Indirect tax receipts generated by

Indirect tax receipts generated by tourism either come from specific tourist taxes,
in accordance with a wide range of formulas and circumstances
(usually hotel room taxes and airport entry/exit taxes;see WTO,1998, for details),
and from general taxation on consumption.
However, none of these formulas can be described strictly as tourism taxes,
since nearly all goods and services used by tourists
(hotels,restaurants, flights, car renting, etc.) are also used by non-tourists.
Thus, the taxable item is not the tourism itself but rather a tax base roughly linked to it,
so that any fiscal measure addressed to tourism activities also has effects on non-tourists.
Consequently, when we refer to tourism taxation in this paper,
we really mean indirect taxes affecting tourist activities.
With such limitation in mind, this section first deals with the foundations of tourism taxation,
to subsequently discuss the role of specific and general indirect taxes in the field.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใบเสร็จรับเงินภาษีทางอ้อมที่เกิดจากการท่องเที่ยวอย่างใดอย่างหนึ่งมาจากภาษีที่ท่องเที่ยวที่เฉพาะเจาะจง
ตามที่มีความหลากหลายของสูตรและสถานการณ์
(ปกติภาษีห้องพักโรงแรมและสนามบินภาษีเข้า / ออกจากการดูที่องค์การการค้าโลกปี 1998 สำหรับรายละเอียด),
และจากทั่วไป การเก็บภาษีการบริโภค.
แต่ไม่มีสูตรเหล่านี้สามารถอธิบายอย่างเคร่งครัดเป็นภาษีการท่องเที่ยว
ตั้งแต่เกือบทุกสินค้าและบริการที่ใช้โดยนักท่องเที่ยว
(โรงแรม, ภัตตาคาร, เที่ยวบินเช่ารถ ฯลฯ ) นอกจากนี้ยังมีการใช้งานโดยนักท่องเที่ยวไม่.
ดังนั้นรายการที่ต้องเสียภาษีไม่ได้การท่องเที่ยวของตัวเอง แต่ฐานภาษีที่เชื่อมโยงกับประมาณ มัน
เพื่อให้ตัวชี้วัดทางการเงินใด ๆ ที่ส่งไปยังกิจกรรมการท่องเที่ยวยังมีผลกระทบต่อนักท่องเที่ยวที่ไ​​ม่ใช่
ดังนั้นเมื่อเราจะเรียกเก็บภาษีการท่องเที่ยวในบทความนี้
เราหมายถึงภาษีทางอ้อมที่มีผลต่อกิจกรรมการท่องเที่ยวจริงๆ
ด้วยข้อ จำกัด ดังกล่าวในใจส่วนนี้มีข้อตกลงครั้งแรกกับรากฐานของการเก็บภาษีการท่องเที่ยว
ต่อมาหารือเกี่ยวกับบทบาทของภาษีทางอ้อมที่เฉพาะเจาะจงและทั่วไปในสนาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รับภาษีทางอ้อมที่สร้างขึ้น โดยการท่องเที่ยวอย่างใดอย่างหนึ่งมาจากนักท่องเที่ยวเฉพาะภาษี,
ตามสูตรและสถานการณ์ที่หลากหลาย
(ปกติภาษีห้องพักโรงแรมและสนามบินค่าภาษี ดูองค์การ 1998 รายละเอียด),
และ จากภาษีทั่วไปในการใช้งาน
อย่างไรก็ตาม สูตรเหล่านี้ไม่สามารถอธิบายอย่างเคร่งครัดเป็นภาษีท่องเที่ยว,
สินค้าและบริการที่ใช้ โดยนักท่องเที่ยวเกือบทั้งหมด
(โรงแรม ร้านอาหาร เที่ยวบิน รถให้เช่า etc.) ใช้ โดยไม่-นักท่องเที่ยว
สินค้าที่ต้องเสียภาษีจึงไม่เป็นฐานภาษีประมาณเชื่อมโยงกับมัน แต่การท่องเที่ยวเอง
เพื่อให้วัดมีเงินอยู่กับกิจกรรมการท่องเที่ยวมีผลกระทบนักท่องเที่ยวไม่
ดังนั้น เมื่อเราอ้างถึงภาษีท่องเที่ยวในกระดาษนี้,
เราหมายถึง ภาษีทางอ้อมที่ส่งผลกระทบต่อกิจกรรมการท่องเที่ยวจริง ๆ
มีข้อจำกัดดังกล่าวในใจ นี้ส่วนแรกเกี่ยวข้องกับรากฐานของภาษีท่องเที่ยว,
เพื่อมาหารือเกี่ยวกับบทบาทของภาษีทางอ้อมเฉพาะ และทั่วไปในฟิลด์นี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทางอ้อม ภาษี รายได้ที่เกิดจากการท่องเที่ยวทั้งมาจากรุ่นท่องเที่ยว ภาษี ,
ตามที่หลากหลายของสูตรและสถานการณ์
(โดยปกติแล้วห้องพักโรงแรมและ ภาษี สนามบินการเข้า/การออก ภาษี ;ดู wto,1998 ,สำหรับรายละเอียด),
และจากการเก็บ ภาษี ในการ บริโภค .
อย่างไรก็ตาม,ไม่มีสูตรนี้สามารถอธิบายไว้อย่างเคร่งครัดและการท่องเที่ยว ภาษี ,
นับตั้งแต่เกือบทั้งหมดและบริการต่างๆโดยสินค้าที่ใช้นักท่องเที่ยว
(โรงแรมต่างๆเที่ยวบินร้านอาหารรถเช่าและอื่นๆ)จะใช้งานโดยไม่มีนักท่องเที่ยว.
ดังนั้นรายการสามารถเรียกเก็บ ภาษี ไม่ได้การท่องเที่ยวในตัวมันเองแต่เป็นฐาน ภาษี ที่เชื่อมโยงกับ ผลิตภัณฑ์ นั้นหยาบ
ดังนั้นมาตรการทางการคลังที่ถูกส่งให้กับกิจกรรมการท่องเที่ยวยังมีผลต่อไม่ใช่นักท่องเที่ยว
ดังนั้นเมื่อเราดูในการเก็บ ภาษี การท่องเที่ยวในเอกสารนี้
จริงๆแล้วเราหมายความว่าค่า ภาษี ทางอ้อมมีผลกระทบต่อกิจกรรมทางการท่องเที่ยว
และมีข้อจำกัดดังกล่าวในใจส่วนนี้เป็นครั้งแรกข้อตกลงที่มีรากฐานของการจัดเก็บ ภาษี การท่องเที่ยว
เพื่อสนทนาถึงบทบาทของ ภาษี ทางอ้อมและโดยทั่วไปในฟิลด์ที่ ภายหลัง