et al. (2013) พบว่าเด็กที่ มีครอบครัวทำงานดีและความสัมพันธ์ในครอบครัวในแง่ขององค์กรการสื่อสาร การตอบสนอง และเครือ ข่ายทางสังคม มีต่ำฟันผุและอนามัยช่องปากดีกว่าเทียบกับเด็กระดับมีความสัมพันธ์ในครอบครัวไม่ดี เรื่องน่าสนใจ ในแง่ของการเลี้ยงดูโดยเฉพาะ การศึกษาที่มีการดำเนินการบริเวณนี้ก็ไม่สามารถแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างเลี้ยงดูเฉพาะลักษณะ และประสบการณ์ฟันผุ และเด็กเยาวพฤติกรรมสุขอนามัยในช่องปาก (Aleksej unien_e และ Brukien _ e2012 เซียว et al. 2009)ในการศึกษาหลัง แบบสอบถามรายงานตนเองใช้ในการวัดที่ปฏิบัติ ซึ่งอาจมีผลในการเลี้ยงดูการการขาดงานของสมาคมคาดระหว่างการเลี้ยงดูเด็กทันตสุขภาพ ถึงแม้ว่าแบบสอบถามเหล่านี้ได้ผ่านการตรวจสอบ และเสียง psychometrically มีข้อจำกัดบางประการในการรายงานตนเองวิธีการ (Hampson et al. 1989 Tutty, 1995) ตัวอย่างเช่น พ่อแม่รายงานตนเองอาจจะลำเอียง โดยความเชื่อของตนเองและมุมมองและดังนั้น อาจไม่ใช่พฤติกรรมที่แท้จริงนอกจากนี้ มีแนวโน้มของการตอบคำถามในการลักษณะที่พึงประสงค์ต่อสังคม ด้วยการรายงานพฤติกรรม 'ดี' มากกว่า และรายงานภายใต้ 'ไม่ดี' พฤติกรรม (Thijssen และ de Ruiter, 2014)นอกจากนี้ แบบสอบถามการเลี้ยงดูส่วนใหญ่ได้รับการพัฒนาในบริบททางคลินิก การแยกแยะระหว่างปัญหาการออกแบบ และครอบครัวไม่ใช่ปัญหา แต่ ส่วนใหญ่ของเด็กที่มีฟันฟันผุอาจมาจากกฎเกณฑ์ครอบครัวที่มีเด็กทำไม่จำเป็นต้องมีปัญหาทางคลินิก หรือพฤติกรรมสำคัญ(Duijster et al. 2013) คำถามอยู่ว่ารายงานตนเองวิธีมีความสำคัญพอที่แยกแยะแตกต่างกันแนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับฟันผุการพัฒนาภายในการเลี้ยงดูการช่วงกฎเกณฑ์วิธีการอื่น ๆ ของการประเมินแนวทางการเลี้ยงดู และการโต้ตอบสำหรับครอบครัวที่พิชิตข้อจำกัดเหล่านี้เป็น parentechildสังเกต วิธีนี้เกี่ยวข้องกับการทำงานมาตรฐานต่าง ๆ ในการเลี้ยงดูที่ และการโต้ตอบสำหรับครอบครัวต่อมาได้คะแนนสังเกตการณ์การฝึกอบรมภายนอกครอบครัว นักวิจัยบางคนอ้างว่า วิธีการนี้สร้างวัตถุประสงค์และข้อมูลจึงถูกต้องมากขึ้น (Kerig และ Lindahl เพิ่มเติม2001) . ดังนั้น จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการ ค้นหาความสัมพันธ์ระหว่างปฏิบัติ การโต้ตอบ parentechild การเลี้ยงดู และในวัยเด็กฟันผุ ใช้สังเกตในการควบคุมกรณีศึกษาการออกแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อบอุ่นและเป็นที่รักใคร่ปฏิสัมพันธ์ในครอบครัว (ที่รักและ Steinberg,
1993. แซนเดอ, et al, 2000) ร่างกายใหญ่ของหลักฐานได้แสดงให้เห็น
ว่าการอบรมเลี้ยงดูที่มีประสิทธิภาพและสนับสนุนการมีปฏิสัมพันธ์ในครอบครัว
มีความเกี่ยวข้องกับผลในวัยเด็กในเชิงบวกเช่นสูงกว่า
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการในการพัฒนาด้านจิตสังคมและอารมณ์ดีกว่า
พฤติกรรมเด็กก่อกวนน้อยอาการซึมเศร้าน้อยลง
และสูงกว่าภาคภูมิใจในตนเอง (Dornbusch et al, . 1987; แลมบอร์
et al, 1991;. แมคและมาร์ติน 1983; Radziszewska et al, 1996;.
