Next day there was a big funeral ce

Next day there was a big funeral celebration, with music. flowers and brightly-coloured paper shapes. We children were excited by the occasion, and almost forgot its sadness. Father was not there. He was far away in Shanghai, and very unhappy. He could not believe that his mother had died when she was just fifty-five. After that, he wore black neckties every day to remember her. Our lives changed after Grandmother's funeral. We did not know it, but the carefree years of childhood were over. Six weeks later, Lydia, Gregory Edgar and I left Tianjin. Father had come on the train to take us to Shanghai. Ye Ye, Aunt Baba, James and Susan stayed a little longer. When we arrived, Father took us to the house he had bought. It had three floors, and was built in the 1920s.There was a lovely garden, with a magnolia tree covered in sweet-smelling flowers. In one corner was a wooden doghouse for Jackie Father's guard dog

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันถัดไปมีฉลองงานศพบิ๊ก ดนตรี ดอกไม้และรูปทรงกระดาษสวยงามสดใส เราเด็กก็ตื่นเต้นตามโอกาส และเกือบลืมความโศกเศร้าของ พ่อไม่มี เขาได้ไกล ใน เซี่ยงไฮ้ และไม่มีความสุขมาก เขาไม่สามารถเชื่อว่า แม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อเธอเพียงห้าสิบห้า หลังจากนั้น เขาสวม neckties ดำทุกวันจำเธอ ชีวิตเปลี่ยนหลังจากงานศพของยาย เราไม่รู้จัก ได้ทุกปีของเด็กได้มากกว่า สัปดาห์ที่ 6 หลังจาก Lydia เกรกอรี Edgar และซ้ายเทียนจิน พ่อขึ้นมาบนรถไฟเพื่อนำเราไปเซี่ยงไฮ้ เยเย่ Aunt Baba, James และศิริรัตน์อยู่เล็กน้อยอีกต่อไป เมื่อเรามาถึง พ่อก็พาเราไปบ้านเขาก็ซื้อ มันมีสามชั้น และถูกสร้างขึ้นในปี 1920 มีสวนสวย กับต้นไม้แมกโนเลียในดอกไม้ที่หอมหวาน ในมุมหนึ่งเป็น doghouse ไม้สำหรับ Jackie พ่อรักษาสุนัข

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันรุ่งขึ้นก็มีการเฉลิมฉลองงานศพใหญ่กับเพลง และรูปทรงดอกไม้กระดาษสีสดใส เด็กเรากำลังตื่นเต้นกับโอกาสและเกือบลืมความโศกเศร้าของ พ่อไม่ได้มี เขาเป็นคนที่อยู่ห่างไกลในเซี่ยงไฮ้และไม่มีความสุขมาก เขาไม่อยากจะเชื่อว่าแม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อเธออายุได้เพียงห้าสิบห้า หลังจากนั้นเขาสวมเนกไทสีดำทุกวันที่จะจำเธอ ชีวิตของเรามีการเปลี่ยนแปลงหลังจากงานศพของคุณยาย เราไม่ทราบ แต่ปีที่ผ่านมาในวัยเด็กของห่วงมากกว่า หกสัปดาห์ต่อมาลิเดีย, เกรกอรี่เอ็ดการ์และผมออกจากเทียนจิน พ่อได้มาบนรถไฟที่จะพาเราไปเซี่ยงไฮ้ เจ้าเจ้าป้าบาบาเจมส์และซูซานอยู่เล็ก ๆ น้อย ๆ อีกต่อไป เมื่อเรามาถึงพ่อพาเราไปที่บ้านเขาซื้อ มันมีสามชั้นและได้รับการสร้างขึ้นใน 1920s.There เป็นสวนสวยมีต้นไม้แมกโนเลียครอบคลุมในดอกไม้หอมฉุย ในมุมหนึ่งเป็นหมาไม้สำหรับสุนัขเฝ้ายามแจ็กกี้พ่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันถัดไปมีการเฉลิมฉลอง , งานศพใหญ่กับเพลง ดอกไม้หลากสีสัน รูปทรง และกระดาษ เราเด็กตื่นเต้นโดยโอกาสและเกือบจะลืมความเศร้า พ่อไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาอยู่ไกลออกไป ในเซี่ยงไฮ้ และไม่มีความสุข เขาไม่เชื่อว่าแม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อเธออายุได้เพียง 55 หลังจากนั้น เขาสวมเน็คไทสีดำทุกวัน ที่จะจดจำเธอชีวิตที่เปลี่ยนไป หลังจากงานศพยาย เราไม่ได้ว่ามัน แต่ปีห่วงของวัยเด็กจบลง หกสัปดาห์ต่อมา ลิเดีย เกรกอรี่ เอ็ดการ์และฉันซ้ายที่เทียนจิน พ่อขึ้นมาบนรถไฟที่จะพาเราไปเซี่ยงไฮ้ เย เย ป้าบาบา เจมส์ และ ซูซาน อยู่อีกหน่อย เมื่อพวกเรามาถึง พ่อพาพวกเราไปที่บ้านที่เพิ่งซื้อมา มันมี 3 ชั้น และถูกสร้างขึ้นในยุค 1920มีสวนสวย มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมในหวานหอมดอกไม้ ที่มุมหนึ่งมีคอกไม้สำหรับสุนัขยาม แจ็คกี้ พ่อของ