Cross-cultural communication endeav

Cross-cultural communication endeavours to bring together such relatively unrelated areas as cultural anthropology and established areas of communication. Its core is to establish and understand how people from different cultures communicate with each other. Its charge is to also produce some guidelines with which people from different cultures can better communicate with each other.

Cross-cultural communication, as with many scholarly fields, is a combination of many other fields. These fields include anthropology, cultural studies, psychology and communication. The field has also moved both toward the treatment of interethnic relations, and toward the study of communication strategies used by co-cultural populations, i.e., communication strategies used to deal with majority or mainstream populations.

The study of languages other than one's own can serve not only to help one understand what we as humans have in common, but also to assist in the understanding of the diversity which underlines our languages' methods of constructing and organizing knowledge. Such understanding has profound implications with respect to developing a critical awareness of social relationships. Understanding social relationships and the way other cultures work is the groundwork of successful globalization business affairs.

Language socialization can be broadly defined as “an investigation of how language both presupposes and creates anew, social relations in cultural context”.[6] It is imperative that the speaker understands the grammar of a language, as well as how elements of language are socially situated in order to reach communicative competence. Human experience is culturally relevant, so elements of language are also culturally relevant.[6] One must carefully consider semiotics and the evaluation of sign systems to compare cross-cultural norms of communication.[6] There are several potential problems that come with language socialization, however. Sometimes people can over-generalize or label cultures with stereotypical and subjective characterizations. Another primary concern with documenting alternative cultural norms revolves around the fact that no social actor uses language in ways that perfectly match normative characterizations.[6] A methodology for investigating how an individual uses language and other semiotic activity to create and use new models of conduct and how this varies from the cultural norm should be incorporated into the study of language socialization.[

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Endeavours สื่อสารข้ามวัฒนธรรมเพื่อนำพื้นที่ดังกล่าวไม่เกี่ยวข้องค่อนข้างเป็นมานุษยวิทยาวัฒนธรรมและสร้างพื้นที่ของการสื่อสาร หลักการคือการ สร้าง และทำความเข้าใจวิธีการสื่อสารผู้คนจากวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน ค่าธรรมเนียมจะยัง ผลิตแนวทางที่ผู้คนจากต่างวัฒนธรรมสามารถดีกว่าสื่อสารกันการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม เป็น มีหลาย ๆ scholarly เป็นชุดของเขตข้อมูลอื่น ๆ มาก ฟิลด์นี้ประกอบด้วยมานุษยวิทยา วัฒนธรรมศึกษา จิตวิทยา และการสื่อสาร ยังได้ย้ายฟิลด์ไป ยังรักษาความสัมพันธ์ interethnic และ ต่อการศึกษากลยุทธ์การสื่อสารที่ใช้ โดยบริษัทวัฒนธรรมประชากร เช่น กลยุทธ์การสื่อสารใช้ในการจัดการกับส่วนใหญ่หรือประชากรหลักการศึกษาภาษาอื่นแต่สามารถให้บริการไม่เพียงช่วยหนึ่งเข้าใจสิ่งที่เราเป็นมนุษย์มีร่วม แต่ยัง จะช่วยให้เข้าใจความหลากหลายที่ขีดเส้นใต้ของภาษาของเราวิธีการสร้าง และการจัดระเบียบความรู้ ความเข้าใจดังกล่าวมีนัยลึกซึ้งเกี่ยวกับการพัฒนาความตระหนักความสำคัญของความสัมพันธ์ทางสังคม เข้าใจความสัมพันธ์ทางสังคมและวิธีการทำงานวัฒนธรรมอื่น ๆ เป็นส่วนของกิจการธุรกิจโลกาภิวัตน์ประสบความสำเร็จสังคมภาษาสามารถถูกกำหนดเป็น "การสอบสวนวิธีภาษาทั้ง presupposes และสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมในบริบทของวัฒนธรรมนั้นใหม่ อย่างกว้างขวาง [6] จึงเป็นความจำเป็นที่ผู้เข้าใจไวยากรณ์ของภาษา เช่นวิธีสังคมอยู่องค์ประกอบของภาษาเพื่อให้ครบความสามารถสื่อสาร ประสบการณ์มนุษย์เป็นวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง ดังนั้นยังมีองค์ประกอบของภาษาวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง [6] หนึ่งอย่างรอบคอบต้องพิจารณา semiotics และประเมินระบบเครื่องหมายการเปรียบเทียบวัฒนธรรมบรรทัดฐานของการสื่อสาร [6] มีหลายปัญหาที่มาพร้อมกับการกล่อมเกลาภาษา อย่างไรก็ตาม บางคนสามารถเกินเม หรือป้ายชื่อวัฒนธรรมกับ characterizations stereotypical และตามอัตวิสัย ความกังวลหลักอื่นกับเอกสารบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม revolves รอบความจริงที่ว่า นักแสดงไม่มีสังคมใช้ภาษาที่สมบูรณ์ตรงกับ normative characterizations [6] เป็นวิธีการตรวจสอบว่าบุคคลใช้ภาษาและกิจกรรมอื่น ๆ semiotic การสร้าง และใช้รูปแบบใหม่ของการปฏิบัติและวิธีนี้แตกต่างกันไปจากวัฒนธรรมควรถูกรวมในการศึกษาภาษาสังคม [