Steinberg, et al, 1992). ในแง่ของสุขภาพกายไม่ได้ผล
การเลี้ยงดู (ในการอบรมเลี้ยงดูโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดดเด่นด้วยระดับสูงของ
ความต้องการพร้อมกับระดับต่ำของความอบอุ่นและการมีส่วนร่วมในเชิงบวก)
ที่เกี่ยวข้องกับอัตราที่สูงขึ้นของโรคอ้วนในวัยเด็กและไม่แข็งแรง
อาหารรวมทั้งผลไม้ที่ลดลงและการบริโภคผัก
แคลอรี่สูง ปริมาณและความถี่ต่ำของการรับประทานอาหารเช้า
(Arredondo et al, 2006;. Kremers et al, 2003;. แพทริค et al, 2005;.
อี 2008. ตื่น et al, 2007).
มีเหตุผลที่จะเชื่อว่าการปฏิบัติเลี้ยงดูและ ครอบครัว
ปฏิสัมพันธ์อาจส่งผลกระทบต่อปัญหาสุขภาพของเด็กอื่นทั่วไป:
โรคฟันผุ บทบาทของผู้ปกครองที่มีความสำคัญในการสร้าง
พฤติกรรมเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับโรคฟันผุในวัยเด็กรวมทั้ง
สุขอนามัยช่องปากของเด็กและความถี่ของการบริโภคน้ำตาล
(Hooley et al., 2012) อย่างไรก็ตามการศึกษาที่มีการตรวจสอบ
อิทธิพลของการปฏิบัติเลี้ยงดูและกว้างกว่าความสัมพันธ์ในครอบครัว
ที่มีต่อสุขภาพทันตกรรมสำหรับเด็กที่ขาดแคลน การศึกษาชิ้นหนึ่งโดย
Duijster et al, (2013) พบว่าเด็กที่มีครอบครัวที่ดีการทำงาน
และครอบครัวความสัมพันธ์ในแง่ขององค์กร
การสื่อสารการตอบสนองและเครือข่ายทางสังคมมีที่ต่ำกว่า
ระดับของฟันผุและสุขอนามัยช่องปากที่ดีขึ้นเมื่อเทียบกับเด็ก
ที่มีความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ยากจน ที่น่าสนใจในแง่ของ
การอบรมเลี้ยงดูโดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาที่ได้รับการดำเนินการใน
พื้นที่นี้ไม่สามารถที่จะแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่าง
รูปแบบการอบรมเลี้ยงดูและประสบการณ์เฉพาะโรคฟันผุของเด็กและวัยรุ่น
พฤติกรรมการดูแลอนามัยช่องปาก (Aleksej unien_e และ Brukien _ E,?
2012; Seow et al., 2009).
ในการศึกษาหลังแบบสอบถามด้วยตนเองรายงานถูกนำมาใช้ในการ
วัดการปฏิบัติเลี้ยงดูซึ่งอาจจะส่งผลให้ใน
กรณีที่ไม่มีของสมาคมคาดว่าระหว่างการอบรมเลี้ยงดูและเด็ก
สุขภาพฟัน แม้ว่าแบบสอบถามเหล่านี้ถูกตรวจสอบและ
เสียงทางจิตวิทยามีข้อ จำกัด บางอย่างเพื่อตนเองรายงาน
วิธีการ (แฮมพ์ et al, 1989;. Tutty, 1995) ตัวอย่างเช่นผู้ปกครอง
รายงานตนเองอาจจะลำเอียงโดยความเชื่อของตัวเองและมุมมอง
และดังนั้นจึงไม่อาจสะท้อนให้เห็นถึงพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริง.
นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มของผู้ปกครองที่จะตอบคำถามในเป็น
ลักษณะที่พึงประสงค์ต่อสังคมมากกว่าการรายงานพฤติกรรมที่ดี ' และ
ภายใต้การรายงานพฤติกรรม 'bad (Thijssen และ Ruiter 2014).
