The traditional approach to develop

The traditional approach to develop a digital system was
to use a set of interconnected digital integrated circuits like
counters, buffers, logic gates and memory. That task required
lots of analysis, testing and the need to adapt the design to
the hardware’s inherent limitations (speed, response time,
power consumption, etc.) which resulted in capped
headroom for development.
Also, every design change implied a whole analysis but
sometimes the prototyping hardware wouldn’t allow any
expansion without a considerable –and most times
expensive- upgrade.
A the present time, technological advance has brought
new options like programmable logic as Complex
Programmable Logic Devices (CPLD) or Field
Programmable Gate Arrays (FPGA) with more sophisticated
simulation and design verification environments, which
enable engineers to reach new levels of complexity and
robustness, while greatly reducing the time between
development and implementation.
Also, those advances let engineers focus on the
application needs, rather than to fit the system onto existing
hardware. This way, one can develop a system that can be
optimized for manufacturing on a single chip, with the
capacity to add or remove modules according to the
requirements in the future

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นวิธีดั้งเดิมในการพัฒนาระบบดิจิตอลการใช้ชุดรวมวงจรดิจิตอลเชื่อมต่อกันเช่นเคาน์เตอร์ บัฟเฟอร์ ประตูตรรกะ และหน่วยความจำ งานที่ต้องการวิเคราะห์ทดสอบ และจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนการออกแบบการจำกัดของฮาร์ดแวร์แต่กำเนิด (ความเร็ว เวลาตอบรับพลังงาน ฯลฯ) ซึ่งส่งผลให้ cappedheadroom พัฒนายัง การเปลี่ยนแปลงการออกแบบโดยนัยวิเคราะห์ทั้งหมด แต่บางครั้งต้นแบบฮาร์ดแวร์จะไม่อนุญาตให้มีขยาย โดยการมาก – และ เวลาส่วนใหญ่แพงอัพเกรดที่ปัจจุบันมีนำเทคโนโลยี เวลาล่วงหน้าตัวเลือกใหม่เช่นตรรกะโปรแกรมซับซ้อนอุปกรณ์ตรรกะโปรแกรม (CPLD) หรือเขตข้อมูลโปรแกรมเกเรย์ (FPGA) มีความซับซ้อนมากขึ้นการจำลองและออกแบบระบบ การตรวจสอบซึ่งเปิดใช้งานวิศวกรถึงระดับใหม่ของความซับซ้อน และเสถียรภาพ มากลดเวลาระหว่างการพัฒนาและการใช้งานความก้าวหน้าเหล่านั้นให้ความวิศวกรในการความต้องการแอพลิเคชัน แทนที่ ให้ระบบไปอยู่พอดีฮาร์ดแวร์ ด้วยวิธีนี้ หนึ่งสามารถพัฒนาระบบที่สามารถเหมาะสำหรับการผลิตบนชิปที่เดียว มีการการเพิ่ม หรือลบโมดูลตามความต้องการในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการแบบดั้งเดิมในการพัฒนาระบบดิจิตอล
ที่จะใช้ชุดของวงจรรวมที่เชื่อมต่อดิจิตอลเช่น
เคาน์เตอร์บัฟเฟอร์ประตูตรรกะและหน่วยความจำ งานที่ต้องใช้
จำนวนมากของการวิเคราะห์ทดสอบและจำเป็นที่จะต้องปรับตัวเข้ากับการออกแบบเพื่อให้
ข้อ จำกัด โดยธรรมชาติฮาร์ดแวร์ (ความเร็ว, เวลาตอบสนอง
การใช้พลังงานและอื่น ๆ ) ซึ่งส่งผลต่อยอด
การพัฒนา headroom.
นอกจากนี้การเปลี่ยนแปลงการออกแบบทุกนัยวิเคราะห์ทั้ง แต่
บางครั้งฮาร์ดแวร์ต้นแบบจะไม่ยอมให้การใด ๆ
โดยไม่ต้องขยายตัวมากในอนาคตและเวลาส่วนใหญ่
expensive- อัพเกรด.
เวลาปัจจุบันความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีได้นำ
ตัวเลือกใหม่เช่นตรรกะโปรแกรมเป็นคอมเพล็กซ์
อุปกรณ์ Programmable Logic Devices (CPLD) หรือฟิลด์
โปรแกรมอาร์เรย์ประตู (FPGA ) ที่มีความซับซ้อนมากขึ้น
และสภาพแวดล้อมจำลองตรวจสอบการออกแบบซึ่ง
ช่วยให้วิศวกรสามารถเข้าถึงระดับใหม่ของความซับซ้อนและ
ความทนทานในขณะที่ช่วยลดเวลาระหว่าง
การพัฒนาและการดำเนินการ.
นอกจากนี้ความก้าวหน้าเหล่านั้นให้วิศวกรที่มุ่งเน้นไปที่
ความต้องการใช้มากกว่าเพื่อให้พอดีกับระบบ ที่มีอยู่บน
ฮาร์ดแวร์ วิธีนี้หนึ่งสามารถพัฒนาระบบที่สามารถ
ปรับให้เหมาะสมสำหรับการผลิตในชิปตัวเดียวที่มี
ความสามารถในการเพิ่มหรือลบโมดูลตาม
ความต้องการในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีการแบบดั้งเดิม เพื่อพัฒนาระบบดิจิตอล
ใช้ชุดเชื่อมวงจรรวมดิจิตอลเช่น
เคาน์เตอร์ , บัฟเฟอร์ , ประตูตรรกะและหน่วยความจำ ที่งานบังคับใช้
มากมายของการวิเคราะห์ ทดสอบ และต้องปรับให้เข้ากับการออกแบบของฮาร์ดแวร์ที่มีอยู่จำกัด

( ความเร็ว , เวลาตอบสนอง
พลังงาน ฯลฯ ) ซึ่งมีผลในการปกคลุมด้วย

และการพัฒนาทุกการเปลี่ยนแปลงการออกแบบโดยการวิเคราะห์ทั้งหมดแต่
บางครั้งต้นแบบฮาร์ดแวร์จะไม่อนุญาตให้มีการขยายตัว โดยโดยมาก

แพงและส่วนใหญ่ครั้ง - อัพเกรด .
ที่ เวลา ปัจจุบัน ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทำให้
ทางเลือกใหม่ เช่น โปรแกรมตรรกะเป็นอุปกรณ์ตรรกะโปรแกรมซับซ้อน

( cpld ) หรือเขต ( อาร์เรย์ ( 4 ประตู ) ที่มีความซับซ้อนมากขึ้น
การจำลองและการออกแบบสภาพแวดล้อมการตรวจสอบซึ่ง
ให้วิศวกรเข้าถึงระดับใหม่ของความซับซ้อนและ
ความทนทาน ในขณะที่มากลดเวลาระหว่างการพัฒนาและการใช้งาน .
นอกจากนี้ ความก้าวหน้าเหล่านี้ช่วยให้วิศวกรมุ่งเน้น
ความต้องการใช้มากกว่าที่จะพอดีกับระบบบนฮาร์ดแวร์เดิม

ด้วยวิธีนี้ , หนึ่งสามารถพัฒนาระบบที่สามารถ
เหมาะสำหรับการผลิตในชิปตัวเดียว กับความสามารถในการเพิ่มหรือลบ

โมดูลตามความต้องการในอนาคต