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความพยายามในการติดต่อสื่อสารข้ามวัฒนธรรมที่จะนำมารวมกันเช่นพื้นที่ที่ไม่เกี่ยวข้องค่อนข้างเป็นวัฒนธรรมมานุษยวิทยาและพื้นที่ที่จัดตั้งขึ้นในการติดต่อสื่อสาร หลักของมันคือการสร้างและเข้าใจว่าคนที่มาจากวัฒนธรรมที่แตกต่างในการติดต่อสื่อสารกับแต่ละอื่น ๆ ค่าใช้จ่ายของมันคือการยังผลิตแนวทางบางอย่างที่ผู้คนจากวัฒนธรรมที่แตกต่างที่ดีขึ้นสามารถสื่อสารกับแต่ละอื่น ๆ . การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมเช่นเดียวกับสาขาวิชาการจำนวนมากคือการรวมกันของเขตข้อมูลอื่น ๆ อีกมากมาย เหล่านี้รวมถึงสาขามานุษยวิทยาวัฒนธรรมศึกษาจิตวิทยาและการสื่อสาร สนามนอกจากนี้ยังมีการย้ายทั้งต่อการรักษาความสัมพันธ์ที่ interethnic และต่อการศึกษาของกลยุทธ์การสื่อสารที่ใช้โดยประชากรร่วมทางวัฒนธรรมคือกลยุทธ์การสื่อสารที่ใช้ในการจัดการกับส่วนใหญ่หรือประชากรหลัก. การศึกษาภาษาอื่นที่ไม่ใช่ตัวของตัวเองสามารถทำหน้าที่ ไม่เพียง แต่จะช่วยหนึ่งที่เข้าใจในสิ่งที่เราเป็นมนุษย์มีเหมือนกัน แต่ยังให้ความช่วยเหลือในการทำความเข้าใจความหลากหลายของวิธีการที่ขีดเส้นใต้ภาษาของเราในการสร้างและการจัดการความรู้ ความเข้าใจดังกล่าวมีผลกระทบอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการพัฒนาความรู้ที่สำคัญของความสัมพันธ์ทางสังคม ทำความเข้าใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางสังคมและทางวัฒนธรรมอื่น ๆ ทำงานเป็นรากฐานของกิจการธุรกิจโลกาภิวัตน์ที่ประสบความสำเร็จ. การขัดเกลาทางสังคมภาษาสามารถกำหนดได้ในวงกว้างว่า "การสอบสวนของวิธีการใช้ภาษาทั้งเหและสร้างใหม่, ความสัมพันธ์ทางสังคมในบริบททางวัฒนธรรม". [6] มันเป็นความจำเป็น ลำโพงที่เข้าใจไวยากรณ์ของภาษาเช่นเดียวกับวิธีการที่องค์ประกอบของภาษาที่ตั้งอยู่ในสังคมเพื่อให้สามารถเข้าถึงการสื่อสาร ประสบการณ์ของมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมดังนั้นองค์ประกอบของภาษานอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม. [6] หนึ่งต้องพิจารณาให้รอบคอบสัญและการประเมินผลระบบเข้าสู่ระบบเพื่อเปรียบเทียบบรรทัดฐานข้ามวัฒนธรรมของการสื่อสาร. [6] มีปัญหาที่อาจเกิดหลายที่มาพร้อมกับภาษา การขัดเกลาทางสังคมอย่างไร บางครั้งผู้คนสามารถพูดคุยมากกว่าหรือวัฒนธรรมฉลากที่มีลักษณะเฉพาะของโปรเฟสเซอร์และอัตนัย อีกความกังวลหลักที่มีการจัดเก็บเอกสารบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมทางเลือกที่หมุนรอบความจริงที่ว่าไม่มีนักแสดงทางสังคมที่ใช้ภาษาในรูปแบบที่สอดคล้องกับลักษณะเฉพาะกฎเกณฑ์. [6] เป็นวิธีการในการตรวจสอบว่าบุคคลที่ใช้ภาษาและกิจกรรม semiotic อื่น ๆ เพื่อสร้างและใช้รูปแบบใหม่ของการดำเนินการ และวิธีการนี้แตกต่างไปจากบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมที่ควรจะรวมอยู่ในการศึกษาของการขัดเกลาทางสังคมภาษา. [