นอกจากนี้ส่วนใหญ่แบบสอบถามการอบรมเลี้ยงดูที่ได้รับการพัฒนา
ในบริบททางคลินิกที่ออกแบบมาเพื่อแยกแยะระหว่างปัญหาและ
ไม่ใช่ปัญหาครอบครัว แต่ส่วนใหญ่ของเด็กที่มีฟัน
ผุอาจจะมาจากครอบครัวที่มีเด็กกฎเกณฑ์ไม่
ไม่จำเป็นต้องมีปัญหาทางคลินิกหรือพฤติกรรมอย่างมีนัยสำคัญ
(Duijster et al., 2013) คำถามที่ยังคงอยู่ไม่ว่าจะเป็นด้วยตนเองรายงาน
วิธีการมีความสำคัญพอที่จะแยกแยะความแตกต่างระหว่างที่แตกต่างกัน
การปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงดูการพัฒนาโรคฟันผุใน
ช่วงกฎเกณฑ์.
วิธีการทางเลือกของการประเมินการปฏิบัติอบรมเลี้ยงดูและ
การมีปฏิสัมพันธ์ในครอบครัวที่เอาชนะข้อ จำกัด เหล่านี้คือ parentechild
สังเกต วิธีนี้เกี่ยวข้องกับการขอให้สมาชิกในครอบครัวที่จะ
ดำเนินการจำนวนของงานที่ได้มาตรฐานซึ่งในการอบรมเลี้ยงดูและ
การทำงานร่วมกันในครอบครัวได้รับการประเมินภายหลังจากผู้สังเกตการณ์การฝึกอบรม
ภายนอกให้กับครอบครัว นักวิจัยบางคนอ้างว่าวิธีการนี้สร้าง
วัตถุประสงค์มากขึ้นและทำให้ข้อมูลที่ถูกต้องมากขึ้น (Kerig และ Lindahl,
2001) ดังนั้นจุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาความสัมพันธ์
ระหว่างการปฏิบัติเลี้ยงดูปฏิสัมพันธ์ parentechild และ
วัยเด็กโรคฟันผุโดยใช้การสังเกตในกรณีศึกษาการควบคุม
การออกแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อบอุ่นและรักใคร่ของครอบครัวที่รัก และ สเตนเบิร์ก1993 ; Sanders et al . , 2000 ) ตัวใหญ่ของหลักฐานที่ได้แสดงที่มีประสิทธิภาพและพ่อแม่ของครอบครัวสนับสนุนเกี่ยวข้องกับผลลัพธ์ที่เป็นบวกในวัยเด็ก เช่น สูงกว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีขึ้น พัฒนาจิตและอารมณ์พฤติกรรมเด็กก้าวร้าวน้อยลง น้อยลง โรคซึมเศร้า อาการและ คุณค่าในตนเองสูงกว่า ( dornbusch et al . , 1987 ; เลิ่มบอร์นet al . , 1991 ; แมคโคบี้ และ มาร์ติน , 1983 ; radziszewska et al . , 1996 ;Steinberg et al . , 1992 ) ในแง่ของสุขภาพทางกาย ไม่ได้ผลการอบรมเลี้ยงดู ( โดยเฉพาะลักษณะโดยระดับสูงความต้องการพร้อมกับระดับต่ำของความอบอุ่นและการมีส่วนร่วมทางบวกเกี่ยวข้องกับอัตราที่สูงขึ้นของโรคอ้วนในวัยเด็ก และไม่แข็งแรงอาหาร รวมทั้งผลไม้ลดลง และการบริโภคผักบริโภคแคลอริกสูง และความถี่ต่ำของการรับประทานอาหารเช้า( arredondo et al . , 2006 ; ครีเมิร์ส et al . , 2003 ; แพทริค et al . , 2005Rhee , 2008 ; ปลุก et al . , 2007 )ไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อว่า การปฏิบัติและครอบครัวปฏิสัมพันธ์นอกจากนี้ยังอาจส่งผลกระทบต่อปัญหาสุขภาพเด็กโดยทั่วไป :โรคฟันผุ . บทบาทของผู้ปกครองมีความสําคัญในการสร้างพฤติกรรมที่เฉพาะเจาะจงที่เกี่ยวข้องกับการเกิดโรคฟันผุในวัยเด็ก รวมถึงเด็กสุขภาพช่องปากและความถี่ในการบริโภคน้ำตาล( Hooley et al . , 2012 ) อย่างไรก็ตาม การศึกษาที่สืบอิทธิพลของการอบรมเลี้ยงดู และการปฏิบัติมากขึ้น , ความสัมพันธ์ในครอบครัว ,ในสุขภาพฟันของเด็กที่ขาดแคลน หนึ่งการศึกษาโดยduijster et al . ( 2013 ) พบว่า เด็กๆ กับการทำหน้าที่ของครอบครัวที่ดีและความสัมพันธ์ในครอบครัว ใน แง่ ของ องค์กรการสื่อสารและเครือข่ายการตอบสนองทางสังคมมีกว่าระดับของฟันผุฟันและสุขภาพช่องปากที่ดี เมื่อเทียบกับเด็กกับความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ยากจน แต่ในแง่ของการเลี้ยงดูโดยเฉพาะเรื่องการศึกษาที่ได้รับการดำเนินการในบริเวณนี้ไม่สามารถที่จะแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการอบรมเลี้ยงดู และประสบการณ์โดยเฉพาะเด็ก และวัยรุ่นพฤติกรรมอนามัยช่องปาก ( aleksejunien_e brukien และ _ E2012 ; เซียว et al . , 2009 )ในการศึกษารายงานแบบสอบถามหลังการปฏิบัติการมาตรการซึ่งอาจมีผลในไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และเด็ก คาดว่าสุขภาพฟัน แม้ว่าคนเหล่านี้ถูกตรวจสอบและเสียง psychometrically มีข้อจำกัดที่จะก้าวร้าววิธี ( แฮมป์สัน et al . , 1989 ; ตั๊ดตี้ , 1995 ) เช่น พ่อแม่5 อาจจะลำเอียง โดยความเชื่อของตนเอง และมุมมองและดังนั้นจึงอาจสะท้อนให้เห็นถึงพฤติกรรมที่แท้จริงนอกจากนี้ยังมีแนวโน้มของพ่อแม่ที่จะตอบคำถามในลักษณะพฤติกรรมที่พึงประสงค์ต่อสังคม โดยผ่านการ " ดี " และภายใต้รูปแบบการรายงาน " เลว " ( thijssen เดอ เราเตอร์และ 2014 )นอกจากนี้ แบบสอบถามการอบรมเลี้ยงดูที่ได้รับการพัฒนามากที่สุดในบริบททางคลินิกที่ออกแบบมาเพื่อแยกแยะระหว่างปัญหาและครอบครัวที่มีปัญหาไม่ แต่ส่วนใหญ่ของเด็กที่มีฟันฟันผุอาจจะมาจากบรรทัดฐานครอบครัวที่มีเด็กทำไม่จําเป็นต้องมีปัญหาทางพฤติกรรมที่สำคัญหรือ( duijster et al . , 2013 ) คำถามที่ยังคงไม่ว่าตนเองวิธีมีความไวมากพอที่จะแยกแยะระหว่างที่แตกต่างกันการอบรมการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาการ ภายในเกี่ยวกับช่วงทางเลือกวิธีการประเมินการปฏิบัติงานและการอบรมเลี้ยงดูครอบครัวที่เอาชนะข้อ จำกัด เหล่านี้เป็น parentechild ปฏิสัมพันธ์การสังเกต วิธีนี้เป็นการถามสมาชิกในครอบครัวแสดงหมายเลขมาตรฐานของงานที่พ่อแม่และปฏิสัมพันธ์ในครอบครัวต่อมาคะแนน โดยผู้ที่ผ่านการอบรมภายนอกครอบครัว นักวิจัยบางคนอ้างว่า วิธีนี้สร้างมากขึ้นและถูกต้องมากขึ้นข้อมูล ( kerig ลินดัลและ ,2001 ) ดังนั้น จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติ parentechild ปฏิสัมพันธ์และการอบรมเลี้ยงดูฟันผุในวัยเด็ก วิธีสังเกตในการศึกษาระบาดวิทยาการออกแบบ